Lucas 7

¹ เมื่อพระเยซูอู้เรื่องหมู่นี้หื้อคนตังหลายฟังแล้ว พระองค์ก็เข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม

¹ Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.

² มีคนฮับใจ๊คนนึ่งของนายร้อยทหารโรมัน บ่สบายหนักเกือบจะต๋ายแล้ว นายร้อยฮักคนนั้นนัก

² E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.

³ นายร้อยได้ยินว่าพระเยซูมา จึงหื้อหมู่คนเฒ่าคนแก่ของจาวยิวบางคน ไปอ้อนวอนขอหื้อพระองค์มาฮักษาคนฮับใจ๊ของเขา

³ E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.

⁴ เมื่อหมู่คนเฒ่าคนแก่นั้นมาเถิงพระเยซูแล้ว ก็อ้อนวอนแล้วอ้อนวอนแหมว่า “นายร้อยคนนั้นสมควรตี้ต้านจะจ้วย

⁴ E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;

⁵ ย้อนเขาฮักคนในจ้าดของเฮา กับเขาได้แป๋งธรรมศาลาหื้อเฮาตวย”

⁵ porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.

⁶ พระเยซูจึงไปกับหมู่เขา เมื่อไปเกือบจะเถิงเฮือนตี้นายร้อยคนนั้นอยู่ นายร้อยก็หื้อเปื้อนบางคนไปหาพระองค์ ใจ๊บอกว่า “บ่ถ้าเข้าไปในเฮือนเน่อ ย้อนข้าพเจ้าบ่ดีปอตี้จะหื้อต้านลอดเข้ามาในจายคาเฮือนของข้าพเจ้า

⁶ Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;

⁷ ย้อนจาอั้นข้าพเจ้าหันว่าบ่เปิงตี้จะออกมาปะต้าน แต่ขอต้านสั่งกำเดียวเต้าอั้น คนฮับใจ๊ของข้าพเจ้าก็จะหายจากพยาธิตี้เขาเป๋น

⁷ e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.

⁸ ข้าพเจ้าอยู่ใต้วินัยของทหาร กับมีทหารอยู่ใต้บังคับของข้าพเจ้าตวย ข้าพเจ้าสั่งคนนึ่งว่า ‘ไป’ เขาก็ไป สั่งคนนึ่งว่า ‘มา’ เขาก็มา ข้าพเจ้าบอกคนฮับใจ๊ว่า ‘เยียะอันนี้เน่อ’ เขาก็เยียะ”

⁸ Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.

⁹ เมื่อพระเยซูได้ยินจาอั้นก็งืดในความเจื้อของนายร้อย จึงเหลียวปิ๊กมาอู้กับคนตังหลายตี้ติดต๋ามพระองค์ไปว่า “เฮาบอกหื้อต้านตังหลายฮู้ว่า เฮาบ่เกยปะใผคนใดในประเทศอิสราเอลตี้มีความเจื้อนักขนาดนี้มาก่อนเลย”

⁹ Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.

¹⁰ เมื่อเปื้อนปิ๊กไปเถิงเฮือนนายร้อย ก็หันคนฮับใจ๊คนนั้นหายเป๋นปกติแล้ว

¹⁰ E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.

¹¹ ได้แหมบ่ปอเมิน พระเยซูไปหมู่บ้านนาอินกับหมู่สาวกของพระองค์ คนตังหลายแหมจ้าดนักก็ตวยพระองค์ไป

¹¹ E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.

¹² เมื่อมาเถิงใก้ปะตู๋เมืองนั้น มีคนหามศพป้อจายหนุ่มคนนึ่งมา แม่ของป้อจายคนนั้นเป๋นหม้ายมีลูกคนเดียว จาวบ้านจ้าดหลายคนก็มาตวยนาง

¹² Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.

¹³ เมื่อพระเยซูหันแม่ของป้อจายคนนั้น พระองค์มีใจ๋อินดูนาง อู้ว่า “บ่ต้องไห้เน่อ”

¹³ E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.

¹⁴ แล้วพระองค์เข้าไปใก้ๆ แล้วต๊ะแตะหามศพ หมู่ตี้หามก็หยุดยืน พระองค์จึงสั่งว่า “จายหนุ่มเหย เฮาสั่งเจ้าหื้อลุกขึ้น”

¹⁴ E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.

¹⁵ คนต๋ายนั้นก็ลุกขึ้นนั่งอู้ได้ พระองค์จึงมอบจายหนุ่มคนนั้นหื้อแม่ของเขา

¹⁵ E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.

¹⁶ คนตังหลายตี้ตวยมาก็เก๋งกั๋วกั๋นขนาด แล้วปากั๋นสรรเสริญพระเจ้าว่า “ต้านผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้ยิ่งใหญ่ได้เกิดขึ้นมาต้ามก๋างหมู่เฮาแล้ว กับพระเจ้าได้มาจ้วยคนของพระองค์แล้ว”

¹⁶ E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.

¹⁷ เรื่องนี้ก็ได้เล่าลือกั๋นไปใคว่แคว้นยูเดีย กับดินแดนตี้อยู่แวดแคว้นนั้นตวย

¹⁷ E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.

¹⁸ หมู่สาวกของยอห์นก็เล่าเถิงเหตุก๋ารณ์ตึงหมดนั้นหื้อยอห์นฟัง

¹⁸ E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.

¹⁹ ยอห์นฮ้องสาวกสองคนมาหา สั่งหื้อไปถามพระเยซูว่า “ต้านเป๋นผู้ตี้จะมานั้นกา กาว่าจะต้องกองถ้าคนอื่นแหม”

¹⁹ E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?

²⁰ เมื่อหมู่เขามาเถิงพระเยซู ก็บอกพระองค์ว่า “ยอห์นผู้หื้อบัพติศมาใจ๊หมู่เฮามาถามพระองค์ว่า ‘ต้านเป๋นผู้ตี้จะมานั้นกา กาว่าจะต้องกองถ้าคนอื่นแหม’ ”

²⁰ Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?

²¹ ในเวลาหละหว่างนั้นพระเยซูได้ฮักษาคนเจ็บคนเป๋นโรคต่างๆ หื้อหายเป๋นจ๋ำนวนนัก คนตี้ผีเข้าก็หาย คนต๋าบอดก็ผ่อหันได้

²¹ E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.

²² พระองค์ตอบสาวกสองคนนั้นไปว่า “ปิ๊กไปบอกยอห์นต๋ามตี้หมู่ต้านได้ยินกับได้หัน คือคนต๋าบอดก็ผ่อหันได้ คนง่อยก็เตียวได้ คนขี้ตู้ดก็หายสะอาด คนหูหนวกก็ได้ยิน คนต๋ายก็เป๋นขึ้นจากความต๋าย คนตุ๊กคนยากก็ได้ฟังข่าวดี

²² Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.

²³ คนตี้บ่ขัดใจ๋ในสิ่งตี้เฮาอู้กับเยียะ ก็เป๋นสุข”

²³ E abençoado é aquele que não se ofender em mim.

²⁴ เมื่อคนตี้ยอห์นใจ๊มาปิ๊กไปแล้ว พระองค์ตั้งเก๊าอู้กับคนตังหลายเรื่องยอห์นว่า “ต้านตังหลายไปผ่ออะหยังในดินแดนทุรกั๋นดาร ไปผ่อต้นอ้อถูกลมปั๊ดแกว่งไปแกว่งมาจาอั้นกา

²⁴ E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?

²⁵ ถ้าบ่ใจ้ ออกไปผ่ออะหยังกั๋น ไปผ่อคนแต่งตั๋วงามๆ กา ย้อนว่าคนตี้แต่งตั๋วอย่างดีกิ๋นดีอยู่ดีย่อมปากั๋นอยู่ในวังปู๊น

²⁵ Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.

²⁶ ถ้าจาอั้นหมู่ต้านออกไปผ่ออะหยังกั๋น ไปผ่อผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าแม่นก่อ แม่นแล้ว เฮาบอกต้านตังหลายว่ายอห์นเป๋นนักเหลือผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าแหมก่อน

²⁶ Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.

²⁷ คือยอห์นคนเนียะ มีกำเขียนเถิงต้านไว้ว่า

²⁷ Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.

²⁸ เฮาบอกต้านตังหลายว่า ในหมู่คนตี้เกิดมานั้นบ่มีใผตี้ยิ่งใหญ่เหลือยอห์น แต่คนเล็กหน้อยตี้สุดในแผ่นดินของพระเจ้า ก็ยังใหญ่เหลือยอห์นแหมก่อน”

²⁸ E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.

²⁹ คนตังหลายกับหมู่คนเก็บภาษีตี้ได้ยินกับได้ฮับบัพติศมาจากยอห์นแล้ว ก็ยอมฮับว่าพระเจ้ายุติธรรม

²⁹ E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.

³⁰ แต่หมู่ฟาริสีกับผู้ชำนาญบทบัญญัติ บ่ยอมฮับแผนก๋านของพระเจ้าตี้มีต่อหมู่เขา โดยบ่ฮับบัพติศมาจากยอห์น

³⁰ Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.

³¹ พระเยซูอู้ต่อไปแหมว่า “จาอั้นเฮาจะเผียบคนในยุคสมัยนี้เหมือนกับอะหยังดี หมู่เขาจะเหมือนอะหยัง

³¹ E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?

³² ก็เผียบเหมือนกับหละอ่อนนั่งเล่นอยู่ก๋างกาดก๋างลี เอิ้นฮ้องใส่กั๋นว่า

³² Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.

³³ ย้อนยอห์นผู้หื้อบัพติศมาถือศีลอดอาหารกับบ่ได้กิ๋นเหล้าองุ่น ต้านตังหลายก็ว่า ‘คนนี้มีผีเข้าอยู่’

³³ Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.

³⁴ ส่วนบุตรมนุษย์ได้ตึงกิ๋นตึงดื่ม ต้านตังหลายก็ว่า ‘ผ่อคนนี้ลอ ขี้กละ ขี้เมาตวย ป๋ายบ่ปอยังเป๋นเปื้อนกับคนเก็บภาษี คบกั๋นกับคนบาป’

³⁴ Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.

³⁵ แต่ปั๋ญญาของพระเจ้านั้นก็ได้ฮับก๋านยอมฮับว่าถูกต้องแล้วจากคนตี้เยียะตวยต๋ามปั๋ญญานั้น”

³⁵ Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.

³⁶ มีคนนึ่งในหมู่ฟาริสีจื้อซีโมน เจิญพระองค์ไปกิ๋นข้าวตวย พระองค์ก็ไปนั่งกิ๋นในเฮือนของเขา

³⁶ E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.

³⁷ มีแม่ญิงคนนึ่งในเมืองนั้นเป๋นคนบาป เมื่อฮู้ว่าพระองค์ก่ำลังกิ๋นข้าวอยู่ในบ้านของฟาริสีคนนั้น

³⁷ E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,

³⁸ แม่ญิงคนนั้นก็ก๋ำขวดใส่น้ำมันหอมมายืนอยู่ตังหลังใก้ๆ ตี๋นพระเยซู ไห้จ๋นน้ำต๋าย้อยตกใส่ตี๋นพระองค์ นางก็เอาผมของนางเจ๊ดตี๋นพระองค์ จูบตี๋นพระองค์แล้วเอาน้ำมันหอมถอกใส่ตี๋นพระองค์

³⁸ e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.

³⁹ ฟาริสีตี้ได้เจิญพระเยซูมาบ้านหันใส่ ก็กึ๊ดในใจ๋ว่า “ถ้าต้านเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าแต๊ ก็ต้องฮู้ว่าแม่ญิงคนตี้ถูกตั๋วของต้านนั้นเป๋นใผ เป๋นคนจาใด ย้อนนางเป๋นคนบาป”

³⁹ Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.

⁴⁰ พระเยซูจึงอู้กับเขาว่า “ซีโมนเหย เฮามีเรื่องจะอู้กับต้านหน้อย” เขาก็ตอบว่า “เจิญอาจ๋ารย์ อู้ไปเต๊อะ”

⁴⁰ E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.

⁴¹ พระองค์จึงอู้ว่า “เจ้าหนี้คนนึ่งมีลูกหนี้สองคน คนนึ่งเป๋นหนี้ห้าร้อยเดนาริอัน แหมคนนึ่งเป๋นหนี้ห้าสิบเดนาริอัน

⁴¹ Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.

⁴² เมื่อหมู่เขาบ่มีสตางค์มาใจ๊หนี้ เจ้าหนี้ก็ยกหนี้หื้อกับสองคนนั้นเหีย แล้วในสองคนนั้นใผจะฮักนายนักเหลือกั๋น”

⁴² E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?

⁴³ ซีโมนก็บอกพระองค์ว่า “ข้าพเจ้าหันว่าคนตี้นายยกหนี้หื้อนัก ก็ฮักนายนัก” พระองค์จึงว่า “ต้านอู้ถูกแล้ว”

⁴³ E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.

⁴⁴ พระองค์จึงเหลียวหลังผ่อแม่ญิงคนนั้น แล้วอู้กับซีโมนว่า “ต้านหันแม่ญิงคนนี้ก่อ เฮาได้เข้ามาในเฮือนของต้าน ต้านบ่ได้เอาน้ำมาซ่วยตี๋นเฮา แต่แม่ญิงคนนี้ได้เอาน้ำต๋าซ่วยตี๋นเฮา แล้วเอาผมเจ๊ดตี๋นเฮา

⁴⁴ E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.

⁴⁵ ต้านบ่ได้จูบเฮา แต่แม่ญิงคนนี้จูบตี๋นเฮาตลอดตั้งแต่นางเข้ามา

⁴⁵ Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.

⁴⁶ ต้านบ่ได้เอาน้ำมันถอกหัวเฮา แต่แม่ญิงคนนี้เอาน้ำมันหอมถอกใส่ตี๋นเฮา

⁴⁶ Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.

⁴⁷ ย้อนจาอั้นเฮาบอกต้านว่า บาปของแม่ญิงคนนี้เซิ่งมีนัก ได้โผดยกหื้อแล้ว ย้อนนางฮักเฮานัก แต่คนตี้ได้ฮับก๋านยกโต้ษหน้อยก็ฮักหน้อย”

⁴⁷ Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.

⁴⁸ พระองค์จึงบอกกับแม่ญิงคนนั้นว่า “บาปของเจ้า เฮายกหื้อแล้ว”

⁴⁸ E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.

⁴⁹ ฝ่ายคนตังหลายตี้นั่งกิ๋นข้าวตวยกั๋นกึ๊ดในใจ๋ว่า “คนนี้เป๋นใผเถิงยกโต้ษบาปหื้อได้”

⁴⁹ E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?

⁵⁰ พระเยซูจึงบอกแม่ญิงคนนั้นว่า “ความเจื้อของเจ้าได้เยียะหื้อเจ้ารอดป๊นบาปโต้ษแล้ว ขอหื้ออยู่ดีมีสุขเน่อ”

⁵⁰ E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia