Apocalipse 10

Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kaŋ aŋelo saŋiniŋnit niŋ kunum foloniŋ foune kagut. Adi yadi mulukwaŋdi mumut timiŋgiŋ, eŋ mebi foloŋ kwembeke kudidi gwaiguk, namanda mele undiniŋ, kayoŋyat kudupmebemnit.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça; o rosto era como o sol, e as pernas, como colunas de fogo;
2 Kohoŋdi pepa kuyaniŋ niŋ agaŋ taŋakiyenit kameyakuk. Kayoŋ didimeniŋdi imeŋgwaŋ wapum foloŋ yaliguk eŋ kayoŋ kapmadidi kwetfoloŋ yaliŋa yakuk.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra,
3 Yali wapumgoŋ kutiguk, laiondi mede tolak nabugoŋ hinek kutiguk. Kutibune muŋkulap 7 togiŋ.
3 e bradou em grande voz, como ruge um leão, e, quando bradou, desferiram os sete trovões as suas próprias vozes.
4 Muŋkulap toŋa mede yobune nadiŋa kudi youlit yoŋa tiluwene kunumneniŋ kutikuti niŋ nu’walaŋkade indiŋ buguk, “Muŋkulap 7-di mede yoŋit u mu youleŋ, hogok namokop tubune halek.”
4 Logo que falaram os sete trovões, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: Guarda em segredo as coisas que os sete trovões falaram e não as escrevas.
5 Kaŋ aŋelo imeŋgwaŋ wapum foloŋ eŋ kwetfoloŋ yaliŋa yakuk, adi kohoŋ didimeniŋ kunum foloŋkade kohodidim tiŋa mede yokwambundaguk.
5 Então, o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Bepaŋ hatihatiŋiŋ dapmandapmaŋnit mokit adi nemenemek hogohogok yehitubuminta-dapmaguk adi’walaŋ wou foloŋ tebiŋa indiŋ yokwambundaguk, “Nai kotigoŋ nimaaŋ mu hatak.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles existe: Já não haverá demora,
7 Aŋelo kunakunat 7-di baiŋiŋ fedilune mede tobaak, biyagoŋ hinek nai uŋaniŋ Bepaŋ’walaŋ mede hebiniŋ, koom kwanai-meŋiye polofet heki gigit yeniŋguk, wendiniŋ folooŋ hinek mintawaak.”
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, cumprir-se-á, então, o mistério de Deus, segundo ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Kaŋ kunum gineniŋ mede nadigut uŋakoŋ kotigoŋ mintaŋ indiŋ naniŋguk. “Du wooŋ aŋelo imeŋgwaŋ wapum foloŋ eŋ kwetfoloŋ yaliŋa yali pepa taŋakiyenit kameyatak u tibeŋ.”
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: Vai e toma o livro que se acha aberto na mão do anjo em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Unduŋ yobune nu wooŋ aŋelo pepa honeeŋ yakuk u namdok nimbene indiŋ naniŋguk, “Tiŋa na! Naweŋ kaŋ kabakeneŋ buukaaŋ tibek eŋ mageneŋ adi kobaŋiŋ simiŋkupuk nabugoŋ tibek.”
9 Fui, pois, ao anjo, dizendo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: Toma-o e devora-o; certamente, ele será amargo ao teu estômago, mas, na tua boca, doce como mel.
10 Unduŋ yoŋa agaŋ pepa nambune nagut. Nawene mane gineŋ simiŋkupuk nabugoŋ kobaguk, ala kumuyewene kabatne gineŋ buka tuguk.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo e o devorei, e, na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Kaŋ indiŋ naniŋgiŋ. “Du meeniŋ bop fee hinek, folonamandaphik eŋ mede waliniŋhik mebimebi, tiŋa mapmehiye aditok kigili mede kotigoŋ yobaaŋ.”
11 Então, me disseram: É necessário que ainda profetizes a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.