Mateus 25

¹ “ในเวลานั้น แผ่นดินสวรรค์จะเผียบเหมือนเปื้อนเจ้าสาวสิบคน ก๋ำโกมไฟออกมาถ้าฮับเจ้าบ่าว

¹ “Então o reino dos céus será como as dez virgens que pegaram suas lamparinas e saíram para encontrar-se com o noivo.

² ในแม่ญิงหมู่นั้นมีห้าคนเป๋นคนง่าว แหมห้าคนเป๋นคนหลวก

² Cinco delas eram insensatas, e cinco, prudentes.

³ แม่ญิงง่าวห้าคนนั้นเอาโกมไฟไป แต่บ่ได้เอาน้ำมันสำรองไปตวย

³ As cinco insensatas não levaram óleo suficiente para as lamparinas,

⁴ แต่แม่ญิงหลวกห้าคนนั้นเอาน้ำมันสำรองใส่ก๋าไปพร้อมกับโกมไฟตวย

⁴ mas as outras cinco tiveram o bom senso de levar óleo de reserva.

⁵ เป๋นเวลาเมินขนาดแต่เจ้าบ่าวก็ยังบ่มาเตื้อ แม่ญิงสาวตึงสิบคนก็ใค่หลับแล้วก็หลับไป

⁵ Como o noivo demorou a chegar, todas ficaram sonolentas e adormeceram.

⁶ “เมื่อเถิงเวลาเตี้ยงคืน ก็มีเสียงเอิ้นฮ้องว่า ‘เจ้าบ่าวมาแล้ว ขะใจ๋ออกมาต้อนฮับเน่อ’

⁶ “À meia-noite, foram acordadas pelo grito: ‘Vejam, o noivo está chegando! Saiam para recebê-lo!’.

⁷ “เปื้อนเจ้าสาวตึงหมดสิบคนก็ตื่น แล้วแป๋งไส้โกมไฟของตั๋วหื้อพร้อม

⁷ “Todas as virgens se levantaram e prepararam suas lamparinas.

⁸ หมู่แม่ญิงง่าวอู้กับหมู่แม่ญิงหลวกว่า ‘ขอแบ่งน้ำมันของหมู่เจ้าหื้อหมู่เฮาพ่องเต๊อะ โกมไฟของหมู่เฮาก่ำลังจะดับอยู่แล้ว’

⁸ Então as cinco insensatas pediram às outras: ‘Por favor, deem-nos um pouco de óleo, pois nossas lamparinas estão se apagando’.

⁹ “หมู่แม่ญิงหลวกตอบว่า ‘บ่ได้ก้า น้ำมันตี้มีอยู่นี้มีปอสำหรับตั๋วเฮาเต้าอั้น หมู่เจ้าไปเซาะซื้อจากคนขายเอาคนเดียวเต๊อะ’

⁹ “As outras, porém, responderam: ‘Não temos o suficiente para todas. Vão e comprem óleo para vocês’.

¹⁰ “ต๋อนตี้หมู่แม่ญิงง่าวออกไปเซาะซื้อน้ำมัน เจ้าบ่าวก็มาแผว เปื้อนเจ้าสาวตี้พร้อมอยู่แล้วได้ไปงานเลี้ยงแต่งงานกับเจ้าบ่าว แล้วปะตู๋ก็หับ

¹⁰ “Quando estavam fora comprando óleo, o noivo chegou. Então as cinco que estavam preparadas entraram com ele no banquete de casamento, e a porta foi trancada.

¹¹ “ต่อมาเมื่อหมู่แม่ญิงง่าวห้าคนปิ๊กมา ก็ปากั๋นฮ้องว่า ‘ต้านเจ้าๆ จ้วยไขปะตู๋หื้อเฮากำเต๊อะ’

¹¹ Mais tarde, quando as outras cinco voltaram, ficaram do lado de fora, chamando: ‘Senhor! Senhor! Abra-nos a porta!’.

¹² “แต่เจ้าบ่าวตอบว่า ‘เฮาบอกความจริงแก่หมู่เจ้าว่า เฮาบ่ฮู้จักหมู่เจ้าเลย’

¹² “Mas ele respondeu: ‘A verdade é que não as conheço’.

¹³ “ย้อนจาอั้น หื้อต้านตังหลายเฝ้าหละวังอยู่ตลอด ย้อนต้านบ่ฮู้วันเวลาตี้เฮาจะปิ๊กมา

¹³ “Portanto, vigiem, pois não sabem o dia nem a hora da volta.”

¹⁴ “แผ่นดินสวรรค์ก็เผียบเหมือนป้อจายคนนึ่งตี้ก่ำลังจะออกเตียวตางไปเมืองไก๋ เขาฮ้องหมู่คนฮับใจ๊เข้ามาหา แล้วมอบข้าวของเงินคำหื้อฮับผิดชอบ

¹⁴ “O reino dos céus também pode ser ilustrado com a história de um homem que estava para fazer uma longa viagem. Ele reuniu seus servos e lhes confiou seu dinheiro,

¹⁵ ต้านหื้อสตางค์ห้าตะลันต์แก่คนตี้นึ่ง หื้อสองตะลันต์แก่คนตี้สอง แล้วก็หื้อคนตี้สามตะลันต์เดียว โดยแบ่งหื้อต๋ามความสามารถของแต่ละคน แล้วต้านก็ออกเตียวตาง

¹⁵ dividindo-o de forma proporcional à capacidade deles: ao primeiro entregou cinco talentos; ao segundo, dois talentos; e ao último, um talento. Então foi viajar.

¹⁶ คนฮับใจ๊ตี้ได้ห้าตะลันต์ ก็เอาไปเป๋นตืนก๊าขายเลย แล้วก็ได้ก่ำไฮมาแหมห้าตะลันต์

¹⁶ “O servo que recebeu cinco talentos começou a investir o dinheiro e ganhou outros cinco.

¹⁷ คนฮับใจ๊ตี้ได้สองตะลันต์ ก็เอาไปเป๋นตืนก๊าขายเหมือนกั๋น แล้วก็ได้ก่ำไฮมาแหมสองตะลันต์

¹⁷ O servo que recebeu dois talentos também se pôs a trabalhar e ganhou outros dois.

¹⁸ สำหรับคนฮับใจ๊ตี้ได้ตะลันต์เดียว ก็ขุดดินเป๋นฮ่อม แล้วซ่อนสตางค์ของเจ้านายไว้ในหั้นเหีย

¹⁸ Mas o servo que recebeu um talento cavou um buraco no chão e ali escondeu o dinheiro de seu senhor.

¹⁹ “เวลาผ่านไปเมินแล้ว เจ้านายปิ๊กมา จึงฮ้องหมู่คนฮับใจ๊สามคนมาถามว่าได้เอาสตางค์ไปเยียะอะหยังกั๋นพ่อง

¹⁹ “Depois de muito tempo, o senhor voltou de viagem e os chamou para prestarem contas de como haviam usado o dinheiro.

²⁰ คนฮับใจ๊ตี้ได้ห้าตะลันต์ เอาตึงตืนตึงก่ำไฮแหมห้าตะลันต์มาหื้อนายแล้วก็บอกว่า ‘นายเจ้าข้า สตางค์ตี้หื้อข้าพเจ้าไว้ห้าตะลันต์ ผ่อนี่ลอ ตืนห้าตะลันต์ข้าพเจ้าได้ก่ำไฮมาเปาะแหมห้าตะลันต์’

²⁰ O servo ao qual ele havia confiado cinco talentos se apresentou com mais cinco: ‘O senhor me deu cinco talentos para investir, e eu ganhei mais cinco’.

²¹ “นายก็อู้กับเขาว่า ‘ดีแล้ว เจ้าเป๋นคนฮับใจ๊ตี้ดี กับซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในสิ่งเล็กๆ หน้อยๆ เฮาจะตั้งหื้อเจ้าผ่อกอยของจ๋ำนวนนัก มาฮ่วมยินดีกับนายของเจ้าเต๊อะ’

²¹ “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.

²² “แล้วคนฮับใจ๊ตี้ได้สองตะลันต์ ก็เข้ามาอู้ว่า ‘นายเจ้าข้า สตางค์ตี้หื้อข้าพเจ้าไว้สองตะลันต์ ผ่อนี่ลอ ตืนสองตะลันต์ข้าพเจ้าได้ก่ำไฮมาเปาะแหมสองตะลันต์’

²² “O servo que havia recebido dois talentos se apresentou e disse: ‘O senhor me deu dois talentos para investir, e eu ganhei mais dois’.

²³ “นายก็อู้กับเขาว่า ‘ดีแล้ว เจ้าเป๋นคนฮับใจ๊ตี้ดี กับซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในสิ่งเล็กๆ หน้อยๆ เฮาจะตั้งหื้อเจ้าผ่อกอยของจ๋ำนวนนัก มาฮ่วมยินดีกับนายของเจ้าเต๊อะ’

²³ “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.

²⁴ “แล้วคนฮับใจ๊ตี้ได้ตะลันต์เดียวก็เข้ามาอู้ว่า ‘นายเจ้าข้า ข้าพเจ้าฮู้ว่าต้านเป๋นคนเขี้ยว ต้านเก็บเกี่ยวสิ่งตี้ต้านบ่ได้ปูก แล้วก็เก็บพืชผลตี้ต้านบ่ได้หว่าน

²⁴ “Por último, o servo que havia recebido um talento veio e disse: ‘Eu sabia que o senhor é homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não semeou.

²⁵ ข้าพเจ้ากั๋วก็เลยเอาสตางค์ตะลันต์เดียว ไปขุดขุมซ่อนไว้ในดินเหีย ผ่อนี่ลอ สตางค์ตะลันต์เดียวของต้าน’

²⁵ Tive medo de perder seu dinheiro, por isso o escondi na terra. Aqui está ele’.

²⁶ “นายก็ตอบเขาว่า ‘ไอ่ขี้ข้าบ่ดีขี้ค้าน เจ้าก็ฮู้ว่าเฮาเก็บเกี่ยวในสิ่งตี้เฮาบ่ได้ปูก กับเก็บพืชผลตี้เฮาบ่ได้หว่าน

²⁶ “O senhor, porém, respondeu: ‘Servo mau e preguiçoso! Se você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não semeei,

²⁷ ถ้าจาอั้นเป๋นจาใดบ่เอาสตางค์นั้นไปฝากธนาคารไว้ เมื่อเฮาปิ๊กมาก็จะได้สตางค์ตึงต้นตึงดอก’

²⁷ por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.

²⁸ “แล้วเจ้านายก็สั่งหื้อเอาสตางค์นึ่งตะลันต์จากเขาไปหื้อคนตี้มีสิบตะลันต์

²⁸ “Em seguida, ordenou: ‘Tirem o dinheiro deste servo e deem ao que tem os dez talentos.

²⁹ ย้อนคนตี้มีอยู่แล้ว ก็จะเตื่อมนักขึ้นจ๋นเหลือล้น ส่วนคนตี้บ่มี แม้แต่สิ่งตี้เขามีอยู่นั้นก็จะเอาไปจากเขาเหีย

²⁹ Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, mesmo o que não tem lhe será tomado.

³⁰ จากนั้นก็สั่งหื้อเอาคนฮับใจ๊บ่มีประโยชน์คนนั้น โจ้งออกไปตี้มืดตังนอกเหีย ตี้หั้นจะมีเสียงไห้หุยขบเขี้ยวเกี๊ยวกางอย่างเจ็บปวด

³⁰ Agora lancem este servo inútil para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.”

³¹ “เมื่อบุตรมนุษย์จะปิ๊กมาโดยรัศมีอันยิ่งใหญ่ฮ่วมกับหมู่ทูตสวรรค์ พระองค์จะนั่งบนบัลลังก์ตี้เต๋มไปด้วยรัศมีตี้มาจากสวรรค์

³¹ “Quando o Filho do Homem vier em sua glória, acompanhado de todos os anjos, ele se sentará em seu trono glorioso.

³² คนเจื๊อจ้าดต่างๆ จะมาเปาะกั๋นส่องหน้าบุตรมนุษย์ พระองค์จะแบ่งหมู่เขาออกเป๋นสองหมู่ เหมือนกับคนเลี้ยงแกะตี้แยกแกะออกจากแป๊ะ

³² Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará as pessoas como um pastor separa as ovelhas dos bodes.

³³ พระองค์จะเอาแกะไว้ตังขวามือ ส่วนแป๊ะก็จะเอาไว้ตังซ้ายมือ

³³ Colocará as ovelhas à sua direita e os bodes à sua esquerda.

³⁴ “แล้วพระองค์ผู้เป๋นกษัตริย์จะอู้กับหมู่ตี้อยู่ตังขวามือว่า ‘ต้านตังหลายตี้ได้ฮับปอนจากพระบิดาของเฮา เจิญฮับอาณาจักรตี้ได้เกียมไว้สำหรับต้านตังหลายตั้งแต่สร้างโลกมาแล้ว

³⁴ “Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: ‘Venham, vocês que são abençoados por meu Pai. Recebam como herança o reino que ele lhes preparou desde a criação do mundo.

³⁵ ย้อนว่าต๋อนตี้เฮาใค่อยากกิ๋นข้าว หมู่ต้านก็เลี้ยงเฮา เฮาใค่อยากกิ๋นน้ำ ต้านก็เอาน้ำหื้อเฮากิ๋น เฮาเป๋นคนแปลกหน้า หมู่ต้านก็ต้อนฮับเฮาหื้อเข้าไปในบ้าน

³⁵ Pois tive fome e vocês me deram de comer. Tive sede e me deram de beber. Era estrangeiro e me convidaram para a sua casa.

³⁶ เฮาบ่มีเสื้อผ้าใส่ ต้านก็เอามาหื้อเฮานุ่ง เฮาบ่สบาย ต้านก็ผ่อกอยเอาใจ๋ใส่ เฮาติดคอก ต้านก็มาแอ่วหาเฮา’

³⁶ Estava nu e me vestiram. Estava doente e cuidaram de mim. Estava na prisão e me visitaram’.

³⁷ “แล้วหมู่ตี้เยียะถูกต้องต๋ามธรรมจะตอบว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า หมู่เฮาเกยหันพระองค์ใค่อยากกิ๋นข้าวแล้วเลี้ยงพระองค์เมื่อใด กาว่าหันพระองค์ใค่อยากกิ๋นน้ำแล้วเอาน้ำหื้อพระองค์กิ๋นเมื่อใด

³⁷ “Então os justos responderão: ‘Senhor, quando foi que o vimos faminto e lhe demos de comer? Ou sedento e lhe demos de beber?

³⁸ หมู่เฮาเกยหันพระองค์เป๋นคนแปลกหน้าแล้วเจิญพระองค์เข้ามาในบ้าน กาว่าหันพระองค์บ่มีเสื้อผ้าใส่แล้วเอาเสื้อผ้ามาหื้อนุ่งเมื่อใด

³⁸ Ou como estrangeiro e o convidamos para a nossa casa? Ou nu e o vestimos?

³⁹ หมู่เฮาหันพระองค์บ่สบาย กาว่าติดคอกแล้วไปแอ่วหาพระองค์เมื่อใด’

³⁹ Quando foi que o vimos doente ou na prisão e o visitamos?’.

⁴⁰ “แล้วพระองค์ผู้เป๋นกษัตริย์จะตอบหมู่เขาว่า ‘เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า เมื่อใดก็ต๋ามตี้หมู่ต้านเยียะกับคนตี้ต่ำต้อยตี้สุดคนนึ่งในหมู่ปี้น้องของเฮา ก็เหมือนต้านตังหลายได้เยียะต่อเฮาตวย’

⁴⁰ “E o Rei dirá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando fizeram isso ao menor destes meus irmãos, foi a mim que o fizeram’.

⁴¹ “แล้วพระองค์จะบิ่นหน้าไปบอกหมู่ตี้อยู่ตังเผิกซ้ายมือว่า ‘ไปหื้อป๊นหูป๊นต๋าเฮาเหีย หมู่เจ้าถูกแจ้งหื้อตกหม้อหน้าฮกในไฟตี้บ่มีวันดับ เป๋นไฟตี้เกียมไว้สำหรับมารกับหมู่ของมัน

⁴¹ “Em seguida, o Rei se voltará para os que estiverem à sua esquerda e dirá: ‘Fora daqui, malditos, para o fogo eterno preparado para o diabo e seus anjos.

⁴² ย้อนว่าต๋อนตี้เฮาใค่อยากกิ๋นข้าว เจ้าตังหลายก็บ่ได้หื้ออะหยังเฮากิ๋น เฮาใค่อยากกิ๋นน้ำ เจ้าตังหลายบ่ได้หื้อน้ำเฮากิ๋น

⁴² Pois tive fome, e vocês não me deram de comer. Tive sede, e não me deram de beber.

⁴³ เฮาเป๋นคนแปลกหน้า เจ้าตังหลายก็บ่ได้เจิญเฮาเข้าไปในบ้าน เฮาบ่มีเสื้อผ้าใส่ เจ้าตังหลายบ่ได้หื้อเสื้อผ้าเฮานุ่ง เฮาบ่สบายกับติดคอก เจ้าตังหลายบ่เกยมาแอ่วหาเฮา’

⁴³ Era estrangeiro, e não me convidaram para a sua casa. Estava nu, e não me vestiram. Estava doente e na prisão, e não me visitaram’.

⁴⁴ “หมู่เขาก็จะตอบว่า ‘พระองค์เจ้าข้า หมู่เฮาหันต้านใค่อยากกิ๋นข้าว กิ๋นน้ำ กาว่าเป๋นคนแปลกหน้า กาว่าบ่มีเสื้อผ้านุ่ง บ่สบายกับติดคอก แล้วหมู่เฮาบ่ได้เยียะอะหยังสักอย่างตี้จะจ้วยเหลือต้านเมื่อใดกา’

⁴⁴ “Então eles dirão: ‘Senhor, quando o vimos faminto, sedento, como estrangeiro, nu, doente ou na prisão, e não o ajudamos?’.

⁴⁵ “พระองค์จะตอบว่า ‘เฮาบอกความจริงแก่เจ้าตังหลายว่า อะหยังก็ต๋ามตี้เจ้าตังหลายบ่ได้เยียะกับคนต่ำต้อยตี้สุดคนนึ่ง เจ้าตังหลายก็บ่ได้เยียะต่อเฮาเลย’

⁴⁵ “Ele responderá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando se recusaram a ajudar o menor destes meus irmãos e irmãs, foi a mim que se recusaram a ajudar’.

⁴⁶ “แล้วคนตังหลายหมู่นั้นก็จะต้องฮับโต้ษตลอดไป แต่คนตี้เยียะถูกต้องต๋ามธรรมจะเข้าสู่จีวิตนิรันดร์”

⁴⁶ “E estes irão para o castigo eterno, mas os justos irão para a vida eterna”.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia