Lucas 1

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Teófilo, k'apeer wʌ̈jʌ̈u:
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 har warrcha hirua nem waubaaderr hamach daúacha hootarrta hõrag jaaujerr k'ʌʌnau maachigjã jaautarrjö.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Maguata muajã hĩchab p'ãju k'ĩirjubaadëjim, pʌ hat'ee. Mamʌ mʌg p'ãju nawe, sĩi año k'apan hi dʌ̈i hãba wënʌrraajerr k'ʌʌn dʌ̈i k'aar haarmua k'ĩeb hö nʌm haar estudie chirʌʌ hawia hĩsta pʌrʌg p'ã deepʌ̈i chirʌm jöoi Teófilo.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Mʌg murua pʌrʌg p'ã deepʌ̈i chirʌmʌn, pʌchdëu t'ʌ̃rbaawai Jesús higwia hõrau jaau nʌm pua hũurjemʌn chadcharam hiek'au ha k'ap hamk'ĩrau.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Murua pʌrʌg jaaum hig chirʌmʌn mʌgau:
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Hich mag jöoi Zacarías hanʌm hich hʌʌi dʌ̈i Hẽwandam dak'ĩir hajap'a wënʌrraajeejim haajem, hi hipierraa. Mag gaaimua hãbmuajã ham hëugar hiek chigaapai hiek'aba haajeejim hanʌm.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Mamʌ mag wënʌrrʌmjã chi hʌʌi bʌ̃ʌrjã chaai hooba k'itarr haawai chaai hãbjã chuk'u naajim haajem. Mag chaaijã chuk'u nʌmta ya hamach numwe jöoiraa k'it'ëe hajim hanʌm.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Mag hich t'ʌ̃rta höbërtarr haawai hierr Hẽwandamag incienso p'aajem hag nasãd wau k'ërʌm haar simich, daaugajãr hamach biirdʌajem haigpaita sĩi hõor pöm Hẽwandamag jëeu k'odt'ʌnaajim haajem.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Mag hí hagt'a hierr Hẽwandamag jëeu sim hee, Hẽwandam chogta hʌ̃gt'armua bëewia hi k'ĩirp'ee dʌnʌʌubaichëjim hanʌm, chi incienso p'aajem hag nasãd wau sim bigaau juachaar gar.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Zacariaau mag hoo hat'aawai k'ĩir hëu hawia warag jöoi k'a duuibaadëjim haajem, jãp'ierr nʌm hiek'au.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Mamʌ magbaawai chi Hẽwandam chogau hirig, —Zacarías, hoob jãp'ierram hajim hanʌm. Pua Hẽwandamag jëeu chitʌʌ haajerr hĩsta hirua pʌ hiek hʌ̈k'abarm: Pʌ hʌʌi Elizabed bi hee pawia pʌrʌg chaai hoo deejugui hajim hanʌm. Mag chaai t'aaba k'ërsiewai pua hi t'ʌ̃rdam Juan ha t'ʌ̃rjugui hajim hanʌm.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Magbaawain chadau pʌ honee chirsiju. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab hõor pöm honee hajurau, hi t'aababarm habarm hamachdëu hũr hat'aawai.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Mag chaairau bi heewe Hẽwandam Hak'aar hich gaai p'ẽs wai k'itajugui hajim hanʌm. Mag chaairau hich herraawe vinojã döba, ni nag deeum k'ĩir hawia k'ãijã bʌ̃ʌrjã hich hi hee hauba hich mag k'itajugui hajim hanʌm.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Mag chaai jöoipawia Hẽwandam hiek jaaubaadeewaita israelnaan k'apaana hãsie hamach mor k'ĩirjuwia deeu heeupemjö maach Pör Hẽwandam hiek hʌ̈k'ajurau, warrgar hamach jöoinau hʌ̈k'aajerrjö ha jaaumajim haajem.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Hi gaaimuata hõor hee Hẽwandamau hich jua t'eeg hoopijugui hajim hanʌm, warrgar hich hi jaaumie Elías k'ak'itarr dʌ̈i haajerrjö. Hirua Hẽwandam hi jaau nʌrrʌm hũrwia, jöoin hamach chaain dʌ̈i k'ajap k'aba wënʌrraajerr k'ʌʌnjã k'õinaa wënʌrranaa hĩchab hi hiek hũrmap'a haajerr k'ʌʌnaujã hamach jöoin warrgarm k'ʌʌn dënjö hi hipierraa haju, maagwai Hẽwandamau mag ham Pörk'aju päaiwaijã hamach t'ãraucha k'õsi hi hiek hũrmk'ĩir ha jaauchëjim haajem chi Hẽwandam chogau.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Magbaawai jöoi Zacariaau, —Mamʌ ¿jãga magbarju? hajim hanʌm, chi Hẽwandam chogag. Ya mʌg mʌ jöoiraa chirʌm, maimua mʌ hʌʌijã hĩchab hũanaa k'itʌmta ¿jãga mag chaai hoobarju? hajim hanʌm.
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Magbaa jũrr chi Hẽwandam chogau hirig, —Zacarías, mʌʌn Gabriel ha t'ʌ̃ʌrjemgui hajim hanʌm. Mʌchta Hẽwandam garcha hi bʌ̈k'ʌrr p'idk'aajem. Hichdëu mʌ pʌ̈iwiata pʌ haig mʌ bëejimgui hajim hanʌm, cha mʌchdëu hiek jaau chirʌm jawaan.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Mamʌ mʌg murua pʌchig jaau chirʌm pʌchdëu hʌ̈k'aba habarm gaaimua, pʌ meu meraa chirsijugui hajim hanʌm, bʌ̃ʌrjã hiek'aba. Maimua ya chi chaai hat'am hedta deeu pʌ hiek heerdʌjugui hajim hanʌm. Murua pʌrʌg mag jaau chirʌmʌn, chadcha t'um mʌchdëu cha jaau chirʌmjöo haju ha jaaumajim haajem, chi Hẽwandam chog hʌ̃gt'armua bëetarrau.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Magʌmich daaugajãr hõor pöm Hẽwandamag jëeuwai pos t'ʌnarr k'ʌʌnau hi nʌ nʌmua jũrr hamach k'apeenag, —Keena, ¿jãga habarmta mʌg jöoi Zacarías jãg da höbërchëbáma? hanaajim hanaabá.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Mamʌ mag nʌm hee höbërcheewaijã pöd hõrag hiek'aba, hiek'am hig nʌmjã sĩi juaupaita jajaau haajeejim hanʌm, pöd hiek höbërba haawai. Magbarm haigta k'augaa hap'öbaadëjim hanaabá, Hẽwandamau k'ãijã dau daau hirig hiek'achëwiata mag sĩsim.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Maimua hich p'idk'a sĩerr seman t'um höbër hëebaadeewai hich diig petajim haajem.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Maimua mag chi Hẽwandam chogau jaaut'urtarr k'ur chadcha jöpcha Elizabed bi heepajim hanaabá. Mag hich jõorbaadeewai dawagjã höbërba, cinco meses sĩi degpai sĩejim hanʌm.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Mag degpai simua, “Maach pör Hẽwandamauta mʌʌn heeg hoobarmgui” haajeejim hanʌm. “Chaai chuk'u haawai hõor hee k'ĩir naa hʌrraajerrjã tag mʌ chigag chuk'u hʌrraju. Hʌ̈ucha jãgbarm Hẽwandamau” haajeejim hanʌm.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Magtarr k'ur seis meses dichwia nʌm hee, Hẽwandamau hʌ̃gt'armua deeu hich chog Gabriel pʌ̈ijim haajem, jũrr Galilea durr p'öbördam Nazaret ha t'ʌ̃r sim hee daupeer hõor meraa k'itʌm María ha t'ʌ̃r sĩerr haar.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Mag daupeer woun hãb José hanʌm dʌ̈i jua pʌraag ya hiek deewi sĩejim haajem. Mamʌ mag hiek deewi nʌmjã José bʌ̃ʌrjã hagt'a María dʌ̈i k'apes haba naajim haajem. Chi José hanʌm warrgar rey David k'ak'itarr hag chaain hewagam k'ʌʌn dën hajim haajem.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Mag hich chogbapäaiwai chi Hẽwandam chog bëewi chi daupeer sim haar dubwia hirig, —¿Jãgpai hʌ María? Honee habá haichëjim hanʌm. [Hẽwandamau nem hajap'a haag hʌʌin k'apan t'ʌnʌm hee pʌʌta jʌr hat'am.] María, chadcha Hẽwandam maach Pöröu pʌʌta heeg hoobarmgui hajim hanʌm hirig.
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mag hũrbaawai k'ĩirju sĩi hawia hich hödegpai “¿Jãgwia hirua mʌrʌg mag hiek'abaichë?” hajim hanʌm.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Magbaawai chi Hẽwandam chogau, —Hoob k'ĩirjum, pʌʌta Hẽwandamau hʌ̈u heeg hoobarbahab hajim hanʌm.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Pua chaai hemk'ooidam paarpaju. Mag chaai Jesús ha t'ʌ̃rbá hajim hanʌm.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Hichta t'umaam k'ʌʌn k'ãai hʌ̃rʌʌcha sĩerraju, maimua hichpai Cha Hʌ̃gt'aa P'uu Nʌm hag Hiewaa ha t'ʌ̃rjugui hajim hanʌm. Maagwai maach Pör Hẽwandamau hirigta israelnaan t'umaam k'ʌʌn Reik'apiju, warrgar pãach jöoin David k'ararrag k'apitarrjö.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Mag hichta t'umaam k'ʌʌn Pörk'abaadëm haigmua hatag hi jua t'eeg bʌ̃ʌrjã höba, hich mag sĩerraju ha jaaujim haajem.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Magbaawai Mariaau chi Hẽwandam chogag, —Mamʌ mʌg hagt'a mʌ hõor meraa jaaijã chuk'u hʌmta, ¿jãga magbarjuma? hajim hanʌm.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Magbaawai chi Hẽwandam chogau magjim hanʌm:
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Maimua warag hirig, Pʌdë hũrbá hajim hanʌm, pʌ naamhũan Elizabed hũanaa k'itab mamʌ, hiruajã chaai hemk'ooi paarpajugui hajim hanʌm hĩchab. Hõrau pöd hirua chaai hoobaju haajerrjã ya seis meses simgui hajim hanʌm, bi hee patarr.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Hẽwandam hat'ee chan bʌ̃ʌrjã p'it'urm nem chuk'umgui hajim hanʌm.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Magbaa Mariaau magjim hanʌm:
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Mag Hẽwandam chogau hichig hiek jaaut'urtarr k'ur k'ãai k'apancha k'aba nʌm hee, Mariaau hich naamhũan Elizabed hoon majim haajem Judea durr, durr dapag hee p'öbördam k'ërʌm hee.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Mag petawia, jöoi Zacarías di haar barwia, hich naamhũanag, —¿Jãgpai hʌ Elizabed? haimajim hanʌm.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Mag Mariaau hichig hiek'abaichëm hũrbaawai warre hũan Elizabed bi heem chaaita pogogor k'abaadëjim hanaabá. Magbarm dʌ̈i hich hũan Elizabed gaaijã Hẽwandam Hak'aar p'ẽs haicheewai honegau Mariaag,
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 —Kadam, pʌchta hãba chadcha hʌʌin k'apan t'ʌnʌm hee Hẽwandamau hʌ̈uhcha habarm; maimua pʌ chaaijã hʌ̈ucha k'itajugui hajim hanʌm, hõor hee Hẽwandam na.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 K'anii mʌg mʌ hap'ʌʌ hʌrrʌmua mua k'ap hʌajĩ pʌ maach Pör hãdk'a simua mʌch hoon bëeju. Hʌ̈u pʌ bëejimgui hajim hanʌm María.
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Jãguata pʌ hiek'abaichëm mʌchdëu hũr hat'am dʌ̈i, mʌ chaai hagt'a bi hee k'ërʌmuajã k'aug hat'aawai, t'ʌgdʌdʌ k'abaadëjimgui hajim hanaabá, honegau.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 María, Hẽwandam chogau pʌchig jaauchëtarr hiek pʌchdëu hʌ̈k'atarr gaaimua chadcha pʌʌta honee hʌrraju. Maach Pör Hẽwandamau hich chog dʌ̈i pʌrʌg jaaupʌ̈itarr hiek'an t'um hichdëu jaautarrjöo chadcha höbëbërgmajugui hajim hanʌm.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Magbaawai Mariaau Hẽwandamag jëeumamua magjim haajem:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mʌ t'ãar honee hʌm Hẽwandam, pʌch maar peerdʌajemuata mʌch dʌ̈i mʌgbarm gaaimua.
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Chadcha puan mʌ dʌ̈i pʌchdëu hampierr haju haai sim.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Pʌchdëupaita chadcha maar t'um wai dʌnʌm.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Mʌg hatagjã har pʌch hipierraam k'ʌʌnan hich jãg pua ham dau hee haug k'aug paraa chitaju.
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Pʌ jua t'eegjöm k'ʌʌn chan mʌg jẽb gaai hooba haajem.
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Mʌg jẽb gaai chi t'et'em t'et'em haajem k'ʌʌnjã hiek t'eeg chuk'u hisegk'ʌʌiwia jũrr hap'ʌʌ maadëu higbajöjöo k'it'ëem k'ʌʌnta pua pör p'iriupʌ̈imaajem.
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Hap'ʌʌ jãdaúa durrumjö k'it'ëem k'ʌʌnaujã pʌrʌg jëeuwai pua hamachdëu nem hig nʌm t'um deejem.
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Hẽwandam, pua nawe pʌch hiek'atarr k'ĩir hak'ooba,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Nacha jöoi Abranag jaauwai, hi chaain hewagam k'ʌʌn heem hãb t'aababarmuata maar peerdʌ hauju hatarr haawai, hĩs hewag nassi pawiata chadcha hich mag habarm.”
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Mag María hich naamhũan Elizabed hoon mawia hi di haig hed t'ãrjupjö sĩejim haajem. Mag sĩi hawiata deeu hich diig petajim haajem.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Mag María hi haig sĩewia petarr k'ur ya hich hauju hed haadeewai hũan Elizabedau chaai chi hemk'ooidam hoojim haajem.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Mag Hẽwandamau hʌ̈u hi heeg hoowia jõorpitarr chaai hat'am ha hũrbaawai ham dʌ̈i di dak'a naajerr k'ʌʌnau chi Elizabed k'odnaan dʌ̈imua ham haig bëewia hirig, “Hʌ̈uta Hẽwandamau pʌ chaai hoopibarm; pʌ chaai gaaimua maarjã honee nʌmgui” haajeejim hanʌm, jũrr bëe t'ʌnʌm k'ʌʌnau.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Maimua mag hautarr ocho días haadëm hee, deeu chi Elizabed haig hi k'apk'ʌʌn dʌ̈i hi k'odnaanpa bëe t'ʌnʌisijierram haajem, chi chaai mehëudam p'ʌʌrbichpʌ̈i nʌm hoon. Mag bëewi chadcha p'ʌʌrbichpʌ̈ijim haajem. Mamʌ chi chaai t'ʌ̃r chi dënnaanau hagt'a jaauba narr haawai bigaaum k'ʌʌnaun chi chaaidamjã hich haai gaaita Zacarías ha t'ʌ̃rm hig naajim hanaabá.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Mamʌ magbaawai chi hãdau, —Hʌ̃hʌ̃, hi t'ʌ̃r chan mag k'abam. Mʌ chaairan Juan hata t'ʌ̃rjugui hajim hanʌm.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Magbaawai hamachdëu jũrr hirig, —¿K'an jãgwia pua hi mag t'ʌ̃rm hig hʌ? Pãar hee hãbjã mag t'ʌ̃r chuk'u sĩebahab hajierram hanʌm, mag gaai hi t'ʌ̃raag.
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Magbaawai jũrr chi hayag, —¿Pʌ chaai k'an ha t'ʌ̃r nʌ? ha jëeujierram haajem.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 jũrr hich garmua tabaldam jëeuwia, hag gaai “Hiin Juan hata t'ʌ̃rju” ha p'ãnaa, hamag hoopijim hanaabá. Mag hoopibaawai t'um haig t'ʌnarr k'ʌʌnau hamach hödegpai, “¿K'an hajaug gaaimuata hãba mag gaaita chaai t'ʌ̃rm hig nʌma?” hajierram hanʌm.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Mamʌ mag p'ãnaa hirua hoopibarm dʌ̈icha hĩchab hich jöoi Zacarías hiek heerdʌ sĩsijim hanaabá. Magbaawai Hẽwandamag jëeumamua magjim hanʌm:
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 — ausente —
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 — ausente —
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Hich hag hed hagtarr k'ur nʌʌpai hawia jöoi Zacarías gaai Hẽwandam Hak'aar p'ẽs haicheewai Hẽwandam hi jaaujem k'ʌʌn dënjö hiek'amamua María chaai higwia magjim hanʌm:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Hẽwandam, hʌ̈uhcha pua pʌch chaain heeg hoowia hĩsin chad maar peerdʌ hawaagpam.
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Warrgar pʌ chog David k'ak'itarr hag chaain hewagam k'ʌʌn heemta pua chi jua t'ierr maar hat'ee pʌ̈ibapʌ̈im, maar peerdʌ haumk'ĩir,
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 hich warrgarwe pʌch hi jaaumienau hõrag jaaujerrjö.
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Hamau jaauwai mag ‘Pʌchdëu pʌ̈ibarmuata maar peerdʌ hauju’ haajeejim, ‘t'um maach hoomap'a haajem k'ʌʌn jua heemua, maimua hĩchab chi dajãumie maach k'ũgurwia pekau hee burrpieg hẽk'a sĩerraajem jua heemuajã hagjö.’
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 “Hẽwandam, pʌchdëu maar jöoin israelnaan dʌ̈i hiek deetarr bʌ̃ʌrjã k'ĩir hak'ooba, hʌ̈u pua maar dau hee haug k'augbarm.
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Mag hiek deetarr hed pua pʌch hiiucha jöoi Abranag jaauwai, pua maar peerdʌ hauju hajim,
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 maach hoomap'am k'ʌʌn högk'aba, ni dösãtjã högk'aba,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 hãba pʌch dʌ̈ipai hajap'a wënʌrramk'ĩir, tag bʌ̃ʌrjã pekau wau wënʌrram hugua.”
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Mag nacha Mariaau chaai hooju higwia hiek'a dichtarr k'ur jũrr hich chaai higmamuata jöoirau magjim hanʌm:
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 maimua hamag maach peerdʌajem hiek jaaubaawai hamach k'aibag t'umaa hãsie hewag k'ĩirjuwia Hẽwandamag chugpaapi jëeumk'ĩir.
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Magaag hat'eeta Hẽwandamau maach t'umaam k'ʌʌn k'ĩir jãsenk'awia hich Chaai pʌ̈i sim, peerdʌju k'augba haawai pöd hʌ̃gt'ar höbërbaju haajerr k'ʌʌnpa peerdʌ haumk'ĩir.
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Mag hamach peerdʌju pierrum k'ap'ʌ haadëmʌn, sĩi hõor k'ĩchag hee nʌmjö nʌm k'ʌʌnau hãspa hurum k'aug hat'amjö warag hãspapiwia k'ʌd chaar hee paauk'abaadëmjö Hẽwandam dʌ̈i k'õinaa wënʌrraju.”
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Maimua chi Juandam bãaumam dʌ̈i Hẽwandamau hich Hak'aarta hi gaai p'ẽs deejim hanaabá, hich dʌ̈i hubʌ nʌrrʌmua hich hiek jaau k'aug hamk'ĩir. Jöoipawia, hich hap hõor chukag hee warp mawia sĩejeejim haajem. Maimua Hẽwandamau hich hiek Israelpienag hũrpiju hed haadeewaita chi Juanau hõrag jaaubaadëjim haajem.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.