Lucas 17
พระคริสตธรรมคัมภีร ภาคพันธสัญญาใหม (NOD) vs ARA
1 พระเยซูอู้กับหมู่สาวกของพระองค์แหมว่า “จะมีสิ่งต่างๆ ตี้เยียะหื้อคนหลงผิดแน่นอน แต่ความฉิบหายจะเกิดขึ้นกับคนตี้เยียะหื้อเกิดเรื่องจาอี้นั้น
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 ถ้าเอาบ่าหินโม่มัดติดคอคนนั้น แล้วโจ้งลงน้ำทะเลเลิ็กเหีย ก็ยังดีเหลือตี้เขาจะเยียะหื้อคนตี้เป๋นเหมือนหละอ่อนหน้อยหมู่นี้คนนึ่งหลงผิดไป
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 จงหละวังหื้อดี ถ้าปี้น้องเยียะผิดต่อต้าน หื้อเตื๋อนเขา ถ้าเขายอมฮับผิดก็หื้อยกโต้ษเขาเหีย
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 ถ้าเขาจะเยียะผิดต่อต้านวันนึ่งเจ็ดเตื้อ แล้วก็มาหาต้านตึงเจ็ดเตื้อนั้น แล้วบอกต้านว่าขอสูมาเต๊อะ จงยกโต้ษหื้อเขาเหีย”
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 หมู่อัครสาวกบอกพระเยซูว่า “ขอพระองค์โผดหื้อหมู่เฮามีความเจื้อนักขึ้นเต๊อะ”
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 พระองค์ก็บอกว่า “ถ้าหมู่ต้านมีความเจื้อเต้าเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่ง ต้านก็จะสั่งต้นหม่อนนี้ได้ว่า ‘จงถอนขึ้นมาแล้วลงไปปักอยู่ในทะเล’ มันก็จะเจื้อฟังต้าน
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 “ในหมู่ต้านมีใผพ่องเมื่อคนฮับใจ๊ไปไถนา กาว่าไปเลี้ยงแกะ แล้วเมื่อปิ๊กมาจะอู้กับคนฮับใจ๊ว่า ‘เจิญนั่งลงกิ๋นข้าวเต๊อะ’
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 กาว่าจะบอกว่า ‘ดาข้าวหื้อเฮากิ๋น กับเกียมตั๋วหื้อพร้อมฮับใจ๊เฮาจ๋นเฮากิ๋นอิ่มเหียก่อน แล้วเจ้าก้อยกิ๋นเมื่อลูน’
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 นายจะขอบคุณคนฮับใจ๊ย้อนเขาได้เยียะต๋ามกำสั่งกา
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 จาใดก็ดี เมื่อต้านตังหลายได้เยียะกู้สิ่งตี้เฮาสั่งหื้อเยียะนั้น ก็คงจะอู้ว่า ‘ข้าพเจ้าตังหลายเป๋นคนฮับใจ๊ บ่ได้มีบุญคุณต่อนาย หมู่ข้าพเจ้าเยียะต๋ามหน้าตี้ตี้ควรจะเยียะเต้าอั้น’ ”
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 เมื่อพระเยซูก่ำลังไปกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ก็เลาะหละหว่างแคว้นกาลิลีกับแคว้นสะมาเรีย
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 เมื่อพระเยซูไปตี้หมู่บ้านแห่งนึ่ง มีคนเป๋นขี้ตู้ดสิบคนมาหาพระองค์ หมู่เขายืนอยู่จ้าดไก๋
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 แล้วก็ฮ้องเสียงดังว่า “เยซู นายเจ้าข้า ขออินดูข้าพเจ้าตังหลายเต๊อะ”
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 เมื่อพระองค์หันแล้วก็อู้ว่า “จงไปแสดงตั๋วต่อหมู่ปุโรหิตเต๊อะ หื้อเขากวดผ่อก่อน” เมื่อก่ำลังเตียวไปเขาตังหลายก็หายสะอาด
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 มีคนนึ่งในหมู่นั้นเมื่อหันว่า ตั๋วหายโรคแล้ว ก็ปิ๊กมาฮ้องเสียงดังสรรเสริญพระเจ้า
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 กับก้มลงไหว้ตี้ตี๋นของพระเยซู ขอบพระคุณพระองค์ คนนั้นเป๋นจาวสะมาเรีย
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 พระเยซูก็ถามเขาว่า “มีสิบคนหายโรคบ่ใจ้กา แล้วเก้าคนนั้นไปไหนเหียหมด
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 บ่มีใผปิ๊กมาสรรเสริญพระเจ้านอกจากคนต่างจ้าดคนนี้เต้าอั้นกา”
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 แล้วพระองค์ก็บอกคนนั้นว่า “ลุกขึ้นไปเต๊อะความเจื้อของเจ้าได้เยียะหื้อเจ้าหายเป๋นปกติแล้ว”
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 มีหมู่ฟาริสีถามพระองค์ว่า “แผ่นดินของพระเจ้าจะมาแผวเมื่อใด” พระเยซูตอบเขาว่า “แผ่นดินของพระเจ้าจะบ่มาโดยหื้อหันกับต๋า
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 จะบ่มีใผอู้ว่า ‘มาแผวแล้ว มาผ่อนี่ลอ’ กาว่า ‘ไปผ่อปู๊น’ ย้อนว่าแผ่นดินของพระเจ้าอยู่ต้ามก๋างต้านตังหลาย”
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 เมื่อลูนมาพระเยซูอู้กับหมู่สาวกว่า “จะมีเวลานึ่งเมื่อต้านตังหลายจะใค่หันวันตี้เฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์จะมาแหม แต่หมู่ต้านจะบ่หัน
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 จะมีคนอู้กับต้านตังหลายว่า ‘มาผ่อนี่’ กาว่า ‘ไปผ่อปู๊น พระองค์มาแล้ว’ ห้ามออกไปตวยเขาเน่อ
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 ย้อนว่าเมื่อวันตี้บุตรมนุษย์ปิ๊กมา ก็เผียบเหมือนฟ้าแมบเผิกนึ่งก็จะแจ้งไปแหมเผิกนึ่ง
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 แต่จ๋ำเป๋นตี้บุตรมนุษย์จะต้องทนตุ๊กทรมานหลายอย่างเหียก่อน กับคนสมัยนี้จะบ่ยอมฮับพระองค์
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 “เมื่อบุตรมนุษย์จะมาก็จะเป๋นอย่างเดียวกับในสมัยของโนอาห์
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 คนตังหลายได้กิ๋นกับดื่ม มีก๋านแต่งงานกั๋น ตึงยกลูกหื้อเป๋นผัวเมียกั๋น จ๋นเถิงวันตี้โนอาห์ได้เข้าไปในเฮือ แล้วน้ำก็ท่วมโลกจ๋นคนต๋ายหมด
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 ในสมัยของโลทก็เหมือนกั๋น คนตังหลายได้กิ๋น ได้ดื่ม ได้หว่าน ได้ปูก ได้ซื้อขาย ได้ก่อสร้าง
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 แต่ในวันตี้โลทออกจากเมืองโสโดมนั้น ไฟกำมะถันก็ตกจากฟ้า เผาไหม้คนหมู่นั้นหมด
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 เมื่อบุตรมนุษย์จะมาก็จะเป๋นจาอั้นเหมือนกั๋น
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 ในวันนั้นคนตี้อยู่บนดาดฟ้าหลังคาบ้าน ห้ามปิ๊กเข้าไปเก็บคัวอะหยังเน่อ คนตี้อยู่ต๋ามโต้งต๋ามนาก็ห้ามปิ๊กบ้านเน่อ
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 จงกึ๊ดเถิงเมียของโลทเต๊อะ
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 คนใดฮิเอาจีวิตของตั๋วรอด คนนั้นจะฮักษาจีวิตนั้นบ่ได้ก็จะต๋าย แต่คนใดยอมสละจีวิตของตั๋ว ก็จะมีจีวิตนิรันดร์
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 เฮาบอกต้านตังหลายว่า ในคืนนั้นสองคนตี้นอนอยู่ตวยกั๋น คนนึ่งจะถูกฮับไปแต่แหมคนนึ่งจะถูกละไว้
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 กับแม่ญิงสองคนก่ำลังโม่แป้งอยู่ตวยกั๋น คนนึ่งจะถูกฮับไปแต่แหมคนนึ่งจะถูกละไว้
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 สองคนอยู่ในโต้งนา จะเอาไปคนนึ่ง ละไว้คนนึ่ง”
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 หมู่สาวกจึงถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ครับ จะเกิดขึ้นตี้ไหน” พระองค์ตอบหมู่เขาว่า “ตี้ไหนมีซากศพ ตี้หั้นก็จะมีหมู่แฮ้งหลุ้มต๋อมกั๋นเต๋มไปหมด”
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.