Atos 23

¹ เปาโลปักต๋าผ่อไปตี้หมู่สมาชิกสภาแซนเฮดริน แล้วอู้ว่า “ปี้น้องตังหลาย ข้าพเจ้าใจ๊จีวิตต่อหน้าพระเจ้าด้วยจิตสำนึกตี้ดีตลอดมาจ๋นแผวตึงวันนี้”

¹ Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.

² อานาเนียตี้เป๋นมหาปุโรหิต สั่งหื้อคนตี้ยืนอยู่ฮิมเปาโลตบปากเปาโล

² No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.

³ เปาโลก็อู้กับอานาเนียว่า “พระเจ้าจะตบปากต้านเหมือนกั๋นเน่อ ต้านเผียบเหมือนก่ำแปงตี้ตาสีขาว ต้านนั่งตัดสินข้าพเจ้าต๋ามบทบัญญัติของโมเสส แต่ยังสั่งหื้อเขาตบข้าพเจ้า เซิ่งเป๋นก๋านผิดบทบัญญัติจาอั้นกา”

³ Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.

⁴ คนตี้ยืนอยู่ใก้เปาโลอู้ว่า “เจ้าก้าอู้ดูถูกดูแควนมหาปุโรหิตของพระเจ้าจาอั้นกา”

⁴ Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.

⁵ เปาโลบอกว่า “ปี้น้องตังหลาย ข้าพเจ้าบ่ฮู้ลอว่าป้อจายคนนี้เป๋นมหาปุโรหิต ถ้าฮู้ข้าพเจ้าจะบ่ว่า ย้อนมีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า ‘ห้ามแจ้งด่าผู้ตี้ปกครองเจ้า’”

⁵ “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”

⁶ เมื่อเปาโลหันว่าตี้ประชุมมีตึงหมู่สะดูสีกับหมู่ฟาริสี ต้านก็อู้เสียงดังว่า “ปี้น้องตังหลาย ข้าพเจ้าเป๋นฟาริสี เป๋นลูกของฟาริสีตวยเน่อ ตี้ข้าพเจ้าถูกสอบสวนนี้ ก็ย้อนมีความหวังว่าคนตี้ต๋ายไปแล้วจะเป๋นขึ้นจากความต๋าย”

⁶ Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.

⁷ บ่ากองเปาโลอู้จาอั้น หมู่ฟาริสีกับหมู่สะดูสีก็ตั้งเก๊าเถียงกั๋น ตี้ประชุมนั้นเลยแบ่งออกเป๋นสองหมู่

⁷ Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,

⁸ (หมู่เขาผิดเถียงกั๋นก็ย้อนว่าหมู่สะดูสีถือว่าทูตสวรรค์กาว่าวิญญาณกับก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋ายบ่มี แต่หมู่ฟาริสีเจื้อว่ามีตึงสามอย่างนี้)

⁸ pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.

⁹ ตึงสองหมู่จึงผิดเถียงกั๋นเสียงดังนักขึ้นติกๆ แล้วมีธรรมาจ๋ารย์บางคนตี้เป๋นฟาริสียืนขึ้นเถียงอย่างหนักแน่นว่า “หมู่เฮาบ่หันว่าป้อจายคนนี้เยียะผิดอะหยังสักหน้อย วิญญาณกาว่าทูตสวรรค์อาจจะอู้กับเขาแต๊”

⁹ Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”

¹⁰ ก๋านเถียงนั้นแฮงขึ้นๆ จ๋นนายพันกั๋วว่าหมู่เขาจะหลุ้มเยียะฮ้ายเปาโล จึงสั่งหื้อทหารปาตั๋วเปาโลออกมาห่างจากคนหมู่นั้น แล้วปาปิ๊กไปตี้ป้อมทหารเหีย

¹⁰ A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.

¹¹ แล้วในคืนนั้นองค์พระผู้เป๋นเจ้ามายืนป่างข้างเปาโลบอกว่า “เจ้าบ่ต้องกั๋วเน่อ เจ้าเป๋นพยานหื้อเฮาในกรุงเยรูซาเล็มจาใด เจ้าจะต้องเป๋นพยานในกรุงโรมจาอั้น”

¹¹ Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.

¹² วันถัดมาจาวยิวมาสุมหัวกั๋นวางแผนจะฆ่าเปาโล แล้วสาบานฮ่วมกั๋นว่าจะบ่กิ๋นข้าวกิ๋นน้ำจ๋นกว่าจะฆ่าเขาได้เหียก่อน

¹² Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.

¹³ คนตี้มาสุมหัวกั๋นมีประมาณสี่สิบป๋าย

¹³ A conspiração envolveu mais de quarenta homens.

¹⁴ แล้วหมู่เขาก็ไปบอกกับหมู่หัวหน้าปุโรหิตตึงหมู่คนเฒ่าคนแก่ว่า “หมู่เฮาสาบานกั๋นไว้แล้วว่า จะบ่กิ๋นข้าวกิ๋นน้ำจ๋นกว่าจะฆ่าเปาโลได้เหียก่อน

¹⁴ Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.

¹⁵ ต๋อนนี้ขอหมู่ต้านในนามของสภานี้ ไปบอกนายพันปาเปาโลมาหาหมู่ต้าน โดยขี้แต่งบอกว่าหมู่ต้านใค่สอบสวนเรื่องของเขาหื้อแค้มๆ นักขึ้น แล้วหมู่เฮาจะปากั๋นเกิ็ดฆ่าเขาเหียก่อนตี้จะมาแผวตี้นี่”

¹⁵ Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.

¹⁶ แต่ลูกบ่าวของน้องสาวเปาโลได้ยินเรื่องแผนก๋านฮ้ายนี้ก่อน จึงเข้าไปในป้อมทหารบอกเปาโล

¹⁶ Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.

¹⁷ เปาโลฮ้องนายร้อยคนนึ่งมาบอกว่า “ขอปาป้อจายหนุ่มคนนี้ไปหานายพันกำเต๊อะ เขามีเรื่องสำคัญจะบอกหื้อต้านฮู้”

¹⁷ Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.

¹⁸ นายร้อยจึงปาป้อจายหนุ่มคนนี้ไปหานายพันแล้วบอกว่า “นักโต้ษเปาโลขอข้าพเจ้าปาป้อจายหนุ่มคนนี้มาหาต้าน เขามีเรื่องจะบอกหื้อต้านฮู้”

¹⁸ O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.

¹⁹ นายพันจึงจู๋งมือป้อจายหนุ่มคนนั้นไปห่างจากหมู่คนแล้วถามว่า “มีอะหยังกา”

¹⁹ O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.

²⁰ ป้อจายหนุ่มก็ตอบว่า “จาวยิวตกลงกั๋นว่าวันพูกจะมาขอต้านปาเปาโลเข้าไปตี้สภาแซนเฮดรินแหม หมู่เขาจะขี้แต่งใค่ไต่สวนเรื่องเปาโลหื้อแค้มๆ แหมหน้อย

²⁰ O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.

²¹ ขอต้านห้ามเยียะตวยต๋ามตี้หมู่เขาว่าเน่อ หมู่เขามีคนสี่สิบป๋ายแนฆ่าเปาโลอยู่ ย้อนหมู่เขาสาบานกั๋นว่าจะบ่กิ๋นข้าวกิ๋นน้ำจ๋นกว่าจะฆ่าได้เหียก่อน ต๋อนนี้หมู่เขาก็เกียมพร้อมแล้ว ก่ำลังถ้าต้านว่าจะตกลงต๋ามกำขอของหมู่เขาก่อ”

²¹ Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.

²² แล้วนายพันก็หื้อป้อจายหนุ่มคนนั้นปิ๊กไปเหีย สั่งนักสั่งหนาว่า “ห้ามบอกหื้อใผฮู้เน่อ ว่าเจ้ามาแจ้งเรื่องนี้กับเฮาแล้ว”

²² O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.

²³ จากนั้นนายพันฮ้องนายร้อยมาสองคนสั่งว่า “หื้อไปเกียมทหารราบสองร้อยนาย ทหารม้าเจ็ดสิบนาย ทหารหอกแหมสองร้อยนาย เกียมออกเตียวตางไปเมืองซีซารียาต๋อนสามทุ่มคืนนี้

²³ Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.

²⁴ เกียมม้าหื้อเปาโลสักสองสามตั๋ว แล้วคุ้มกั๋นเขาไปจ๋นแผวเจ้าเมืองเฟลิกส์อย่างปลอดภัย”

²⁴ Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.

²⁵ แล้วนายพันก็เขียนจดหมายข้อความว่า

²⁵ Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:

²⁶ เรียนต้านเจ้าเมืองเฟลิกส์ จากข้าพเจ้าคลาวดิอัส ลีเซียส

²⁶ “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.

²⁷ ป้อจายคนนี้ถูกจาวยิวยับมา เขาเกือบจะถูกคนหมู่นั้นฆ่าต๋าย แต่ข้าพเจ้าปาหมู่ทหารไปจ้วยเขาไว้ ย้อนข้าพเจ้าได้ยินมาว่าเขาเป๋นคนสัญจ้าดโรมัน

²⁷ “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.

²⁸ ข้าพเจ้าใค่ฮู้ว่าจาวยิวใส่ความเขาเรื่องอะหยังพ่อง จึงปาตั๋วเขาไปตี้สภาแซนเฮดริน

²⁸ Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.

²⁹ ข้าพเจ้าก็หันว่าเขาถูกฟ้องเรื่องเกี่ยวกับบทบัญญัติของจาวยิว แต่บ่มีความผิดเถิงขนาดต้องถูกฆ่าต๋ายกาว่าถูกคอก

²⁹ Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.

³⁰ เมื่อข้าพเจ้าฮู้ว่ามีจาวยิวหมู่นึ่งวางแผนจะฆ่าเขา ก็เลยฟั่งส่งเขามาหาต้านก่อน แล้วก็สั่งหื้อคนหมู่นั้นตี้ใส่ความเขามาฟ้องป้อจายคนนี้กับต้านเอาคนเดียว

³⁰ Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.

³¹ หมู่ทหารราบก็เยียะต๋ามตี้นายพันสั่ง ปาเปาโลออกเตียวตางไปจ๋นแผวเมืองอันทิปาตรีส์ในคืนนั้น

³¹ Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.

³² วันถัดมาหมู่ทหารราบก็ปากั๋นปิ๊กไปป้อมทหาร แล้วหมู่ทหารม้าก็ปาเปาโลเตียวตางต่อไป

³² Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.

³³ เมื่อหมู่ทหารม้ามาแผวเมืองซีซารียาแล้ว ก็เอาจดหมายไปหื้อเจ้าเมืองกับมอบตั๋วเปาโลหื้อตวย

³³ Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.

³⁴ เจ้าเมืองอ่านจดหมาย แล้วถามเปาโลว่ามาจากแคว้นไหน เมื่อฮู้ว่าเปาโลมาจากแคว้นซีลีเซีย

³⁴ O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.

³⁵ เจ้าเมืองจึงบอกว่า “ข้าจะฟังกำหื้อก๋านของเจ้าเมื่อฝ่ายตี้ฟ้องมาแผวแล้ว” ต้านจึงสั่งหื้อกุมตั๋วเปาโลไว้ในวังเก่าของเฮโรด

³⁵ “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia