Marcos 2

¹ ต่อมาแหมสองสามวัน พระเยซูเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุมแหม จาวบ้านจาวเมืองฮู้ข่าวว่าพระองค์ปิ๊กมาอยู่บ้านตี้เกยอยู่แล้ว

¹ Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.

² ก็ปากั๋นมาเต๋มบ้านจ๋นล้นออกมายัดกั๋นอยู่หน้าปะตู๋ แล้วพระเยซูก็เตสนาสั่งสอนถ้อยกำของพระเจ้าหื้อหมู่เขาฟัง

² Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,

³ มีป้อจายสี่คนจ้วยกั๋นหามคนง่อยคนนึ่งมาหาพระองค์

³ quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.

⁴ เมื่อเข้าไปใก้ๆ พระเยซูบ่ได้ ย้อนมีคนนัก หมู่เขาก็ปากั๋นขึ้นไปเตหลังคาออกตั๊ดบนหัวพระองค์ เมื่อเตเป๋นฮ่อมแล้ว ก็ปากั๋นหย่อนคนเป๋นง่อยนอนอยู่บนตี้นอนลงไปหย่อนคนเป๋นง่อยลงมาตางหลังคา|src="LB00305B paralytic thru roof mark 2_4.jpg" size="col" loc="after Mark 2:26" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="2:4"

⁴ Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.

⁵ พระองค์หันความเจื้อของหมู่เขาก็อู้กับคนง่อยว่า “ลูกเหย บาปของเจ้าได้โผดยกหื้อแล้วเน่อ”

⁵ Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.

⁶ ตี้หั้นมีหมู่ธรรมาจ๋ารย์บางคนนั่งอยู่ ก็กึ๊ดในใจ๋ว่า

⁶ Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:

⁷ “เป๋นจาใดคนนี้อู้หมิ่นประมาทพระเจ้า ใผจะยกโต้ษบาปได้นอกจากพระเจ้าองค์เดียวเต้าอั้น”

⁷ “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.

⁸ พระเยซูฮู้กำกึ๊ดในใจ๋ของหมู่เขา ก็ถามว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านกึ๊ดในใจ๋จาอี้

⁸ Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?

⁹ อันใดจะง่ายเหลือกั๋น ตี้จะอู้กับคนง่อยนี้ว่า ‘บาปของเจ้าโผดยกหื้อแล้วเน่อ’ กาว่าจะอู้ว่า ‘ลุกขึ้นแบกตี้นอนเตียวไปเต๊อะ’

⁹ O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?

¹⁰ แต่เปื้อต้านตังหลายจะฮู้ว่าบุตรมนุษย์ มีสิทธิอำนาจในโลกตี้จะโผดยกโต้ษบาปได้” แล้วพระองค์ก็อู้กับคนง่อยนั้นว่า

¹⁰ Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:

¹¹ “เฮาสั่งเจ้าหื้อลุกขึ้นแบกตี้นอนปิ๊กไปบ้านเต๊อะ”

¹¹ “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.

¹² คนง่อยนั้นก็ลุกขึ้น แบกตี้นอนแล้วเตียวปิ๊กบ้านต่อหน้าต่อต๋าคนตังหลาย คนตึงหมดก็ปากั๋นงืดสรรเสริญพระเจ้าว่า “เฮาบ่เกยฮู้บ่เกยหันอะหยังจาอี้สักเตื้อ”

¹² O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.

¹³ พระเยซูเตียวต๋ามฮิมทะเลสาบแหม มีคนจ๋ำนวนนักมาหาพระองค์ พระองค์จึงเตสนาสั่งสอนหมู่เขา

¹³ Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.

¹⁴ กวมเวลาตี้พระองค์เตียวมาต๋ามตางนั้น ก็หันคนเก็บภาษีคนนึ่งจื้อเลวีลูกของอัลเฟอัสนั่งอยู่ตี้ด่านเก็บภาษี พระองค์อู้กับเขาว่า “ตวยเฮามาเต๊อะ” เลวีก็ลุกขึ้นตวยพระองค์ไป

¹⁴ Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.

¹⁵ เมื่อแลงวันนั้นต๋อนตี้พระเยซูกิ๋นข้าวกับหมู่สาวกในบ้านเลวี ก็มีหมู่คนเก็บภาษีกับคนบาปหลายคนมาฮ่วมกิ๋นข้าวตวยพระองค์ตี้หั้น ย้อนว่ามีคนจาอี้หลายคนติดต๋ามพระองค์

¹⁵ Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.

¹⁶ มีหมู่คนตี้เป๋นตึงธรรมาจ๋ารย์เป๋นตึงฟาริสีฟาริสี|src="LB00276B pharisee.jpg" size="col" loc="2:22 - to end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="2:16" หันพระเยซูนั่งกิ๋นข้าวตวยกั๋นกับคนเก็บภาษีตึงหมู่คนบาปก็ถามสาวกของพระองค์ว่า “เป๋นจาใดอาจ๋ารย์ของหมู่ต้านนั่งกิ๋นข้าวฮ่วมกับคนเก็บภาษีกับคนบาปจาอั้น”

¹⁶ Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.

¹⁷ เมื่อพระเยซูได้ยินจาอั้นก็ตอบว่า “คนอยู่ดีสบายแข็งแฮงบ่ต้องก๋านหมอ แต่คนตี้บ่สบายต้องก๋านหมอ เฮาบ่ได้มาเปื้อฮ้องหาคนตี้กึ๊ดว่าเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม แต่มาเปื้อฮ้องหาคนบาป”

¹⁷ Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.

¹⁸ เวลานั้นหมู่สาวกของยอห์นผู้หื้อบัพติศมาตึงหมู่ฟาริสีถือศีลอดอาหาร มีบางคนมาถามพระเยซูว่า “หมู่สาวกของยอห์นกับสาวกของหมู่ฟาริสีถือศีลอดอาหาร แต่เป๋นจาใดสาวกของต้านบ่เยียะพ่อง”

¹⁸ Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.

¹⁹ พระองค์ตอบเป๋นกำเผียบว่า “เมื่อเจ้าบ่าวยังอยู่ เปื้อนๆ ของเขาจะถือศีลอดอาหารได้จาใด เจ้าบ่าวอยู่ตวยหมู่เขาเมินมอกใด หมู่เขาก็จะบ่อดอาหารเมินมอกอั้น

¹⁹ Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.

²⁰ แต่จะมีวันนึ่งตี้เจ้าบ่าวจะถูกเอาไปจากหมู่เขา เถิงต๋อนนั้นหมู่เขาก็จะปากั๋นถือศีลอดอาหาร

²⁰ Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.

²¹ “บ่มีใผเอาผ้าใหม่มาปะเสื้อผ้าเก่า ถ้าเยียะจาอั้น เมื่อผ้าใหม่หดก็จะจั๊กเสื้อผ้าผืนเก่าปุดนักเหลือเก่า

²¹ “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.

²² บ่มีใผเอาเหล้าองุ่นหมักใหม่ๆ ใส่ถงหนังเก่า ย้อนว่าถ้าเยียะจาอั้นเหล้าองุ่นหมักใหม่นั้นจะเยียะหื้อถงหนังเก่าแตก เหล้าองุ่นตึงถงหนังก็จะใจ๊บ่ได้ เหล้าองุ่นหมักใหม่ต้องใส่ในถงหนังใหม่”ถงหนังใส่เหล้าองุ่น |src="LB00145B wineskin mark 2_22.jpg" size="col" loc="2:22 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="2:22"

²² “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.

²³ มีเตื้อนึ่งเป๋นวันสะบาโต พระเยซูเตียวลัดก๋างโต้ง หละหว่างเตียวลัดไปนั้น หมู่สาวกของพระองค์ก็เด็ดงวงข้าวมาเก็ดกิ๋นกั๋น

²³ Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.

²⁴ หมู่ฟาริสีหันก็ถามพระเยซูว่า “ผ่อหั้นลอ เป๋นจาใดสาวกของต้านเยียะสิ่งตี้ห้ามเยียะในวันสะบาโต”

²⁴ Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.

²⁵ พระองค์ก็ตอบว่า “หมู่ต้านบ่เกยอ่านพระคัมภีร์เรื่องตี้กษัตริย์ดาวิดเยียะต๋อนตี้ต้านกับหมู่คนตี้มาตวยใค่อยากกิ๋นข้าวกา

²⁵ Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?

²⁶ ต้านเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้าในต๋อนตี้อาบีอาธาร์เป๋นมหาปุโรหิตอยู่ แล้วกิ๋นเข้าหนมปังตี้ตั้งถวายพระเจ้า เซิ่งต๋ามกฎบ่หื้อใผกิ๋นนอกจากปุโรหิตเต้าอั้นตี้กิ๋นได้ แต่ต้านยังเอาหื้อหมู่คนตี้มาตวยกิ๋นตวย”

²⁶ Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.

²⁷ พระเยซูบอกหมู่เขาว่า “พระเจ้าตั้งวันสะบาโตสำหรับจ้วยมนุษย์ บ่ใจ้หื้อมนุษย์ต้องมาลำบากย้อนวันสะบาโต

²⁷ Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.

²⁸ ย้อนจาอั้นบุตรมนุษย์เป๋นเจ้าเป๋นนายเหนือวันสะบาโตตวย”

²⁸ Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia