Lucas 1

¹ สวัสดีครับ ต้านเธโอฟีลัส ตี้นับถือ มีหลายคนลงมือเขียนเรื่องราวต่างๆ เซิ่งสำเร็จแล้วต้ามก๋างหมู่เฮา

¹ Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,

² ต๋ามตี้หมู่เขาได้หันกับต๋าตั้งแต่เก๊า และได้เป๋นผู้บอกถ้อยกำนั้นหื้อเฮาฮู้

² Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,

³ ย้อนจาอี้ หลังจากตี้ข้าพเจ้าสืบเซาะอย่างละเอียดตั้งแต่เก๊า ก็หันว่าดีตี้จะเขียนเรื่องราวต๋ามลำดับฝากมาหื้อต้าน

³ Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;

⁴ เปื้อต้านจะได้ฮู้แน่นอนว่ากำสอนตี้ต้านได้ฮู้มานั้นเป๋นเรื่องแต๊

⁴ Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.

⁵ ในยุคตี้เฮโรดเป๋นกษัตริย์แคว้นยูเดีย มีปุโรหิตคนนึ่งจื้อเศคาริยาห์อยู่ในหมู่อาบียาห์ เมียของเศคาริยาห์จื้อเอลีซาเบธ ตึงสองเป๋นคนในผะกุ๋นอาโรน

⁵ Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.

⁶ เขาตึงสองคนเยียะต๋ามบทบัญญัติกับกฎเก๋ณฑ์ของพระเจ้าตึงหมดได้อย่างบ่มีตี้ติเลย กับเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม

⁶ E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.

⁷ แต่ตึงสองคนบ่มีลูก ย้อนว่านางเอลีซาเบธเป๋นหมัน กับตึงสองก็เฒ่าแล้ว

⁷ E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.

⁸ ต๋อนตี้หมู่ของเศคาริยาห์อยู่เวร เปื้อเยียะหน้าตี้ของปุโรหิตเข้าเฝ้าพระเจ้า

⁸ E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,

⁹ ต้านจกเบอร์ต๋ามธรรมเนียมของปุโรหิตได้ จึงต้องเข้าไปเผาเครื่องหอมปู่จาในพระวิหาร

⁹ Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.

¹⁰ ส่วนคนตังหลายก็อธิษฐานอยู่ตังนอกต๋อนตี้เผาเครื่องหอมนั้น

¹⁰ E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.

¹¹ ทูตสวรรค์องค์นึ่งของพระเจ้ามาป๋ากฏหื้อเศคาริยาห์หัน โดยยืนอยู่ตังเผิกขวาของแต้นเผาเครื่องหอมนั้น

¹¹ E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.

¹² เศคาริยาห์หันใส่ทูตสวรรค์องค์นั้นก็สะดุ้งกั๋วตั๋วสั่น

¹² E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.

¹³ ทูตสวรรค์จึงอู้กับต้านว่า “เศคาริยาห์เหย บ่ถ้ากั๋วเน่อ พระเจ้าฟังกำอธิษฐานของต้านแล้ว เอลีซาเบธเมียของต้านจะเกิดลูกป้อจาย หื้อตั้งจื้อลูกว่ายอห์น

¹³ Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.

¹⁴ ต้านจะมีความจื้นจมยินดีย้อนหละอ่อนคนนี้นักขนาด กับคนอื่นจ๋ำนวนนักก็จะมีความยินดี ตี้เขาเกิดมา

¹⁴ E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,

¹⁵ เขาจะเป๋นใหญ่ต่อหน้าพระเจ้า เขาจะบ่กิ๋นเหล้าองุ่นกับเหล้าอื่นๆ เลย กับพระวิญญาณบริสุทธิ์จะอยู่กับเขาตั้งแต่อยู่ในต๊อง

¹⁵ Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.

¹⁶ เขาจะนำจาวอิสราเอลหลายคนปิ๊กมาหาองค์พระผู้เป๋นเจ้าพระเจ้าของหมู่เขา

¹⁶ E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,

¹⁷ เขาจะนำหน้าพระองค์โดยอำนาจตี้มาจากพระวิญญาณเหมือนตี้เอลียาห์เกยมี เยียะหื้อป้อคืนดีกับลูก กับคนหลึ่งเปี่ยนเป๋นคนมีปั๋ญญาของคนตี้ถูกต้องต๋ามธรรม เปื้อเกียมคนในจ้าดนึ่งไว้หื้อพร้อมสำหรับก๋านมาขององค์พระผู้เป๋นเจ้า”

¹⁷ E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.

¹⁸ เศคาริยาห์จึงถามทูตสวรรค์ว่า “ข้าพเจ้าจะแน่ใจ๋ได้จาใด ย้อนข้าพเจ้ากับเมียก็เฒ่าแล้ว”

¹⁸ Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.

¹⁹ ฝ่ายทูตสวรรค์ก็ตอบว่า “เฮาคือกาเบรียล เซิ่งยืนอยู่ต่อหน้าพระเจ้า พระองค์ใจ๊เฮามาอู้กับต้านกับบอกข่าวดีนี้แก่ต้าน

¹⁹ E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.

²⁰ แต่ย้อนต้านบ่เจื้อกำของเฮาว่าเรื่องนี้จะเป๋นแต๊ต๋ามตี้ก๋ำหนด ต้านก็จะเป๋นใบ้จ๋นเถิงวันตี้เรื่องนี้จะเกิดขึ้นในเวลาตี้ก๋ำหนด”

²⁰ E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.

²¹ คนตังหลายตี้ถ้าเศคาริยาห์ก็งืดตี้ต้านอยู่ในพระวิหารเมินล้ำไป

²¹ E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.

²² เมื่อต้านออกมาแล้วก็อู้กับหมู่เขาบ่ได้ คนหมู่นั้นก็กึ๊ดได้ว่าต้านหันนิมิตในพระวิหาร ย้อนหันต้านเต๊ะท่าใบ้ใส่หมู่เขาแต่ยังอู้บ่ได้

²² E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.

²³ เมื่อหมดเวรของต้านแล้วต้านก็ปิ๊กบ้าน

²³ E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.

²⁴ เมื่อลูนมา เอลีซาเบธเมียของเศคาริยาห์ก็มาน แล้วก็เก็บตั๋วอยู่ในบ้านห้าเดือน

²⁴ E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:

²⁵ นางอู้ว่า “พระเจ้าได้จ้วยข้าเจ้าจาอี้ ในเวลานี้พระองค์เมตต๋าข้าเจ้า เปื้อจะบ่หื้อข้าเจ้าได้อายคนตังหลายย้อนบ่มีลูก”

²⁵ Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.

²⁶ เมื่อเอลีซาเบธต๊องได้หกเดือนแล้ว ทูตสวรรค์กาเบรียลก็ฮับกำสั่งจากพระเจ้าหื้อไปเมืองนึ่งในแคว้นกาลิลีจื้อนาซาเร็ธ

²⁶ E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,

²⁷ ไปหาแม่ญิงสาวบริสุทธิ์คนนึ่งจื้อมารีย์ นางหมั้นกับป้อจายตี้จื้อโยเซฟ เซิ่งเป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิด

²⁷ A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.

²⁸ ทูตสวรรค์เข้ามาในบ้านมารีย์ แล้วอู้กับนางว่า “มารีย์เหย พระเจ้าโผดเจ้า พระองค์อยู่กับเจ้าเน่อ”

²⁸ E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.

²⁹ มารีย์ก็บ่ม่วนใจ๋ในกำอู้ของทูตสวรรค์นั้นว่า กำตวายตั๊กนั้นหมายความว่าจาใด

²⁹ E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.

³⁰ ทูตสวรรค์ก็อู้กับนางแหมว่า “บ่ถ้ากั๋วย้อนพระเจ้าโผดเจ้าแล้ว

³⁰ Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.

³¹ ผ่อเน่อ เจ้าจะต๊องแล้วเกิดลูกป้อจาย หื้อตั้งจื้อว่าเยซู

³¹ E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.

³² ลูกคนนั้นจะเป๋นใหญ่ กับจะได้จื้อว่าเป๋นพระบุตรของพระเจ้าผู้สูงสุด พระเจ้าจะตั้งหื้อพระองค์เป๋นกษัตริย์อย่างเดียวกั๋นกับกษัตริย์ดาวิดป้ออุ๊ยแม่หม่อนของต้าน

³² Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;

³³ ต้านจะปกครองจาวอิสราเอลตลอดไป แผ่นดินของต้านจะบ่เสี้ยงสุดเลย”

³³ E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.

³⁴ มารีย์ก็ถามทูตสวรรค์ว่า “เหตุก๋ารณ์นี้จะเป๋นไปได้จาใด ข้าเจ้ายังบ่เกยนอนกับป้อจายกำเตื้อ”

³⁴ E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?

³⁵ ทูตสวรรค์ตอบว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์จะอยู่กับเจ้า ฤทธิ์เดชของพระเจ้าผู้สูงสุดจะปกคุมเจ้าไว้ ย้อนจาอี้ผู้บริสุทธิ์ตี้จะเกิดมานั้นจะได้จื้อว่า พระบุตรของพระเจ้า

³⁵ E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.

³⁶ ฟังเน่อ เอลีซาเบธญาติของเจ้าเถิงแม้นางเฒ่าแล้ว ก็ยังจะมีลูกป้อจาย คนตังหลายถือว่านางเป๋นหมัน แต่ก็ยังต๊องได้หกเดือนแล้ว

³⁶ E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;

³⁷ ย้อนบ่มีอะหยังตี้พระเจ้าเยียะบ่ได้”

³⁷ Porque para Deus nada é impossível.

³⁸ มารีย์จึงว่า “ข้าเจ้าเป๋นคนฮับใจ๊ของพระเจ้า ขอหื้อเป๋นไปต๋ามตี้ต้านว่านั้นเต๊อะ” แล้วทูตสวรรค์นั้นก็จากนางไป

³⁸ Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.

³⁹ เมื่อลูนมา มารีย์ก็ฟั่งไปเมืองนึ่งต๋ำหมู่ดอยในแคว้นยูเดีย

³⁹ E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,

⁴⁰ แล้วเข้าไปในเฮือนของเศคาริยาห์ กับตั๊กตวายเอลีซาเบธ

⁴⁰ E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.

⁴¹ เมื่อเอลีซาเบธได้ยินกำตั๊กตวายของมารีย์ ลูกในต๊องของเอลีซาเบธก็ดิ้น แล้วเอลีซาเบธก็ได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์

⁴¹ E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.

⁴² จึงอู้เสียงดังว่า “ในหมู่แม่ญิงตังหลาย หลานได้ฮับปอนนักเหลือเปิ้น ตึงลูกในต๊องของหลานก็ได้ฮับปอนตวย

⁴² E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.

⁴³ เป๋นจาใดพระเจ้าโผดป้านักขนาดจาอี้ ตี้แม่ขององค์พระผู้เป๋นเจ้าของป้ามาแอ่วหา

⁴³ E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?

⁴⁴ ผ่อลอ บ่ากองป้าได้ยินเสียงอู้ของหลาน ลูกในต๊องของป้าก็ดิ้นอย่างจื้นจมยินดี

⁴⁴ Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.

⁴⁵ หลานก็เป๋นสุข ย้อนเจื้อกำตี้พระเจ้าอู้กับหลานว่าจะเป๋นไปต๋ามนั้น”

⁴⁵ Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.

⁴⁶ มารีย์จึงว่า

⁴⁶ Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,

⁴⁷ จิตใจ๋ข้าเจ้าจื้นจมยินดีในพระเจ้า ผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษของข้าเจ้า

⁴⁷ E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;

⁴⁸ ย้อนพระองค์ผ่อหันกับห่วงใยคนฮับใจ๊ของพระองค์ ตี้มีฐานะอันต่ำต้อย แล้วตั้งแต่บ่าเดี่ยวนี้เป๋นต้นไป คนกู้เจ้นจะฮ้องข้าเจ้าว่าผู้มีความสุข

⁴⁸ Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,

⁴⁹ ย้อนว่าผู้มีฤทธิ์อำนาจได้เยียะก๋านใหญ่แก่ข้าเจ้า กับพระองค์ก็บริสุทธิ์

⁴⁹ Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.

⁵⁰ พระองค์มีเมตต๋าต่อคนตี้เก๋งกั๋วพระองค์ตลอดไปกู้เจ้นคน

⁵⁰ E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.

⁵¹ พระองค์ได้ใจ๊อำนาจเยียะสิ่งตี้ยิ่งใหญ่ พระองค์ได้เยียะหื้อคนตี้มีใจ๋จ๋องหองแตกหนี

⁵¹ Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.

⁵² พระองค์ได้ยึดอำนาจจากผู้ปกครอง แล้วยกคนต่ำต้อยขึ้น

⁵² Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.

⁵³ พระองค์โผดหื้อสิ่งดีๆ แก่คนอดอยาก แต่คนร่ำรวยพระเจ้าหื้อปิ๊กไปมือบ่ดาย

⁵³ Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.

⁵⁴ — ausente —

⁵⁴ Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;

⁵⁵ — ausente —

⁵⁵ Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.

⁵⁶ มารีย์ก็อยู่ตวยเอลีซาเบธประมาณสามเดือน แล้วก็ปิ๊กบ้านของนาง

⁵⁶ E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.

⁵⁷ เมื่อเอลีซาเบธเถิงก๋ำหนดเกิดแล้ว ก็เกิดลูกเป๋นป้อจาย

⁵⁷ E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.

⁵⁸ ญาติปี้น้องกับหมู่จาวบ้านของนางได้ยินว่าพระเจ้าได้แสดงความเมตต๋าอย่างยิ่งใหญ่ต่อนาง ก็ปากั๋นจื้นจมยินดีตวย

⁵⁸ E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.

⁵⁹ เมื่อหละอ่อนเกิดได้แปดวัน หมู่เขาก็ปากั๋นมาฮ่วมในพิธีสุหนัตของหละอ่อนหน้อย แล้วจะใส่จื้อหละอ่อนนั้นว่าเศคาริยาห์เหมือนจื้อของป้อ

⁵⁹ E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.

⁶⁰ แต่แม่ของหละอ่อนหน้อยบอกว่า “บ่ใจ้เน่อ ต้องใส่จื้อว่า ยอห์น”

⁶⁰ E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.

⁶¹ หมู่เขาก็ปากั๋นอู้ว่า “บ่มีปี้น้องของต้านจื้อว่ายอห์นลอ”

⁶¹ E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.

⁶² แล้วหมู่เขาเต๊ะท่าใบ้ถามเศคาริยาห์ว่า “ต้านใค่ใส่จื้อลูกว่าจาใด”

⁶² E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.

⁶³ ต้านก็ขอกระดานชนวนมา แล้วเขียนจื้อลูกว่า ยอห์น คนตังหลายก็ปากั๋นงืด

⁶³ E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.

⁶⁴ แล้วต้านก็อู้ได้เหมือนเก่าบ่าเดี่ยวนั้นเลย กับสรรเสริญพระเจ้า

⁶⁴ E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.

⁶⁵ จาวบ้านก็ปากั๋นกั๋ว และเหตุก๋ารณ์หมู่นั้นก็เล่าลือกั๋นไปจ๋นใคว่ดอยในแคว้นยูเดีย

⁶⁵ E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.

⁶⁶ หมู่คนตี้ได้ยินเรื่องนี้ก็จ๋ำไว้ในใจ๋ตึงสงสัยว่า “หละอ่อนหน้อยคนนี้จะเป๋นจาใดต่อไปตังหน้า” ย้อนอำนาจของพระเจ้าอยู่กับเขา

⁶⁶ E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.

⁶⁷ เศคาริยาห์ป้อของยอห์นก็ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์แล้วตวายตั๊กว่า

⁶⁷ E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:

⁶⁸ “จงสรรเสริญพระเจ้าของหมู่จาวอิสราเอล

⁶⁸ Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,

⁶⁹ พระองค์ได้หื้อผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษตี้มีฤทธิ์เกิดมา

⁶⁹ E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.

⁷⁰ ก็เป๋นไปต๋ามตี้พระองค์ได้อู้ไว้ตั้งแต่โบราณมาแล้วผ่านตางผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้บริสุทธิ์

⁷⁰ Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;

⁷¹ คือพระองค์จะจ้วยเฮาหื้อรอดป๊นจากหมู่ศัตรู๋ของเฮา

⁷¹ Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;

⁷² ย้อนพระเจ้าได้เมตต๋าป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา

⁷² Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,

⁷³ คือพันธสัญญาตี้พระเจ้าปฏิญาณไว้กับอับราฮัม ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา

⁷³ E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,

⁷⁴ ตี้จะจ้วยหมู่เฮาป๊นจากอำนาจของศัตรู๋ตังหลายของหมู่เฮา

⁷⁴ De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,

⁷⁵ ด้วยความบริสุทธิ์กับความถูกต้องต๋ามธรรมไปตลอดจีวิตของหมู่เฮา

⁷⁵ Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.

⁷⁶ ส่วนยอห์นลูกของเฮาเหย คนอื่นๆ จะว่าลูกเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าผู้สูงสุด

⁷⁶ E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;

⁷⁷ — ausente —

⁷⁷ Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;

⁷⁸ — ausente —

⁷⁸ Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;

⁷⁹ — ausente —

⁷⁹ Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.

⁸⁰ หละอ่อนหน้อยคนนั้นก็ใหญ่ขึ้น กับเข้มแข็งตางจิตวิญญาณนักขึ้น ต้านก็ไปอยู่ในดินแดนทุรกั๋นดารจ๋นเถิงวันตี้ต้านเผยตั๋วต่อหน้าจาวอิสราเอล

⁸⁰ E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia