Marcos 1

¹ ข่าวดีเรื่องพระเยซูคริสต์ผู้เป๋นบุตรของพระเจ้าได้ตั้งเก๊าจาอี้ว่า

¹ A boa notícia que fala a respeito de Jesus Cristo, Filho de Deus, começou a ser dada

² ในหนังสืออิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้เขียนไว้ว่า

² como o profeta Isaías tinha escrito. Ele escreveu o seguinte: “Deus disse: Eu enviarei o meu mensageiro adiante de você para preparar o seu caminho.”

³ “มีเสียงฮ้องเอิ้นของคนนึ่งในดินแดนทุรกั๋นดารว่า

³ E o profeta escreveu também: “Alguém está gritando no deserto: Preparem o caminho para o Senhor passar! Abram estradas retas para ele!”

⁴ คนส่งข่าวนี้คือยอห์นผู้หื้อบัพติศมา ต้านผดมาในดินแดนทุรกั๋นดาร ต้านบอกหื้อคนกลับใจ๋จากบาป แล้วฮับบัพติศมา เปื้อพระเจ้าจะยกโต้ษบาปหื้อ

⁴ E foi assim que João Batista apareceu no deserto, batizando o povo e anunciando esta mensagem: — Arrependam-se dos seus pecados e sejam batizados, que Deus perdoará vocês.

⁵ คนตังหลายตี้มาจากกรุงเยรูซาเล็มกับคนตี้มาจากแคว้นยูเดียปากั๋นมาฟังยอห์นเตสนา เมื่อหมู่เขาสารภาพบาปแล้ว ยอห์นก็หื้อหมู่เขาฮับบัพติศมาในแม่น้ำจอร์แดน

⁵ Muitos moradores da região da Judeia e da cidade de Jerusalém iam ouvir João. Eles confessavam os seus pecados, e João os batizava no rio Jordão.

⁶ ยอห์นอยู่ในดินแดนทุรกั๋นดาร เขาใจ๊จีวิตอย่างเรียบง่าย นุ่งเสื้อผ้าตี้แป๋งจากขนอูฐ มีสายฮ้างหนังมัดแอวแบบเดียวกับเอลียาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าในสมัยโบราณ กิ๋นจั๊กแต๋นกับน้ำเผิ้งป่าเป๋นอาหาร

⁶ Ele usava uma roupa feita de pelos de camelo e um cinto de couro e comia gafanhotos e mel do mato.

⁷ ยอห์นบอกหื้อฮู้ว่า “จะมีคนนึ่งมาเมื่อลูนเฮา ต้านผู้นั้นจะยิ่งใหญ่เหลือเฮา แม้แต่แก้สายมัดเกิบของต้าน ตั๋วเฮายังบ่สมควรจะก้มลงไปเยียะจาอั้นเลย

⁷ Ele dizia ao povo: — Depois de mim vem alguém que é mais importante do que eu, e eu não mereço a honra de me abaixar e desamarrar as correias das sandálias dele.

⁸ เฮาหื้อหมู่ต้านฮับบัพติศมาด้วยน้ำ แต่ต้านผู้ตี้จะมานั้นจะหื้อฮับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์”

⁸ Eu batizo vocês com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo.

⁹ ในต๋อนนั้นพระเยซูเตียวตางมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี แล้วยอห์นได้หื้อบัพติศมาพระองค์ในแม่น้ำจอร์แดน

⁹ Nessa ocasião Jesus veio de Nazaré, uma pequena cidade da região da Galileia, e foi batizado por João Batista no rio Jordão.

¹⁰ ต๋อนตี้พระเยซูผดขึ้นมาจากน้ำ พระองค์ก็หันต๊องฟ้าแหวกออกเป๋นฮ่อม พระวิญญาณมีฮูปฮ่างเหมือนนกก๋าแก๋ลงมาหาพระองค์

¹⁰ No momento em que estava saindo da água, Jesus viu o céu se abrir e o Espírito de Deus descer como uma pomba sobre ele.

¹¹ แล้วมีเสียงจากฟ้าสวรรค์ว่า “ต้านเป๋นลูกตี้เฮาฮัก เฮาเปิงใจ๋ต้านแต๊ๆ”

¹¹ E do céu veio uma voz, que disse: — Tu és o meu Filho querido e me dás muita alegria.

¹² ตันใดนั้นพระวิญญาณก็ส่งพระเยซูเข้าไปอยู่ในดินแดนทุรกั๋นดาร

¹² Logo depois o Espírito Santo fez com que Jesus fosse para o deserto.

¹³ พระองค์อยู่ตี้หั้นเป๋นเวลาสี่สิบวัน ซาต๋านก็มาลองใจ๋พระองค์ตลอด ตี้หั้นมีสัตว์ป่า หมู่ทูตสวรรค์ก็มาผ่อกอยพระองค์ตวย

¹³ Jesus ficou lá durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Ali havia animais selvagens, e os anjos cuidavam de Jesus.

¹⁴ หลังจากยอห์นผู้หื้อบัพติศมาโดนยับขังคอกแล้ว พระเยซูก็ปิ๊กไปแคว้นกาลิลี ตั้งเก๊าเตสนาสั่งสอนเรื่องข่าวดีของพระเจ้าหื้อคนตี้หั้นว่า

¹⁴ Depois que João foi preso, Jesus seguiu para a região da Galileia e ali anunciava a boa notícia que vem de Deus.

¹⁵ “เถิงเวลาแล้ว แผ่นดินของพระเจ้าใก้เข้ามาแผวแล้ว หื้อกลับใจ๋จากบาปเหีย กับเจื้อในข่าวดีของพระเจ้านี้ตวย”

¹⁵ Ele dizia:

¹⁶ ต๋อนตี้พระเยซูเตียวไปต๋ามฮิมฝั่งทะเลสาบกาลิลีอยู่นั้น ก็หันใส่คนหาป๋าสองคนปี้น้องก่ำลังต้อดแหอยู่ คนอ้ายจื้อซีโมน คนน้องจื้ออันดรูว์

¹⁶ Jesus estava andando pela beira do lago da Galileia quando viu dois pescadores. Eram Simão e o seu irmão André, que estavam no lago, pescando com redes.

¹⁷ พระองค์ก็อู้กับหมู่เขาว่า “ตวยเฮามาเป๋นสาวกเฮาเต๊อะ เฮาจะสอนหื้อต้านเซาะหาคนเหมือนเซาะหาป๋า”

¹⁷ Jesus lhes disse:

¹⁸ ตึงสองคนก็สวะแห แล้วปากั๋นตวยพระองค์ไปบ่าเดี่ยวนั้นเลย

¹⁸ Então eles largaram logo as redes e foram com Jesus.

¹⁹ พระองค์เตียวต่อไปแหมน่อย ก็หันยากอบกับยอห์นน้องของเขา ตึงสองคนเป๋นลูกบ่าวของเศเบดี หมู่เขาก่ำลังซ่อมแหอยู่ในเฮือ

¹⁹ Um pouco mais adiante Jesus viu outros dois irmãos. Eram Tiago e João, filhos de Zebedeu, que estavam no barco deles, consertando as redes.

²⁰ พระองค์ฮ้องหมู่เขาตึงสองหื้อไปตวยพระองค์ เขาก็ละป้อตึงหมู่ลูกจ้างไว้ในเฮือ แล้วตวยพระองค์ไปบ่าเดี่ยวนั้นเลย

²⁰ Jesus chamou os dois, e eles deixaram Zebedeu, o seu pai, e os empregados no barco e foram com ele.

²¹ พระเยซูกับหมู่สาวกเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม เมื่อเถิงวันสะบาโต พระองค์เข้าไปในธรรมศาลาของจาวยิว แล้วเตสนาสั่งสอนคนตังหลาย

²¹ Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, e, no sábado, ele foi ensinar na sinagoga .

²² คนตังหลายก็ปากั๋นงืดในกำสอนของพระองค์ ย้อนว่าพระองค์สอนอย่างผู้ตี้มีสิทธิอำนาจแต๊ๆ บ่เหมือนหมู่ธรรมาจ๋ารย์

²² As pessoas que o escutavam ficaram muito admiradas com a sua maneira de ensinar. É que Jesus ensinava com a autoridade dele mesmo e não como os mestres da Lei.

²³ แล้วจู่ๆ ก็มีป้อจายคนนึ่งในธรรมศาลานั้นตี้มีผีฮ้ายเข้า

²³ Então chegou ali um homem que estava dominado por um espírito mau. O homem gritou:

²⁴ ฮ้องเสียงดังว่า “พระเยซูจาวนาซาเร็ธ มายุ่งกับหมู่เฮาเยียะหยัง ต้านจะมาทำลายหมู่เฮากา เฮาฮู้ว่าต้านเป๋นใผ ต้านเป๋นผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า”

²⁴ — O que quer de nós, Jesus de Nazaré? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!

²⁵ พระเยซูสั่งผีนั้นว่า “จะไปปากนัก ออกมาจากเขาบ่าเดี่ยวนี้”

²⁵ Então Jesus ordenou ao espírito mau:

²⁶ ผีฮ้ายก็เยียะหื้อป้อจายคนนั้นดิ้นโจ่งดิ้นจ่างกับฮ้องเสียงดัง แล้วก็ออกจากตั๋วเขาไป

²⁶ Aí o espírito sacudiu o homem com violência e, dando um grito, saiu dele.

²⁷ คนตังหลายก็ปากั๋นงืดอู้กั๋นว่า “ปาดโทะ อะหยังเป๋นล้ำเป๋นเหลือเนียะ ต้องเป๋นกำสอนใหม่แน่ๆ มีสิทธิอำนาจแต๊ๆ ขนาดต้านสั่งหื้อผีฮ้ายออก มันก็เจื้อฟัง”

²⁷ Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que quer dizer isso? É um novo ensinamento dado com autoridade. Ele manda até nos espíritos maus, e eles obedecem.

²⁸ แล้วจื้อเสียงของพระองค์ก็โด่งดังไปเวยขนาด มีคนอู้สืบกั๋นไปใคว่แคว้นกาลิลี

²⁸ E a fama de Jesus se espalhou depressa por toda a região da Galileia.

²⁹ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกของพระองค์ออกจากธรรมศาลาแล้ว พระองค์ก็เข้าไปในเฮือนหลังนึ่ง เป๋นเฮือนของซีโมนกับอันดรูว์ ยากอบกับยอห์นก็เข้าไปตวย

²⁹ Logo depois, Jesus, Simão, André, Tiago e João saíram da sinagoga e foram até a casa de Simão e de André.

³⁰ แม่เมียของซีโมนบ่สบายเป๋นไข้นอนอยู่ หมู่เขาก็เล่าอาก๋านของนางหื้อพระองค์ฟัง

³⁰ A sogra de Simão estava de cama, com febre. Assim que Jesus chegou, contaram a ele que ela estava doente.

³¹ พระองค์ก็เตียวเข้าไปก๋ำมือนาง แล้วตุ้มหื้อลุกขึ้นนั่ง นางก็หายจากไข้ แล้วนางก็ลุกขึ้นฮับใจ๊ผ่อกอยพระเยซูกับหมู่สาวก

³¹ Ele chegou perto dela, segurou a mão dela e ajudou-a a se levantar. A febre saiu da mulher, e ela começou a cuidar deles.

³² เมื่อแลงวันนั้นต๋อนตะวันตกดินแล้ว คนตึงเมืองก็ปากั๋นเอาคนเป๋นพยาธิพะยำ ตึงคนตี้โดนผีเข้ามาหาพระเยซู

³² À tarde, depois do pôr do sol , levaram até Jesus todos os doentes e as pessoas que estavam dominadas por demônios.

³³ ปากั๋นมาออถ้าอยู่ตี้ปะตู๋หน้าบ้าน

³³ Todo o povo da cidade se reuniu em frente da casa.

³⁴ พระองค์จึงฮักษาคนจ๋ำนวนนักตี้เป๋นพยาธิพะยำต่างๆ หื้อหาย ตึงขับไล่ผีออกไปจากหลายคนแหมตวย แต่พระองค์ห้ามบ่หื้อหมู่มันอู้ ย้อนหมู่มันฮู้แล้วว่าพระองค์เป๋นใผ

³⁴ Jesus curou muitas pessoas de todo tipo de doenças e expulsou muitos demônios. Ele não deixava que os demônios falassem, pois eles sabiam quem Jesus era.

³⁵ วันนึ่งพระเยซูลุกขึ้นในเวลาเจ๊ามืด เตียวออกจากบ้านไปอธิษฐานในตี้สงัดดักเย็น

³⁵ De manhã bem cedo, quando ainda estava escuro, Jesus se levantou, saiu da cidade, foi para um lugar deserto e ficou ali orando.

³⁶ ซีโมนตึงเปื้อนก็ออกตวยเซาะหาพระองค์

³⁶ Simão e os seus companheiros procuraram Jesus por toda parte.

³⁷ เมื่อปะแล้วหมู่เขาก็บอกว่า “คนตังหลายปากั๋นตวยเซาะหาพระองค์อยู่”

³⁷ Quando o encontraram, disseram: — Todos estão procurando o senhor.

³⁸ แต่พระองค์ตอบว่า “หื้อหมู่เฮาไปเมืองอื่นต๋ำหมู่นี้กั๋นเต๊อะ เฮาจะสั่งสอนตี้หั้นตวย ตี้เฮามานี่ก็เปื้อมาสั่งสอนเน่อ”

³⁸ Jesus respondeu:

³⁹ พระองค์ก็เตียวตางไปใคว่แคว้นกาลิลี เตสนาสั่งสอนต๋ามธรรมศาลาของจาวยิว แล้วขับไล่ผีแหมหลายตั๋วออกไปจากหลายคนตวย

³⁹ Jesus andava por toda a Galileia, anunciando o evangelho nas sinagogas e expulsando demônios.

⁴⁰ มีป้อจายคนนึ่งเป๋นขี้ตู้ด เขามาคุกเข่าอ้อนวอนขอพระเยซูว่า “พระองค์เจ้าข้า ถ้าพระองค์ใค่จ้วยข้าพเจ้าหื้อหาย ข้าพเจ้าก็จะหายแน่ๆ”

⁴⁰ Um leproso chegou perto de Jesus, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.

⁴¹ พระเยซูฮู้สึกอินดูก็ยื่นมือออกไปหยุบป้อจายคนนั้น แล้วอู้ว่า “เฮาใค่จ้วย จงหายโรคเต๊อะ”

⁴¹ Jesus ficou com muita pena dele, tocou nele e disse:

⁴² แล้วโรคของเขาก็หายบ่าเดี่ยวนั้นเลย ตึงเนื้อตึงตั๋วก็สะอาดหมดใส

⁴² No mesmo instante a lepra desapareceu, e ele ficou curado. Então Jesus o mandou embora.

⁴³ ก่อนตี้พระเยซูจะหื้อเขาไป พระองค์สั่งว่า

⁴³ — ausente —

⁴⁴ “ห้ามเล่าเรื่องนี้หื้อใผฟังเน่อ แต่หื้อไปแสดงตั๋วต่อปุโรหิต แล้วเอาเครื่องปู่จาสำหรับคนตี้หายโรคนี้ ไปถวายต๋ามกำสั่งของบทบัญญัติของโมเสส เปื้อแสดงหื้อคนตังหลายฮู้ว่าเจ้าหายโรคแล้ว”

⁴⁴ — ausente —

⁴⁵ แต่เมื่อป้อจายคนนี้ออกไปแล้ว ก็เล่าหื้อคนตังหลายฟังจ๋นฮู้กั๋นไปใคว่หมด เยียะหื้อพระเยซูเข้าไปในเมืองอย่างเปิดเผยบ่ได้ พระองค์ก็ต้องหลบอยู่นอกเมือง แต่ก็ยังมีคนนักขนาดจากกู้หนกู้แห่งหลั่งไหลมาหาพระองค์

⁴⁵ Mas o homem começou a falar muito e espalhou a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar abertamente em qualquer cidade, mas ficava fora, em lugares desertos. E gente de toda parte vinha procurá-lo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia