Marcos 2

¹ ต่อมาแหมสองสามวัน พระเยซูเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุมแหม จาวบ้านจาวเมืองฮู้ข่าวว่าพระองค์ปิ๊กมาอยู่บ้านตี้เกยอยู่แล้ว

¹ Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.

² ก็ปากั๋นมาเต๋มบ้านจ๋นล้นออกมายัดกั๋นอยู่หน้าปะตู๋ แล้วพระเยซูก็เตสนาสั่งสอนถ้อยกำของพระเจ้าหื้อหมู่เขาฟัง

² Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.

³ มีป้อจายสี่คนจ้วยกั๋นหามคนง่อยคนนึ่งมาหาพระองค์

³ Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;

⁴ เมื่อเข้าไปใก้ๆ พระเยซูบ่ได้ ย้อนมีคนนัก หมู่เขาก็ปากั๋นขึ้นไปเตหลังคาออกตั๊ดบนหัวพระองค์ เมื่อเตเป๋นฮ่อมแล้ว ก็ปากั๋นหย่อนคนเป๋นง่อยนอนอยู่บนตี้นอนลงไปหย่อนคนเป๋นง่อยลงมาตางหลังคา|src="LB00305B paralytic thru roof mark 2_4.jpg" size="col" loc="after Mark 2:26" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="2:4"

⁴ e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.

⁵ พระองค์หันความเจื้อของหมู่เขาก็อู้กับคนง่อยว่า “ลูกเหย บาปของเจ้าได้โผดยกหื้อแล้วเน่อ”

⁵ E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.

⁶ ตี้หั้นมีหมู่ธรรมาจ๋ารย์บางคนนั่งอยู่ ก็กึ๊ดในใจ๋ว่า

⁶ Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:

⁷ “เป๋นจาใดคนนี้อู้หมิ่นประมาทพระเจ้า ใผจะยกโต้ษบาปได้นอกจากพระเจ้าองค์เดียวเต้าอั้น”

⁷ Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?

⁸ พระเยซูฮู้กำกึ๊ดในใจ๋ของหมู่เขา ก็ถามว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านกึ๊ดในใจ๋จาอี้

⁸ Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?

⁹ อันใดจะง่ายเหลือกั๋น ตี้จะอู้กับคนง่อยนี้ว่า ‘บาปของเจ้าโผดยกหื้อแล้วเน่อ’ กาว่าจะอู้ว่า ‘ลุกขึ้นแบกตี้นอนเตียวไปเต๊อะ’

⁹ Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?

¹⁰ แต่เปื้อต้านตังหลายจะฮู้ว่าบุตรมนุษย์ มีสิทธิอำนาจในโลกตี้จะโผดยกโต้ษบาปได้” แล้วพระองค์ก็อู้กับคนง่อยนั้นว่า

¹⁰ Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },

¹¹ “เฮาสั่งเจ้าหื้อลุกขึ้นแบกตี้นอนปิ๊กไปบ้านเต๊อะ”

¹¹ a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.

¹² คนง่อยนั้นก็ลุกขึ้น แบกตี้นอนแล้วเตียวปิ๊กบ้านต่อหน้าต่อต๋าคนตังหลาย คนตึงหมดก็ปากั๋นงืดสรรเสริญพระเจ้าว่า “เฮาบ่เกยฮู้บ่เกยหันอะหยังจาอี้สักเตื้อ”

¹² Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.

¹³ พระเยซูเตียวต๋ามฮิมทะเลสาบแหม มีคนจ๋ำนวนนักมาหาพระองค์ พระองค์จึงเตสนาสั่งสอนหมู่เขา

¹³ Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.

¹⁴ กวมเวลาตี้พระองค์เตียวมาต๋ามตางนั้น ก็หันคนเก็บภาษีคนนึ่งจื้อเลวีลูกของอัลเฟอัสนั่งอยู่ตี้ด่านเก็บภาษี พระองค์อู้กับเขาว่า “ตวยเฮามาเต๊อะ” เลวีก็ลุกขึ้นตวยพระองค์ไป

¹⁴ Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.

¹⁵ เมื่อแลงวันนั้นต๋อนตี้พระเยซูกิ๋นข้าวกับหมู่สาวกในบ้านเลวี ก็มีหมู่คนเก็บภาษีกับคนบาปหลายคนมาฮ่วมกิ๋นข้าวตวยพระองค์ตี้หั้น ย้อนว่ามีคนจาอี้หลายคนติดต๋ามพระองค์

¹⁵ Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.

¹⁶ มีหมู่คนตี้เป๋นตึงธรรมาจ๋ารย์เป๋นตึงฟาริสีฟาริสี|src="LB00276B pharisee.jpg" size="col" loc="2:22 - to end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="2:16" หันพระเยซูนั่งกิ๋นข้าวตวยกั๋นกับคนเก็บภาษีตึงหมู่คนบาปก็ถามสาวกของพระองค์ว่า “เป๋นจาใดอาจ๋ารย์ของหมู่ต้านนั่งกิ๋นข้าวฮ่วมกับคนเก็บภาษีกับคนบาปจาอั้น”

¹⁶ Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?

¹⁷ เมื่อพระเยซูได้ยินจาอั้นก็ตอบว่า “คนอยู่ดีสบายแข็งแฮงบ่ต้องก๋านหมอ แต่คนตี้บ่สบายต้องก๋านหมอ เฮาบ่ได้มาเปื้อฮ้องหาคนตี้กึ๊ดว่าเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม แต่มาเปื้อฮ้องหาคนบาป”

¹⁷ Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.

¹⁸ เวลานั้นหมู่สาวกของยอห์นผู้หื้อบัพติศมาตึงหมู่ฟาริสีถือศีลอดอาหาร มีบางคนมาถามพระเยซูว่า “หมู่สาวกของยอห์นกับสาวกของหมู่ฟาริสีถือศีลอดอาหาร แต่เป๋นจาใดสาวกของต้านบ่เยียะพ่อง”

¹⁸ Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?

¹⁹ พระองค์ตอบเป๋นกำเผียบว่า “เมื่อเจ้าบ่าวยังอยู่ เปื้อนๆ ของเขาจะถือศีลอดอาหารได้จาใด เจ้าบ่าวอยู่ตวยหมู่เขาเมินมอกใด หมู่เขาก็จะบ่อดอาหารเมินมอกอั้น

¹⁹ Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;

²⁰ แต่จะมีวันนึ่งตี้เจ้าบ่าวจะถูกเอาไปจากหมู่เขา เถิงต๋อนนั้นหมู่เขาก็จะปากั๋นถือศีลอดอาหาร

²⁰ dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.

²¹ “บ่มีใผเอาผ้าใหม่มาปะเสื้อผ้าเก่า ถ้าเยียะจาอั้น เมื่อผ้าใหม่หดก็จะจั๊กเสื้อผ้าผืนเก่าปุดนักเหลือเก่า

²¹ Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.

²² บ่มีใผเอาเหล้าองุ่นหมักใหม่ๆ ใส่ถงหนังเก่า ย้อนว่าถ้าเยียะจาอั้นเหล้าองุ่นหมักใหม่นั้นจะเยียะหื้อถงหนังเก่าแตก เหล้าองุ่นตึงถงหนังก็จะใจ๊บ่ได้ เหล้าองุ่นหมักใหม่ต้องใส่ในถงหนังใหม่”ถงหนังใส่เหล้าองุ่น |src="LB00145B wineskin mark 2_22.jpg" size="col" loc="2:22 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="2:22"

²² E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.

²³ มีเตื้อนึ่งเป๋นวันสะบาโต พระเยซูเตียวลัดก๋างโต้ง หละหว่างเตียวลัดไปนั้น หมู่สาวกของพระองค์ก็เด็ดงวงข้าวมาเก็ดกิ๋นกั๋น

²³ E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.

²⁴ หมู่ฟาริสีหันก็ถามพระเยซูว่า “ผ่อหั้นลอ เป๋นจาใดสาวกของต้านเยียะสิ่งตี้ห้ามเยียะในวันสะบาโต”

²⁴ E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?

²⁵ พระองค์ก็ตอบว่า “หมู่ต้านบ่เกยอ่านพระคัมภีร์เรื่องตี้กษัตริย์ดาวิดเยียะต๋อนตี้ต้านกับหมู่คนตี้มาตวยใค่อยากกิ๋นข้าวกา

²⁵ Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?

²⁶ ต้านเข้าไปในพระวิหารของพระเจ้าในต๋อนตี้อาบีอาธาร์เป๋นมหาปุโรหิตอยู่ แล้วกิ๋นเข้าหนมปังตี้ตั้งถวายพระเจ้า เซิ่งต๋ามกฎบ่หื้อใผกิ๋นนอกจากปุโรหิตเต้าอั้นตี้กิ๋นได้ แต่ต้านยังเอาหื้อหมู่คนตี้มาตวยกิ๋นตวย”

²⁶ Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?

²⁷ พระเยซูบอกหมู่เขาว่า “พระเจ้าตั้งวันสะบาโตสำหรับจ้วยมนุษย์ บ่ใจ้หื้อมนุษย์ต้องมาลำบากย้อนวันสะบาโต

²⁷ E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.

²⁸ ย้อนจาอั้นบุตรมนุษย์เป๋นเจ้าเป๋นนายเหนือวันสะบาโตตวย”

²⁸ Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia