Mateus 8

¹ เมื่อพระเยซูเตียวลงมาจากดอยแล้ว ก็มีคนเป๋นหมู่ใหญ่ติดต๋ามพระองค์ไป

¹ Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.

² ต๋อนนั้นมีคนนึ่งเป๋นขี้ตู้ด มาคุกเข่าไหว้ต่อหน้าพระองค์ อู้ว่า “พระองค์เจ้าข้า ถ้าพระองค์ใค่จ้วยข้าพเจ้าหื้อหาย ข้าพเจ้าก็จะหายแน่ๆ”

² Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.

³ พระเยซูก็ยื่นมือไปหยุบป้อจายคนนั้นแล้วอู้ว่า “เฮาใค่จ้วย จงหายโรคเต๊อะ” แล้วเขาก็หายเป๋นขี้ตู้ดบ่าเดี่ยวนั้นเลย

³ Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.

⁴ พระเยซูสั่งเขาว่า “ห้ามเล่าเรื่องนี้หื้อใผฟังเน่อ แต่หื้อไปแสดงตั๋วต่อปุโรหิต แล้วเอาเครื่องปู่จาไปถวายต๋ามกำสั่งของบทบัญญัติของโมเสส เปื้อแสดงหื้อคนตังหลายฮู้ว่าเจ้าหายโรคแล้ว”

⁴ Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.

⁵ ต๋อนตี้พระเยซูเตียวเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม มีนายร้อยทหารโรมันคนนึ่งเข้ามาอ้อนวอน เปื้อขอความจ้วยเหลือจากพระองค์

⁵ Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:

⁶ อู้ว่า “ต้านครับ คนฮับใจ๊ของข้าพเจ้าเป๋นง่อยลุกบ่ได้ นอนอยู่ตี้บ้านเขา ตุ๊กลำบากนักขนาด”

⁶ Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.

⁷ พระเยซูบอกนายร้อยคนนั้นว่า “เฮาจะไปโผดฮักษาเขาหื้อหาย”

⁷ Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.

⁸ แต่เขาบอกพระองค์ว่า “ต้านครับ ข้าพเจ้าบ่ดีปอตี้จะหื้อต้านลอดเข้ามาในจายคาเฮือนของข้าพเจ้าเน่อ ขอต้านสั่งกำเดียวเต้าอั้น คนฮับใจ๊ของข้าพเจ้าก็จะหายจากพยาธิตี้เขาเป๋น

⁸ Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.

⁹ ข้าพเจ้าอยู่ใต้วินัยของทหาร กับมีทหารอยู่ใต้บังคับของข้าพเจ้าตวย ข้าพเจ้าสั่งคนนึ่งว่า ‘ไป’ เขาก็ไป สั่งคนนึ่งว่า ‘มา’ เขาก็มา ข้าพเจ้าบอกคนฮับใจ๊ว่า ‘เยียะอันนี้เน่อ’ เขาก็เยียะ”

⁹ Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...

¹⁰ เมื่อพระเยซูได้ยินกำอู้กำจ๋าจาอั้น ก็งืดในความเจื้อของนายร้อย จึงอู้กับคนตี้ติดต๋ามว่า “เฮาบอกความจริงหื้อต้านตังหลายฮู้ว่า เฮาบ่เกยปะใผคนใดในประเทศอิสราเอลตี้มีความเจื้อนักขนาดนี้มาก่อนเลย

¹⁰ Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.

¹¹ เฮาบอกต้านตังหลายหื้อฮู้ว่า จะมีคนจ๋ำนวนนักมาจากตังวันออกกับตังวันตก เปื้อมาฮ่วมกับอับราฮัม อิสอัคตึงยาโคบกิ๋นเลี้ยงฉลองกั๋นในแผ่นดินสวรรค์

¹¹ Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,

¹² แต่คนตี้น่าจะได้เข้าไปอยู่ในแผ่นดินนั้น จะต้องถูกไล่เหิบออกไปอยู่ในตี้มืด ตี้มีเสียงคนไห้หุยขบเขี้ยวเกี๊ยวกางอย่างเจ็บปวด”

¹² enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.

¹³ แล้วพระเยซูก็บอกกับนายร้อยคนนั้นว่า “ปิ๊กไปบ้านของต้านก่อนเต๊อะ ส่วนเรื่องตี้ต้านต้องก๋านนั้นก็จะเป๋นไปต๋ามตี้ต้านเจื้อ” เวลาเดียวกั๋นนั้นคนฮับใจ๊ก็หายเป๋นปกติ

¹³ Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.

¹⁴ เมื่อพระเยซูเข้าไปในเฮือนของเปโตร ก็หันแม่เมียของเขาบ่สบายเป๋นไข้นอนอยู่

¹⁴ Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.

¹⁵ พระองค์ก็หยุบมือของนาง นางก็หายจากไข้ แล้วนางลุกขึ้นฮับใจ๊ผ่อกอยพระองค์

¹⁵ Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.

¹⁶ เมื่อแลงวันนั้นหมู่คนปากั๋นเอาหลายคนตี้โดนผีเข้ามาหาพระเยซู พระองค์ก็ใจ๊กำอู้ขับไล่ผีหื้อออกจากคนหมู่นั้น แล้วยังได้ฮักษาคนเจ็บป่วยกู้คนหื้อหายตวย

¹⁶ Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.

¹⁷ สิ่งตี้ได้เกิดขึ้นนี้ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้อิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าอู้ไว้ว่า

¹⁷ Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.

¹⁸ เมื่อพระเยซูหันคนเข้ามาแวดพระองค์เป๋นหมู่ พระองค์จึงสั่งสาวกปาข้ามไปแหมเผิกนึ่งของทะเลสาบ

¹⁸ Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.

¹⁹ ต๋อนนั้นมีธรรมาจ๋ารย์คนนึ่ง เข้ามาอู้กับพระองค์ว่า “ต้านอาจ๋ารย์ ต้านไปตางใด ข้าพเจ้าขอตวยต้านไปตางนั้น”

¹⁹ Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.

²⁰ พระเยซูบอกเขาว่า “หมาไนหมาไน|src="BK00050B fox matt 8_20.jpg" size="col" loc="matthew 8 after verse 20" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="8:20" ยังมีฮูอยู่ นกในอากาศยังมีฮังนอน แต่เฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์ยังบ่มีตี้จะซุกหัวนอน”

²⁰ Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.

²¹ มีสาวกแหมคนนึ่งบอกพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า หื้อข้าพเจ้าปิ๊กไปฝังศพป้อก่อนเต๊อะ”

²¹ Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.

²² พระเยซูตอบเขาว่า “ตวยเฮามาก่อน ปล่อยหื้อคนต๋ายฝังคนต๋ายเอาคนเดียว”

²² Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.

²³ เมื่อพระเยซูลงเฮือแล้ว หมู่สาวกก็ตวยพระองค์ไป

²³ Subiu ele a uma barca com seus discípulos.

²⁴ ตันใดนั้นก็มีลมหลวง ตึงฝนตึงลมแฮงเกิดขึ้นในทะเลสาบ คลื่นปั๊ดเอาน้ำเข้าในเฮือจ๋นเต๋ม แต่พระเยซูก็ยังนอนหลับอยู่

²⁴ De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.

²⁵ หมู่สาวกเข้ามาฮ้องพระเยซูตื่น บอกว่า “พระองค์เจ้าข้า ขะใจ๋จ้วยกำเต๊อะ หมู่เฮาก่ำลังจะจ๋มน้ำต๋ายกั๋นหมดแล้ว”

²⁵ Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!

²⁶ พระเยซูก็อู้กับหมู่เขาว่า “กั๋วเยียะหยัง มีความเจื้อหน้อยแต๊ๆ” แล้วพระองค์ก็ลุกขึ้นมาห้ามลมหลวงตึงคลื่นใหญ่ แล้วลมกับคลื่นก็หยุดเลย

²⁶ E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.

²⁷ หมู่สาวกก็ปากั๋นงืดอู้กั๋นว่า “ต้านผู้นี้เป๋นใผกั๋น ขนาดลมหลวงกับคลื่นแฮงก็ยังเจื้อฟังต้าน”

²⁷ Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?

²⁸ เมื่อปากั๋นข้ามทะเลสาบมาเถิงแหมเผิกในเขตของจาวกาดารา ก็มีสองคนตี้โดนผีเข้า ออกมาจากอุโมงค์ฝังศพอุโมงค์ฝังศพ|src="43_Luke23.53-24.2_RollingStoneTomb.jpg" size="col" loc="8:28 - to end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="8:28" เข้ามาหาพระองค์ สองคนนี้สวกขนาดจ๋นบ่มีใผก้าเตียวก๋ายเข้าไปใก้ต๋ำหมู่หั้น

²⁸ No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.

²⁹ ป้อจายสองคนนั้นเอ็กปั๊ดใส่พระเยซูว่า “ต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้า มายุ่งกับหมู่เฮาเยียะหยัง ต้านต้องก๋านมาทรมานหมู่เฮาก่อนเวลาตี้พระเจ้าก๋ำหนดไว้แล้วจาอั้นกา”

²⁹ Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?

³⁰ จากตี้หั้นบ่ปอไก๋เต้าใด มีหมูหมู่ใหญ่ก่ำลังเซาะหากิ๋นอยู่ต๋ำหมู่หั้น

³⁰ Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.

³¹ ผีตี้เข้าสองคนนั้นอ้อนวอนพระองค์ว่า “ถ้าต้านจะไล่หมู่ข้าออกไปแต๊ๆ ขอหื้อหมู่ข้าไปเข้าในหมูหมู่นั้นแตนเหียเต๊อะ”

³¹ Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.

³² พระเยซูก็สั่งผีหมู่นั้นว่า “ออกไป” แล้วหมู่ผีก็ออกจากป้อจายสองคนนั้นไปเข้าในหมู่หมูแตน แล้วหมูตึงหมดก็ปากั๋นล่นลงหน้าผาจิ๊ง ลงไปในทะเล แก๊นน้ำต๋ายกั๋นหมด

³² Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.

³³ ส่วนหมู่คนเลี้ยงหมูปากั๋นล่นหนีเข้าไปในเมือง แล้วเล่าเรื่องตี้เกิดขึ้นตึงหมดหื้อคนตังหลายฟัง ตึงเล่าเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้นกับป้อจายสองคนตี้โดนผีเข้านั้นตวย

³³ Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.

³⁴ คนตึงเมืองนั้นก็ปากั๋นออกมาหาพระเยซู เมื่อปะพระองค์แล้ว ก็ปากั๋นอ้อนวอนขอหื้อพระองค์ออกไปจากเขตแดนของหมู่เขาเหีย

³⁴ Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia