Apocalipse 16
Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs ARA
1 Kaŋ Siloŋyotneniŋ kutikuti wapum niŋ indiŋ labune nadigut. Uyadi aŋelo 7 indiŋ yeniŋguk. “Hidi wooŋ maliŋ 7 kwatneune Bepaŋ’walaŋ kwihitadi kwetfoloŋ fowek.”
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Kaŋ aŋelo kunakunat 1-di wooŋ maliŋ gineniŋ nemek kwatneune kwetfoloŋ foguk. Foune meeniŋ Kale Moiniŋ’walaŋ wou kamehatigiŋ eŋ weleweleŋiŋ mulelem timiŋgiŋ adi wede mebimebi kadakahi hinekdi foloohik foloŋ mintayemgiŋ.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Kaŋ aŋelo kunakunat 2-dibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek kwatneune imeŋgwaŋ wapum gineŋ foguk. Foune imeŋgwaŋdi naŋgat eŋ meniŋgitnit nabugoŋ tuguk. Unduŋ tubune imeŋgwaŋ wapum gineŋ nemenemek hatihatihinit kumuŋdapmagiŋ.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Kaŋ aŋelo kunakunat 3 adibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek kwatneune ime dawi eŋ ime miŋ gineŋ foune naŋgat tubudapmaguk.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Unduŋ tubune aŋelo ime kadoko kameŋitdi indiŋ yobu nadigut,
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Adi yadi kayoŋbopgeye eŋ polofetgeye’walaŋ naŋgat tubukadakagiŋ doktiŋa kibibo naŋgat iŋgoŋ yemtoiune naiŋ. Unduŋ tiyembune tuwot hinek tilak.”
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Kaŋ altadi mede indiŋ yobu nadigut, “U biyagoŋ. Wapum Bepaŋ, Saŋiniŋ Molom, kibi toboniŋ yodapmaŋ medege adi biyagoŋ eŋ didimeniŋ hinek.”
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Kaŋ aŋelo kunakunat 4-dibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek kwatneune mele gineŋ foguk. Uŋoŋ foune mele diniŋ kudup gibitaŋ daaŋ meeniŋ kisaŋ yehidaguk.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Meeniŋ adi mele kudutŋiŋdi yehidaune, Bepaŋdi yobune nemek miknit unduŋ mintaguk adi’walaŋ wou niŋkadakagiŋ. Tiŋa welehik mu tubutakaleeŋ Bepaŋ mu nintilogiŋ.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Kaŋ aŋelo kunakunat 5-dibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek Kale Moiniŋ’walaŋ mapme popŋiŋ gineŋ kwatneune foguk. Kwatneune foune yolikweli mambip tubudapmaguk. Unduŋ tubune meeniŋ adi folofigita fuliŋgoŋ hinek nadiŋa mahik sikiliti tigiŋ.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Untiŋila folofigita eŋ wedehik doktiŋa Bepaŋ kunumneniŋ nimpekit tiŋa nisuwambat tigiŋ. Unduŋ tiŋa welehik mu tubutakaleŋ, titiŋ be hatihatihik kadakaniŋ u mu wabigiŋ.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Kaŋ aŋelo kunakunat 6 adibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek kwatneune Yufeletis ime wapum gineŋ foguk. Foune ime naŋgakuk. Uyadi talik mintaune mapme mele labulabuneŋkadehidi bubuŋdok unduŋ tuguk.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Kaŋ nu yali yabuluwene fowa’walaŋ maŋiŋ gineniŋ eŋ Kale Moiniŋ maŋiŋ gineniŋ, eŋ polofet yalayalaŋ maŋiŋ gineniŋ yabap moihi lufomkulitniŋ, hawom nabugoŋ labugiŋ.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Adi yadi yabap folooŋ. Kudi wapum titiŋdok saŋiniŋ hayemilak. Adikuyeŋ mapme kwetkwet hatiiŋ yenihohokeneune Bepaŋ Saŋiniŋ Molom’walaŋ nai wapum foloŋ mik titiŋdok meyout tiŋa buŋa mindobu tineeŋ.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Indiŋ hinek nadineŋ! Nu yadi kubome nabugoŋ kaka busuwawaat. Ale tiyaugene nebek niŋ adi hambiyek tiŋa mekawaakneŋ, ala nadiŋale hauleŋiŋ tinahukutdok tiulidokooŋ hatiluwaak. Unduŋ tibaak adi Bepaŋdi nadifo tiŋa kahaŋ timimbaak.”
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Toboniŋ indiŋ, yabap moiniŋ heki adi kwet niŋ wou Judahi’walaŋ mede foloŋ Amagedon yogiŋ uŋgoŋ mapme yehibopnedapmagiŋ.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Unduŋ tulune aŋelo kunakunat 7 adibo maliŋŋiŋ gineniŋ nemek hamap foloŋ kwatneune foguk. Kaŋ Siloŋyotneŋ mapme pop ikukneŋkade mede niŋ indiŋ foguk, “Agaŋ tuwot tilak.”
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Unduŋ yolune filimpit, eŋ muŋkulap, eŋ maŋiŋguhut, eŋ kenim wapum hinek tuguk. Meeniŋ koomkwaha hatitalabugiŋneŋ undiniŋ nemu tuguk.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Unduŋ tubune yokwet wapum tawaaŋ lufomkulitniŋ tuguk. Eŋ meeniŋ kwetkwet hatiiŋ adi’walaŋ yokwet wapuhi pupuhenedapmaguk. Eŋ Babilon yokwet mebi’walaŋ molohiye adi yadi Bepaŋ ne titiŋhik yabunadiŋa nadikwihitayemiŋa wain ime fafaŋeniŋ miknit yemiŋguk.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tiŋa nai uŋaniŋgoŋ kwet kambaŋgit eŋ kweboboe wanaŋ liwedapmagiŋ.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Eŋ kunum gineniŋ gwi wapum ukuk, gwi foloŋ adi sububa tiŋa kawade bigim nabugoŋ mintaŋ, meeniŋ udihiune folofigita nadiŋa Bepaŋ nimpekit tiŋa nisuwambat tigiŋ. Gwi sifo wapum hinek ula fana kisaŋ tiyemguk.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.