Marcos 12

¹ พระเยซูอู้กับหมู่เขาเป๋นกำเผียบว่า “มีป้อจายคนนึ่งเยียะสวนองุ่น เขาล้อมฮั้วแวดสวนไว้หมด เจาะหินแป๋งบ่อกั๊นน้ำองุ่น กับแป๋งป้อมสำหรับเฝ้าสวนไว้สวนองุ่น|src="LB00103B vineyard watchtower wine press Mark 12_1.jpg" size="span" loc="12:1-end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="12:1" แล้วหื้อคนมาเจ้า ส่วนเจ้าของก็เตียวตางไปอยู่ต่างประเทศ

¹ Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:

² เมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยองุ่น เจ้าของสวนก็หื้อลูกจ้างไปหาหมู่คนเจ้า เปื้อฮับส่วนแบ่งองุ่นตี้เป๋นส่วนแบ่งของเขา

² Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.

³ แต่หมู่คนเจ้าก็ยับลูกจ้างคนนั้นไว้ ปากั๋นบุบตี๋แล้วไล่ปิ๊กโดยบ่ได้อะหยังติดมือไปสักอย่าง

³ Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.

⁴ เจ้าของสวนก็ส่งลูกจ้างไปแหมคนนึ่ง กำนี้คนเจ้าปากั๋นบุบหัวเขากับเยียะหื้อเขาอาย

⁴ O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.

⁵ ต่อมาเจ้าของสวนส่งลูกจ้างคนนึ่งไปแหม หมู่เขาก็ฆ่าเหีย แล้วเจ้าของก็ส่งคนฮับใจ๊ไปแหมหลายคน หมู่คนเจ้าก็บุบตี๋พ่องฆ่าพ่อง

⁵ E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.

⁶ เจ้าของสวนยังมีแหมคนนึ่ง เป๋นลูกบ่าวตี้เขาฮัก จึงส่งลูกไป กึ๊ดว่า ‘คนเจ้าหมู่นั้นก็จะนับถือลูกบ่าวของเฮาพ่อง’

⁶ E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”

⁷ แต่หมู่คนเจ้าอู้กั๋นว่า ‘นี่ลอ คนตี้จะฮับมรดก หมู่เฮาจ้วยกั๋นฆ่ามันเหียเต๊อะ แล้วมรดกนั้นจะตกเป๋นของหมู่เฮา’

⁷ Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”

⁸ หมู่เขาก็ยับลูกบ่าวเจ้าของสวนนั้นฆ่า แล้วเอาศพขว้างไว้ตังนอกสวน”

⁸ — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.

⁹ พระเยซูถามว่า “เจ้าของสวนจะเยียะจาใด เขาก็จะมาฆ่าหมู่คนเจ้าสวนหมู่นั้นเหีย แล้วเอาสวนองุ่นนั้นไปหื้อคนอื่นเจ้าต่อ

⁹ Aí Jesus perguntou:

¹⁰ ต้านตังหลายบ่เกยอ่านพระคัมภีร์ข้อนี้กา ตี้ว่า

¹⁰ Vocês não leram o que as

¹¹ สิ่งนี้มาจากองค์พระผู้เป๋นเจ้า

¹¹ Isso foi feito pelo Senhor

¹² หมู่ผู้นำจาวยิวฮู้ว่าพระองค์ก่ำลังอู้กำเผียบเถิงหมู่เขา หมู่เขาก็ปากั๋นหาตางตี้จะยับพระองค์ แต่ก็กั๋วคนตังหลายตี้หั้น หมู่เขาเลยปากั๋นปิ๊กไปเหียก่อน

¹² Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.

¹³ แล้วหมู่เขาส่งหมู่ฟาริสีกับหมู่ของเฮโรดไปหาพระเยซู เปื้อจะแนยับผิดในกำอู้กำจ๋าของพระองค์

¹³ Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.

¹⁴ เมื่อมาแผวแล้ว หมู่เขาก็ถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ หมู่เฮาฮู้ว่าอาจ๋ารย์เป๋นคนซื่อสัตย์ บ่ได้เอาใจ๋ใผ กับบ่หันแก่หน้าใผเลย แต่สอนเรื่องตางของพระเจ้าต๋ามความจริง ขอบอกเฮาว่าถูกกาว่าบ่ถูกตี้จะเสียภาษีหื้อซีซาร์ เฮาควรจะเสียดีกาว่าบ่ควรเสียดี”

¹⁴ Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa

¹⁵ แต่พระองค์ฮู้วอกหมู่เขาจึงตอบว่า “ต้านจะมาจับผิดเฮาเยียะหยัง เอาเหรียญเดนาริอันมาหื้อเฮาผ่อสักเหรียญลอ”

¹⁵ Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:

¹⁶ หมู่เขาก็เอาเหรียญนึ่งมาหื้อพระองค์ พระเยซูถามหมู่เขาว่า “ฮูปกับจื้อตี้อยู่บนเหรียญนี้เป๋นของใผ” หมู่เขาตอบว่า “เป๋นของซีซาร์”

¹⁶ Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.

¹⁷ พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ของของซีซาร์ก็เอาไปหื้อซีซาร์ แต่ของของพระเจ้าก็หื้อพระเจ้า” หมู่เขาก็งืดพระองค์ขนาด

¹⁷ Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.

¹⁸ มีหมู่สะดูสีบางคนมาหาพระเยซู คนหมู่นี้ถือว่าบ่มีก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋าย หมู่เขาถามพระองค์ว่า

¹⁸ Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:

¹⁹ “อาจ๋ารย์ บทบัญญัติของโมเสสเขียนไว้ว่า ถ้าป้อจายคนใดต๋ายละเมีย แต่ยังบ่ตันมีลูกเตื้อ ก็หื้อน้องบ่าวฮับปี้ใป๊มาเป๋นเมีย เปื้อหื้อมีลูกสืบเจื๊อสายของอ้ายไว้

¹⁹ — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”

²⁰ สมมุติว่ามีป้อจายตี้เป๋นปี้น้องกั๋นเจ็ดคน อ้ายเก๊ามีเมีย แล้วต๋ายไปยังบ่มีลูกเตื้อ

²⁰ Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.

²¹ น้องบ่าวคนตี้สองก็ฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมีย แล้วก็ต๋ายไปยังบ่มีลูกเตื้อ น้องคนตี้สามก็ฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมียแหม แล้วเขาก็ต๋ายไปยังบ่มีลูกเหมือนกั๋น

²¹ O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.

²² ปี้น้องตึงเจ็ดคนนี้เอาแม่ญิงคนนั้นมาเป๋นเมีย แต่ก็ต๋ายโดยบ่มีลูก แล้วสุดต๊ายแม่ญิงคนนั้นก็ต๋ายตวย

²² Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.

²³ จาอั้นเมื่อเถิงวันตี้คนจะเป๋นขึ้นจากความต๋าย แล้วในวันนั้นแม่ญิงคนนี้จะเป๋นเมียของใผ ย้อนว่านางเกยเป๋นเมียของป้อจายตึงเจ็ดคนนั้นหมดแล้ว”

²³ Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!

²⁴ พระเยซูบอกหมู่เขาว่า “ในข้อนี้หมู่ต้านเข้าใจ๋ผิดแล้ว ย้อนว่าหมู่ต้านบ่เข้าใจ๋พระคัมภีร์กับบ่ฮู้จักฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า

²⁴ Jesus respondeu:

²⁵ เมื่อเถิงวันตี้กู้คนเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น จะบ่มีก๋านแต่งงานกั๋น กาว่ายกหื้อเป๋นผัวเป๋นเมียกั๋นแหม แต่จะเป๋นเหมือนทูตสวรรค์

²⁵ Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.

²⁶ ส่วนเรื่องคนต๋ายจะเป๋นขึ้นจากความต๋ายก่อ หมู่ต้านบ่เกยอ่านเรื่องคุ่มไม้ตี้บ่ไหม้ไฟในหนังสือตี้โมเสสเขียนกา พระเจ้าอู้กับโมเสสว่า ‘เฮาเป๋นพระเจ้าตี้อับราฮัม อิสอัค กับยาโคบนับถือ’

²⁶ Vocês nunca leram no

²⁷ พระองค์บ่เป๋นพระเจ้าของคนต๋าย แต่เป๋นพระเจ้าของคนตี้มีจีวิต หมู่ต้านเข้าใจ๋ผิดไปนักขนาด”

²⁷ E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!

²⁸ มีธรรมาจ๋ารย์คนนึ่งเข้ามาได้ยินหมู่เขาเถียงพระเยซู ก็หันว่าพระองค์ตอบหมู่เขาได้ดีจึงถามพระองค์ว่า “ในบทบัญญัติตึงหมดข้อใดสำคัญเหลือเปิ้น”

²⁸ Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da

²⁹ พระเยซูตอบว่า “บทบัญญัติตึงหมดข้อตี้สำคัญตี้สุดคือข้อตี้ว่า ‘จาวอิสราเอลตังหลายฟังไว้หื้อดีเน่อ องค์พระผู้เป๋นเจ้าของเฮาเป๋นพระเจ้าองค์เดียว

²⁹ Jesus respondeu:

³⁰ จงฮักองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระเจ้าของต้านจ๋นสุดจิตสุดใจ๋ สุดผญาปั๋ญญา กับสุดก่ำลังของเจ้า’

³⁰ Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”

³¹ ส่วนข้อตี้สำคัญเป๋นข้อสองนั้นคือ ‘จงฮักเปื้อนบ้านเหมือนฮักตั๋วเก่า’ บทบัญญัติอื่นตี้สำคัญเหลือสองข้อนี้บ่มีแหมแล้ว”

³¹ E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.

³² แล้วธรรมาจ๋ารย์คนนั้นอู้ว่า “ดีแล้วอาจ๋ารย์ ต้านอู้ถูกแต๊ๆ ว่าพระเจ้ามีแต่องค์เดียว นอกจากพระองค์แล้วบ่มีพระเจ้าอื่นแหม

³² Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.

³³ ก๋านฮักพระองค์ด้วยสุดจิตสุดใจ๋ สุดก่ำลัง สุดความเข้าใจ๋ กับก๋านฮักเปื้อนบ้านเหมือนฮักตั๋วเก่า ก็สำคัญเหลือสัตว์ตี้เผาปู่จากับเครื่องปู่จาต่างๆ ตึงหมด”

³³ Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.

³⁴ เมื่อพระเยซูหันว่าคนนั้นตอบอย่างมีผญาปั๋ญญา จึงอู้กับเขาว่า “ต้านก็ใก้ตี้จะเป๋นคนของพระเจ้ามานักแกแล้ว” ตั้งแต่นั้นไปก็บ่มีใผก้าถามพระองค์แหม

³⁴ Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.

³⁵ ต๋อนตี้พระเยซูสั่งสอนอยู่ในพระวิหาร พระองค์ถามคนตังหลายว่า “ตี้หมู่ธรรมาจ๋ารย์ว่าพระคริสต์เป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิดนั้น เป๋นไปได้จาใด

³⁵ Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:

³⁶ ย้อนว่าตั๋วกษัตริย์ดาวิดอู้เถิงพระคริสต์โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ว่า

³⁶ Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:

³⁷ ตั๋วของกษัตริย์ดาวิดฮ้องพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า’ แล้วพระองค์จะเป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิดได้จาใด” คนตังหลายฟังจาอั้นก็ม่วนใจ๋

³⁷ O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.

³⁸ ต๋อนตี้พระเยซูสอนก็อู้ว่า “หื้อหละวังหมู่ธรรมาจ๋ารย์ไว้หื้อดีๆ หมู่เขาซอบนุ่งเสื้อคุมยาวเตียวไปเตียวมา แล้วซอบหื้อคนไหว้ก๋างกาดก๋างลี

³⁸ Ele dizia ao povo:

³⁹ กับซอบนั่งตั๊ดตี้สำคัญในธรรมศาลาของจาวยิว กับตี้มีเกียรติในงานเลี้ยง

³⁹ preferem os lugares de honra nas

⁴⁰ หมู่เขายึดเอาสมบัติของหมู่แม่หม้ายไปเป๋นของตั๋วเก่าเหีย แล้วก็ขี้แต่งอธิษฐานยาวๆ คนหมู่นี้จะต้องฮับโต้ษใหญ่หลวง”

⁴⁰ Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

⁴¹ เมื่อพระเยซูนั่งอยู่หน้าตู้เก็บสตางค์ถวายในพระวิหาร ก็ผ่อคนตังหลายเอาสตางค์มาจ่อมลงในตู้เก็บสตางค์นั้น คนร่ำรวยหลายคนเอาสตางค์จ๋ำนวนนักมาจ่อม

⁴¹ Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.

⁴² แต่มีแม่หม้ายตุ๊กคนนึ่งเอาเหรียญตองแดงหน้อยๆ สองอันมาจ่อมตวยเปิ้น มีก้ามอกสักซาวห้าสตางค์

⁴² Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.

⁴³ พระเยซูฮ้องหมู่สาวกเข้ามาบอกว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า แม่หม้ายตุ๊กคนนี้ จ่อมสตางค์นักเหลือคนตังหลายหมู่นั้นก่อน

⁴³ Aí Jesus chamou os discípulos e disse:

⁴⁴ ย้อนว่าคนตังหลายได้เอาสตางค์ตี้เหลือใจ๊มาจ่อม แต่แม่หม้ายคนนี้ตุ๊กยาก ยังได้เอาสตางค์ตี้มีอยู่สำหรับเลี้ยงจีวิตของตั๋วมาจ่อมจ๋นเสี้ยงหมด”

⁴⁴ Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia