Atos 27
Itlajtol Totajtsi Dios (NPLNT) vs ACF
1 Ijkuak okijtojkeh techtitlaniskeh Italia, Pablo iwa n oksikimeh tlakah non noiwa oikxilpitiayah, okinmaktilijkeh n soldado tlanawati non itoka Julio. Ye okatka kapita de se siento de soldadojteh iaxkawah n César Augusto.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Otitlejkokeh itech se barko non owalaya de kan puerto de Adramitio iwa ya onewaskia Asia. Noiwa okatka towah Aristarco, se tlakatl de Tesalónica non kajki kan tlali de Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Iwa ijkuak owalmostlatik otikalakitoh kan puerto de Sidón; ompa n soldadojtlanawati Julio opé kiyeknotsa n Pablo iwa okikawili makintlajpaloti non iwa omowikaya para makipalewikah.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Ijkuak otikiskeh de kan puerto de Sidón ipan barko, otikonmilajkeh kan ik isla de Chipre, porke n ejekatl otechixnamiktiwalaya.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Otitlakotontiajkeh itech weyi atl iwa otipanokeh iyakapa n altepetl de Cilicia iwa Panfilia. Satepa otikalakitoh kan altepetl de Mira non kajki kan tlali de Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ompa n soldado tlanawati okitak se barko non owalaya de kan altepetl de Alejandría iwa oyaya para Italia, iwa n ye otechnawati matitlejkokah itech non barko.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Otipanokeh miak tonati ipan weyi atl porke yolik onejnemia n barko, yika satlawel otiwejkajkeh iwa ika miak tlaijyowílistli otikalakitoh iyakapa n altepetl de Gnido. Iwa kemi n ejekatl ok otechixnamiktiwalaya, otikyawalojkeh n isla de Creta iwa otipanokeh iyakapa n altepetl non itoka Salmón.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Semi owi otiajkeh ik nochi tlátentli asta otikalakitoh kan puerto non kiliah Buenos Puertos. Non puerto mach ok wejka okatka de kan altepetl non itoka Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Miakeh tonatijmeh yotinejnentokah itech weyi atl. Yokatka temojti para se yas itech weyi atl, ken yoajsitiwalaya n sewaya, iwa ijkuak osewaya okinmixnamiktiwalaya n ejekatl chikaktik. Noiwa yopanoka n ilwitl de Yom Kippur keman mosawah n judíojteh. Yika, Pablo okintlapowi akimeh ompa oyayah,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 iwa okinmili:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Pero n soldado tlanawati okachi okineltokaya n tekowa de n barko iwa akin okinejnemitiaya, iwa amo okikakia tlan okiliaya n Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Iwa kemi non puerto amo okatka kuali para se mokawas ompa itech sewaya, miakeh okijtojkeh okachi kuali matikisakah de ompa. Matikyejyekokah chamo tonkalakitiweh Fenice, se puerto de Creta non tlachixtok kan ik kalaki tonati iwa ompa timochiaskiah asta mapano n sewaya.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Iwa kemi okitakeh opé nejmantsi ejeka ik tlatsintla, okimolijkeh chamo ya weletiskia onewaskiah. Okiskeh de ompa, iwa san ik tlátentli okiyawalojtiajkeh n isla de Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Iwa ayamó wejka oyayah ijkuak se ejekatl chikaktik kemi se siklón okimomakako n barko.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 N ejekatl opé kiwika n barko. Iwa kemi ayakmó otiweletkeh otiknejnemitiayah n barko, otikkawilijkeh makiwika n ejekatl.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Otipanokeh ikuitlapa se isla non itoka Clauda, kan ik ejekatl amo chikawak otlawitekia, iwa ika miak tekitl otiweletkeh otiktlejkoltijkeh n barkajtsi non okitilantiwalaya n barko.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Satepa ijkuak yokitlejkoltijkeh n barkajtsi, okitlajkoilpijkeh n weyi barko ika miak mekatl; iwa kemi okimawiliayah maixtsoponiti ijtik xali non kiliah Sirte, okintemowilijkeh ilonajwah iwa sa ijkó okikajkeh makiwika n ejekatl.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Iwa ijkuak owalmostlatik, ok oejekatoka chikaktik, okitlamochilijkeh siki itlamamal n barko ijtik atl;
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 iwa ijkuak obiktlatik, innewiah ika inmawah okintlamotlakeh ijtik weyi atl ilonajwah iwa oksiki tlan okitekitiltiayah itech barko.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Miakeh tonatijmeh otlamixtentoka iwa amo otiktakeh nion tonati nion sítlalteh, iwa ika neká chikaktik kiawiejekatl non topa owetsia otikmolijkeh timikiskiah.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Kemi ya miak tonati amo otitlakuayah, Pablo omóketski tlatlajkotia iwa okijto:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Pero amo ximosotlawakah, porke maya tikpoloskeh n barko, nion se de nomejwah mikkis.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Porke nin yúali onechmonextili se iángel Dios, akin niteaxka inawak iwa niktekitilia.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 N ángel onechili: “Amo ximawi Pablo, porke tikpia de timoteixpantiti inawak n César, iwa por te Dios amo kikawas mamikki nion se non kateh mowah itech nin barko.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Yika, ximoyolchikawakah tlakah, porke ne nikneltoka Dios, iwa kuali nikmatok Ye kichiwas nochi tlan iángel onechili.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Pero moneki matechtlamotlati n ejekatl inakastla n isla.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ijkuak opanokeh májtlaktli iwa nawi tonati, non yúali n ejekatl otechwiwikaya itech weyi atl non itoka Adriático. Iwa kemi ik tlajko yúali akimeh okinejnemitiayah n barko, okimachiliayah ya onajsiah kan onka tlali.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ijkuakó okitamachijkeh n atl kox ok wejkatla, iwa okipiaya sempóali iwa n káxtoli iwa n se metro (36) tlawejkatla. Okachi tlayakapa oksepa okitamachijkeh iwa okipiaya sempóali iwa n chikome (27) metro tlawejkatla.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ken okimawiliayah kimomakatiweh itla weyi tetl, okinkajkajkeh nawi wejweyi ganchojteh de tépostli ik ikuitlapa n barko para makitsekokah, iwa sa okichixtokah matlanestiwetsi.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Pero akimeh okinejnemitiayah n barko okinekiah choloskeh, iwa opé kitemowiah n barkajtsi non okitekitiltiayah ijkuak oapolakia n barko. Yejwah omochijkeh yawih kinkajkawatiweh ijtik n weyi atl n téposteh ik iyakapa n barko para kitsekoskeh.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ijkuakó Pablo okili n soldado tlanawati iwa isoldadojwah:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ijkuakó n soldadojteh okintekeh n mekameh non ika oilpitoka n barkajtsi iwa okikajkeh makiwika n atl.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Ijkuak yotlatlanestiwalaya, Pablo okinyolchikawaya nochteh matlakuakah, iwa okinmili:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nomechtlatlaujtia xitlakuakah para nonkipiaskeh chikawálistli, porke amaka de nomejwah kipolos nion se itsonkal.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ijkuak ijkí okijto n Pablo, okónanki se paj, omotlasojkama inawak Dios inmixpa n nochteh, okitlajkotlápanki iwa opé kikua.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 San nima nochteh omoyolchikajkeh iwa opé tlakuah.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Nochteh akimeh otiayah itech barko, otikatkah ome siento iwa n eyi póali iwa n káxtoli iwa n se (276).
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Iwa ijkuak nochteh kuali yoixwikeh, okontlamotlakeh n trigo ijtik atl para maejkautia n barko.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ijkuak otláneski, n tlakah non okinejnemitiayah n barko mach omixmoskalijkeh kan okatkah, pero okitakeh se weyi imamayo n weyi atl iwa onkalaktoka itech non tlali, iwa ompa okinekiah kijkuaniskeh n barko, porke omotaya okatka miak xali.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Okintejtekeh n mekameh non ika oilpitokah n téposteh non okitsekojtokah n barko, iwa ompa okinkajkeh ijtik atl. Okinkaxanijkeh n mekameh non ika oilpitoka n timón non kiyakana n barko. Okitlejkoltijkeh ilona n barko para makinejnemiti n ejekatl, satepa n barko opé mijkuania ik tlátentli.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero okalakito kan omoixnamikiah ome ameh, iwa n barko oyakatsoponito ijtik xali iwa ompa omoka, iwa opé xixini ik ikuitlapa, porke n amemélolteh omotlawitekiah chikaktik ipan barko.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ijkuakó n soldadojteh okinekiah kinmiktiskeh n tlakah non konintsakuaskiah, para amo mamotlamotlakah ijtik atl iwa machocholokah.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pero n soldado tlanawati okinekia kipalewis n Pablo, iwa amo okitekawili makinmiktikah, yej okinnawati akimeh oweletiah ajkuiah achto mamokajkawakah ijtik atl para makalakitih tlátentli,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 iwa akimeh amo oweletiah ajkuih, okinnawati mawiah ipan tablajteh noso ipan kuaujmeh non opostekah de n barko. Iwa ijkó nochteh okalakitoh tlátentli. |src="45_CN02045B.TIF" size="Col" ref="Hechos 27:44"
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.