Apocalipse 16
Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs BKJ
1 Kaŋ Siloŋyotneniŋ kutikuti wapum niŋ indiŋ labune nadigut. Uyadi aŋelo 7 indiŋ yeniŋguk. “Hidi wooŋ maliŋ 7 kwatneune Bepaŋ’walaŋ kwihitadi kwetfoloŋ fowek.”
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Kaŋ aŋelo kunakunat 1-di wooŋ maliŋ gineniŋ nemek kwatneune kwetfoloŋ foguk. Foune meeniŋ Kale Moiniŋ’walaŋ wou kamehatigiŋ eŋ weleweleŋiŋ mulelem timiŋgiŋ adi wede mebimebi kadakahi hinekdi foloohik foloŋ mintayemgiŋ.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Kaŋ aŋelo kunakunat 2-dibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek kwatneune imeŋgwaŋ wapum gineŋ foguk. Foune imeŋgwaŋdi naŋgat eŋ meniŋgitnit nabugoŋ tuguk. Unduŋ tubune imeŋgwaŋ wapum gineŋ nemenemek hatihatihinit kumuŋdapmagiŋ.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Kaŋ aŋelo kunakunat 3 adibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek kwatneune ime dawi eŋ ime miŋ gineŋ foune naŋgat tubudapmaguk.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Unduŋ tubune aŋelo ime kadoko kameŋitdi indiŋ yobu nadigut,
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 Adi yadi kayoŋbopgeye eŋ polofetgeye’walaŋ naŋgat tubukadakagiŋ doktiŋa kibibo naŋgat iŋgoŋ yemtoiune naiŋ. Unduŋ tiyembune tuwot hinek tilak.”
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Kaŋ altadi mede indiŋ yobu nadigut, “U biyagoŋ. Wapum Bepaŋ, Saŋiniŋ Molom, kibi toboniŋ yodapmaŋ medege adi biyagoŋ eŋ didimeniŋ hinek.”
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Kaŋ aŋelo kunakunat 4-dibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek kwatneune mele gineŋ foguk. Uŋoŋ foune mele diniŋ kudup gibitaŋ daaŋ meeniŋ kisaŋ yehidaguk.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Meeniŋ adi mele kudutŋiŋdi yehidaune, Bepaŋdi yobune nemek miknit unduŋ mintaguk adi’walaŋ wou niŋkadakagiŋ. Tiŋa welehik mu tubutakaleeŋ Bepaŋ mu nintilogiŋ.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Kaŋ aŋelo kunakunat 5-dibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek Kale Moiniŋ’walaŋ mapme popŋiŋ gineŋ kwatneune foguk. Kwatneune foune yolikweli mambip tubudapmaguk. Unduŋ tubune meeniŋ adi folofigita fuliŋgoŋ hinek nadiŋa mahik sikiliti tigiŋ.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 Untiŋila folofigita eŋ wedehik doktiŋa Bepaŋ kunumneniŋ nimpekit tiŋa nisuwambat tigiŋ. Unduŋ tiŋa welehik mu tubutakaleŋ, titiŋ be hatihatihik kadakaniŋ u mu wabigiŋ.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Kaŋ aŋelo kunakunat 6 adibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek kwatneune Yufeletis ime wapum gineŋ foguk. Foune ime naŋgakuk. Uyadi talik mintaune mapme mele labulabuneŋkadehidi bubuŋdok unduŋ tuguk.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Kaŋ nu yali yabuluwene fowa’walaŋ maŋiŋ gineniŋ eŋ Kale Moiniŋ maŋiŋ gineniŋ, eŋ polofet yalayalaŋ maŋiŋ gineniŋ yabap moihi lufomkulitniŋ, hawom nabugoŋ labugiŋ.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 Adi yadi yabap folooŋ. Kudi wapum titiŋdok saŋiniŋ hayemilak. Adikuyeŋ mapme kwetkwet hatiiŋ yenihohokeneune Bepaŋ Saŋiniŋ Molom’walaŋ nai wapum foloŋ mik titiŋdok meyout tiŋa buŋa mindobu tineeŋ.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Indiŋ hinek nadineŋ! Nu yadi kubome nabugoŋ kaka busuwawaat. Ale tiyaugene nebek niŋ adi hambiyek tiŋa mekawaakneŋ, ala nadiŋale hauleŋiŋ tinahukutdok tiulidokooŋ hatiluwaak. Unduŋ tibaak adi Bepaŋdi nadifo tiŋa kahaŋ timimbaak.”
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 Toboniŋ indiŋ, yabap moiniŋ heki adi kwet niŋ wou Judahi’walaŋ mede foloŋ Amagedon yogiŋ uŋgoŋ mapme yehibopnedapmagiŋ.
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Unduŋ tulune aŋelo kunakunat 7 adibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek hamap foloŋ kwatneune foguk. Kaŋ Siloŋyotneŋ mapme pop ikukneŋkade mede niŋ indiŋ foguk, “Agaŋ tuwot tilak.”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Unduŋ yolune filimpit, eŋ muŋkulap, eŋ maŋiŋguhut, eŋ kenim wapum hinek tuguk. Meeniŋ koomkwaha hatitalabugiŋneŋ undiniŋ nemu tuguk.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Unduŋ tubune yokwet wapum tawaaŋ lufomkulitniŋ tuguk. Eŋ meeniŋ kwetkwet hatiiŋ adi’walaŋ yokwet wapuhi pupuhenedapmaguk. Eŋ Babilon yokwet mebi’walaŋ molohiye adi yadi Bepaŋ ne titiŋhik yabunadiŋa nadikwihitayemiŋa wain ime fafaŋeniŋ miknit yemiŋguk.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Tiŋa nai uŋaniŋgoŋ kwet kambaŋgit eŋ kweboboe wanaŋ liwedapmagiŋ.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Eŋ kunum gineniŋ gwi wapum ukuk, gwi foloŋ adi sububa tiŋa kawade bigim nabugoŋ mintaŋ, meeniŋ udihiune folofigita nadiŋa Bepaŋ nimpekit tiŋa nisuwambat tigiŋ. Gwi sifo wapum hinek ula fana kisaŋ tiyemguk.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.