Mateus 8

¹ เมื่อพระเยซูเตียวลงมาจากดอยแล้ว ก็มีคนเป๋นหมู่ใหญ่ติดต๋ามพระองค์ไป

¹ Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.

² ต๋อนนั้นมีคนนึ่งเป๋นขี้ตู้ด มาคุกเข่าไหว้ต่อหน้าพระองค์ อู้ว่า “พระองค์เจ้าข้า ถ้าพระองค์ใค่จ้วยข้าพเจ้าหื้อหาย ข้าพเจ้าก็จะหายแน่ๆ”

² Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.

³ พระเยซูก็ยื่นมือไปหยุบป้อจายคนนั้นแล้วอู้ว่า “เฮาใค่จ้วย จงหายโรคเต๊อะ” แล้วเขาก็หายเป๋นขี้ตู้ดบ่าเดี่ยวนั้นเลย

³ Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.

⁴ พระเยซูสั่งเขาว่า “ห้ามเล่าเรื่องนี้หื้อใผฟังเน่อ แต่หื้อไปแสดงตั๋วต่อปุโรหิต แล้วเอาเครื่องปู่จาไปถวายต๋ามกำสั่งของบทบัญญัติของโมเสส เปื้อแสดงหื้อคนตังหลายฮู้ว่าเจ้าหายโรคแล้ว”

⁴ Então Jesus lhe disse:

⁵ ต๋อนตี้พระเยซูเตียวเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม มีนายร้อยทหารโรมันคนนึ่งเข้ามาอ้อนวอน เปื้อขอความจ้วยเหลือจากพระองค์

⁵ Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.

⁶ อู้ว่า “ต้านครับ คนฮับใจ๊ของข้าพเจ้าเป๋นง่อยลุกบ่ได้ นอนอยู่ตี้บ้านเขา ตุ๊กลำบากนักขนาด”

⁶ Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.

⁷ พระเยซูบอกนายร้อยคนนั้นว่า “เฮาจะไปโผดฮักษาเขาหื้อหาย”

⁷ — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.

⁸ แต่เขาบอกพระองค์ว่า “ต้านครับ ข้าพเจ้าบ่ดีปอตี้จะหื้อต้านลอดเข้ามาในจายคาเฮือนของข้าพเจ้าเน่อ ขอต้านสั่งกำเดียวเต้าอั้น คนฮับใจ๊ของข้าพเจ้าก็จะหายจากพยาธิตี้เขาเป๋น

⁸ O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.

⁹ ข้าพเจ้าอยู่ใต้วินัยของทหาร กับมีทหารอยู่ใต้บังคับของข้าพเจ้าตวย ข้าพเจ้าสั่งคนนึ่งว่า ‘ไป’ เขาก็ไป สั่งคนนึ่งว่า ‘มา’ เขาก็มา ข้าพเจ้าบอกคนฮับใจ๊ว่า ‘เยียะอันนี้เน่อ’ เขาก็เยียะ”

⁹ Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.

¹⁰ เมื่อพระเยซูได้ยินกำอู้กำจ๋าจาอั้น ก็งืดในความเจื้อของนายร้อย จึงอู้กับคนตี้ติดต๋ามว่า “เฮาบอกความจริงหื้อต้านตังหลายฮู้ว่า เฮาบ่เกยปะใผคนใดในประเทศอิสราเอลตี้มีความเจื้อนักขนาดนี้มาก่อนเลย

¹⁰ Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:

¹¹ เฮาบอกต้านตังหลายหื้อฮู้ว่า จะมีคนจ๋ำนวนนักมาจากตังวันออกกับตังวันตก เปื้อมาฮ่วมกับอับราฮัม อิสอัคตึงยาโคบกิ๋นเลี้ยงฉลองกั๋นในแผ่นดินสวรรค์

¹¹ E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no

¹² แต่คนตี้น่าจะได้เข้าไปอยู่ในแผ่นดินนั้น จะต้องถูกไล่เหิบออกไปอยู่ในตี้มืด ตี้มีเสียงคนไห้หุยขบเขี้ยวเกี๊ยวกางอย่างเจ็บปวด”

¹² Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.

¹³ แล้วพระเยซูก็บอกกับนายร้อยคนนั้นว่า “ปิ๊กไปบ้านของต้านก่อนเต๊อะ ส่วนเรื่องตี้ต้านต้องก๋านนั้นก็จะเป๋นไปต๋ามตี้ต้านเจื้อ” เวลาเดียวกั๋นนั้นคนฮับใจ๊ก็หายเป๋นปกติ

¹³ E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.

¹⁴ เมื่อพระเยซูเข้าไปในเฮือนของเปโตร ก็หันแม่เมียของเขาบ่สบายเป๋นไข้นอนอยู่

¹⁴ Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.

¹⁵ พระองค์ก็หยุบมือของนาง นางก็หายจากไข้ แล้วนางลุกขึ้นฮับใจ๊ผ่อกอยพระองค์

¹⁵ Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.

¹⁶ เมื่อแลงวันนั้นหมู่คนปากั๋นเอาหลายคนตี้โดนผีเข้ามาหาพระเยซู พระองค์ก็ใจ๊กำอู้ขับไล่ผีหื้อออกจากคนหมู่นั้น แล้วยังได้ฮักษาคนเจ็บป่วยกู้คนหื้อหายตวย

¹⁶ Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.

¹⁷ สิ่งตี้ได้เกิดขึ้นนี้ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้อิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าอู้ไว้ว่า

¹⁷ Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”

¹⁸ เมื่อพระเยซูหันคนเข้ามาแวดพระองค์เป๋นหมู่ พระองค์จึงสั่งสาวกปาข้ามไปแหมเผิกนึ่งของทะเลสาบ

¹⁸ Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.

¹⁹ ต๋อนนั้นมีธรรมาจ๋ารย์คนนึ่ง เข้ามาอู้กับพระองค์ว่า “ต้านอาจ๋ารย์ ต้านไปตางใด ข้าพเจ้าขอตวยต้านไปตางนั้น”

¹⁹ Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!

²⁰ พระเยซูบอกเขาว่า “หมาไนหมาไน|src="BK00050B fox matt 8_20.jpg" size="col" loc="matthew 8 after verse 20" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="8:20" ยังมีฮูอยู่ นกในอากาศยังมีฮังนอน แต่เฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์ยังบ่มีตี้จะซุกหัวนอน”

²⁰ Jesus respondeu:

²¹ มีสาวกแหมคนนึ่งบอกพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า หื้อข้าพเจ้าปิ๊กไปฝังศพป้อก่อนเต๊อะ”

²¹ E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.

²² พระเยซูตอบเขาว่า “ตวยเฮามาก่อน ปล่อยหื้อคนต๋ายฝังคนต๋ายเอาคนเดียว”

²² Jesus respondeu:

²³ เมื่อพระเยซูลงเฮือแล้ว หมู่สาวกก็ตวยพระองค์ไป

²³ Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.

²⁴ ตันใดนั้นก็มีลมหลวง ตึงฝนตึงลมแฮงเกิดขึ้นในทะเลสาบ คลื่นปั๊ดเอาน้ำเข้าในเฮือจ๋นเต๋ม แต่พระเยซูก็ยังนอนหลับอยู่

²⁴ De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.

²⁵ หมู่สาวกเข้ามาฮ้องพระเยซูตื่น บอกว่า “พระองค์เจ้าข้า ขะใจ๋จ้วยกำเต๊อะ หมู่เฮาก่ำลังจะจ๋มน้ำต๋ายกั๋นหมดแล้ว”

²⁵ Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!

²⁶ พระเยซูก็อู้กับหมู่เขาว่า “กั๋วเยียะหยัง มีความเจื้อหน้อยแต๊ๆ” แล้วพระองค์ก็ลุกขึ้นมาห้ามลมหลวงตึงคลื่นใหญ่ แล้วลมกับคลื่นก็หยุดเลย

²⁶ — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.

²⁷ หมู่สาวกก็ปากั๋นงืดอู้กั๋นว่า “ต้านผู้นี้เป๋นใผกั๋น ขนาดลมหลวงกับคลื่นแฮงก็ยังเจื้อฟังต้าน”

²⁷ Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

²⁸ เมื่อปากั๋นข้ามทะเลสาบมาเถิงแหมเผิกในเขตของจาวกาดารา ก็มีสองคนตี้โดนผีเข้า ออกมาจากอุโมงค์ฝังศพอุโมงค์ฝังศพ|src="43_Luke23.53-24.2_RollingStoneTomb.jpg" size="col" loc="8:28 - to end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="8:28" เข้ามาหาพระองค์ สองคนนี้สวกขนาดจ๋นบ่มีใผก้าเตียวก๋ายเข้าไปใก้ต๋ำหมู่หั้น

²⁸ Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.

²⁹ ป้อจายสองคนนั้นเอ็กปั๊ดใส่พระเยซูว่า “ต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้า มายุ่งกับหมู่เฮาเยียะหยัง ต้านต้องก๋านมาทรมานหมู่เฮาก่อนเวลาตี้พระเจ้าก๋ำหนดไว้แล้วจาอั้นกา”

²⁹ Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?

³⁰ จากตี้หั้นบ่ปอไก๋เต้าใด มีหมูหมู่ใหญ่ก่ำลังเซาะหากิ๋นอยู่ต๋ำหมู่หั้น

³⁰ Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.

³¹ ผีตี้เข้าสองคนนั้นอ้อนวอนพระองค์ว่า “ถ้าต้านจะไล่หมู่ข้าออกไปแต๊ๆ ขอหื้อหมู่ข้าไปเข้าในหมูหมู่นั้นแตนเหียเต๊อะ”

³¹ E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!

³² พระเยซูก็สั่งผีหมู่นั้นว่า “ออกไป” แล้วหมู่ผีก็ออกจากป้อจายสองคนนั้นไปเข้าในหมู่หมูแตน แล้วหมูตึงหมดก็ปากั๋นล่นลงหน้าผาจิ๊ง ลงไปในทะเล แก๊นน้ำต๋ายกั๋นหมด

³² — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.

³³ ส่วนหมู่คนเลี้ยงหมูปากั๋นล่นหนีเข้าไปในเมือง แล้วเล่าเรื่องตี้เกิดขึ้นตึงหมดหื้อคนตังหลายฟัง ตึงเล่าเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้นกับป้อจายสองคนตี้โดนผีเข้านั้นตวย

³³ Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.

³⁴ คนตึงเมืองนั้นก็ปากั๋นออกมาหาพระเยซู เมื่อปะพระองค์แล้ว ก็ปากั๋นอ้อนวอนขอหื้อพระองค์ออกไปจากเขตแดนของหมู่เขาเหีย

³⁴ Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia