Lucas 13

¹ เวลานั้นมีบางคนอยู่หั้นเล่าเรื่องจาวกาลิลีตี้ถูกปีลาตฆ่าต๋ายต๋อนตี้ก่ำลังเยียะพิธีถวายเครื่องปู่จาพระเจ้า หื้อพระเยซูฟัง

¹ Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.

² พระองค์ก็ถามหมู่เขาว่า “ต้านตังหลายกึ๊ดว่าจาวกาลิลีหมู่นั้นเป๋นคนบาปนักเหลือจาวกาลิลีคนอื่นๆ ย้อนว่าหมู่เขาได้ถูกฆ่าต๋ายจาอั้นกา

² E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?

³ เฮาบอกต้านตังหลายว่าบ่ใจ้ ถ้าต้านตังหลายบ่ได้กลับใจ๋จากบาป ก็จะต้องฉิบหายเหมือนกั๋น

³ Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.

⁴ กาว่าสิบแปดคนนั้นลอ ตี้หอคอยเมืองสิโลอัมโก้นเต๋งหมู่เขาต๋าย ต้านตังหลายกึ๊ดว่าหมู่เขาเป๋นคนบาปนักเหลือคนตังหลายตี้อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มกา

⁴ Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?

⁵ เฮาบอกต้านตังหลายว่าบ่ใจ้ ถ้าต้านตังหลายบ่กลับใจ๋จากบาปก็จะฉิบหายเหมือนกั๋น”

⁵ Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.

⁶ พระเยซูอู้กำเผียบหื้อหมู่เขาฟังว่า “มีคนนึ่งปูกเก๊าบ่าเดื่อเก๊านึ่งไว้ในสวนองุ่นของเขา เขามาเซาะหาหน่วยตี้เก๊านั้นก็บ่มี

⁶ Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.

⁷ เขาก็บอกคนเยียะสวนองุ่นว่า ‘ผ่อลอเฮามาเซาะหน่วยบ่าเดื่อเก๊านี้สามปี๋แล้ว บ่หันมีสักหน่วย ฟันขว้างเหียเต๊อะ ละไว้ก็เติ้กสวนบ่ดาย’

⁷ Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?

⁸ คนเยียะสวนองุ่นก็บอกว่า ‘นายครับ ขอเอาไว้แหมปี๋เต๊อะ ลองกุ่นดินเอาปุ๋ยใส่ผ่อก่อน

⁸ E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;

⁹ ถ้าปี๋หน้ามีหน่วยก็ดี แต่ถ้าบ่มีหน่วย ก้อยฟันขว้างเมื่อลูนก็ได้’ ”

⁹ e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.

¹⁰ ในวันสะบาโตวันนึ่ง พระเยซูก่ำลังสั่งสอนอยู่ในธรรมศาลาของจาวยิว

¹⁰ E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.

¹¹ มีแม่ญิงคนนึ่งโดนผีเข้าเยียะหื้อเป๋นโรคได้สิบแปดปี๋ นางหลังก่องหยืดตั๋วซื่อบ่ได้

¹¹ E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.

¹² เมื่อพระองค์หันนางแล้วจึงฮ้องหื้อเข้ามาหาบอกว่า “นางเหย ตั๋วเจ้าหายจากโรคแล้ว”

¹² E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.

¹³ พระองค์เอามือวางตี้ตั๋วของนาง โรคของนางก็หายบ่าเดี่ยวนั้นเลย หยืดตั๋วซื่อได้ กับสรรเสริญพระเจ้า

¹³ E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.

¹⁴ แต่นายธรรมศาลาโขดตี้พระเยซูฮักษาโรคในวันสะบาโต จึงบอกคนตังหลายว่า “มีหกวันตี้หื้อเยียะก๋านได้ ในหกวันนั้นหื้อมาฮักษาโรคเต๊อะ แต่ในวันสะบาโตขอย้างก่อน”

¹⁴ E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.

¹⁵ พระเยซูตอบเขาว่า “คนหน้าซื่อใจ๋ก๊ด เจ้าตังหลายได้แก้เจื้อกงัวเจื้อกลา ปามันออกคอกไปกิ๋นน้ำในวันสะบาโตบ่ใจ้กา

¹⁵ O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?

¹⁶ แม่ญิงคนนี้เป๋นเจื๊อสายของอับราฮัม เขาถูกซาต๋านเยียะหื้อเป๋นโรคมาสิบแปดปี๋แล้ว บ่สมควรเตื้อกาตี้นางจะมีอิสระในวันสะบาโต”

¹⁶ E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?

¹⁷ เมื่อพระองค์อู้จาอั้นแล้ว หมู่ตี้เป๋นศัตรู๋ก็อาย แต่คนตังหลายจื้นจมยินดี ย้อนก๋านอัศจ๋รรย์ตี้พระเยซูได้เยียะ

¹⁷ E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.

¹⁸ พระองค์อู้หื้อฟังว่า “แผ่นดินของพระเจ้าเหมือนอะหยัง เฮาจะเผียบแผ่นดินของพระเจ้าเหมือน อะหยังดีน่อ

¹⁸ Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?

¹⁹ ก็เผียบเหมือนเม็ดมัสตาร์ดเม็ดนึ่งตี้คนนึ่งเอาไปปูกไว้ในสวนของเขา งอกออกมาแล้ว ก็เป๋นต้นใหญ่จ๋นนกมาแป๋งฮังบนกิ่งของเก๊านั้นได้”

¹⁹ É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.

²⁰ พระองค์ก็อู้แหมว่า “เฮาจะเผียบแผ่นดินของพระเจ้าเหมือนอะหยังดีหา

²⁰ E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?

²¹ ก็เผียบเหมือนเจื๊อผงฟูตี้แม่ญิงคนนึ่งเอามาสูนกับแป้งสามถัง เจื๊อนั้นก็เยียะหื้อแป้งนั้นปุ๊ขึ้นตึงหมด”

²¹ É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.

²² ต๋อนตี้พระองค์ก่ำลังเตียวตางไปกรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูก็แอ่วไปต๋ามบ้านต๋ามเมืองต่างๆ สั่งสอนคนตังหลายตวย

²² E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.

²³ มีคนนึ่งถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ คนตี้จะรอดป๊นบาปโต้ษนั้นมีหน้อยกา”

²³ Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:

²⁴ พระองค์อู้กับคนตังหลายว่า “ต้านตังหลายจงพยายามเข้าไปตางปะตู๋กีดๆ เน่อ เฮาบอกต้านตังหลายว่า มีคนนักฮิจะเข้าไปก็เข้าบ่ได้

²⁴ Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.

²⁵ เมื่อเจ้าของบ้านหับปะตู๋แล้ว ต้านตังหลายยืนฮ้องอยู่ตังนอกปะตู๋ว่า ‘นายเจ้าข้า จ้วยไขปะตู๋หื้อเฮากำเต๊อะ’ แต่เจ้าของบ้านตอบว่า ‘เฮาบ่ฮู้จักหมู่เจ้าว่าเป๋นใผ ลุกตี้ไหนมา’

²⁵ E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;

²⁶ ต้านตังหลายก็จะตอบว่า ‘หมู่เฮาเกยกิ๋นสุกกิ๋นดิบกับต้าน ต้านเกยสั่งสอนต๋ำถนนในบ้านของหมู่เฮานั้นลอ’

²⁶ então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.

²⁷ เจ้าของบ้านก็ตอบว่า ‘เฮาบ่ฮู้จักหมู่เจ้าว่าเป๋นใผ ลุกตี้ไหนมา เจ้าผู้เยียะบ่ดีตังหลาย จงไปหื้อป๊นหน้าเฮาเหียเต๊อะ’

²⁷ Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.

²⁸ “เมื่อนั้นต้านตังหลายจะหันอับราฮัม อิสอัค ยาโคบ กับหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตังหลายในแผ่นดินของพระเจ้า แต่ตั๋วต้านจะถูกขับไล่หื้อไปอยู่ตังนอก แล้วหมู่ต้านก็จะไห้หุยขบเขี้ยวเกี๊ยวกางอย่างเจ็บปวด

²⁸ Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.

²⁹ คนจะมาจากตังวันออก ตังวันตก ตังเหนือ กับตังใต้จะกิ๋นเลี้ยงฉลองกั๋นในแผ่นดินของพระเจ้า

²⁹ E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.

³⁰ ผ่อเน่อจะมีคนตี้เป๋นคนตังเก๊าในต๋อนนี้ จะก๋ายเป๋นคนตังป๋าย กับคนตังป๋ายต๋อนนี้ จะก๋ายไปเป๋นคนตังเก๊า”

³⁰ E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.

³¹ ในวันนั้นมีหมู่ฟาริสีบางคนมาบอกพระองค์ว่า “ขอต้านไปจากตี้นี่เหียเต๊อะย้อนเฮโรดเจ้าเมืองจะฆ่าต้าน”

³¹ No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.

³² พระองค์จึงบอกหมู่เขาว่า “ไปบอกหมาไนตั๋วนั้นเน่อว่า เฮาไล่ผีออกกับฮักษาโรคในวันนี้กับวันพูก แล้วในวันตี้พระเจ้าก๋ำหนดไว้ เฮาจะเยียะหื้อสำเร็จ

³² E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.

³³ แต่ว่าจ๋ำเป๋นตี้เฮาจะต้องเตียวไปวันนี้ วันพูก กับวันฮือ ย้อนว่าผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าจะบ่ถูกฆ่านอกกรุงเยรูซาเล็ม

³³ Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.

³⁴ “โอ เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็มเหย เจ้าคือผู้ตี้ได้ฆ่าผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า แล้วเอาบ่าหินขว้างคนหมู่นั้นตี้พระเจ้าส่งมาหาหมู่เจ้าจ๋นต๋าย หลายเตื้อเฮาใค่เอาลูกของเจ้ามาไว้ในอ้อมอกเหมือนแม่ไก่กกลูกอยู่ใต้ปีกของมัน แต่เจ้าบ่ยอม

³⁴ Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!

³⁵ ผ่อหื้อดีเน่อ เฮือนของเจ้าจะถูกละขว้างหื้อฮ้างไปเหีย เฮาขอบอกเจ้าตังหลายไว้เน่อว่า เจ้าตังหลายจะบ่หันเฮาแหมแล้ว จ๋นกว่าหมู่เจ้าจะเอิ้นว่า ‘ขอพระเจ้าปั๋นปอนผู้ตี้มาในนามขององค์พระผู้เป๋นเจ้า’”

³⁵ Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia