Mateus 25

¹ “ในเวลานั้น แผ่นดินสวรรค์จะเผียบเหมือนเปื้อนเจ้าสาวสิบคน ก๋ำโกมไฟออกมาถ้าฮับเจ้าบ่าว

¹ Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.

² ในแม่ญิงหมู่นั้นมีห้าคนเป๋นคนง่าว แหมห้าคนเป๋นคนหลวก

² E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.

³ แม่ญิงง่าวห้าคนนั้นเอาโกมไฟไป แต่บ่ได้เอาน้ำมันสำรองไปตวย

³ As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.

⁴ แต่แม่ญิงหลวกห้าคนนั้นเอาน้ำมันสำรองใส่ก๋าไปพร้อมกับโกมไฟตวย

⁴ Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.

⁵ เป๋นเวลาเมินขนาดแต่เจ้าบ่าวก็ยังบ่มาเตื้อ แม่ญิงสาวตึงสิบคนก็ใค่หลับแล้วก็หลับไป

⁵ E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.

⁶ “เมื่อเถิงเวลาเตี้ยงคืน ก็มีเสียงเอิ้นฮ้องว่า ‘เจ้าบ่าวมาแล้ว ขะใจ๋ออกมาต้อนฮับเน่อ’

⁶ Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!

⁷ “เปื้อนเจ้าสาวตึงหมดสิบคนก็ตื่น แล้วแป๋งไส้โกมไฟของตั๋วหื้อพร้อม

⁷ Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.

⁸ หมู่แม่ญิงง่าวอู้กับหมู่แม่ญิงหลวกว่า ‘ขอแบ่งน้ำมันของหมู่เจ้าหื้อหมู่เฮาพ่องเต๊อะ โกมไฟของหมู่เฮาก่ำลังจะดับอยู่แล้ว’

⁸ E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.

⁹ “หมู่แม่ญิงหลวกตอบว่า ‘บ่ได้ก้า น้ำมันตี้มีอยู่นี้มีปอสำหรับตั๋วเฮาเต้าอั้น หมู่เจ้าไปเซาะซื้อจากคนขายเอาคนเดียวเต๊อะ’

⁹ Mas as prudentes responderam, dizendo:

¹⁰ “ต๋อนตี้หมู่แม่ญิงง่าวออกไปเซาะซื้อน้ำมัน เจ้าบ่าวก็มาแผว เปื้อนเจ้าสาวตี้พร้อมอยู่แล้วได้ไปงานเลี้ยงแต่งงานกับเจ้าบ่าว แล้วปะตู๋ก็หับ

¹⁰ E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.

¹¹ “ต่อมาเมื่อหมู่แม่ญิงง่าวห้าคนปิ๊กมา ก็ปากั๋นฮ้องว่า ‘ต้านเจ้าๆ จ้วยไขปะตู๋หื้อเฮากำเต๊อะ’

¹¹ E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!

¹² “แต่เจ้าบ่าวตอบว่า ‘เฮาบอกความจริงแก่หมู่เจ้าว่า เฮาบ่ฮู้จักหมู่เจ้าเลย’

¹² E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.

¹³ “ย้อนจาอั้น หื้อต้านตังหลายเฝ้าหละวังอยู่ตลอด ย้อนต้านบ่ฮู้วันเวลาตี้เฮาจะปิ๊กมา

¹³ Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.

¹⁴ “แผ่นดินสวรรค์ก็เผียบเหมือนป้อจายคนนึ่งตี้ก่ำลังจะออกเตียวตางไปเมืองไก๋ เขาฮ้องหมู่คนฮับใจ๊เข้ามาหา แล้วมอบข้าวของเงินคำหื้อฮับผิดชอบ

¹⁴ Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,

¹⁵ ต้านหื้อสตางค์ห้าตะลันต์แก่คนตี้นึ่ง หื้อสองตะลันต์แก่คนตี้สอง แล้วก็หื้อคนตี้สามตะลันต์เดียว โดยแบ่งหื้อต๋ามความสามารถของแต่ละคน แล้วต้านก็ออกเตียวตาง

¹⁵ e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.

¹⁶ คนฮับใจ๊ตี้ได้ห้าตะลันต์ ก็เอาไปเป๋นตืนก๊าขายเลย แล้วก็ได้ก่ำไฮมาแหมห้าตะลันต์

¹⁶ E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.

¹⁷ คนฮับใจ๊ตี้ได้สองตะลันต์ ก็เอาไปเป๋นตืนก๊าขายเหมือนกั๋น แล้วก็ได้ก่ำไฮมาแหมสองตะลันต์

¹⁷ Da mesma sorte, o que

¹⁸ สำหรับคนฮับใจ๊ตี้ได้ตะลันต์เดียว ก็ขุดดินเป๋นฮ่อม แล้วซ่อนสตางค์ของเจ้านายไว้ในหั้นเหีย

¹⁸ Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.

¹⁹ “เวลาผ่านไปเมินแล้ว เจ้านายปิ๊กมา จึงฮ้องหมู่คนฮับใจ๊สามคนมาถามว่าได้เอาสตางค์ไปเยียะอะหยังกั๋นพ่อง

¹⁹ E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.

²⁰ คนฮับใจ๊ตี้ได้ห้าตะลันต์ เอาตึงตืนตึงก่ำไฮแหมห้าตะลันต์มาหื้อนายแล้วก็บอกว่า ‘นายเจ้าข้า สตางค์ตี้หื้อข้าพเจ้าไว้ห้าตะลันต์ ผ่อนี่ลอ ตืนห้าตะลันต์ข้าพเจ้าได้ก่ำไฮมาเปาะแหมห้าตะลันต์’

²⁰ Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.

²¹ “นายก็อู้กับเขาว่า ‘ดีแล้ว เจ้าเป๋นคนฮับใจ๊ตี้ดี กับซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในสิ่งเล็กๆ หน้อยๆ เฮาจะตั้งหื้อเจ้าผ่อกอยของจ๋ำนวนนัก มาฮ่วมยินดีกับนายของเจ้าเต๊อะ’

²¹ E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.

²² “แล้วคนฮับใจ๊ตี้ได้สองตะลันต์ ก็เข้ามาอู้ว่า ‘นายเจ้าข้า สตางค์ตี้หื้อข้าพเจ้าไว้สองตะลันต์ ผ่อนี่ลอ ตืนสองตะลันต์ข้าพเจ้าได้ก่ำไฮมาเปาะแหมสองตะลันต์’

²² E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.

²³ “นายก็อู้กับเขาว่า ‘ดีแล้ว เจ้าเป๋นคนฮับใจ๊ตี้ดี กับซื่อสัตย์ เจ้าซื่อสัตย์ในสิ่งเล็กๆ หน้อยๆ เฮาจะตั้งหื้อเจ้าผ่อกอยของจ๋ำนวนนัก มาฮ่วมยินดีกับนายของเจ้าเต๊อะ’

²³ Disse-lhe o seu senhor: Bem

²⁴ “แล้วคนฮับใจ๊ตี้ได้ตะลันต์เดียวก็เข้ามาอู้ว่า ‘นายเจ้าข้า ข้าพเจ้าฮู้ว่าต้านเป๋นคนเขี้ยว ต้านเก็บเกี่ยวสิ่งตี้ต้านบ่ได้ปูก แล้วก็เก็บพืชผลตี้ต้านบ่ได้หว่าน

²⁴ Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;

²⁵ ข้าพเจ้ากั๋วก็เลยเอาสตางค์ตะลันต์เดียว ไปขุดขุมซ่อนไว้ในดินเหีย ผ่อนี่ลอ สตางค์ตะลันต์เดียวของต้าน’

²⁵ e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o

²⁶ “นายก็ตอบเขาว่า ‘ไอ่ขี้ข้าบ่ดีขี้ค้าน เจ้าก็ฮู้ว่าเฮาเก็บเกี่ยวในสิ่งตี้เฮาบ่ได้ปูก กับเก็บพืชผลตี้เฮาบ่ได้หว่าน

²⁶ Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;

²⁷ ถ้าจาอั้นเป๋นจาใดบ่เอาสตางค์นั้นไปฝากธนาคารไว้ เมื่อเฮาปิ๊กมาก็จะได้สตางค์ตึงต้นตึงดอก’

²⁷ devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.

²⁸ “แล้วเจ้านายก็สั่งหื้อเอาสตางค์นึ่งตะลันต์จากเขาไปหื้อคนตี้มีสิบตะลันต์

²⁸ Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.

²⁹ ย้อนคนตี้มีอยู่แล้ว ก็จะเตื่อมนักขึ้นจ๋นเหลือล้น ส่วนคนตี้บ่มี แม้แต่สิ่งตี้เขามีอยู่นั้นก็จะเอาไปจากเขาเหีย

²⁹ Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.

³⁰ จากนั้นก็สั่งหื้อเอาคนฮับใจ๊บ่มีประโยชน์คนนั้น โจ้งออกไปตี้มืดตังนอกเหีย ตี้หั้นจะมีเสียงไห้หุยขบเขี้ยวเกี๊ยวกางอย่างเจ็บปวด

³⁰ Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.

³¹ “เมื่อบุตรมนุษย์จะปิ๊กมาโดยรัศมีอันยิ่งใหญ่ฮ่วมกับหมู่ทูตสวรรค์ พระองค์จะนั่งบนบัลลังก์ตี้เต๋มไปด้วยรัศมีตี้มาจากสวรรค์

³¹ E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;

³² คนเจื๊อจ้าดต่างๆ จะมาเปาะกั๋นส่องหน้าบุตรมนุษย์ พระองค์จะแบ่งหมู่เขาออกเป๋นสองหมู่ เหมือนกับคนเลี้ยงแกะตี้แยกแกะออกจากแป๊ะ

³² e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.

³³ พระองค์จะเอาแกะไว้ตังขวามือ ส่วนแป๊ะก็จะเอาไว้ตังซ้ายมือ

³³ E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.

³⁴ “แล้วพระองค์ผู้เป๋นกษัตริย์จะอู้กับหมู่ตี้อยู่ตังขวามือว่า ‘ต้านตังหลายตี้ได้ฮับปอนจากพระบิดาของเฮา เจิญฮับอาณาจักรตี้ได้เกียมไว้สำหรับต้านตังหลายตั้งแต่สร้างโลกมาแล้ว

³⁴ Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;

³⁵ ย้อนว่าต๋อนตี้เฮาใค่อยากกิ๋นข้าว หมู่ต้านก็เลี้ยงเฮา เฮาใค่อยากกิ๋นน้ำ ต้านก็เอาน้ำหื้อเฮากิ๋น เฮาเป๋นคนแปลกหน้า หมู่ต้านก็ต้อนฮับเฮาหื้อเข้าไปในบ้าน

³⁵ porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;

³⁶ เฮาบ่มีเสื้อผ้าใส่ ต้านก็เอามาหื้อเฮานุ่ง เฮาบ่สบาย ต้านก็ผ่อกอยเอาใจ๋ใส่ เฮาติดคอก ต้านก็มาแอ่วหาเฮา’

³⁶ e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.

³⁷ “แล้วหมู่ตี้เยียะถูกต้องต๋ามธรรมจะตอบว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า หมู่เฮาเกยหันพระองค์ใค่อยากกิ๋นข้าวแล้วเลี้ยงพระองค์เมื่อใด กาว่าหันพระองค์ใค่อยากกิ๋นน้ำแล้วเอาน้ำหื้อพระองค์กิ๋นเมื่อใด

³⁷ Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e

³⁸ หมู่เฮาเกยหันพระองค์เป๋นคนแปลกหน้าแล้วเจิญพระองค์เข้ามาในบ้าน กาว่าหันพระองค์บ่มีเสื้อผ้าใส่แล้วเอาเสื้อผ้ามาหื้อนุ่งเมื่อใด

³⁸ E, quando te vimos estrangeiro e

³⁹ หมู่เฮาหันพระองค์บ่สบาย กาว่าติดคอกแล้วไปแอ่วหาพระองค์เมื่อใด’

³⁹ E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?

⁴⁰ “แล้วพระองค์ผู้เป๋นกษัตริย์จะตอบหมู่เขาว่า ‘เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า เมื่อใดก็ต๋ามตี้หมู่ต้านเยียะกับคนตี้ต่ำต้อยตี้สุดคนนึ่งในหมู่ปี้น้องของเฮา ก็เหมือนต้านตังหลายได้เยียะต่อเฮาตวย’

⁴⁰ E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim

⁴¹ “แล้วพระองค์จะบิ่นหน้าไปบอกหมู่ตี้อยู่ตังเผิกซ้ายมือว่า ‘ไปหื้อป๊นหูป๊นต๋าเฮาเหีย หมู่เจ้าถูกแจ้งหื้อตกหม้อหน้าฮกในไฟตี้บ่มีวันดับ เป๋นไฟตี้เกียมไว้สำหรับมารกับหมู่ของมัน

⁴¹ Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;

⁴² ย้อนว่าต๋อนตี้เฮาใค่อยากกิ๋นข้าว เจ้าตังหลายก็บ่ได้หื้ออะหยังเฮากิ๋น เฮาใค่อยากกิ๋นน้ำ เจ้าตังหลายบ่ได้หื้อน้ำเฮากิ๋น

⁴² porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;

⁴³ เฮาเป๋นคนแปลกหน้า เจ้าตังหลายก็บ่ได้เจิญเฮาเข้าไปในบ้าน เฮาบ่มีเสื้อผ้าใส่ เจ้าตังหลายบ่ได้หื้อเสื้อผ้าเฮานุ่ง เฮาบ่สบายกับติดคอก เจ้าตังหลายบ่เกยมาแอ่วหาเฮา’

⁴³ sendo estrangeiro, não me recolhestes;

⁴⁴ “หมู่เขาก็จะตอบว่า ‘พระองค์เจ้าข้า หมู่เฮาหันต้านใค่อยากกิ๋นข้าว กิ๋นน้ำ กาว่าเป๋นคนแปลกหน้า กาว่าบ่มีเสื้อผ้านุ่ง บ่สบายกับติดคอก แล้วหมู่เฮาบ่ได้เยียะอะหยังสักอย่างตี้จะจ้วยเหลือต้านเมื่อใดกา’

⁴⁴ Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?

⁴⁵ “พระองค์จะตอบว่า ‘เฮาบอกความจริงแก่เจ้าตังหลายว่า อะหยังก็ต๋ามตี้เจ้าตังหลายบ่ได้เยียะกับคนต่ำต้อยตี้สุดคนนึ่ง เจ้าตังหลายก็บ่ได้เยียะต่อเฮาเลย’

⁴⁵ Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos

⁴⁶ “แล้วคนตังหลายหมู่นั้นก็จะต้องฮับโต้ษตลอดไป แต่คนตี้เยียะถูกต้องต๋ามธรรมจะเข้าสู่จีวิตนิรันดร์”

⁴⁶ E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia