Lucas 1

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Teófilo, k'apeer wʌ̈jʌ̈u:
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 har warrcha hirua nem waubaaderr hamach daúacha hootarrta hõrag jaaujerr k'ʌʌnau maachigjã jaautarrjö.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Maguata muajã hĩchab p'ãju k'ĩirjubaadëjim, pʌ hat'ee. Mamʌ mʌg p'ãju nawe, sĩi año k'apan hi dʌ̈i hãba wënʌrraajerr k'ʌʌn dʌ̈i k'aar haarmua k'ĩeb hö nʌm haar estudie chirʌʌ hawia hĩsta pʌrʌg p'ã deepʌ̈i chirʌm jöoi Teófilo.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Mʌg murua pʌrʌg p'ã deepʌ̈i chirʌmʌn, pʌchdëu t'ʌ̃rbaawai Jesús higwia hõrau jaau nʌm pua hũurjemʌn chadcharam hiek'au ha k'ap hamk'ĩrau.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Murua pʌrʌg jaaum hig chirʌmʌn mʌgau:
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Hich mag jöoi Zacarías hanʌm hich hʌʌi dʌ̈i Hẽwandam dak'ĩir hajap'a wënʌrraajeejim haajem, hi hipierraa. Mag gaaimua hãbmuajã ham hëugar hiek chigaapai hiek'aba haajeejim hanʌm.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Mamʌ mag wënʌrrʌmjã chi hʌʌi bʌ̃ʌrjã chaai hooba k'itarr haawai chaai hãbjã chuk'u naajim haajem. Mag chaaijã chuk'u nʌmta ya hamach numwe jöoiraa k'it'ëe hajim hanʌm.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 — ausente —
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 — ausente —
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Mag hich t'ʌ̃rta höbërtarr haawai hierr Hẽwandamag incienso p'aajem hag nasãd wau k'ërʌm haar simich, daaugajãr hamach biirdʌajem haigpaita sĩi hõor pöm Hẽwandamag jëeu k'odt'ʌnaajim haajem.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Mag hí hagt'a hierr Hẽwandamag jëeu sim hee, Hẽwandam chogta hʌ̃gt'armua bëewia hi k'ĩirp'ee dʌnʌʌubaichëjim hanʌm, chi incienso p'aajem hag nasãd wau sim bigaau juachaar gar.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Zacariaau mag hoo hat'aawai k'ĩir hëu hawia warag jöoi k'a duuibaadëjim haajem, jãp'ierr nʌm hiek'au.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Mamʌ magbaawai chi Hẽwandam chogau hirig, —Zacarías, hoob jãp'ierram hajim hanʌm. Pua Hẽwandamag jëeu chitʌʌ haajerr hĩsta hirua pʌ hiek hʌ̈k'abarm: Pʌ hʌʌi Elizabed bi hee pawia pʌrʌg chaai hoo deejugui hajim hanʌm. Mag chaai t'aaba k'ërsiewai pua hi t'ʌ̃rdam Juan ha t'ʌ̃rjugui hajim hanʌm.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Magbaawain chadau pʌ honee chirsiju. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab hõor pöm honee hajurau, hi t'aababarm habarm hamachdëu hũr hat'aawai.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Mag chaairau bi heewe Hẽwandam Hak'aar hich gaai p'ẽs wai k'itajugui hajim hanʌm. Mag chaairau hich herraawe vinojã döba, ni nag deeum k'ĩir hawia k'ãijã bʌ̃ʌrjã hich hi hee hauba hich mag k'itajugui hajim hanʌm.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Mag chaai jöoipawia Hẽwandam hiek jaaubaadeewaita israelnaan k'apaana hãsie hamach mor k'ĩirjuwia deeu heeupemjö maach Pör Hẽwandam hiek hʌ̈k'ajurau, warrgar hamach jöoinau hʌ̈k'aajerrjö ha jaaumajim haajem.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Hi gaaimuata hõor hee Hẽwandamau hich jua t'eeg hoopijugui hajim hanʌm, warrgar hich hi jaaumie Elías k'ak'itarr dʌ̈i haajerrjö. Hirua Hẽwandam hi jaau nʌrrʌm hũrwia, jöoin hamach chaain dʌ̈i k'ajap k'aba wënʌrraajerr k'ʌʌnjã k'õinaa wënʌrranaa hĩchab hi hiek hũrmap'a haajerr k'ʌʌnaujã hamach jöoin warrgarm k'ʌʌn dënjö hi hipierraa haju, maagwai Hẽwandamau mag ham Pörk'aju päaiwaijã hamach t'ãraucha k'õsi hi hiek hũrmk'ĩir ha jaauchëjim haajem chi Hẽwandam chogau.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Magbaawai jöoi Zacariaau, —Mamʌ ¿jãga magbarju? hajim hanʌm, chi Hẽwandam chogag. Ya mʌg mʌ jöoiraa chirʌm, maimua mʌ hʌʌijã hĩchab hũanaa k'itʌmta ¿jãga mag chaai hoobarju? hajim hanʌm.
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Magbaa jũrr chi Hẽwandam chogau hirig, —Zacarías, mʌʌn Gabriel ha t'ʌ̃ʌrjemgui hajim hanʌm. Mʌchta Hẽwandam garcha hi bʌ̈k'ʌrr p'idk'aajem. Hichdëu mʌ pʌ̈iwiata pʌ haig mʌ bëejimgui hajim hanʌm, cha mʌchdëu hiek jaau chirʌm jawaan.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Mamʌ mʌg murua pʌchig jaau chirʌm pʌchdëu hʌ̈k'aba habarm gaaimua, pʌ meu meraa chirsijugui hajim hanʌm, bʌ̃ʌrjã hiek'aba. Maimua ya chi chaai hat'am hedta deeu pʌ hiek heerdʌjugui hajim hanʌm. Murua pʌrʌg mag jaau chirʌmʌn, chadcha t'um mʌchdëu cha jaau chirʌmjöo haju ha jaaumajim haajem, chi Hẽwandam chog hʌ̃gt'armua bëetarrau.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Magʌmich daaugajãr hõor pöm Hẽwandamag jëeuwai pos t'ʌnarr k'ʌʌnau hi nʌ nʌmua jũrr hamach k'apeenag, —Keena, ¿jãga habarmta mʌg jöoi Zacarías jãg da höbërchëbáma? hanaajim hanaabá.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Mamʌ mag nʌm hee höbërcheewaijã pöd hõrag hiek'aba, hiek'am hig nʌmjã sĩi juaupaita jajaau haajeejim hanʌm, pöd hiek höbërba haawai. Magbarm haigta k'augaa hap'öbaadëjim hanaabá, Hẽwandamau k'ãijã dau daau hirig hiek'achëwiata mag sĩsim.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Maimua hich p'idk'a sĩerr seman t'um höbër hëebaadeewai hich diig petajim haajem.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Maimua mag chi Hẽwandam chogau jaaut'urtarr k'ur chadcha jöpcha Elizabed bi heepajim hanaabá. Mag hich jõorbaadeewai dawagjã höbërba, cinco meses sĩi degpai sĩejim hanʌm.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Mag degpai simua, “Maach pör Hẽwandamauta mʌʌn heeg hoobarmgui” haajeejim hanʌm. “Chaai chuk'u haawai hõor hee k'ĩir naa hʌrraajerrjã tag mʌ chigag chuk'u hʌrraju. Hʌ̈ucha jãgbarm Hẽwandamau” haajeejim hanʌm.
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Magtarr k'ur seis meses dichwia nʌm hee, Hẽwandamau hʌ̃gt'armua deeu hich chog Gabriel pʌ̈ijim haajem, jũrr Galilea durr p'öbördam Nazaret ha t'ʌ̃r sim hee daupeer hõor meraa k'itʌm María ha t'ʌ̃r sĩerr haar.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Mag daupeer woun hãb José hanʌm dʌ̈i jua pʌraag ya hiek deewi sĩejim haajem. Mamʌ mag hiek deewi nʌmjã José bʌ̃ʌrjã hagt'a María dʌ̈i k'apes haba naajim haajem. Chi José hanʌm warrgar rey David k'ak'itarr hag chaain hewagam k'ʌʌn dën hajim haajem.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Mag hich chogbapäaiwai chi Hẽwandam chog bëewi chi daupeer sim haar dubwia hirig, —¿Jãgpai hʌ María? Honee habá haichëjim hanʌm. [Hẽwandamau nem hajap'a haag hʌʌin k'apan t'ʌnʌm hee pʌʌta jʌr hat'am.] María, chadcha Hẽwandam maach Pöröu pʌʌta heeg hoobarmgui hajim hanʌm hirig.
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Mag hũrbaawai k'ĩirju sĩi hawia hich hödegpai “¿Jãgwia hirua mʌrʌg mag hiek'abaichë?” hajim hanʌm.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Magbaawai chi Hẽwandam chogau, —Hoob k'ĩirjum, pʌʌta Hẽwandamau hʌ̈u heeg hoobarbahab hajim hanʌm.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Pua chaai hemk'ooidam paarpaju. Mag chaai Jesús ha t'ʌ̃rbá hajim hanʌm.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Hichta t'umaam k'ʌʌn k'ãai hʌ̃rʌʌcha sĩerraju, maimua hichpai Cha Hʌ̃gt'aa P'uu Nʌm hag Hiewaa ha t'ʌ̃rjugui hajim hanʌm. Maagwai maach Pör Hẽwandamau hirigta israelnaan t'umaam k'ʌʌn Reik'apiju, warrgar pãach jöoin David k'ararrag k'apitarrjö.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Mag hichta t'umaam k'ʌʌn Pörk'abaadëm haigmua hatag hi jua t'eeg bʌ̃ʌrjã höba, hich mag sĩerraju ha jaaujim haajem.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Magbaawai Mariaau chi Hẽwandam chogag, —Mamʌ mʌg hagt'a mʌ hõor meraa jaaijã chuk'u hʌmta, ¿jãga magbarjuma? hajim hanʌm.
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Magbaawai chi Hẽwandam chogau magjim hanʌm:
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Maimua warag hirig, Pʌdë hũrbá hajim hanʌm, pʌ naamhũan Elizabed hũanaa k'itab mamʌ, hiruajã chaai hemk'ooi paarpajugui hajim hanʌm hĩchab. Hõrau pöd hirua chaai hoobaju haajerrjã ya seis meses simgui hajim hanʌm, bi hee patarr.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Hẽwandam hat'ee chan bʌ̃ʌrjã p'it'urm nem chuk'umgui hajim hanʌm.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Magbaa Mariaau magjim hanʌm:
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Mag Hẽwandam chogau hichig hiek jaaut'urtarr k'ur k'ãai k'apancha k'aba nʌm hee, Mariaau hich naamhũan Elizabed hoon majim haajem Judea durr, durr dapag hee p'öbördam k'ërʌm hee.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Mag petawia, jöoi Zacarías di haar barwia, hich naamhũanag, —¿Jãgpai hʌ Elizabed? haimajim hanʌm.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Mag Mariaau hichig hiek'abaichëm hũrbaawai warre hũan Elizabed bi heem chaaita pogogor k'abaadëjim hanaabá. Magbarm dʌ̈i hich hũan Elizabed gaaijã Hẽwandam Hak'aar p'ẽs haicheewai honegau Mariaag,
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 —Kadam, pʌchta hãba chadcha hʌʌin k'apan t'ʌnʌm hee Hẽwandamau hʌ̈uhcha habarm; maimua pʌ chaaijã hʌ̈ucha k'itajugui hajim hanʌm, hõor hee Hẽwandam na.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 K'anii mʌg mʌ hap'ʌʌ hʌrrʌmua mua k'ap hʌajĩ pʌ maach Pör hãdk'a simua mʌch hoon bëeju. Hʌ̈u pʌ bëejimgui hajim hanʌm María.
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Jãguata pʌ hiek'abaichëm mʌchdëu hũr hat'am dʌ̈i, mʌ chaai hagt'a bi hee k'ërʌmuajã k'aug hat'aawai, t'ʌgdʌdʌ k'abaadëjimgui hajim hanaabá, honegau.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 María, Hẽwandam chogau pʌchig jaauchëtarr hiek pʌchdëu hʌ̈k'atarr gaaimua chadcha pʌʌta honee hʌrraju. Maach Pör Hẽwandamau hich chog dʌ̈i pʌrʌg jaaupʌ̈itarr hiek'an t'um hichdëu jaautarrjöo chadcha höbëbërgmajugui hajim hanʌm.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Magbaawai Mariaau Hẽwandamag jëeumamua magjim haajem:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Mʌ t'ãar honee hʌm Hẽwandam, pʌch maar peerdʌajemuata mʌch dʌ̈i mʌgbarm gaaimua.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Chadcha puan mʌ dʌ̈i pʌchdëu hampierr haju haai sim.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Pʌchdëupaita chadcha maar t'um wai dʌnʌm.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Mʌg hatagjã har pʌch hipierraam k'ʌʌnan hich jãg pua ham dau hee haug k'aug paraa chitaju.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Pʌ jua t'eegjöm k'ʌʌn chan mʌg jẽb gaai hooba haajem.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Mʌg jẽb gaai chi t'et'em t'et'em haajem k'ʌʌnjã hiek t'eeg chuk'u hisegk'ʌʌiwia jũrr hap'ʌʌ maadëu higbajöjöo k'it'ëem k'ʌʌnta pua pör p'iriupʌ̈imaajem.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Hap'ʌʌ jãdaúa durrumjö k'it'ëem k'ʌʌnaujã pʌrʌg jëeuwai pua hamachdëu nem hig nʌm t'um deejem.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Hẽwandam, pua nawe pʌch hiek'atarr k'ĩir hak'ooba,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Nacha jöoi Abranag jaauwai, hi chaain hewagam k'ʌʌn heem hãb t'aababarmuata maar peerdʌ hauju hatarr haawai, hĩs hewag nassi pawiata chadcha hich mag habarm.”
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Mag María hich naamhũan Elizabed hoon mawia hi di haig hed t'ãrjupjö sĩejim haajem. Mag sĩi hawiata deeu hich diig petajim haajem.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Mag María hi haig sĩewia petarr k'ur ya hich hauju hed haadeewai hũan Elizabedau chaai chi hemk'ooidam hoojim haajem.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Mag Hẽwandamau hʌ̈u hi heeg hoowia jõorpitarr chaai hat'am ha hũrbaawai ham dʌ̈i di dak'a naajerr k'ʌʌnau chi Elizabed k'odnaan dʌ̈imua ham haig bëewia hirig, “Hʌ̈uta Hẽwandamau pʌ chaai hoopibarm; pʌ chaai gaaimua maarjã honee nʌmgui” haajeejim hanʌm, jũrr bëe t'ʌnʌm k'ʌʌnau.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Maimua mag hautarr ocho días haadëm hee, deeu chi Elizabed haig hi k'apk'ʌʌn dʌ̈i hi k'odnaanpa bëe t'ʌnʌisijierram haajem, chi chaai mehëudam p'ʌʌrbichpʌ̈i nʌm hoon. Mag bëewi chadcha p'ʌʌrbichpʌ̈ijim haajem. Mamʌ chi chaai t'ʌ̃r chi dënnaanau hagt'a jaauba narr haawai bigaaum k'ʌʌnaun chi chaaidamjã hich haai gaaita Zacarías ha t'ʌ̃rm hig naajim hanaabá.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Mamʌ magbaawai chi hãdau, —Hʌ̃hʌ̃, hi t'ʌ̃r chan mag k'abam. Mʌ chaairan Juan hata t'ʌ̃rjugui hajim hanʌm.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Magbaawai hamachdëu jũrr hirig, —¿K'an jãgwia pua hi mag t'ʌ̃rm hig hʌ? Pãar hee hãbjã mag t'ʌ̃r chuk'u sĩebahab hajierram hanʌm, mag gaai hi t'ʌ̃raag.
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Magbaawai jũrr chi hayag, —¿Pʌ chaai k'an ha t'ʌ̃r nʌ? ha jëeujierram haajem.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 jũrr hich garmua tabaldam jëeuwia, hag gaai “Hiin Juan hata t'ʌ̃rju” ha p'ãnaa, hamag hoopijim hanaabá. Mag hoopibaawai t'um haig t'ʌnarr k'ʌʌnau hamach hödegpai, “¿K'an hajaug gaaimuata hãba mag gaaita chaai t'ʌ̃rm hig nʌma?” hajierram hanʌm.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Mamʌ mag p'ãnaa hirua hoopibarm dʌ̈icha hĩchab hich jöoi Zacarías hiek heerdʌ sĩsijim hanaabá. Magbaawai Hẽwandamag jëeumamua magjim hanʌm:
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 — ausente —
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 — ausente —
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Hich hag hed hagtarr k'ur nʌʌpai hawia jöoi Zacarías gaai Hẽwandam Hak'aar p'ẽs haicheewai Hẽwandam hi jaaujem k'ʌʌn dënjö hiek'amamua María chaai higwia magjim hanʌm:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Hẽwandam, hʌ̈uhcha pua pʌch chaain heeg hoowia hĩsin chad maar peerdʌ hawaagpam.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Warrgar pʌ chog David k'ak'itarr hag chaain hewagam k'ʌʌn heemta pua chi jua t'ierr maar hat'ee pʌ̈ibapʌ̈im, maar peerdʌ haumk'ĩir,
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 hich warrgarwe pʌch hi jaaumienau hõrag jaaujerrjö.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Hamau jaauwai mag ‘Pʌchdëu pʌ̈ibarmuata maar peerdʌ hauju’ haajeejim, ‘t'um maach hoomap'a haajem k'ʌʌn jua heemua, maimua hĩchab chi dajãumie maach k'ũgurwia pekau hee burrpieg hẽk'a sĩerraajem jua heemuajã hagjö.’
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 “Hẽwandam, pʌchdëu maar jöoin israelnaan dʌ̈i hiek deetarr bʌ̃ʌrjã k'ĩir hak'ooba, hʌ̈u pua maar dau hee haug k'augbarm.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Mag hiek deetarr hed pua pʌch hiiucha jöoi Abranag jaauwai, pua maar peerdʌ hauju hajim,
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 maach hoomap'am k'ʌʌn högk'aba, ni dösãtjã högk'aba,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 hãba pʌch dʌ̈ipai hajap'a wënʌrramk'ĩir, tag bʌ̃ʌrjã pekau wau wënʌrram hugua.”
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Mag nacha Mariaau chaai hooju higwia hiek'a dichtarr k'ur jũrr hich chaai higmamuata jöoirau magjim hanʌm:
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 maimua hamag maach peerdʌajem hiek jaaubaawai hamach k'aibag t'umaa hãsie hewag k'ĩirjuwia Hẽwandamag chugpaapi jëeumk'ĩir.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Magaag hat'eeta Hẽwandamau maach t'umaam k'ʌʌn k'ĩir jãsenk'awia hich Chaai pʌ̈i sim, peerdʌju k'augba haawai pöd hʌ̃gt'ar höbërbaju haajerr k'ʌʌnpa peerdʌ haumk'ĩir.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Mag hamach peerdʌju pierrum k'ap'ʌ haadëmʌn, sĩi hõor k'ĩchag hee nʌmjö nʌm k'ʌʌnau hãspa hurum k'aug hat'amjö warag hãspapiwia k'ʌd chaar hee paauk'abaadëmjö Hẽwandam dʌ̈i k'õinaa wënʌrraju.”
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Maimua chi Juandam bãaumam dʌ̈i Hẽwandamau hich Hak'aarta hi gaai p'ẽs deejim hanaabá, hich dʌ̈i hubʌ nʌrrʌmua hich hiek jaau k'aug hamk'ĩir. Jöoipawia, hich hap hõor chukag hee warp mawia sĩejeejim haajem. Maimua Hẽwandamau hich hiek Israelpienag hũrpiju hed haadeewaita chi Juanau hõrag jaaubaadëjim haajem.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.