Gênesis 31

Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Laban mihiŋiyedi mede yogiŋ u Yakobo’walaŋ magi ginaŋ foguk. Mede indiŋ, “Yakobo adi betnik’walaŋ nemenemek hogohogok moŋgodapmaguk. Biyagoŋ kuyoŋ, nemek betnik netok gigit hakuk u bumbut moŋgola me bomboŋnit tuguk.”
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Kaŋ Yakobodi Laban’walaŋ namanda eŋ titiŋ kanadi tubune koom menot timiŋa tuluguk nabugoŋ mu tuguk.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Unduŋ tubune Wapumdi Yakobo indiŋ niŋguk, “Udaneeŋ baha papageye’walaŋ kwehineŋ waaŋ. Kaŋ nu dukut hatibaat.”
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Unduŋ yobune Yakobo adi kale heki hatiyagineŋ uŋgoŋ hale tamŋiyat Leseldut Leadok mede kameyemguk.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 Tamyat buune yeniŋguk, “Nu behik’walaŋ titiŋ kawene koom tinamguk nabugoŋ mu tilak. Iŋgoŋ batne’walaŋ Bepaŋ adi nukut hatilak.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Hidi agaŋ nadiyamuk. Nu behik’walaŋ kwanai fafaŋe tiŋa tihatilat.
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 Iŋgoŋ oŋ behik adi tuwane namdok nalamula tiŋa loŋat foŋat tubune nai 10 tuguk. Tiŋa bomboŋne nolom moŋgola nehitubufigitawaakneŋ yoŋa Bepaŋdi kamehep timiŋguk.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Kale youbutombutom hinit u dutok yobune kale hogohogok youbutombutom hinit mintagiŋ. Agaŋ kudikudi hinit u tuwage yobune kale hogohogok adi mihiniŋ kudikudinit mintadapmagiŋ.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Unduŋ tubune Bepaŋ adi behik’walaŋ kale undihi lom moŋgodapmaaŋ nutok namdapmaguk.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 Kale maahi adi tam tuat tigiŋ nai uŋaniŋ lihine ginaŋ daune diweeŋ nemek indiŋ kagut. Dompa, eŋ meme maahidi tam tuat tigiŋ adi’walaŋ sigihik adi kudikudi hinit eŋ youbutombutom hinit hogohogok.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Kaŋ Bepaŋ’walaŋ aŋelodi indiŋ naniŋguk, ‘Yakobo!’ Kaŋ nubo yogut, ‘Nu yoŋ eeŋ.’
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Kaŋ yoguk, ‘Du dadiyeeŋ dauge diweeŋ kaweŋ. Dompa, eŋ meme maaniŋdi tamuhi tam tuwat tiyemiŋ adi adi kudikudi hinit, eŋ youbutombutom hinit hogohogok. Kaŋ nu Labandi nemek tigamguk u agaŋ kaŋ nadidapmalat.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Nu Betele yokwet wondiniŋ Bepaŋ. Du kwet uŋgoŋ hinek kawade niŋ wahu munduŋ imedi yougomuŋa mede yofolok niŋ tinamguŋ. Pilap indidegoŋ pilat. Tiŋa yokwet i bikabuŋa da’walaŋ yoke kwakeneŋ naŋgatge mamaŋneŋ udaneeŋ weŋ.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Kaŋ Leseldut Lea adi Yakobo mede indiŋ tubuudanemiŋgumuk. “Indi betnik’walaŋ kohoŋ diki inditok gigit yoŋit u neembe hatak?
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 Adi’walaŋ hebeŋ foloŋ buŋambu nabugoŋ mu be hatiyamut, ale? Adi adi nihikelekula inditok tuwaŋiŋ moŋgola agaŋ tubudapmaguk.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Unduŋ doktiŋa Bepaŋdi betnik bomboŋ lom moŋgokuk hogohogok woŋ adi agaŋ indi eŋ wapmihiniye inditok gigit tilak. Unduŋ doktiŋa Bepaŋdi ganiŋdidimeguk tuwot tibeŋ.”
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 Unduŋ yobune Yakobo adi pilale tamŋiye eŋ wapmihiŋiye kamele foloniŋ yapmeguk.
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 Tiŋa dompa makauŋiye eŋ bomboŋŋiŋ noli Padan-Alam kwetneŋ hatiŋele tubumintaguk u moŋgodapmaaŋ Kanaaŋ kwetneŋ beu Aisak kawene udaneeŋ uguk.
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Nai uŋaniŋ Laban adi dompaŋiye dumuniŋ dobuyembene uguk. Kaŋ Lesel adi beu’walaŋ yabap welewele bepaŋ yalayalaŋ kuboneŋ timauguk.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Yakobo adi momowene Alamniŋ me Laban mu nimbuhilaŋa tilamut tuguk.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Unduŋ tiŋa pilali nemenemek hogohogok adi’walaŋ gigit u kimahapneeŋ momooŋ mauguk. Momooŋ uge uge Yufeletis ime meŋeŋa wooŋ Gilead kweboboeneŋkade uguk.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Kaŋ melenai lufomkulitniŋ dapmaune Laban indiŋ niŋgiŋ, “Yakobo agaŋ momooŋ mauguk.” Unduŋ nimbune nadiŋa
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 naŋgat dikiŋiye yanagila mele 7 yahakalitawooŋ Gilead kwet haŋgi foloŋ ungoŋ usuwaaŋ yabugiŋ.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Bepaŋ adi me Alamniŋ wou Laban timiŋ lihine ginaŋ mintamiŋa indiŋ niŋguk, “Du Yakobo mede unduŋ be unduŋ yoŋa nintobaaneŋ ala nadinadiŋele yobeŋ.”
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Yokobo adi kwet haŋgi foloŋ uŋgoŋ houle yot maaŋ wanaŋ deikiŋ. Kaŋ Laban tiŋa meŋimeŋiye adi yabuhila adi maaŋ uŋgoŋ houle yot maaŋ ikiŋ.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Tiŋa Labandi Yakobo indiŋ niŋguk, “Du maŋgoŋ kudi tinamguŋ? Tiŋa nalamulaŋa wabineyat mik ginaŋ memik heki yehitehiŋa yanagi yawiiŋ nabugoŋ yanagila buguŋ.
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Tiŋa maŋgoŋde nalamula kabup momooŋ buguŋ? Nanimbune nadiŋa muni hinaŋ tiŋa kap miyeeŋ gamewe beŋ oŋ!
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Du adi wabineyat yehisiŋgoŋgomedok mu nadinamguŋ. Du kudi kauleeŋ hinek tuguŋ.
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 Kaŋ yoŋ adi nemek ube u kaka tigamdok saŋiniŋ mu lohigut, iŋgoŋ oŋ, baha’walaŋ Bepaŋdi timiŋ nanihep tiŋa indiŋ yoŋak, ‘Du Yakobo mede unduŋ be unduŋ yoŋa nintobaaneŋ ala nadinadiŋale yobeŋ.’
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Du baha papageye yabene mohinek nadiŋa momooŋ buguŋ wa kedem ala kubugoŋ adi nu’walaŋ yabap welewelene maŋgoŋde kubo tiguŋ?”
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Kaŋ Yakobodi Laban mede indiŋ tubuudaneeŋ niŋguk, “Nu wabigeyat nolom moŋgolaaneŋ yoŋa munta tugut.
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Eŋ yabap welewele wondok mu nadilat. Du nedi’walaŋ liineŋ yabap welewelege tubumintaweŋ adi adi mu hatibaak. Nemek boi hatilat u naŋgat dikiniye’walaŋ namandahik foloŋ lohiŋa yabeŋ.” Yakobo adi Leseldi yabap welelwele u tuguk u mu nadiguk.
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Kaŋ Laban adi Yakobo, eŋ Lea, eŋ tipilapilaye tam adi’walaŋ houle yotneŋ loguk iŋgoŋ yabap weleweleŋiŋ u mu tubumintaguk. Unduŋ tiŋa Lea’walaŋ yopmaŋneniŋ labuŋa wooŋ Lesel’walaŋ yolineŋ foguk.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Uluguk kaŋ Lesel adi yabap welewele u pilap tiŋa kamele’walaŋ kumoise ginaŋ dahiŋa folooniŋ looŋ wihila ikuk. Kaŋ Laban adi yot maaneŋ looŋ mooŋ lohi kaguk.
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 Lesel adi beu yalaŋ indiŋ niŋguk, “Bomboŋgine, du kwihita mu tibeŋ, muyakip yagit tilat doktiŋa nu du’walaŋ dauge foloŋ tuwot mu pilalit.” Laban adi nemenemek agaŋ yabudapmaguk iŋgoŋ yabap welewele hogok mu tubumintaguk.
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Kaŋ Yakobo Labandok kwihita kisaŋ timiŋa nintoŋa indiŋ niŋguk, “Nu maŋgoŋ kadakaniŋ eŋ mulabumuŋ tigamgut doktiŋa nula nahakililaŋ?
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Yoŋ adi nemenemekne hogohogok wiya loŋiloŋineeŋ kadapmaŋaŋ. Ale da’walaŋ nemek neeŋ nobu tubumintaweŋ kaŋ naŋgat dikiniye’walaŋ dauhik ginaŋ kameune adi u kaŋ indi’walaŋ mede yodapmaneŋ.”
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 “Nu dukut hatibene gulet 20 dapmalak. Kaŋ dompa eŋ memegeye adi mihiniŋ biyegiŋ kadaka be kumuŋ nemu tigiŋ, eŋ du’walaŋ dompa maaniŋ nemu ula hinagut.
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Biyagoŋ kuyoŋ, dompa mihihi kamo moiŋdi idikadakagiŋ u yanagila du’walaŋ mu bugut, na kibikoŋ boilugut. Kaŋ du yadi timiŋ be hedepmo kubo tagiŋ wondiniŋ tuwaŋiŋ kamendok naniŋgigineluguŋ.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Nu yadi hedepmo mele fafaŋeniŋ diweune gweheye tulugut eŋ timiŋ sububa doktiŋa domo kaipmuŋ hatulugut.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Nu yadi gulet 20 wapum yokeneŋ tipilapilaye kwanai tugut. Gulet 14 wabigeyat doktiŋa tugut, eŋ gulet 6 kalegeye doktiŋa tugut. Du yadi tuwane tiŋaloŋ tiŋafoŋ tinambune naiŋiŋ 10 tuguk.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Biyagoŋ kuyoŋ, batne’walaŋ Bepaŋ, Abalaham’walaŋ Bepaŋ, eŋ Aisakdi gikiŋgoŋ timiluguk adi nukut mu hati binek du hambep kohom balim hinek napmeune bee tugut. Bepaŋ adi bulaniŋgoŋ eŋ folofigita kwanaine kanadi tiŋa timiŋ medene yodapmaŋak.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Kaŋ Labandi Yakobo mede indiŋ tubuudaneeŋ niŋguk, “Wabiyat, eŋ wapmihi, eŋ dompa makau, eŋ nemek yabulaŋ hogohogok yoŋ adi nu’walaŋ. Ala yoŋ adi wabineyat, eŋ wapmihi yanagikiŋ adi adi kamiŋ maŋgoŋ kedem niŋ tiyembene tuwot tibek?
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 Ale pilap yofolok niŋ tidim, tiŋa kawadedi fek niŋ kambiyatim wondi lekiŋgoŋnik foloŋ yali mebinik ninimbuhila ninindidimeluwaak.”
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Unduŋ yobune Yakobodi kawade niŋ tiŋa koloŋ fek kambiyakuk.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Tiŋa naŋgat dikiŋiye indiŋ yeniŋguk, “Hidi kawade ugamale buŋa bopneneŋ.” Unduŋ yenimbune adi kawade ugamale buŋa bopneune kawade bop gagayeŋ uŋgoŋ ilaŋa muni nagiŋ.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 Unduŋ tiŋa Laban adi kawade bop wondok wou Yega Sahaduta yobune Yakobodi wou Galeed yoguk.
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 Kaŋ Labandi yoguk, “Kamiŋ kawade bop yendi indi’walaŋ mebinik ninimbuhila ninindidimeluwaak.” Unduŋ doktiŋa wou Galeed yogiŋ.
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 Eŋ kawade fek hinek wondok Labandi indiŋ yoŋa wou Misipa yoguk, “Wapum adi daneeŋ molomolom hatiyane hati nibidokoluwaak.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Du wabineyat menot mu tiyembaaŋ ee mu nadiluwene tam noli maaŋ yanagila indiŋ nadiwaaŋ Bepaŋ adi hatinibilak.”
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 Unduŋ tiŋa Labandi tomboyoula Yakobo indiŋ niŋguk, “Nadiweŋ, kawade bop eŋ kawade fek lekiŋgoŋnik foloŋ kambiyalat
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 wondi indi’walaŋ yodakalenik itune nu mik kwadi tigamuŋa du’walaŋ hatihati ginaŋ mu foluwaat, eŋ dubo nu mik kwadi tinamŋa fek i kelelahula nu’walaŋkade mu buluwaaŋ.
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Biyagoŋ kuyoŋ, Abalaham eŋ Naho adi’walaŋ Bepaŋdi indi’walaŋ mede yodapmaluwaak.” Kaŋ Yakobo adi adi beu Aisakdi Bepaŋ gikiŋgoŋ timiluguk adi wou foloŋ yofolok fafaŋeniŋ tuguk.
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Unduŋ tiŋa kwet haŋgi foloŋ muni hinaŋ tiŋa kale nanaŋe hebopneeŋ naŋgat dikiŋiye yeniyehemaneune buŋa muni naaŋ haŋgi foloŋ uŋgoŋ deikiŋ.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Ala kwet heleune Laban adi wabiŋiŋ laaŋiye yehisiŋgoŋgomeeŋ kahaŋ tiyemguk. Unduŋ tiyemiŋa biyabuŋa yolide udaneŋ mauguk.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.