João 4

¹ พระเยซูฮู้เรื่องตี้หมู่ฟาริสีได้ข่าวว่า “พระเยซูมีสาวกกับหื้อบัพติศมานักเหลือยอห์น”

¹ Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João

² (แต๊ๆ พระเยซูบ่ใจ้เป๋นคนหื้อบัพติศมา แต่สาวกของพระองค์เป๋นคนเยียะหื้อ)

² {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}

³ พระองค์ก็เลยออกจากแคว้นยูเดีย ปิ๊กไปแคว้นกาลิลีแหมเตื้อ

³ deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.

⁴ แต่จะต้องก๋ายไปตางแคว้นสะมาเรียก่อน

⁴ E era-lhe necessário passar por Samária.

⁵ ในแคว้นสะมาเรีย พระองค์เตียวตางไปเถิงเมืองสิคาร์ใก้ๆ กับตี้ดินของยาโคบตี้เขาได้หื้อกับโยเซฟลูกบ่าวของเขาไว้

⁵ Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;

⁶ น้ำบ่อของยาโคบอยู่ตี้หั้น แล้วพระเยซูเตียวมาอิดแก่ ก็เลยนั่งย้างตี้หั้น ต๋อนนั้นเป๋นเวลาเตี้ยงวัน

⁶ achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.

⁷ มีแม่ญิงจาวสะมาเรียคนนึ่งมาตักน้ำตี้น้ำบ่อนั้น พระเยซูก็เลยอู้กับนางว่า “เฮาขอกิ๋นน้ำหน้อยเต๊อะ”พระเยซูอู้กับแม่ญิงจาวสะมาเรีย|src="LB00302B woman at well john 4.jpg" size="span" loc="4:6-4:42" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="4:7"

⁷ Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.

⁸ ต๋อนนั้นพระเยซูอยู่ตี้หั้นคนเดียว ย้อนว่าหมู่สาวกของพระองค์ออกไปซื้อของกิ๋นในเมือง

⁸ Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.

⁹ แม่ญิงจาวสะมาเรียก็อู้ว่า “ต้านเป๋นจาวยิว ข้าเจ้าเป๋นแม่ญิงจาวสะมาเรีย จาใดต้านมาขอน้ำข้าเจ้ากิ๋น” (เขาอู้จาอี้ ย้อนว่าจาวยิวบ่ยุ่งเกี่ยวอะหยังกับจาวสะมาเรีย)

⁹ Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}

¹⁰ พระเยซูก็ตอบว่า “ถ้าเจ้าฮู้ว่าพระเจ้าจะหื้ออะหยังกับเจ้าพ่อง กับฮู้ว่าคนตี้ขอน้ำเจ้าเป๋นใผ เจ้าก็จะขอจากเขา แล้วเขาคนนั้นก็จะหื้อน้ำตี้หื้อจีวิตกับเจ้า”

¹⁰ Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.

¹¹ แม่ญิงคนนั้นก็ตอบว่า “ต้านเจ้า ต้านบ่มีอะหยังตักน้ำสักอย่าง น้ำบ่อนี้ก็เลิ็ก แล้วต้านจะเอาน้ำตี้หื้อจีวิตนั้นลุกไหนมา”

¹¹ Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?

¹² “ต้านเป๋นใหญ่เหลือยาโคบ ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาตี้เป๋นคนขุดน้ำบ่อนี้กา ตั๋วยาโคบ ลูกๆ กับหมู่สัตว์ของเขาก็กิ๋นน้ำจากบ่อนี้กั๋นตึงหมด”

¹² És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.

¹³ พระองค์ก็ตอบว่า “กู้คนตี้กิ๋นน้ำจากน้ำบ่อนี้ก็จะอยากกิ๋นน้ำแหม

¹³ Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;

¹⁴ แต่คนตี้ได้กิ๋นน้ำตี้เฮาจะหื้อ ก็จะบ่อยากกิ๋นน้ำแหม ย้อนว่าน้ำตี้เฮาจะหื้อนั้นก็ก๋ายเป๋นต๋าน้ำตี้ไหลบ่หยุดในตั๋วเขา กับจะหื้อเขามีจีวิตนิรันดร์”

¹⁴ mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.

¹⁵ แม่ญิงคนนั้นก็อู้ว่า “ต้านเจ้า ขอน้ำนี้หื้อกับข้าเจ้าเต๊อะ ข้าเจ้าจะได้บ่อยากกิ๋นน้ำแหม กับบ่ต้องปิ๊กมาตักน้ำตี้น้ำบ่อนี้แหมตวย”

¹⁵ Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.

¹⁶ พระองค์ก็ตอบว่า “ไปฮ้องผัวของเจ้ามาตี้นี่ลอ”

¹⁶ Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.

¹⁷ แม่ญิงคนนั้นก็ตอบว่า “ข้าเจ้าบ่มีผัว” พระองค์ก็บอกว่า “เออ แม่นแต๊ละ ตี้เจ้าอู้มาว่าบ่มีผัว

¹⁷ Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;

¹⁸ ย้อนว่าเจ้ามีผัวมาแล้วห้าคน คนตี้อยู่กิ๋นตวยกั๋นบ่าเดี่ยวนี้ก็บ่ใจ้ผัวของเจ้า ตี้เจ้าอู้มาก็แม่นแต๊ละ”

¹⁸ porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.

¹⁹ แม่ญิงคนนั้นก็อู้ว่า “ต้านเจ้า ข้าเจ้าหันแล้วว่าต้านเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า

¹⁹ Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.

²⁰ หมู่ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาได้นมัสก๋านบนดอยนี้ แต่หมู่ต้านจาวยิวบอกว่าตี้ตี้ต้องนมัสก๋านอยู่กรุงเยรูซาเล็มปู๊นก่อน”

²⁰ Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.

²¹ พระองค์ก็ตอบว่า “หื้อเจื้อเฮาเต๊อะ สักวันนึ่ง คนตังหลายจะบ่นมัสก๋านพระบิดาก้าตี้กรุงเยรูซาเล็มกาว่าบนดอยนี้เต้าอั้น

²¹ Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.

²² หมู่จาวสะมาเรียบ่ฮู้จักพระเจ้าตี้ตั๋วเก่านมัสก๋าน แต่หมู่เฮาจาวยิวฮู้จักพระเจ้าตี้เฮานมัสก๋าน ย้อนว่าความรอดป๊นบาปโต้ษนั้นก็มาโดยตางจาวยิว

²² Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.

²³ แต่เวลานั้นก็ใก้มาแผวแล้ว บ่าเดี่ยวนี้ก็มาแผวแล้วตวย ตี้คนนมัสก๋านพระเจ้าอย่างแต๊จริง จะนมัสก๋านพระบิดาโดยอำนาจของพระวิญญาณกับนมัสก๋านต๋ามความจริง พระเจ้าตวยเซาะหาคนจาอี้เนาะตี้จะมานมัสก๋านพระองค์จาอั้น

²³ Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.

²⁴ พระเจ้าเป๋นพระวิญญาณ จาอั้นคนนมัสก๋านต้องนมัสก๋านโดยอำนาจของพระวิญญาณกับนมัสก๋านต๋ามความจริง”

²⁴ Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.

²⁵ แม่ญิงคนนั้นก็อู้ว่า “ข้าเจ้าฮู้ว่าพระเมสสิยาห์ (ตี้ฮ้องว่าพระคริสต์) จะมา เมื่อพระองค์มาเถิง ก็จะอธิบายกู้สิ่งกู้อย่างหื้อเฮาฮู้”

²⁵ Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.

²⁶ พระองค์ก็ตอบว่า “เฮาตี้ก่ำลังอู้กับเจ้านี่ลอ เป๋นคนนั้น”

²⁶ Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.

²⁷ แล้วต๋อนนั้นหมู่สาวกก็ปิ๊กมาปอดี หมู่เขาก็งืดตี้หันพระเยซูก่ำลังอู้อยู่กับแม่ญิง แต่ก็บ่มีใผถามพระองค์ว่า “พระองค์ใค่ได้อะหยังจากแม่ญิงคนนั้น กาว่า เยียะหยังพระองค์ไปอู้กับเขา”

²⁷ E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?

²⁸ แม่ญิงคนนั้นก็ละน้ำหม้อ แล้วก็เข้าไปบอกคนในเมืองว่า

²⁸ Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:

²⁹ “มาผ่อกำลอ ป้อจายคนตี้บอกกู้สิ่งกู้อย่างตี้ตั๋วข้าเจ้าเกยเยียะ ต้านแม่นพระคริสต์ละก้า”

²⁹ Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?

³⁰ หมู่คนก็ปากั๋นออกจากเมืองไปหาพระองค์

³⁰ Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.

³¹ หละหว่างนั้นหมู่สาวกก็อ้อนวอนพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ กิ๋นอะหยังพ่องเต๊อะ”

³¹ Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.

³² แต่พระองค์ก็บอกว่า “เฮามีของกิ๋นตี้หมู่ต้านบ่ฮู้”

³² Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.

³³ หมู่สาวกก็ถามกั๋นว่า “มีคนเอาของกิ๋นมาหื้ออาจ๋ารย์แล้วกา”

³³ Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?

³⁴ พระองค์ก็บอกว่า “ของกิ๋นของเฮาก็คือ เยียะต๋ามความต้องก๋านของพระเจ้าผู้ตี้ใจ๊เฮามา กับเยียะก๋านของพระองค์หื้อแล้ว

³⁴ Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.

³⁵ หมู่ต้านมีกำตี้บอกว่า ‘กอยถ้าแหมสี่เดือนก็จะเกี่ยวข้าวได้แล้ว’ แต่เฮาบอกต้านว่า หื้อมืนต๋าผ่อโต้งหั้นลอ บ่าเดี่ยวนี้ข้าวก็เหลืองฮะเหลืองฮ่าม พร้อมเกี่ยวได้แล้ว

³⁵ Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.

³⁶ ต๋อนนี้คนเกี่ยวก่ำลังฮับก้าจ้าง กับก่ำลังฮอมพืชผลนั้นไว้สำหรับจีวิตนิรันดร์ คนปูกกับคนเกี่ยวก็เลยมีความสุขฮ่วมกั๋น

³⁶ Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.

³⁷ จาอั้น ก็เป๋นไปต๋ามกำตี้ว่า ‘คนนึ่งปูก แหมคนนึ่งเกี่ยว’

³⁷ Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.

³⁸ เฮาใจ๊หมู่ต้านไปเกี่ยวในสิ่งตี้หมู่ต้านบ่ได้ใจ๊แฮงเยียะ แต่คนอื่นได้ใจ๊แฮงเยียะเอาไว้ แล้วหมู่ต้านก็ได้ฮับประโยชน์จากแฮงของเขา”

³⁸ Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.

³⁹ จากกำพยานของแม่ญิงคนนั้น ตี้ว่า “ป้อจายคนนี้บอกกู้สิ่งกู้อย่างตี้ตั๋วข้าเจ้าเกยเยียะ” ก็เยียะหื้อจาวสะมาเรียหลายคนในเมืองนั้นเจื้อวางใจ๋ในพระองค์

³⁹ E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.

⁴⁰ เมื่อจาวสะมาเรียมาหาพระองค์ หมู่เขาได้ฮ้องขอหื้อพระองค์ย้างอยู่กับหมู่เขา แล้วพระองค์ก็ย้างอยู่ตี้หั้นแหมสองวัน

⁴⁰ Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.

⁴¹ กำอู้ของพระองค์ก็เยียะหื้อคนแหมหลายคนมาเจื้อวางใจ๋ในพระองค์

⁴¹ E muitos mais creram por causa da palavra dele;

⁴² แล้วจาวเมืองก็บอกแม่ญิงคนนั้นว่า “ตั้งแต่นี้ หมู่เฮาเจื้อวางใจ๋พระเยซูบ่ใจ้ย้อนกำพยานของเจ้าอย่างเดียว แต่ย้อนว่าหมู่เฮาได้ยินกับหู และได้ฮู้ว่าต้านคนนี้เป๋นพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษของโลกแน่ๆ”

⁴² e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.

⁴³ หลังจากย้างอยู่แคว้นสะมาเรียสองวัน พระเยซูก็เตียวตางไปแคว้นกาลิลีต่อ

⁴³ Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.

⁴⁴ (พระองค์เกยอู้ไว้ว่า ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าจะบ่ได้ฮับเกียรติตี้บ้านเมืองของตั๋วเก่า)

⁴⁴ Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.

⁴⁵ เมื่อพระองค์มาแผวแคว้นกาลิลี จาวกาลิลีก็มาต้อนฮับพระองค์ ย้อนว่าหมู่เขาได้ไปฮ่วมงานปัสกาตี้กรุงเยรูซาเล็ม กับได้หันกู้สิ่งกู้อย่างตี้พระเยซูเยียะตี้หั้น

⁴⁵ Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.

⁴⁶ พระเยซูก็ปิ๊กไปหมู่บ้านคานาในแคว้นกาลิลีแหมเตื้อนึ่ง ตี้หั้นเป๋นหมู่บ้านตี้พระองค์เกยเปี่ยนน้ำหื้อเป๋นเหล้าองุ่น ตี้หั้นมีข้าราชก๋านคนนึ่ง ลูกบ่าวของเขาอยู่ตี้เมืองคาเปอรนาอุม บ่สบายหนัก

⁴⁶ Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.

⁴⁷ เมื่อข้าราชก๋านคนนั้นได้ยินว่าพระเยซูลุกจากแคว้นยูเดียมาแคว้นกาลิลี เขาก็ฟั่งไปอ้อนวอนขอหื้อพระองค์มาฮักษาลูกบ่าวของเขาตี้ก่ำลังจะต๋ายแล้ว

⁴⁷ Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.

⁴⁸ พระเยซูก็อู้กับเขาว่า “ถ้าหมู่ต้านบ่หันหมายสำคัญกับก๋านอัศจ๋รรย์เหียก่อน ก็จะบ่เจื้อวางใจ๋เฮา”

⁴⁸ Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.

⁴⁹ ข้าราชก๋านคนนั้นก็บอกพระองค์ว่า “ต้านครับ ขอไปจ้วยลูกเฮาก่อนตี้เขาจะต๋ายกำเต๊อะ”

⁴⁹ Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.

⁵⁰ พระเยซูก็บอกว่า “ปิ๊กเมือบ้านเหีย ลูกบ่าวต้านจะหาย” เขาก็เจื้อกำอู้ของพระองค์ แล้วก็ปิ๊กบ้านไป

⁵⁰ Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.

⁵¹ ในหละหว่างตางตี้เขาปิ๊กนั้น เขาก็ปะกับหมู่คนฮับใจ๊ หมู่เขามาส่งข่าวว่า “ลูกบ่าวต้านยังแควนขึ้นแล้ว”

⁵¹ Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.

⁵² เขาก็ถามคนฮับใจ๊ว่า “ยังแควนตั้งแต่เมื่อใดละ” คนใจ๊ก็บอกว่า “ไข้ซว่างตั้งแต่บ่ายโมงตะวาแล้ว”

⁵² Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.

⁵³ ป้อคนนั้นก็เข้าใจ๋ว่าเป๋นเวลาตี้พระเยซูอู้ว่า “ลูกบ่าวต้านจะหาย” ย้อนจาอั้น ตั๋วเขากับกู้คนในครอบครัวก็มาเจื้อวางใจ๋ในพระองค์

⁵³ Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.

⁵⁴ นี่เป๋นหมายสำคัญเตื้อตี้สองตี้พระเยซูเยียะ ตั้งแต่ออกจากแคว้นยูเดียมาแคว้นกาลิลี

⁵⁴ Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia