Mateus 12

¹ มีเตื้อนึ่งพระเยซูเตียวลัดก๋างโต้ง วันนั้นเป๋นวันสะบาโต หมู่สาวกของพระองค์ใค่อยากกิ๋นข้าว ก็ปากั๋นเด็ดงวงข้าวมาเก็ดกิ๋นกั๋น

¹ Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.

² เมื่อหมู่ฟาริสีหันเข้าใส่ ก็ถามพระเยซูว่า “ผ่อหั้นลอ หมู่สาวกของต้านเยียะในสิ่งตี้ห้ามเยียะในวันสะบาโต”

² Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.

³ พระเยซูตอบว่า “หมู่ต้านบ่เกยอ่านพระคัมภีร์เรื่องตี้กษัตริย์ดาวิดเยียะ ต๋อนตี้ต้านกับหมู่คนตี้มาตวยใค่อยากกิ๋นข้าวกา

³ Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,

⁴ ต้านเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้า แล้วกิ๋นเข้าหนมปังตี้ตั้งถวายพระเจ้า เซิ่งต๋ามกฎ ห้ามต้านกับหมู่ของต้านกิ๋นนอกจากปุโรหิตเต้าอั้นตี้กิ๋นได้

⁴ como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.

⁵ หมู่ต้านยังบ่เกยอ่านบทบัญญัติของโมเสสกา ตี้ว่าหมู่ปุโรหิตตี้เยียะก๋านอยู่ในพระวิหารก็เยียะก๋านในวันสะบาโตเหมือนกั๋น แต่หมู่เขาก็บ่มีความผิด

⁵ Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?

⁶ แล้วเฮาบอกหื้อฮู้ว่า มีคนนึ่งตี้อยู่ตี้นี่ยิ่งใหญ่เหลือพระวิหารแหม

⁶ Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.

⁷ ถ้าหมู่ต้านเข้าใจ๋ความหมายของข้อพระคัมภีร์ตี้ว่า ‘เฮาต้องก๋านความเมตต๋า บ่ใจ้ต้องก๋านสัตว์มาปู่จา’ ต้านคงจะบ่ตัดสินลงโต้ษคนหมู่นี้ตี้บ่มีความผิดแน่ๆ

⁷ Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.

⁸ ย้อนว่าบุตรมนุษย์เป๋นเจ้าเป๋นนายเหนือวันสะบาโต”

⁸ Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.

⁹ พระเยซูออกมาจากตี้หั้น แล้วเข้าไปในธรรมศาลาของจาวยิว

⁹ Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.

¹⁰ มีป้อจายคนนึ่งอยู่ตี้หั้นมือเผิกนึ่งของเขาลีบ จาวยิวบางคนได้ถามว่า “ห้ามฮักษาคนเป๋นพยาธิในวันสะบาโตก่อ” ตี้เขาถามเปื้อจะหาเหตุนาบโต้ษพระองค์

¹⁰ Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.

¹¹ พระเยซูก็ตอบหมู่เขาว่า “ถ้าคนใดในหมู่ต้านมีแกะอยู่ตั๋วเดียว แล้วแกะตั๋วนั้นตกลงไปในน้ำบ่อในวันสะบาโต เขาคนนั้นจะบ่จ้วยจั๊กแกะขึ้นมาจากบ่อกา

¹¹ Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?

¹² คนๆ เดียวก็มีก้านักเหลือแกะตั๋วนึ่งหลายเต้า ย้อนจาอั้นควรจะเยียะก๋านดีในวันสะบาโต”

¹² Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.

¹³ แล้วพระเยซูสั่งคนมือลีบนั้นว่า “เหยียดมือของเจ้าออกมา” เขาก็เยียะตวยต๋าม แล้วมือของเขาก็หายดีเหมือนแหมเผิกนึ่ง

¹³ Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.

¹⁴ แล้วหมู่ฟาริสีก็เลยปากั๋นออกไปวางแผนว่าจะฆ่าพระเยซูได้จาใด

¹⁴ Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.

¹⁵ แต่พระเยซูฮู้ตั๋วเหียก่อนว่าหมู่เขาวางแผนจะเยียะอะหยัง ก็เลยออกไปจากตี้หั้น มีคนเป๋นจ๋ำนวนนักตวยพระองค์ไป พระองค์ก็ได้ฮักษาคนป่วยหื้อหายกู้คน

¹⁵ Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.

¹⁶ พระเยซูสั่งห้ามคนหมู่นั้น บ่หื้อบอกคนอื่นว่า พระองค์เป๋นใผ

¹⁶ Proibia-lhes formalmente falar disso,

¹⁷ เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามกำตี้อิสยาห์ ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้อู้ไว้แล้วว่า

¹⁷ para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:

¹⁸ “คนฮับใจ๊คนนี้คือคนตี้เฮาได้เลือกไว้แล้ว

¹⁸ Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.

¹⁹ ต้านจะบ่ผิดหัวใผ กาว่าขึ้นเสียงดัง

¹⁹ Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.

²⁰ ต้านจะบ่หักไม้อ้อตี้จ๊ำแล้วขว้าง

²⁰ Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.

²¹ ต้านจะเป๋นความหวังของคนกู้ๆ จ้าด”

²¹ Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.

²² มีป้อจายคนนึ่งโดนผีเข้า เยียะหื้อเขาต๋าบอดกับเป๋นใบ้ บางคนปาเขามาหาพระเยซู พระองค์ก็ได้ฮักษาเขาหื้อหายจ๋นผ่อหันกับอู้ได้เหมือนเก่า

²² Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.

²³ คนตึงหมดปากั๋นงืด ถามกั๋นว่า “คนนี้เป๋นบุตรของกษัตริย์ดาวิด”ได้กา

²³ A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?

²⁴ เมื่อหมู่ฟาริสีได้ยินจาอั้น ก็อู้ว่า “ตี้คนนี้ไล่ผีออกได้ ก็ย้อนว่าใจ๊อำนาจของเบเอลเซบูล หัวหน้าผี”

²⁴ Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.

²⁵ พระเยซูฮู้กำกึ๊ดของหมู่เขา ก็ตอบว่า “อาณาจักรตี้แตกแยกกั๋นจะฉิบหาย เมืองใดกาว่าครอบครัวใดแตกแยกกั๋นก็จะตั้งอยู่บ่ได้

²⁵ Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.

²⁶ เหมือนเดียวกั๋นถ้าซาต๋านขับไล่หมู่ของมันเอง ก็เหมือนต่อสู้ตั๋วเก่า แล้วอาณาจักรของมันจะตั้งอยู่ได้จาใด

²⁶ Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?

²⁷ กับถ้าเฮาไล่ผีออกโดยใจ๊อำนาจของเบเอลเซบูล หมู่ของต้านไล่ผีออกโดยใจ๊อำนาจของใผ จาอั้นหมู่ของต้านนั้นละ จะเป๋นผู้ตัดสินเรื่องนี้ได้

²⁷ E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.

²⁸ แต่ถ้าเฮาไล่ผีออกโดยพระวิญญาณของพระเจ้า แสดงว่าแผ่นดินของพระองค์ก็มาเถิงหมู่ต้านแล้ว

²⁸ Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.

²⁹ “กาว่าถ้าใผสามารถเข้าไปปล้นเอาทรัพย์สมบัติในบ้านของคนตี้มีก๋ำลังนัก เขาก็ต้องมัดเจ้าของบ้านตี้แข็งแฮงนั้นเหียก่อน เถิงจะสามารถปล้นได้

²⁹ Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.

³⁰ “ถ้าใผบ่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกับเฮาก็เป๋นศัตรู๋ต่อเฮา ใผบ่ได้จ้วยฮ้องคนเข้ามาเปาะมาต้อมกับเฮา ก็เป๋นคนเยียะหื้อคนแตกขะแลขะแจไป

³⁰ Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.

³¹ ย้อนจาอั้นเฮาขอบอกหื้อหมู่ต้านว่า ความบาปกับกำหมิ่นประมาทพระเจ้าจะยกโต้ษหื้อได้กู้อย่าง แต่พระเจ้าจะบ่ยกโต้ษหื้อคนใดตี้อู้หมิ่นประมาทพระวิญญาณบริสุทธิ์

³¹ Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.

³² พระเจ้ายังจะยกโต้ษหื้อกับคนตี้ด่าบุตรมนุษย์ได้ แต่จะยกโต้ษหื้อคนตี้ด่าพระวิญญาณบริสุทธิ์ตึงบ่ได้ บ่ว่าบ่าเดี่ยวนี้กาว่าตลอดผดไปแผวยุคหน้า”

³² Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.

³³ พระเยซูอู้แหมว่า “ถ้าเก๊าไม้ดีหน่วยก็จะออกมาดี ถ้าเก๊าไม้บ่ดีหน่วยออกมาตึงบ่ดี เฮาจะฮู้ว่าเก๊านั้นเป๋นจาใดก็หื้อผ่อตี้หน่วยของมัน

³³ Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.

³⁴ หมู่เจ้าเป๋นคนตี้เผียบเหมือนงูปิ๊ด แล้วคนบ่ดีนักอย่างเจ้าจะอู้สิ่งดีได้จาใด ย้อนในใจ๋เป๋นจาใดปากก็อู้มาจาอั้น

³⁴ Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.

³⁵ คนดีก็มีสิ่งดีๆ ในใจ๋ แล้วก็จะอู้สิ่งดีออกมา แต่คนบ่ดีก็มีสิ่งบ่ดีในใจ๋ แล้วก็จะอู้สิ่งบ่ดีออกมาเหมือนกั๋น

³⁵ O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.

³⁶ เฮาจะบอกต้านตังหลายว่า ในวันตัดสินลงโต้ษบาปนั้นต้านตังหลายจะต้องฮับผิดชอบในกำอู้ตี้บ่มีสาระ

³⁶ Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.

³⁷ กำอู้ของหมู่ต้านจะจี๊หื้อหันว่าต้านจะป๊นโต้ษ กาว่าจะถูกตัดสินลงโต้ษ”

³⁷ É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.

³⁸ เวลานั้นมีหมู่ฟาริสีกับธรรมาจ๋ารย์บางคนบอกพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ ขอต้านเยียะหมายสำคัญหื้อหมู่เฮาหันกำลอ ว่าต้านมาจากพระเจ้าแต๊ๆ”

³⁸ Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.

³⁹ พระเยซูก็ตอบว่า “มีก้าหมู่คนบ่ดีกับคนบ่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าตี้ฮ้องขอหื้อเยียะหมายสำคัญหื้อผ่อ แต่พระเจ้าจะบ่เยียะหื้อหันเน่อ นอกจากหมายสำคัญตี้เกิดขึ้นกับโยนาห์ ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า

³⁹ Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:

⁴⁰ คือโยนาห์อยู่ในต๊องป๋าตั๋วใหญ่เถิงสามวันสามคืนจาใด บุตรมนุษย์ก็จะอยู่ใต้ผืนแผ่นดินโลกเป๋นเวลาสามวันสามคืนจาอั้นเหมือนกั๋น

⁴⁰ do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.

⁴¹ จาวเมืองนีนะเวห์จะยืนขึ้นนาบโต้ษคนสมัยนี้ ในวันตี้พระเจ้าตัดสินโลก ย้อนว่าเขาตังหลายได้กลับใจ๋จากบาปเมื่อโยนาห์ไปสั่งสอนหมู่เขา แต่ต๋อนนี้คนตี้เป๋นใหญ่เหลือโยนาห์อยู่ส่องหน้าหมู่ต้าน แต่ยังบ่มีใผกลับใจ๋จากบาปสักคน

⁴¹ No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.

⁴² แล้วในวันนั้น พระราชินีของตังใต้ก็จะยืนขึ้นนาบโต้ษคนในสมัยนี้ ย้อนว่าพระนางได้มาจากตี้สุดป๋ายแผ่นดินโลก เปื้อจะมาฟังสติปั๋ญญาของกษัตริย์ซาโลมอน แต่บ่าเดี่ยวนี้คนตี้เป๋นใหญ่เหลือกษัตริย์ซาโลมอนอยู่ตี้นี่แล้ว หมู่ต้านก็บ่ยอมฟัง

⁴² No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.

⁴³ “ผีฮ้ายตั๋วนึ่ง เมื่อออกจากตั๋วของคนไปแล้ว ก็ฮ่อนไปต๋ามตี้กั๋นดารแห้งแล้งเปื้อเซาะหาตี้อยู่ใหม่ แต่ก็เซาะหาบ่ปะ

⁴³ Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.

⁴⁴ ผีฮ้ายตั๋วนั้นเลยอู้ขึ้นว่า ‘ข้าจะปิ๊กไปเฮือนหลังเก่าตี้ได้ออกมาแล้วดีกว่า’ เมื่อผีฮ้ายปิ๊กมาแล้ว ก็หันว่าเฮือนหลังเก่านั้นยังว่าง บ่มีใผอยู่เตื้อ กับเผี้ยวสะอาดเรียบร้อยดี

⁴⁴ Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.

⁴⁵ ผีฮ้ายตั๋วนั้นก็ไปจวนผีตั๋วอื่นๆ แหมเจ็ดตั๋วตี้ฮ้ายเหลือมันแหม แล้วปากั๋นเข้ามาอยู่ในเฮือนหลังนั้น สุดต๊ายแล้วคนๆ นั้นก็ซ้ำฮ้ายเหลือเก่าแหม คนบ่ดีในสมัยนี้ก็จะมีสภาพเหมือนจาอั้นตวย”

⁴⁵ Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.

⁴⁶ ต๋อนตี้พระเยซูก่ำลังอู้กับหมู่คนตังหลาย แม่กับหมู่น้องบ่าวของพระองค์ก็มายืนถ้าอยู่ตังนอก แนจะอู้กับพระองค์

⁴⁶ Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.

⁴⁷ มีคนมาบอกพระเยซูว่า “แม่กับหมู่น้องบ่าวของอาจ๋ารย์มายืนถ้าอยู่ตังนอก หมู่เขาบอกว่าใค่อู้ตวยต้าน”

⁴⁷ Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.

⁴⁸ พระเยซูบอกว่า “ใผเป๋นแม่กับปี้น้องของเฮา”

⁴⁸ Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?

⁴⁹ แล้วพระเยซูก็จี๊ไปตี้หมู่สาวกของพระองค์อู้ว่า “หมู่เนียะเป๋นแม่กับปี้น้องของเฮา

⁴⁹ E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.

⁵⁰ ย้อนว่าคนตี้เยียะตวยต๋ามความต้องก๋านของพระบิดาของเฮาตี้อยู่ในสวรรค์ คนนั้นก็เป๋นปี้น้องกับเป๋นแม่ของเฮา”

⁵⁰ Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia