Lucas 13

¹ เวลานั้นมีบางคนอยู่หั้นเล่าเรื่องจาวกาลิลีตี้ถูกปีลาตฆ่าต๋ายต๋อนตี้ก่ำลังเยียะพิธีถวายเครื่องปู่จาพระเจ้า หื้อพระเยซูฟัง

¹ Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.

² พระองค์ก็ถามหมู่เขาว่า “ต้านตังหลายกึ๊ดว่าจาวกาลิลีหมู่นั้นเป๋นคนบาปนักเหลือจาวกาลิลีคนอื่นๆ ย้อนว่าหมู่เขาได้ถูกฆ่าต๋ายจาอั้นกา

² Então Jesus disse:

³ เฮาบอกต้านตังหลายว่าบ่ใจ้ ถ้าต้านตังหลายบ่ได้กลับใจ๋จากบาป ก็จะต้องฉิบหายเหมือนกั๋น

³ De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.

⁴ กาว่าสิบแปดคนนั้นลอ ตี้หอคอยเมืองสิโลอัมโก้นเต๋งหมู่เขาต๋าย ต้านตังหลายกึ๊ดว่าหมู่เขาเป๋นคนบาปนักเหลือคนตังหลายตี้อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มกา

⁴ E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?

⁵ เฮาบอกต้านตังหลายว่าบ่ใจ้ ถ้าต้านตังหลายบ่กลับใจ๋จากบาปก็จะฉิบหายเหมือนกั๋น”

⁵ De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.

⁶ พระเยซูอู้กำเผียบหื้อหมู่เขาฟังว่า “มีคนนึ่งปูกเก๊าบ่าเดื่อเก๊านึ่งไว้ในสวนองุ่นของเขา เขามาเซาะหาหน่วยตี้เก๊านั้นก็บ่มี

⁶ Então Jesus contou esta parábola :

⁷ เขาก็บอกคนเยียะสวนองุ่นว่า ‘ผ่อลอเฮามาเซาะหน่วยบ่าเดื่อเก๊านี้สามปี๋แล้ว บ่หันมีสักหน่วย ฟันขว้างเหียเต๊อะ ละไว้ก็เติ้กสวนบ่ดาย’

⁷ Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”

⁸ คนเยียะสวนองุ่นก็บอกว่า ‘นายครับ ขอเอาไว้แหมปี๋เต๊อะ ลองกุ่นดินเอาปุ๋ยใส่ผ่อก่อน

⁸ Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.

⁹ ถ้าปี๋หน้ามีหน่วยก็ดี แต่ถ้าบ่มีหน่วย ก้อยฟันขว้างเมื่อลูนก็ได้’ ”

⁹ Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”

¹⁰ ในวันสะบาโตวันนึ่ง พระเยซูก่ำลังสั่งสอนอยู่ในธรรมศาลาของจาวยิว

¹⁰ Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .

¹¹ มีแม่ญิงคนนึ่งโดนผีเข้าเยียะหื้อเป๋นโรคได้สิบแปดปี๋ นางหลังก่องหยืดตั๋วซื่อบ่ได้

¹¹ E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.

¹² เมื่อพระองค์หันนางแล้วจึงฮ้องหื้อเข้ามาหาบอกว่า “นางเหย ตั๋วเจ้าหายจากโรคแล้ว”

¹² Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:

¹³ พระองค์เอามือวางตี้ตั๋วของนาง โรคของนางก็หายบ่าเดี่ยวนั้นเลย หยืดตั๋วซื่อได้ กับสรรเสริญพระเจ้า

¹³ Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.

¹⁴ แต่นายธรรมศาลาโขดตี้พระเยซูฮักษาโรคในวันสะบาโต จึงบอกคนตังหลายว่า “มีหกวันตี้หื้อเยียะก๋านได้ ในหกวันนั้นหื้อมาฮักษาโรคเต๊อะ แต่ในวันสะบาโตขอย้างก่อน”

¹⁴ Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!

¹⁵ พระเยซูตอบเขาว่า “คนหน้าซื่อใจ๋ก๊ด เจ้าตังหลายได้แก้เจื้อกงัวเจื้อกลา ปามันออกคอกไปกิ๋นน้ำในวันสะบาโตบ่ใจ้กา

¹⁵ Então o Senhor respondeu:

¹⁶ แม่ญิงคนนี้เป๋นเจื๊อสายของอับราฮัม เขาถูกซาต๋านเยียะหื้อเป๋นโรคมาสิบแปดปี๋แล้ว บ่สมควรเตื้อกาตี้นางจะมีอิสระในวันสะบาโต”

¹⁶ E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?

¹⁷ เมื่อพระองค์อู้จาอั้นแล้ว หมู่ตี้เป๋นศัตรู๋ก็อาย แต่คนตังหลายจื้นจมยินดี ย้อนก๋านอัศจ๋รรย์ตี้พระเยซูได้เยียะ

¹⁷ Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.

¹⁸ พระองค์อู้หื้อฟังว่า “แผ่นดินของพระเจ้าเหมือนอะหยัง เฮาจะเผียบแผ่นดินของพระเจ้าเหมือน อะหยังดีน่อ

¹⁸ Jesus disse:

¹⁹ ก็เผียบเหมือนเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่งตี้คนนึ่งเอาไปปูกไว้ในสวนของเขา งอกออกมาแล้ว ก็เป๋นต้นใหญ่จ๋นนกมาแป๋งฮังบนกิ่งของเก๊านั้นได้”

¹⁹ Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.

²⁰ พระองค์ก็อู้แหมว่า “เฮาจะเผียบแผ่นดินของพระเจ้าเหมือนอะหยังดีหา

²⁰ Jesus continuou:

²¹ ก็เผียบเหมือนเจื๊อผงฟูตี้แม่ญิงคนนึ่งเอามาสูนกับแป้งสามถัง เจื๊อนั้นก็เยียะหื้อแป้งนั้นปุ๊ขึ้นตึงหมด”

²¹ Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.

²² ต๋อนตี้พระองค์ก่ำลังเตียวตางไปกรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูก็แอ่วไปต๋ามบ้านต๋ามเมืองต่างๆ สั่งสอนคนตังหลายตวย

²² Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.

²³ มีคนนึ่งถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ คนตี้จะรอดป๊นบาปโต้ษนั้นมีหน้อยกา”

²³ Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:

²⁴ พระองค์อู้กับคนตังหลายว่า “ต้านตังหลายจงพยายามเข้าไปตางปะตู๋กีดๆ เน่อ เฮาบอกต้านตังหลายว่า มีคนนักฮิจะเข้าไปก็เข้าบ่ได้

²⁴ — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.

²⁵ เมื่อเจ้าของบ้านหับปะตู๋แล้ว ต้านตังหลายยืนฮ้องอยู่ตังนอกปะตู๋ว่า ‘นายเจ้าข้า จ้วยไขปะตู๋หื้อเฮากำเต๊อะ’ แต่เจ้าของบ้านตอบว่า ‘เฮาบ่ฮู้จักหมู่เจ้าว่าเป๋นใผ ลุกตี้ไหนมา’

²⁵ — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”

²⁶ ต้านตังหลายก็จะตอบว่า ‘หมู่เฮาเกยกิ๋นสุกกิ๋นดิบกับต้าน ต้านเกยสั่งสอนต๋ำถนนในบ้านของหมู่เฮานั้นลอ’

²⁶ Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”

²⁷ เจ้าของบ้านก็ตอบว่า ‘เฮาบ่ฮู้จักหมู่เจ้าว่าเป๋นใผ ลุกตี้ไหนมา เจ้าผู้เยียะบ่ดีตังหลาย จงไปหื้อป๊นหน้าเฮาเหียเต๊อะ’

²⁷ Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”

²⁸ “เมื่อนั้นต้านตังหลายจะหันอับราฮัม อิสอัค ยาโคบ กับหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตังหลายในแผ่นดินของพระเจ้า แต่ตั๋วต้านจะถูกขับไล่หื้อไปอยู่ตังนอก แล้วหมู่ต้านก็จะไห้หุยขบเขี้ยวเกี๊ยวกางอย่างเจ็บปวด

²⁸ Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os

²⁹ คนจะมาจากตังวันออก ตังวันตก ตังเหนือ กับตังใต้จะกิ๋นเลี้ยงฉลองกั๋นในแผ่นดินของพระเจ้า

²⁹ Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.

³⁰ ผ่อเน่อจะมีคนตี้เป๋นคนตังเก๊าในต๋อนนี้ จะก๋ายเป๋นคนตังป๋าย กับคนตังป๋ายต๋อนนี้ จะก๋ายไปเป๋นคนตังเก๊า”

³⁰ E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.

³¹ ในวันนั้นมีหมู่ฟาริสีบางคนมาบอกพระองค์ว่า “ขอต้านไปจากตี้นี่เหียเต๊อะย้อนเฮโรดเจ้าเมืองจะฆ่าต้าน”

³¹ Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.

³² พระองค์จึงบอกหมู่เขาว่า “ไปบอกหมาไนตั๋วนั้นเน่อว่า เฮาไล่ผีออกกับฮักษาโรคในวันนี้กับวันพูก แล้วในวันตี้พระเจ้าก๋ำหนดไว้ เฮาจะเยียะหื้อสำเร็จ

³² Jesus respondeu:

³³ แต่ว่าจ๋ำเป๋นตี้เฮาจะต้องเตียวไปวันนี้ วันพูก กับวันฮือ ย้อนว่าผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าจะบ่ถูกฆ่านอกกรุงเยรูซาเล็ม

³³ E Jesus continuou:

³⁴ “โอ เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็มเหย เจ้าคือผู้ตี้ได้ฆ่าผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า แล้วเอาบ่าหินขว้างคนหมู่นั้นตี้พระเจ้าส่งมาหาหมู่เจ้าจ๋นต๋าย หลายเตื้อเฮาใค่เอาลูกของเจ้ามาไว้ในอ้อมอกเหมือนแม่ไก่กกลูกอยู่ใต้ปีกของมัน แต่เจ้าบ่ยอม

³⁴ — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!

³⁵ ผ่อหื้อดีเน่อ เฮือนของเจ้าจะถูกละขว้างหื้อฮ้างไปเหีย เฮาขอบอกเจ้าตังหลายไว้เน่อว่า เจ้าตังหลายจะบ่หันเฮาแหมแล้ว จ๋นกว่าหมู่เจ้าจะเอิ้นว่า ‘ขอพระเจ้าปั๋นปอนผู้ตี้มาในนามขององค์พระผู้เป๋นเจ้า’”

³⁵ Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia