Atos 27

¹ หลังจากหมู่เฮาได้ฮับก๋านตัดสินเรื่องเวลาตี้จะเตียวตางไปประเทศอิตาลีแล้ว เปาโลกับนักโต้ษคนอื่นๆ ก็ถูกกุมตั๋วไว้กับนายร้อยคนนึ่งจื้อยูเลียส มาจากก๋องทหารจักรพรรดิออกัสตัส

¹ Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.

² มีเฮือลำนึ่งมาจากเมืองอัดรามิททิยุม เฮือลำนี้ก่ำลังจะไปต๋ามต้าเฮือต่างๆ ต๋ามแนวฝั่งของแคว้นเอเชีย หมู่เฮาก็ลงเฮือลำนี้ออกทะเลไป มีจาวมาซิโดเนียคนนึ่งจื้ออาริสทารคัส เขาลุกจากเมืองเธสะโลนิก๋าไปกับหมู่เฮาตวย

² Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.

³ วันถัดมาหมู่เฮาก็มาแผวต้าเฮือเมืองไซดอน ยูเลียสดีต่อเปาโลขนาด ยอมหื้อเปาโลไปแอ่วหาหมู่เปื้อนๆ ได้ เปื้อเขาหมู่นั้นจะจ้วยเหลือต้านต๋ามความจ๋ำเป๋น

³ No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.

⁴ เฮือของหมู่เฮาแล่นออกจากเมืองไซดอน มีลมปั๊ดมาแฮงขนาด หมู่เฮาจึงบิ่นหัวเฮือไปตังเกาะไซปรัสตี้ลมบ่ปอแฮง

⁴ Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.

⁵ หมู่เฮาแล่นเฮือข้ามทะเลก๋ายเขตของแคว้นซีลีเซียกับแคว้นปัมฟีเลีย จ๋นมาแผวเมืองมิราในแคว้นลิเซีย

⁵ Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.

⁶ ตี้นี่นายร้อยปะเฮือลำนึ่งมาจากเมืองอเล็กซานเดรียก่ำลังจะไปประเทศอิตาลี เขาเลยปาหมู่เฮาลงเฮือลำนั้น

⁶ Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.

⁷ เฮือของหมู่เฮาไปจ๊าขนาด ใจ๊เวลาหลายวัน ในตี้สุดก็มาเถิงเมืองคนีดัสอย่างยากลำบาก เฮาบ่สามารถไปต่อได้ย้อนลมตั้งแฮงขนาด จึงเปี่ยนเส้นตางไปตังลมปั๊ดบ่ปอแฮงของเกาะครีตใก้แหลมสัลโมเน

⁷ Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.

⁸ เฮือแล่นเลาะฝั่งเกาะครีตไปอย่างยากลำบาก แล้วก็มาแผวตี้นึ่ง ตี้จื้อมีความหมายว่า ต้าเฮืองาม ตี้หั้นอยู่ฮิมเมืองลาเซีย

⁸ Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.

⁹ หมู่เฮาเสียเวลานักเหมือนกั๋น ถ้าจะแล่นเฮือต่อต๋อนนี้ก็อันตรายล้ำไป ย้อนหากป๊นหละหว่างงานถือศีลอดอาหารไปแล้ว จะเป๋นเวลาตี้ฝนตกหนัก กับในทะเลจะมีคลื่นลมแฮง เปาโลจึงเตื๋อนสติหมู่เขาว่า

⁹ Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:

¹⁰ “ต้านตังหลาย ข้าพเจ้าหันว่าก๋านเตียวตางหนนี้จะมีอันตราย ตี้จะเยียะหื้อมีความเสียหายอย่างใหญ่หลวง ตึงสินก๊าตี้ขนมา ตึงเฮือ ตึงจีวิตของหมู่เฮาตวย”

¹⁰ — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.

¹¹ แต่นายร้อยบ่ฟังกำเตื๋อนของเปาโล เขาเจื้อกัปตันกับเจ้าของเฮือนักเหลือ

¹¹ Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.

¹² ย้อนต้าเฮือนี้บ่เหมาะตี้จะจอดเฮือจ๋นยามฝนผ่านไปแล้ว คนส่วนใหญ่จึงตกลงกั๋นตี้จะแล่นเฮือจากตี้หั้น หมู่เขาฮิจะไปหื้อแผวเมืองฟีนิกส์ แล้วจะจอดเฮือไว้ตี้หั้น ฟีนิกส์เป๋นเมืองต้าของเกาะครีต เป๋นต้าเฮือตี้บิ่นหน้าไปตังวันตกแจ่งใต้กับตังวันตกแจ่งเหนือ

¹² O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.

¹³ เมื่อมีลมปั๊ดมาตังใต้บ่ปอแฮงเต้าใด หมู่เขาก็กึ๊ดว่าเหมาะแล้ว เป๋นลมตี้เฮาไปต่อได้ ลูกเฮือจึงจั๊กสมอเฮือขึ้น แล้วแล่นเลาะไปต๋ามฮิมฝั่งเกาะครีต

¹³ Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.

¹⁴ แต่บ่ปอเมินเต้าใดก็มีลมหลวงตี้ฮ้องว่า ลมตังวันออกแจ่งเหนือ ปั๊ดบนปื๊นดินลงมาจากเกาะ

¹⁴ Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha

¹⁵ เฮือตกอยู่ก๋างลมหลวงบ่สามารถฝ่าไปได้ หมู่เฮาก็เลยปล่อยเฮือแล่นปิ๋วไปตวยลม

¹⁵ e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.

¹⁶ เฮือก๋ายไปตังใต้เกาะหน้อยจื้อคาวดา ตี้หั้นเกาะบังลมไว้พ่อง หมู่เฮาก็สามารถจั๊กเฮือลำหน้อยตี้ลากตวยเฮือใหญ่ขึ้นมา แล้วมัดไว้แต่ยากขนาด

¹⁶ Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.

¹⁷ เมื่อเอาเฮือลำหน้อยขึ้นมาแล้ว หมู่เขาก็เอาเจื้อกลอดปื๊นต๊องเฮือใหญ่ เปื้อมัดเฮือหื้อแน่นป้องกั๋นเฮือแตก แล้วหุบใบเฮือลงหื้อเฮือลอยไปตวยลม ย้อนกั๋วว่าเฮือจะไปติดสันดอนทรายในอ่าวเสอร์ทิส

¹⁷ Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.

¹⁸ ถัดมาแหมวัน ลมก็ยังปั๊ดเฮือปิ๋วไปปิ๋วมา หมู่เขาจึงจ้วยกั๋นเอาของตี้ใส่มาบนเฮือโจ้งลงทะเล

¹⁸ E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.

¹⁹ เมื่อเถิงวันถ้วนสาม หมู่เขาก็ยังต้องเอาเครื่องมือของใจ๊ในเฮือโจ้งลงทะเลเหีย

¹⁹ E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.

²⁰ หมู่เฮาบ่หันดาวบ่หันตะวันมาหลายวันแล้ว ลมหลวงก็ยังปั๊ดแฮงเหมือนเก่า หมู่เฮาหมดหวังตี้จะมีจีวิตรอดแหมต่อไป

²⁰ Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.

²¹ บ่มีใผได้กิ๋นข้าวกิ๋นน้ำมาหลายวันแล้ว เปาโลจึงยืนขึ้นต่อหน้าหมู่เขาอู้ว่า “หมู่ต้านน่าจะฟังกำแนะนำของข้าพเจ้าพ่องว่า ห้ามเอาเฮือออกจากเกาะครีต แล้วจะบ่ปะกับอันตรายตึงความเสียหายจาอี้

²¹ Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.

²² แต่บ่าเดี่ยวนี้ข้าพเจ้าขอหมู่ต้านแป๋งใจ๋ดีๆ ไว้เน่อ จะบ่มีใผต๋ายสักคนเดียว จะเสียหายก้าเฮือเต้าอั้น

²² Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.

²³ เมื่อตะคืนนี้ทูตสวรรค์องค์นึ่งของพระเจ้า ผู้เป๋นพระเจ้าของข้าพเจ้าตี้ข้าพเจ้าฮับใจ๊อยู่ มายืนอยู่ฮิมป่างข้าง

²³ Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim

²⁴ แล้วบอกว่า ‘เปาโลเหย บ่ถ้ากั๋วเน่อ เจ้าจะได้ยืนหื้อก๋านต่อหน้าซีซาร์แน่ๆ พระเจ้าโผดจ้วยเจ้าโดยหื้อคนตังหลายตี้อยู่ในเฮือตวยเจ้ารอดต๋าย’

²⁴ e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”

²⁵ ต้านตังหลายแป๋งใจ๋ดีๆ ไว้ ข้าพเจ้าไว้ใจ๋พระเจ้าว่า จะต้องเป๋นไปต๋ามตี้ทูตสวรรค์อู้ไว้อย่างแน่นอน

²⁵ Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.

²⁶ แต่ว่าหมู่เฮาจะต้องไปติดตื้นตี้เกาะแห่งนึ่ง”

²⁶ Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.

²⁷ จ๋นเถิงคืนตี้สิบสี่ เฮือของหมู่เฮาก็ยังปิ๋วไปปิ๋วมาอยู่ในทะเลอาเดรีย ประมาณเตี้ยงคืนหมู่ลูกเฮือก็กึ๊ดว่าเฮือเข้าใก้แผ่นดินแล้ว

²⁷ Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.

²⁸ หมู่เขาหยั่งน้ำผ่อ วัดได้เลิ็กสี่สิบเมตร เมื่อไปแหมน่อย หมู่เขาก็หยั่งน้ำผ่อแหม ต๋อนนี้วัดได้เลิ็กสามสิบเมตร

²⁸ Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.

²⁹ หมู่เขากั๋วว่าเฮือจะไปหลิ้มใส่บ่าหินตี้บ่มอยู่ในน้ำ จึงโจ้งสมอเฮือสี่ตั๋วจากด้านต๊ายเฮือลงทะเล แล้วปากั๋นอ้อนวอนขอหื้อแจ้งเวยๆ

²⁹ Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.

³⁰ หมู่ลูกเฮือฮิหนีออกจากเฮือ หมู่เขาหย่อนเฮือหน้อยลงทะเล แต่งเยียะเป๋นว่าจะหย่อนสมอตังหัวเฮือ

³⁰ Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.

³¹ แล้วเปาโลก็อู้กับนายร้อยกับหมู่ทหารว่า “ถ้าคนหมู่นี้บ่อยู่ในเฮือ หมู่ต้านตึงหมดตึงเสี้ยงจะต้องต๋ายแน่ๆ”

³¹ Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.

³² หมู่ทหารจึงตัดเจื้อกตี้มัดเฮือลำหน้อย แล้วปล่อยหื้อตกน้ำไปเหีย

³² Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.

³³ เมื่อใก้จะแจ้งแล้ว เปาโลก็ขอร้องหมู่เขาหื้อกิ๋นข้าวกิ๋นน้ำ ต้านอู้ว่า “ได้สิบสี่วันแล้วเน่อ ตี้หมู่ต้านปากั๋นกองถ้าอยู่ บ่ได้กิ๋นอะหยังสักหน้อย

³³ De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.

³⁴ ย้อนจาอั้นข้าพเจ้าขอหื้อต้านตังหลายกิ๋นเหียพ่องเต๊อะ เปื้อจะบ่ต๋าย บ่ต้องห่วงเน่อ แม้แต่เส้นผมบนหัวของต้านตังหลายจะบ่ปุดไปสักเส้นเดียว”

³⁴ Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.

³⁵ เมื่อเปาโลอู้แล้ว ต้านก็เอาเข้าหนมปังออกมาขอบคุณพระเจ้าต่อหน้าคนตังหลาย แล้วก็หักกิ๋น

³⁵ Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.

³⁶ คนตังหลายก็มีก๋ำลังใจ๋ขึ้นมา ก็ปากั๋นเอาข้าวเอาน้ำออกมากิ๋นกั๋น

³⁶ Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.

³⁷ บนเฮือลำนี้มีคนตึงหมดจ๋ำนวนสองร้อยเจ็ดสิบหกคน

³⁷ No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.

³⁸ เมื่อกิ๋นข้าวกิ๋นน้ำกั๋นจ๋นอิ่มแล้ว หมู่เขาก็ปากั๋นเอาข้าวสาลีในเฮือโจ้งลงทะเลแหม เปื้อหื้อเฮือเบาขึ้น

³⁸ Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.

³⁹ เมื่อแจ้งแล้ว หมู่เขาก็หันแผ่นดินแต่บ่ฮู้จักว่าเป๋นตี้ไหน หมู่เขาสังเกตหันอ่าวตี้มีหาดทราย จึงตัดสินใจ๋ว่า ถ้าเป๋นไปได้จะเอาเฮือปุ้งขึ้นไปจุกบนหาดทรายนั้น

³⁹ Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.

⁴⁰ หมู่เขาจึงตัดเจื้อกสมอเฮือหื้อจ๋มน้ำตึงหมด แล้วแก้เจื้อกตี้มัดหางเสือออก จากนั้นก็จั๊กใบหัวเฮือขึ้นหื้อฮับลม แล้วเฮือก็ปุ้งเข้าหาดทราย

⁴⁰ Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.

⁴¹ แต่เฮือมาจนใส่สันดอนเหียก่อน หัวเฮือก็ติดทรายแน่นจ๋นออกบ่ได้ ส่วนต๊ายเฮือก็ถูกคลื่นปั๊ดจ๋นเฮือแตกเฮือตี้เปาโลนั่งถูกคลื่นปั๊ดจ๋นเฮือแตก|src="LB00219B ship wreck acts 27.jpg" size="span" loc="27:41 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="27:41"

⁴¹ Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.

⁴² หมู่ทหารจึงเปิ็กษากั๋นวางแผนจะฆ่าหมู่นักโต้ษเหีย เปื้อป้องกั๋นบ่หื้อคนใดว่ายน้ำหนีไปได้

⁴² Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.

⁴³ แต่นายร้อยใค่จ้วยจีวิตเปาโลบ่หื้อต๋าย จึงห้ามบ่หื้อหมู่เขาเยียะต๋ามตี้กึ๊ดนั้น เขาสั่งคนตี้ว่ายน้ำจ้างหื้อโดดลงน้ำแล้วว่ายขึ้นฝั่งไปก่อน

⁴³ Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.

⁴⁴ ส่วนคนตี้เหลือก็หื้อเกาะไม้แป้นไปพ่อง กับเกาะไม้เฮือตี้แตกไปพ่อง กู้คนก็ปากั๋นเข้าแผวฝั่งอย่างปลอดภัย

⁴⁴ E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia