Apocalipse 10
Bepaŋ'Walaŋ Folofolok Kobuli (NOP) vs ARIB
1 Kaŋ aŋelo saŋiniŋnit niŋ kunum foloniŋ foune kagut. Adi yadi mulukwaŋdi mumut timiŋgiŋ, eŋ mebi foloŋ kwembeke kudidi gwaiguk, namanda mele undiniŋ, kayoŋyat kudupmebemnit.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Kohoŋdi pepa kuyaniŋ niŋ agaŋ taŋakiyenit kameyakuk. Kayoŋ didimeniŋdi imeŋgwaŋ wapum foloŋ yaliguk eŋ kayoŋ kapmadidi kwetfoloŋ yaliŋa yakuk.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Yali wapumgoŋ kutiguk, laiondi mede tolak nabugoŋ hinek kutiguk. Kutibune muŋkulap 7 togiŋ.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Muŋkulap toŋa mede yobune nadiŋa kudi youlit yoŋa tiluwene kunumneniŋ kutikuti niŋ nu’walaŋkade indiŋ buguk, “Muŋkulap 7-di mede yoŋit u mu youleŋ, hogok namokop tubune halek.”
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Kaŋ aŋelo imeŋgwaŋ wapum foloŋ eŋ kwetfoloŋ yaliŋa yakuk, adi kohoŋ didimeniŋ kunum foloŋkade kohodidim tiŋa mede yokwambundaguk.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Bepaŋ hatihatiŋiŋ dapmandapmaŋnit mokit adi nemenemek hogohogok yehitubuminta-dapmaguk adi’walaŋ wou foloŋ tebiŋa indiŋ yokwambundaguk, “Nai kotigoŋ nimaaŋ mu hatak.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Aŋelo kunakunat 7-di baiŋiŋ fedilune mede tobaak, biyagoŋ hinek nai uŋaniŋ Bepaŋ’walaŋ mede hebiniŋ, koom kwanai-meŋiye polofet heki gigit yeniŋguk, wendiniŋ folooŋ hinek mintawaak.”
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Kaŋ kunum gineniŋ mede nadigut uŋakoŋ kotigoŋ mintaŋ indiŋ naniŋguk. “Du wooŋ aŋelo imeŋgwaŋ wapum foloŋ eŋ kwetfoloŋ yaliŋa yali pepa taŋakiyenit kameyatak u tibeŋ.”
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Unduŋ yobune nu wooŋ aŋelo pepa honeeŋ yakuk u namdok nimbene indiŋ naniŋguk, “Tiŋa na! Naweŋ kaŋ kabakeneŋ buukaaŋ tibek eŋ mageneŋ adi kobaŋiŋ simiŋkupuk nabugoŋ tibek.”
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Unduŋ yoŋa agaŋ pepa nambune nagut. Nawene mane gineŋ simiŋkupuk nabugoŋ kobaguk, ala kumuyewene kabatne gineŋ buka tuguk.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Kaŋ indiŋ naniŋgiŋ. “Du meeniŋ bop fee hinek, folonamandaphik eŋ mede waliniŋhik mebimebi, tiŋa mapmehiye aditok kigili mede kotigoŋ yobaaŋ.”
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.