Gênesis 31
Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs ARIB
1 Laban mihiŋiyedi mede yogiŋ u Yakobo’walaŋ magi ginaŋ foguk. Mede indiŋ, “Yakobo adi betnik’walaŋ nemenemek hogohogok moŋgodapmaguk. Biyagoŋ kuyoŋ, nemek betnik netok gigit hakuk u bumbut moŋgola me bomboŋnit tuguk.”
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Kaŋ Yakobodi Laban’walaŋ namanda eŋ titiŋ kanadi tubune koom menot timiŋa tuluguk nabugoŋ mu tuguk.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Unduŋ tubune Wapumdi Yakobo indiŋ niŋguk, “Udaneeŋ baha papageye’walaŋ kwehineŋ waaŋ. Kaŋ nu dukut hatibaat.”
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Unduŋ yobune Yakobo adi kale heki hatiyagineŋ uŋgoŋ hale tamŋiyat Leseldut Leadok mede kameyemguk.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Tamyat buune yeniŋguk, “Nu behik’walaŋ titiŋ kawene koom tinamguk nabugoŋ mu tilak. Iŋgoŋ batne’walaŋ Bepaŋ adi nukut hatilak.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Hidi agaŋ nadiyamuk. Nu behik’walaŋ kwanai fafaŋe tiŋa tihatilat.
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Iŋgoŋ oŋ behik adi tuwane namdok nalamula tiŋa loŋat foŋat tubune nai 10 tuguk. Tiŋa bomboŋne nolom moŋgola nehitubufigitawaakneŋ yoŋa Bepaŋdi kamehep timiŋguk.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Kale youbutombutom hinit u dutok yobune kale hogohogok youbutombutom hinit mintagiŋ. Agaŋ kudikudi hinit u tuwage yobune kale hogohogok adi mihiniŋ kudikudinit mintadapmagiŋ.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Unduŋ tubune Bepaŋ adi behik’walaŋ kale undihi lom moŋgodapmaaŋ nutok namdapmaguk.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Kale maahi adi tam tuat tigiŋ nai uŋaniŋ lihine ginaŋ daune diweeŋ nemek indiŋ kagut. Dompa, eŋ meme maahidi tam tuat tigiŋ adi’walaŋ sigihik adi kudikudi hinit eŋ youbutombutom hinit hogohogok.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Kaŋ Bepaŋ’walaŋ aŋelodi indiŋ naniŋguk, ‘Yakobo!’ Kaŋ nubo yogut, ‘Nu yoŋ eeŋ.’
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Kaŋ yoguk, ‘Du dadiyeeŋ dauge diweeŋ kaweŋ. Dompa, eŋ meme maaniŋdi tamuhi tam tuwat tiyemiŋ adi adi kudikudi hinit, eŋ youbutombutom hinit hogohogok. Kaŋ nu Labandi nemek tigamguk u agaŋ kaŋ nadidapmalat.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Nu Betele yokwet wondiniŋ Bepaŋ. Du kwet uŋgoŋ hinek kawade niŋ wahu munduŋ imedi yougomuŋa mede yofolok niŋ tinamguŋ. Pilap indidegoŋ pilat. Tiŋa yokwet i bikabuŋa da’walaŋ yoke kwakeneŋ naŋgatge mamaŋneŋ udaneeŋ weŋ.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Kaŋ Leseldut Lea adi Yakobo mede indiŋ tubuudanemiŋgumuk. “Indi betnik’walaŋ kohoŋ diki inditok gigit yoŋit u neembe hatak?
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Adi’walaŋ hebeŋ foloŋ buŋambu nabugoŋ mu be hatiyamut, ale? Adi adi nihikelekula inditok tuwaŋiŋ moŋgola agaŋ tubudapmaguk.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Unduŋ doktiŋa Bepaŋdi betnik bomboŋ lom moŋgokuk hogohogok woŋ adi agaŋ indi eŋ wapmihiniye inditok gigit tilak. Unduŋ doktiŋa Bepaŋdi ganiŋdidimeguk tuwot tibeŋ.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Unduŋ yobune Yakobo adi pilale tamŋiye eŋ wapmihiŋiye kamele foloniŋ yapmeguk.
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 Tiŋa dompa makauŋiye eŋ bomboŋŋiŋ noli Padan-Alam kwetneŋ hatiŋele tubumintaguk u moŋgodapmaaŋ Kanaaŋ kwetneŋ beu Aisak kawene udaneeŋ uguk.
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Nai uŋaniŋ Laban adi dompaŋiye dumuniŋ dobuyembene uguk. Kaŋ Lesel adi beu’walaŋ yabap welewele bepaŋ yalayalaŋ kuboneŋ timauguk.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Yakobo adi momowene Alamniŋ me Laban mu nimbuhilaŋa tilamut tuguk.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Unduŋ tiŋa pilali nemenemek hogohogok adi’walaŋ gigit u kimahapneeŋ momooŋ mauguk. Momooŋ uge uge Yufeletis ime meŋeŋa wooŋ Gilead kweboboeneŋkade uguk.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Kaŋ melenai lufomkulitniŋ dapmaune Laban indiŋ niŋgiŋ, “Yakobo agaŋ momooŋ mauguk.” Unduŋ nimbune nadiŋa
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 naŋgat dikiŋiye yanagila mele 7 yahakalitawooŋ Gilead kwet haŋgi foloŋ ungoŋ usuwaaŋ yabugiŋ.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Bepaŋ adi me Alamniŋ wou Laban timiŋ lihine ginaŋ mintamiŋa indiŋ niŋguk, “Du Yakobo mede unduŋ be unduŋ yoŋa nintobaaneŋ ala nadinadiŋele yobeŋ.”
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Yokobo adi kwet haŋgi foloŋ uŋgoŋ houle yot maaŋ wanaŋ deikiŋ. Kaŋ Laban tiŋa meŋimeŋiye adi yabuhila adi maaŋ uŋgoŋ houle yot maaŋ ikiŋ.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Tiŋa Labandi Yakobo indiŋ niŋguk, “Du maŋgoŋ kudi tinamguŋ? Tiŋa nalamulaŋa wabineyat mik ginaŋ memik heki yehitehiŋa yanagi yawiiŋ nabugoŋ yanagila buguŋ.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Tiŋa maŋgoŋde nalamula kabup momooŋ buguŋ? Nanimbune nadiŋa muni hinaŋ tiŋa kap miyeeŋ gamewe beŋ oŋ!
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Du adi wabineyat yehisiŋgoŋgomedok mu nadinamguŋ. Du kudi kauleeŋ hinek tuguŋ.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Kaŋ yoŋ adi nemek ube u kaka tigamdok saŋiniŋ mu lohigut, iŋgoŋ oŋ, baha’walaŋ Bepaŋdi timiŋ nanihep tiŋa indiŋ yoŋak, ‘Du Yakobo mede unduŋ be unduŋ yoŋa nintobaaneŋ ala nadinadiŋale yobeŋ.’
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Du baha papageye yabene mohinek nadiŋa momooŋ buguŋ wa kedem ala kubugoŋ adi nu’walaŋ yabap welewelene maŋgoŋde kubo tiguŋ?”
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Kaŋ Yakobodi Laban mede indiŋ tubuudaneeŋ niŋguk, “Nu wabigeyat nolom moŋgolaaneŋ yoŋa munta tugut.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Eŋ yabap welewele wondok mu nadilat. Du nedi’walaŋ liineŋ yabap welewelege tubumintaweŋ adi adi mu hatibaak. Nemek boi hatilat u naŋgat dikiniye’walaŋ namandahik foloŋ lohiŋa yabeŋ.” Yakobo adi Leseldi yabap welelwele u tuguk u mu nadiguk.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Kaŋ Laban adi Yakobo, eŋ Lea, eŋ tipilapilaye tam adi’walaŋ houle yotneŋ loguk iŋgoŋ yabap weleweleŋiŋ u mu tubumintaguk. Unduŋ tiŋa Lea’walaŋ yopmaŋneniŋ labuŋa wooŋ Lesel’walaŋ yolineŋ foguk.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Uluguk kaŋ Lesel adi yabap welewele u pilap tiŋa kamele’walaŋ kumoise ginaŋ dahiŋa folooniŋ looŋ wihila ikuk. Kaŋ Laban adi yot maaneŋ looŋ mooŋ lohi kaguk.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Lesel adi beu yalaŋ indiŋ niŋguk, “Bomboŋgine, du kwihita mu tibeŋ, muyakip yagit tilat doktiŋa nu du’walaŋ dauge foloŋ tuwot mu pilalit.” Laban adi nemenemek agaŋ yabudapmaguk iŋgoŋ yabap welewele hogok mu tubumintaguk.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Kaŋ Yakobo Labandok kwihita kisaŋ timiŋa nintoŋa indiŋ niŋguk, “Nu maŋgoŋ kadakaniŋ eŋ mulabumuŋ tigamgut doktiŋa nula nahakililaŋ?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Yoŋ adi nemenemekne hogohogok wiya loŋiloŋineeŋ kadapmaŋaŋ. Ale da’walaŋ nemek neeŋ nobu tubumintaweŋ kaŋ naŋgat dikiniye’walaŋ dauhik ginaŋ kameune adi u kaŋ indi’walaŋ mede yodapmaneŋ.”
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 “Nu dukut hatibene gulet 20 dapmalak. Kaŋ dompa eŋ memegeye adi mihiniŋ biyegiŋ kadaka be kumuŋ nemu tigiŋ, eŋ du’walaŋ dompa maaniŋ nemu ula hinagut.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Biyagoŋ kuyoŋ, dompa mihihi kamo moiŋdi idikadakagiŋ u yanagila du’walaŋ mu bugut, na kibikoŋ boilugut. Kaŋ du yadi timiŋ be hedepmo kubo tagiŋ wondiniŋ tuwaŋiŋ kamendok naniŋgigineluguŋ.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Nu yadi hedepmo mele fafaŋeniŋ diweune gweheye tulugut eŋ timiŋ sububa doktiŋa domo kaipmuŋ hatulugut.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Nu yadi gulet 20 wapum yokeneŋ tipilapilaye kwanai tugut. Gulet 14 wabigeyat doktiŋa tugut, eŋ gulet 6 kalegeye doktiŋa tugut. Du yadi tuwane tiŋaloŋ tiŋafoŋ tinambune naiŋiŋ 10 tuguk.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Biyagoŋ kuyoŋ, batne’walaŋ Bepaŋ, Abalaham’walaŋ Bepaŋ, eŋ Aisakdi gikiŋgoŋ timiluguk adi nukut mu hati binek du hambep kohom balim hinek napmeune bee tugut. Bepaŋ adi bulaniŋgoŋ eŋ folofigita kwanaine kanadi tiŋa timiŋ medene yodapmaŋak.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Kaŋ Labandi Yakobo mede indiŋ tubuudaneeŋ niŋguk, “Wabiyat, eŋ wapmihi, eŋ dompa makau, eŋ nemek yabulaŋ hogohogok yoŋ adi nu’walaŋ. Ala yoŋ adi wabineyat, eŋ wapmihi yanagikiŋ adi adi kamiŋ maŋgoŋ kedem niŋ tiyembene tuwot tibek?
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Ale pilap yofolok niŋ tidim, tiŋa kawadedi fek niŋ kambiyatim wondi lekiŋgoŋnik foloŋ yali mebinik ninimbuhila ninindidimeluwaak.”
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Unduŋ yobune Yakobodi kawade niŋ tiŋa koloŋ fek kambiyakuk.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Tiŋa naŋgat dikiŋiye indiŋ yeniŋguk, “Hidi kawade ugamale buŋa bopneneŋ.” Unduŋ yenimbune adi kawade ugamale buŋa bopneune kawade bop gagayeŋ uŋgoŋ ilaŋa muni nagiŋ.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Unduŋ tiŋa Laban adi kawade bop wondok wou Yega Sahaduta yobune Yakobodi wou Galeed yoguk.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Kaŋ Labandi yoguk, “Kamiŋ kawade bop yendi indi’walaŋ mebinik ninimbuhila ninindidimeluwaak.” Unduŋ doktiŋa wou Galeed yogiŋ.
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Eŋ kawade fek hinek wondok Labandi indiŋ yoŋa wou Misipa yoguk, “Wapum adi daneeŋ molomolom hatiyane hati nibidokoluwaak.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Du wabineyat menot mu tiyembaaŋ ee mu nadiluwene tam noli maaŋ yanagila indiŋ nadiwaaŋ Bepaŋ adi hatinibilak.”
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Unduŋ tiŋa Labandi tomboyoula Yakobo indiŋ niŋguk, “Nadiweŋ, kawade bop eŋ kawade fek lekiŋgoŋnik foloŋ kambiyalat
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 wondi indi’walaŋ yodakalenik itune nu mik kwadi tigamuŋa du’walaŋ hatihati ginaŋ mu foluwaat, eŋ dubo nu mik kwadi tinamŋa fek i kelelahula nu’walaŋkade mu buluwaaŋ.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Biyagoŋ kuyoŋ, Abalaham eŋ Naho adi’walaŋ Bepaŋdi indi’walaŋ mede yodapmaluwaak.” Kaŋ Yakobo adi adi beu Aisakdi Bepaŋ gikiŋgoŋ timiluguk adi wou foloŋ yofolok fafaŋeniŋ tuguk.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Unduŋ tiŋa kwet haŋgi foloŋ muni hinaŋ tiŋa kale nanaŋe hebopneeŋ naŋgat dikiŋiye yeniyehemaneune buŋa muni naaŋ haŋgi foloŋ uŋgoŋ deikiŋ.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Ala kwet heleune Laban adi wabiŋiŋ laaŋiye yehisiŋgoŋgomeeŋ kahaŋ tiyemguk. Unduŋ tiyemiŋa biyabuŋa yolide udaneŋ mauguk.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.