Marcos 1

¹ ข่าวดีเรื่องพระเยซูคริสต์ผู้เป๋นบุตรของพระเจ้าได้ตั้งเก๊าจาอี้ว่า

¹ Princípio do evangelho de Jesus Cristo, o Filho de Deus.

² ในหนังสืออิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้เขียนไว้ว่า

² Conforme está escrito no profeta Isaías: "Enviarei à tua frente o meu mensageiro; ele preparará o teu caminho"—

³ “มีเสียงฮ้องเอิ้นของคนนึ่งในดินแดนทุรกั๋นดารว่า

³ "voz do que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para o Senhor, façam veredas retas para ele’ ".

⁴ คนส่งข่าวนี้คือยอห์นผู้หื้อบัพติศมา ต้านผดมาในดินแดนทุรกั๋นดาร ต้านบอกหื้อคนกลับใจ๋จากบาป แล้วฮับบัพติศมา เปื้อพระเจ้าจะยกโต้ษบาปหื้อ

⁴ Assim surgiu João, batizando no deserto e pregando um batismo de arrependimento para o perdão dos pecados.

⁵ คนตังหลายตี้มาจากกรุงเยรูซาเล็มกับคนตี้มาจากแคว้นยูเดียปากั๋นมาฟังยอห์นเตสนา เมื่อหมู่เขาสารภาพบาปแล้ว ยอห์นก็หื้อหมู่เขาฮับบัพติศมาในแม่น้ำจอร์แดน

⁵ A ele vinha toda a região da Judéia e todo o povo de Jerusalém. Confessando os seus pecados, eram batizados por ele no rio Jordão.

⁶ ยอห์นอยู่ในดินแดนทุรกั๋นดาร เขาใจ๊จีวิตอย่างเรียบง่าย นุ่งเสื้อผ้าตี้แป๋งจากขนอูฐ มีสายฮ้างหนังมัดแอวแบบเดียวกับเอลียาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าในสมัยโบราณ กิ๋นจั๊กแต๋นกับน้ำเผิ้งป่าเป๋นอาหาร

⁶ João vestia roupas feitas de pêlos de camelo, usava um cinto de couro e comia gafanhotos e mel silvestre.

⁷ ยอห์นบอกหื้อฮู้ว่า “จะมีคนนึ่งมาเมื่อลูนเฮา ต้านผู้นั้นจะยิ่งใหญ่เหลือเฮา แม้แต่แก้สายมัดเกิบของต้าน ตั๋วเฮายังบ่สมควรจะก้มลงไปเยียะจาอั้นเลย

⁷ E esta era a sua mensagem: "Depois de mim vem alguém mais poderoso do que eu, tanto que não sou digno nem de curvar-me e desamarrar as correias das suas sandálias.

⁸ เฮาหื้อหมู่ต้านฮับบัพติศมาด้วยน้ำ แต่ต้านผู้ตี้จะมานั้นจะหื้อฮับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์”

⁸ Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo".

⁹ ในต๋อนนั้นพระเยซูเตียวตางมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี แล้วยอห์นได้หื้อบัพติศมาพระองค์ในแม่น้ำจอร์แดน

⁹ Naquela ocasião Jesus veio de Nazaré da Galiléia e foi batizado por João no Jordão.

¹⁰ ต๋อนตี้พระเยซูผดขึ้นมาจากน้ำ พระองค์ก็หันต๊องฟ้าแหวกออกเป๋นฮ่อม พระวิญญาณมีฮูปฮ่างเหมือนนกก๋าแก๋ลงมาหาพระองค์

¹⁰ Assim que saiu da água, Jesus viu os céus se abrindo, e o Espírito descendo como pomba sobre ele.

¹¹ แล้วมีเสียงจากฟ้าสวรรค์ว่า “ต้านเป๋นลูกตี้เฮาฮัก เฮาเปิงใจ๋ต้านแต๊ๆ”

¹¹ Então veio dos céus uma voz: "Tu és o meu Filho amado; em ti me agrado".

¹² ตันใดนั้นพระวิญญาณก็ส่งพระเยซูเข้าไปอยู่ในดินแดนทุรกั๋นดาร

¹² Logo após, o Espírito o impeliu para o deserto.

¹³ พระองค์อยู่ตี้หั้นเป๋นเวลาสี่สิบวัน ซาต๋านก็มาลองใจ๋พระองค์ตลอด ตี้หั้นมีสัตว์ป่า หมู่ทูตสวรรค์ก็มาผ่อกอยพระองค์ตวย

¹³ Ali esteve quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Estava com os animais selvagens, e os anjos o serviam.

¹⁴ หลังจากยอห์นผู้หื้อบัพติศมาโดนยับขังคอกแล้ว พระเยซูก็ปิ๊กไปแคว้นกาลิลี ตั้งเก๊าเตสนาสั่งสอนเรื่องข่าวดีของพระเจ้าหื้อคนตี้หั้นว่า

¹⁴ Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galiléia, proclamando as boas novas de Deus.

¹⁵ “เถิงเวลาแล้ว แผ่นดินของพระเจ้าใก้เข้ามาแผวแล้ว หื้อกลับใจ๋จากบาปเหีย กับเจื้อในข่าวดีของพระเจ้านี้ตวย”

¹⁵ "O tempo é chegado", dizia ele. "O Reino de Deus está próximo. Arrependam-se e creiam nas boas novas! "

¹⁶ ต๋อนตี้พระเยซูเตียวไปต๋ามฮิมฝั่งทะเลสาบกาลิลีอยู่นั้น ก็หันใส่คนหาป๋าสองคนปี้น้องก่ำลังต้อดแหอยู่ คนอ้ายจื้อซีโมน คนน้องจื้ออันดรูว์

¹⁶ Andando à beira do mar da Galiléia, Jesus viu Simão e seu irmão André lançando redes ao mar, pois eram pescadores.

¹⁷ พระองค์ก็อู้กับหมู่เขาว่า “ตวยเฮามาเป๋นสาวกเฮาเต๊อะ เฮาจะสอนหื้อต้านเซาะหาคนเหมือนเซาะหาป๋า”

¹⁷ E disse Jesus: "Sigam-me, e eu os farei pescadores de homens".

¹⁸ ตึงสองคนก็สวะแห แล้วปากั๋นตวยพระองค์ไปบ่าเดี่ยวนั้นเลย

¹⁸ No mesmo instante eles deixaram as suas redes e o seguiram.

¹⁹ พระองค์เตียวต่อไปแหมน่อย ก็หันยากอบกับยอห์นน้องของเขา ตึงสองคนเป๋นลูกบ่าวของเศเบดี หมู่เขาก่ำลังซ่อมแหอยู่ในเฮือ

¹⁹ Indo um pouco mais adiante, viu num barco Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, preparando as suas redes.

²⁰ พระองค์ฮ้องหมู่เขาตึงสองหื้อไปตวยพระองค์ เขาก็ละป้อตึงหมู่ลูกจ้างไว้ในเฮือ แล้วตวยพระองค์ไปบ่าเดี่ยวนั้นเลย

²⁰ Logo os chamou, e eles o seguiram, deixando Zebedeu, seu pai, com os empregados no barco.

²¹ พระเยซูกับหมู่สาวกเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม เมื่อเถิงวันสะบาโต พระองค์เข้าไปในธรรมศาลาของจาวยิว แล้วเตสนาสั่งสอนคนตังหลาย

²¹ Eles foram para Cafarnaum e, assim que chegou o sábado, Jesus entrou na sinagoga e começou a ensinar.

²² คนตังหลายก็ปากั๋นงืดในกำสอนของพระองค์ ย้อนว่าพระองค์สอนอย่างผู้ตี้มีสิทธิอำนาจแต๊ๆ บ่เหมือนหมู่ธรรมาจ๋ารย์

²² Todos ficavam maravilhados com o seu ensino, porque lhes ensinava como alguém que tem autoridade e não como os mestres da lei.

²³ แล้วจู่ๆ ก็มีป้อจายคนนึ่งในธรรมศาลานั้นตี้มีผีฮ้ายเข้า

²³ Justamente naquela hora, na sinagoga, um homem possesso de um espírito imundo gritou:

²⁴ ฮ้องเสียงดังว่า “พระเยซูจาวนาซาเร็ธ มายุ่งกับหมู่เฮาเยียะหยัง ต้านจะมาทำลายหมู่เฮากา เฮาฮู้ว่าต้านเป๋นใผ ต้านเป๋นผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า”

²⁴ "O que queres conosco, Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Sei quem tu és: o Santo de Deus! "

²⁵ พระเยซูสั่งผีนั้นว่า “จะไปปากนัก ออกมาจากเขาบ่าเดี่ยวนี้”

²⁵ "Cale-se e saia dele! ", repreendeu-o Jesus.

²⁶ ผีฮ้ายก็เยียะหื้อป้อจายคนนั้นดิ้นโจ่งดิ้นจ่างกับฮ้องเสียงดัง แล้วก็ออกจากตั๋วเขาไป

²⁶ O espírito imundo sacudiu o homem violentamente e saiu dele gritando.

²⁷ คนตังหลายก็ปากั๋นงืดอู้กั๋นว่า “ปาดโทะ อะหยังเป๋นล้ำเป๋นเหลือเนียะ ต้องเป๋นกำสอนใหม่แน่ๆ มีสิทธิอำนาจแต๊ๆ ขนาดต้านสั่งหื้อผีฮ้ายออก มันก็เจื้อฟัง”

²⁷ Todos ficaram tão admirados que perguntavam uns aos outros: "O que é isto? Um novo ensino — e com autoridade! Até aos espíritos imundos ele dá ordens, e eles lhe obedecem! "

²⁸ แล้วจื้อเสียงของพระองค์ก็โด่งดังไปเวยขนาด มีคนอู้สืบกั๋นไปใคว่แคว้นกาลิลี

²⁸ As notícias a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região da Galiléia.

²⁹ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกของพระองค์ออกจากธรรมศาลาแล้ว พระองค์ก็เข้าไปในเฮือนหลังนึ่ง เป๋นเฮือนของซีโมนกับอันดรูว์ ยากอบกับยอห์นก็เข้าไปตวย

²⁹ Logo que saíram da sinagoga, foram com Tiago e João à casa de Simão e André.

³⁰ แม่เมียของซีโมนบ่สบายเป๋นไข้นอนอยู่ หมู่เขาก็เล่าอาก๋านของนางหื้อพระองค์ฟัง

³⁰ A sogra de Simão estava de cama, com febre, e falaram a respeito dela a Jesus.

³¹ พระองค์ก็เตียวเข้าไปก๋ำมือนาง แล้วตุ้มหื้อลุกขึ้นนั่ง นางก็หายจากไข้ แล้วนางก็ลุกขึ้นฮับใจ๊ผ่อกอยพระเยซูกับหมู่สาวก

³¹ Então ele se aproximou dela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela começou a servi-los.

³² เมื่อแลงวันนั้นต๋อนตะวันตกดินแล้ว คนตึงเมืองก็ปากั๋นเอาคนเป๋นพยาธิพะยำ ตึงคนตี้โดนผีเข้ามาหาพระเยซู

³² Ao anoitecer, depois do pôr-do-sol, o povo levou a Jesus todos os doentes e os endemoninhados.

³³ ปากั๋นมาออถ้าอยู่ตี้ปะตู๋หน้าบ้าน

³³ Toda a cidade se reuniu à porta da casa,

³⁴ พระองค์จึงฮักษาคนจ๋ำนวนนักตี้เป๋นพยาธิพะยำต่างๆ หื้อหาย ตึงขับไล่ผีออกไปจากหลายคนแหมตวย แต่พระองค์ห้ามบ่หื้อหมู่มันอู้ ย้อนหมู่มันฮู้แล้วว่าพระองค์เป๋นใผ

³⁴ e Jesus curou muitos que sofriam de várias doenças. Também expulsou muitos demônios; não permitia, porém, que estes falassem, porque sabiam quem ele era.

³⁵ วันนึ่งพระเยซูลุกขึ้นในเวลาเจ๊ามืด เตียวออกจากบ้านไปอธิษฐานในตี้สงัดดักเย็น

³⁵ De madrugada, quando ainda estava escuro, Jesus levantou-se, saiu de casa e foi para um lugar deserto, onde ficou orando.

³⁶ ซีโมนตึงเปื้อนก็ออกตวยเซาะหาพระองค์

³⁶ Simão e seus companheiros foram procurá-lo

³⁷ เมื่อปะแล้วหมู่เขาก็บอกว่า “คนตังหลายปากั๋นตวยเซาะหาพระองค์อยู่”

³⁷ e, ao encontrá-lo, disseram: "Todos estão te procurando! "

³⁸ แต่พระองค์ตอบว่า “หื้อหมู่เฮาไปเมืองอื่นต๋ำหมู่นี้กั๋นเต๊อะ เฮาจะสั่งสอนตี้หั้นตวย ตี้เฮามานี่ก็เปื้อมาสั่งสอนเน่อ”

³⁸ Jesus respondeu: "Vamos para outro lugar, para os povoados vizinhos, para que também lá eu pregue. Foi para isso que eu vim".

³⁹ พระองค์ก็เตียวตางไปใคว่แคว้นกาลิลี เตสนาสั่งสอนต๋ามธรรมศาลาของจาวยิว แล้วขับไล่ผีแหมหลายตั๋วออกไปจากหลายคนตวย

³⁹ Então ele percorreu toda a Galiléia, pregando nas sinagogas e expulsando os demônios.

⁴⁰ มีป้อจายคนนึ่งเป๋นขี้ตู้ด เขามาคุกเข่าอ้อนวอนขอพระเยซูว่า “พระองค์เจ้าข้า ถ้าพระองค์ใค่จ้วยข้าพเจ้าหื้อหาย ข้าพเจ้าก็จะหายแน่ๆ”

⁴⁰ Um leproso aproximou-se dele e suplicou-lhe de joelhos: "Se quiseres, podes purificar-me! "

⁴¹ พระเยซูฮู้สึกอินดูก็ยื่นมือออกไปหยุบป้อจายคนนั้น แล้วอู้ว่า “เฮาใค่จ้วย จงหายโรคเต๊อะ”

⁴¹ Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: "Quero. Seja purificado! "

⁴² แล้วโรคของเขาก็หายบ่าเดี่ยวนั้นเลย ตึงเนื้อตึงตั๋วก็สะอาดหมดใส

⁴² Imediatamente a lepra o deixou, e ele foi purificado.

⁴³ ก่อนตี้พระเยซูจะหื้อเขาไป พระองค์สั่งว่า

⁴³ Em seguida Jesus o despediu, com uma severa advertência:

⁴⁴ “ห้ามเล่าเรื่องนี้หื้อใผฟังเน่อ แต่หื้อไปแสดงตั๋วต่อปุโรหิต แล้วเอาเครื่องปู่จาสำหรับคนตี้หายโรคนี้ ไปถวายต๋ามกำสั่งของบทบัญญัติของโมเสส เปื้อแสดงหื้อคนตังหลายฮู้ว่าเจ้าหายโรคแล้ว”

⁴⁴ "Olhe, não conte isso a ninguém. Mas vá mostrar-se ao sacerdote e ofereça pela sua purificação os sacrifícios que Moisés ordenou, para que sirva de testemunho".

⁴⁵ แต่เมื่อป้อจายคนนี้ออกไปแล้ว ก็เล่าหื้อคนตังหลายฟังจ๋นฮู้กั๋นไปใคว่หมด เยียะหื้อพระเยซูเข้าไปในเมืองอย่างเปิดเผยบ่ได้ พระองค์ก็ต้องหลบอยู่นอกเมือง แต่ก็ยังมีคนนักขนาดจากกู้หนกู้แห่งหลั่งไหลมาหาพระองค์

⁴⁵ Ele, porém, saiu e começou a tornar público o fato, espalhando a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar publicamente em nenhuma cidade, mas ficava fora, em lugares solitários. Todavia, assim mesmo vinha a ele gente de todas as partes.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia