Atos 28

¹ หลังจากหมู่เฮาเข้าเถิงฝั่งอย่างปลอดภัยแล้ว เถิงฮู้ว่าเกาะแห่งนี้จื้อมอลตา

¹ Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.

² คนปื๊นเมืองในเกาะนี้ใจ๋ดีกับหมู่เฮาขนาด หมู่เขาต้อนฮับหมู่เฮากับดังไฟหื้อหมู่เฮาย้อนฝนตกอากาศหนาว

² Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.

³ ต๋อนตี้เปาโลเก็บกิ่งไม้แห้งหอบนึ่งมาใส่ไฟ มีงูปิ๊ดตั๋วนึ่งเลื้อยออกมาจากก๋องหลัวย้อนไฟฮ้อน มันขบติดมือของเปาโล

³ Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.

⁴ หมู่คนปื๊นเมืองหันงูปิ๊ดขบติดมือของเปาโลห้อยต้อนหล้อน ก็อู้กั๋นว่า “คนนี้ต้องฆ่าคนต๋ายแน่ๆ เถิงแม้เขาจะรอดต๋ายจากทะเล แต่เจ้าแม่แห่งความยุติธรรมตึงบ่ยอมหื้อรอดต๋ายไปได้”

⁴ Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.

⁵ แต่เปาโลก็สะวัดงูตกเข้าก๋องไฟไปเหีย ต้านบ่เป๋นอะหยังสักหน้อย

⁵ Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.

⁶ หมู่เขากึ๊ดว่าตั๋วเปาโลจะต้องบวม กาว่าโก้นลงต๋ายตันที แต่หลังจากถ้าผ่อจ้าดเมินก็บ่หันมีอะหยังเกิดขึ้นกับเปาโล หมู่เขาจึงกึ๊ดแหมใหม่ อู้กั๋นว่าเปาโลเป๋นเทพเจ้า

⁶ Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.

⁷ หัวหน้าของเกาะจื้อปูบลิอัส มีตี้ดินอยู่ใก้ต๋ำหมู่นั้น เขาเจิญหมู่เฮาเข้าไปในบ้าน แล้วเลี้ยงดูหมู่เฮาเป๋นอย่างดีเป๋นเวลาสามวัน

⁷ Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.

⁸ ป้อของปูบลิอัสบ่สบายนอนอยู่บนเตียง เขาเมื่อยกับเป๋นโรคบิด เปาโลจึงเข้าไปหาต้าน แล้วฮักษาโดยก๋านอธิษฐานวางมือบนตั๋วของต้าน ต้านก็หายเป๋นปกติ

⁸ O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.

⁹ เมื่อเรื่องนี้เกิดขึ้น คนป่วยคนไข้ตี้อยู่บนเกาะนี้ ก็ปากั๋นมาหื้อเปาโลฮักษาจ๋นหายเสี้ยงหมดกู้คน

⁹ Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.

¹⁰ คนตังหลายบนเกาะนับถือหมู่เฮานักขนาด เมื่อเถิงเวลาตี้หมู่เฮาจะเตียวตางต่อไป หมู่เขาก็เอาสิ่งของต่างๆ ตี้จ๋ำเป๋นสำหรับก๋านเตียวตางมาใส่เฮือเฮาจ้าดนัก

¹⁰ Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.

¹¹ เป๋นเวลาสามเดือนนับจากเฮือแตก หมู่เฮาลงเฮือแหมลำนึ่งตี้มาจอดย้างตลอดยามหนาวตี้เกาะนั้น เป๋นเฮือตี้มาจากเมืองอเล็กซานเดรีย ตี้หัวเฮือมีฮูปแกะสลักพระแฝดติดไว้สององค์จื้อแคสเตอร์กับพอลลักซ์

¹¹ Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.

¹² หมู่เฮามาแผวเมืองไซราคิ้วส์ แล้วย้างตี้หั้นสามวัน

¹² Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.

¹³ จากตี้นี่เฮือแล่นต่อไปแผวเมืองเรยีอูม วันถัดมามีลมปั๊ดจากตังใต้ หมู่เฮาก็แล่นเฮือต่อไป แหมวันก็มาแผวเมืองปูทีโอลี

¹³ Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.

¹⁴ หมู่เฮาปะปี้น้องผู้เจื้อบางคนตี้หั้น หมู่เขาจวนหมู่เฮาย้างตวยหมู่เขาเป๋นเวลาเจ็ดวัน แล้วหมู่เฮาก็มาแผวกรุงโรม

¹⁴ Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.

¹⁵ เมื่อหมู่ปี้น้องผู้เจื้อในกรุงโรมฮู้ข่าวว่าหมู่เฮาก่ำลังจะมา ก็ออกมาปะหมู่เฮาก๋างตางตี้กาดอัปปีอัสกับสถานตี้จื้อว่า บ้านสามฮ้าน เมื่อเปาโลหันหมู่เขาก็ขอบคุณพระเจ้ากับมีก๋ำลังใจ๋นักขึ้น

¹⁵ Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.

¹⁶ เมื่อหมู่เฮามาแผวกรุงโรมแล้ว เปาโลก็บ่ต้องเข้าอยู่ในคอก แต่ฮับอนุญาตหื้ออยู่ในบ้านส่วนตั๋วตวยกับทหารตี้อยู่เฝ้าไว้

¹⁶ Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.

¹⁷ ผ่านไปสามวันเปาโลฮ้องประชุมหมู่ผู้นำของจาวยิว หลังจากกู้คนมาหมดแล้ว เปาโลจึงอู้ว่า “ปี้น้องตังหลาย ข้าพเจ้าถูกยับในกรุงเยรูซาเล็ม แล้วถูกมอบหื้อกับทหารโรมันเถิงแม้ว่าข้าพเจ้าบ่ได้เยียะผิดต่อคนของหมู่เฮา กาว่าต่อฮีตเก่าฮอยเดิมของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาเลย

¹⁷ Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.

¹⁸ เมื่อหมู่โรมันสอบสวนข้าพเจ้าแล้ว ก็ใค่ปล่อยตั๋วข้าพเจ้าไป ย้อนว่าบ่เยียะอะหยังผิดเถิงต้องถูกลงโต้ษเถิงต๋าย

¹⁸ Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.

¹⁹ แต่หมู่จาวยิวบ่ยอม ข้าพเจ้าจึงจ๋ำเป๋นต้องขอถวายฎีกาต่อซีซาร์ แม้ว่าข้าพเจ้าบ่มีอะหยังตี้จะฟ้องคนจ้าดเดียวกั๋นเน่อ

¹⁹ Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.

²⁰ ย้อนจาอี้ข้าพเจ้าจึงขอปะต้านตังหลายกับอู้กั๋น แต๊ๆ แล้ว ตี้ข้าพเจ้าต้องถูกล่ามเจื้อกเหล็กอยู่นี้ ก็ย้อนเรื่องความหวังของจาวอิสราเอลเน่อ”

²⁰ Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.

²¹ หมู่ผู้นำจาวยิวอู้กับเปาโลว่า “หมู่เฮาก็บ่เกยฮับจดหมายจากแคว้นยูเดียเกี่ยวกับต้านเลย กับบ่มีปี้น้องคนใดตี้เตียวตางมาจากตี้หั้นมาแจ้ง กาว่าอู้บ่ดีเกี่ยวกับตั๋วต้านเหมือนกั๋นเน่อ

²¹ Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.

²² แต่หมู่เฮาใค่ฮู้ใค่ได้ยินเถิงสิ่งตี้ต้านกึ๊ด ย้อนฮู้มาว่ากู้ตี้กู้ตางมีคนอู้ต่อต้านลัทธินิก๋ายนี้”

²² Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.

²³ หมู่เขาจึงนัดปะกับเปาโลแหม เมื่อเถิงวันนัดก็มีคนมาหาเปาโลตี้พักของต้านจ๋ำนวนนัก เปาโลอธิบายเป๋นพยานเถิงแผ่นดินของพระเจ้า ตึงฮิจั๊กจู๋งคนหมู่นั้นหื้อเจื้อว่าพระเยซูเป๋นพระคริสต์ โดยอ้างจากบทบัญญัติของโมเสสกับหนังสือของหมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า เปาโลเยียะจาอี้ตั้งแต่เจ๊าจ๋นแผวเมื่อแลง

²³ Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.

²⁴ บางคนก็เจื้อในสิ่งตี้ต้านอู้ แต่บางคนก็บ่เจื้อ

²⁴ Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.

²⁵ หมู่เขาขัดแย้งกั๋น ก่อนจะลาจากกั๋นไปเปาโลอู้ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์อู้ถูกต้องแล้ว เมื่ออู้กับป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา ผ่านอิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าว่า

²⁵ Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.

²⁶ ‘จงไปหาคนหมู่นี้เน่อ แล้วอู้กับหมู่เขาว่า

²⁶ Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.

²⁷ ย้อนจิตใจ๋ของคนหมู่นี้หลึ่ง

²⁷ Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”

²⁸ “ย้อนจาอั้นหมู่ต้านต้องฮู้ไว้ว่า เรื่องความรอดป๊นบาปโต้ษของพระเจ้าได้ยกไปหื้อคนต่างจ้าด แล้วหมู่เขาก็จะฮับฟัง”

²⁸ E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!

²⁹ — ausente —

²⁹ [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]

³⁰ เปาโลอยู่ในบ้านตี้เจ้าเป๋นเวลาเถิงสองปี๋ ต้านได้ต้อนฮับกู้คนตี้มาหา

³⁰ Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.

³¹ เปาโลเตสนาเรื่องแผ่นดินของพระเจ้า กับสั่งสอนเรื่องของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป๋นเจ้าอย่างบ่กั๋วใผโดยบ่มีคนขัดขวาง

³¹ Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia