Lucas 1

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Teófilo, k'apeer wʌ̈jʌ̈u:
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 har warrcha hirua nem waubaaderr hamach daúacha hootarrta hõrag jaaujerr k'ʌʌnau maachigjã jaautarrjö.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Maguata muajã hĩchab p'ãju k'ĩirjubaadëjim, pʌ hat'ee. Mamʌ mʌg p'ãju nawe, sĩi año k'apan hi dʌ̈i hãba wënʌrraajerr k'ʌʌn dʌ̈i k'aar haarmua k'ĩeb hö nʌm haar estudie chirʌʌ hawia hĩsta pʌrʌg p'ã deepʌ̈i chirʌm jöoi Teófilo.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Mʌg murua pʌrʌg p'ã deepʌ̈i chirʌmʌn, pʌchdëu t'ʌ̃rbaawai Jesús higwia hõrau jaau nʌm pua hũurjemʌn chadcharam hiek'au ha k'ap hamk'ĩrau.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Murua pʌrʌg jaaum hig chirʌmʌn mʌgau:
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Hich mag jöoi Zacarías hanʌm hich hʌʌi dʌ̈i Hẽwandam dak'ĩir hajap'a wënʌrraajeejim haajem, hi hipierraa. Mag gaaimua hãbmuajã ham hëugar hiek chigaapai hiek'aba haajeejim hanʌm.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Mamʌ mag wënʌrrʌmjã chi hʌʌi bʌ̃ʌrjã chaai hooba k'itarr haawai chaai hãbjã chuk'u naajim haajem. Mag chaaijã chuk'u nʌmta ya hamach numwe jöoiraa k'it'ëe hajim hanʌm.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 — ausente —
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Mag hich t'ʌ̃rta höbërtarr haawai hierr Hẽwandamag incienso p'aajem hag nasãd wau k'ërʌm haar simich, daaugajãr hamach biirdʌajem haigpaita sĩi hõor pöm Hẽwandamag jëeu k'odt'ʌnaajim haajem.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Mag hí hagt'a hierr Hẽwandamag jëeu sim hee, Hẽwandam chogta hʌ̃gt'armua bëewia hi k'ĩirp'ee dʌnʌʌubaichëjim hanʌm, chi incienso p'aajem hag nasãd wau sim bigaau juachaar gar.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Zacariaau mag hoo hat'aawai k'ĩir hëu hawia warag jöoi k'a duuibaadëjim haajem, jãp'ierr nʌm hiek'au.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Mamʌ magbaawai chi Hẽwandam chogau hirig, —Zacarías, hoob jãp'ierram hajim hanʌm. Pua Hẽwandamag jëeu chitʌʌ haajerr hĩsta hirua pʌ hiek hʌ̈k'abarm: Pʌ hʌʌi Elizabed bi hee pawia pʌrʌg chaai hoo deejugui hajim hanʌm. Mag chaai t'aaba k'ërsiewai pua hi t'ʌ̃rdam Juan ha t'ʌ̃rjugui hajim hanʌm.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Magbaawain chadau pʌ honee chirsiju. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab hõor pöm honee hajurau, hi t'aababarm habarm hamachdëu hũr hat'aawai.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Mag chaairau bi heewe Hẽwandam Hak'aar hich gaai p'ẽs wai k'itajugui hajim hanʌm. Mag chaairau hich herraawe vinojã döba, ni nag deeum k'ĩir hawia k'ãijã bʌ̃ʌrjã hich hi hee hauba hich mag k'itajugui hajim hanʌm.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Mag chaai jöoipawia Hẽwandam hiek jaaubaadeewaita israelnaan k'apaana hãsie hamach mor k'ĩirjuwia deeu heeupemjö maach Pör Hẽwandam hiek hʌ̈k'ajurau, warrgar hamach jöoinau hʌ̈k'aajerrjö ha jaaumajim haajem.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Hi gaaimuata hõor hee Hẽwandamau hich jua t'eeg hoopijugui hajim hanʌm, warrgar hich hi jaaumie Elías k'ak'itarr dʌ̈i haajerrjö. Hirua Hẽwandam hi jaau nʌrrʌm hũrwia, jöoin hamach chaain dʌ̈i k'ajap k'aba wënʌrraajerr k'ʌʌnjã k'õinaa wënʌrranaa hĩchab hi hiek hũrmap'a haajerr k'ʌʌnaujã hamach jöoin warrgarm k'ʌʌn dënjö hi hipierraa haju, maagwai Hẽwandamau mag ham Pörk'aju päaiwaijã hamach t'ãraucha k'õsi hi hiek hũrmk'ĩir ha jaauchëjim haajem chi Hẽwandam chogau.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Magbaawai jöoi Zacariaau, —Mamʌ ¿jãga magbarju? hajim hanʌm, chi Hẽwandam chogag. Ya mʌg mʌ jöoiraa chirʌm, maimua mʌ hʌʌijã hĩchab hũanaa k'itʌmta ¿jãga mag chaai hoobarju? hajim hanʌm.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Magbaa jũrr chi Hẽwandam chogau hirig, —Zacarías, mʌʌn Gabriel ha t'ʌ̃ʌrjemgui hajim hanʌm. Mʌchta Hẽwandam garcha hi bʌ̈k'ʌrr p'idk'aajem. Hichdëu mʌ pʌ̈iwiata pʌ haig mʌ bëejimgui hajim hanʌm, cha mʌchdëu hiek jaau chirʌm jawaan.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Mamʌ mʌg murua pʌchig jaau chirʌm pʌchdëu hʌ̈k'aba habarm gaaimua, pʌ meu meraa chirsijugui hajim hanʌm, bʌ̃ʌrjã hiek'aba. Maimua ya chi chaai hat'am hedta deeu pʌ hiek heerdʌjugui hajim hanʌm. Murua pʌrʌg mag jaau chirʌmʌn, chadcha t'um mʌchdëu cha jaau chirʌmjöo haju ha jaaumajim haajem, chi Hẽwandam chog hʌ̃gt'armua bëetarrau.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Magʌmich daaugajãr hõor pöm Hẽwandamag jëeuwai pos t'ʌnarr k'ʌʌnau hi nʌ nʌmua jũrr hamach k'apeenag, —Keena, ¿jãga habarmta mʌg jöoi Zacarías jãg da höbërchëbáma? hanaajim hanaabá.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Mamʌ mag nʌm hee höbërcheewaijã pöd hõrag hiek'aba, hiek'am hig nʌmjã sĩi juaupaita jajaau haajeejim hanʌm, pöd hiek höbërba haawai. Magbarm haigta k'augaa hap'öbaadëjim hanaabá, Hẽwandamau k'ãijã dau daau hirig hiek'achëwiata mag sĩsim.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Maimua hich p'idk'a sĩerr seman t'um höbër hëebaadeewai hich diig petajim haajem.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Maimua mag chi Hẽwandam chogau jaaut'urtarr k'ur chadcha jöpcha Elizabed bi heepajim hanaabá. Mag hich jõorbaadeewai dawagjã höbërba, cinco meses sĩi degpai sĩejim hanʌm.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Mag degpai simua, “Maach pör Hẽwandamauta mʌʌn heeg hoobarmgui” haajeejim hanʌm. “Chaai chuk'u haawai hõor hee k'ĩir naa hʌrraajerrjã tag mʌ chigag chuk'u hʌrraju. Hʌ̈ucha jãgbarm Hẽwandamau” haajeejim hanʌm.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Magtarr k'ur seis meses dichwia nʌm hee, Hẽwandamau hʌ̃gt'armua deeu hich chog Gabriel pʌ̈ijim haajem, jũrr Galilea durr p'öbördam Nazaret ha t'ʌ̃r sim hee daupeer hõor meraa k'itʌm María ha t'ʌ̃r sĩerr haar.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Mag daupeer woun hãb José hanʌm dʌ̈i jua pʌraag ya hiek deewi sĩejim haajem. Mamʌ mag hiek deewi nʌmjã José bʌ̃ʌrjã hagt'a María dʌ̈i k'apes haba naajim haajem. Chi José hanʌm warrgar rey David k'ak'itarr hag chaain hewagam k'ʌʌn dën hajim haajem.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Mag hich chogbapäaiwai chi Hẽwandam chog bëewi chi daupeer sim haar dubwia hirig, —¿Jãgpai hʌ María? Honee habá haichëjim hanʌm. [Hẽwandamau nem hajap'a haag hʌʌin k'apan t'ʌnʌm hee pʌʌta jʌr hat'am.] María, chadcha Hẽwandam maach Pöröu pʌʌta heeg hoobarmgui hajim hanʌm hirig.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Mag hũrbaawai k'ĩirju sĩi hawia hich hödegpai “¿Jãgwia hirua mʌrʌg mag hiek'abaichë?” hajim hanʌm.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Magbaawai chi Hẽwandam chogau, —Hoob k'ĩirjum, pʌʌta Hẽwandamau hʌ̈u heeg hoobarbahab hajim hanʌm.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Pua chaai hemk'ooidam paarpaju. Mag chaai Jesús ha t'ʌ̃rbá hajim hanʌm.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Hichta t'umaam k'ʌʌn k'ãai hʌ̃rʌʌcha sĩerraju, maimua hichpai Cha Hʌ̃gt'aa P'uu Nʌm hag Hiewaa ha t'ʌ̃rjugui hajim hanʌm. Maagwai maach Pör Hẽwandamau hirigta israelnaan t'umaam k'ʌʌn Reik'apiju, warrgar pãach jöoin David k'ararrag k'apitarrjö.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Mag hichta t'umaam k'ʌʌn Pörk'abaadëm haigmua hatag hi jua t'eeg bʌ̃ʌrjã höba, hich mag sĩerraju ha jaaujim haajem.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Magbaawai Mariaau chi Hẽwandam chogag, —Mamʌ mʌg hagt'a mʌ hõor meraa jaaijã chuk'u hʌmta, ¿jãga magbarjuma? hajim hanʌm.
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Magbaawai chi Hẽwandam chogau magjim hanʌm:
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Maimua warag hirig, Pʌdë hũrbá hajim hanʌm, pʌ naamhũan Elizabed hũanaa k'itab mamʌ, hiruajã chaai hemk'ooi paarpajugui hajim hanʌm hĩchab. Hõrau pöd hirua chaai hoobaju haajerrjã ya seis meses simgui hajim hanʌm, bi hee patarr.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Hẽwandam hat'ee chan bʌ̃ʌrjã p'it'urm nem chuk'umgui hajim hanʌm.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Magbaa Mariaau magjim hanʌm:
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Mag Hẽwandam chogau hichig hiek jaaut'urtarr k'ur k'ãai k'apancha k'aba nʌm hee, Mariaau hich naamhũan Elizabed hoon majim haajem Judea durr, durr dapag hee p'öbördam k'ërʌm hee.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Mag petawia, jöoi Zacarías di haar barwia, hich naamhũanag, —¿Jãgpai hʌ Elizabed? haimajim hanʌm.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Mag Mariaau hichig hiek'abaichëm hũrbaawai warre hũan Elizabed bi heem chaaita pogogor k'abaadëjim hanaabá. Magbarm dʌ̈i hich hũan Elizabed gaaijã Hẽwandam Hak'aar p'ẽs haicheewai honegau Mariaag,
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 —Kadam, pʌchta hãba chadcha hʌʌin k'apan t'ʌnʌm hee Hẽwandamau hʌ̈uhcha habarm; maimua pʌ chaaijã hʌ̈ucha k'itajugui hajim hanʌm, hõor hee Hẽwandam na.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 K'anii mʌg mʌ hap'ʌʌ hʌrrʌmua mua k'ap hʌajĩ pʌ maach Pör hãdk'a simua mʌch hoon bëeju. Hʌ̈u pʌ bëejimgui hajim hanʌm María.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Jãguata pʌ hiek'abaichëm mʌchdëu hũr hat'am dʌ̈i, mʌ chaai hagt'a bi hee k'ërʌmuajã k'aug hat'aawai, t'ʌgdʌdʌ k'abaadëjimgui hajim hanaabá, honegau.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 María, Hẽwandam chogau pʌchig jaauchëtarr hiek pʌchdëu hʌ̈k'atarr gaaimua chadcha pʌʌta honee hʌrraju. Maach Pör Hẽwandamau hich chog dʌ̈i pʌrʌg jaaupʌ̈itarr hiek'an t'um hichdëu jaautarrjöo chadcha höbëbërgmajugui hajim hanʌm.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Magbaawai Mariaau Hẽwandamag jëeumamua magjim haajem:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mʌ t'ãar honee hʌm Hẽwandam, pʌch maar peerdʌajemuata mʌch dʌ̈i mʌgbarm gaaimua.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Chadcha puan mʌ dʌ̈i pʌchdëu hampierr haju haai sim.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Pʌchdëupaita chadcha maar t'um wai dʌnʌm.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Mʌg hatagjã har pʌch hipierraam k'ʌʌnan hich jãg pua ham dau hee haug k'aug paraa chitaju.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Pʌ jua t'eegjöm k'ʌʌn chan mʌg jẽb gaai hooba haajem.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Mʌg jẽb gaai chi t'et'em t'et'em haajem k'ʌʌnjã hiek t'eeg chuk'u hisegk'ʌʌiwia jũrr hap'ʌʌ maadëu higbajöjöo k'it'ëem k'ʌʌnta pua pör p'iriupʌ̈imaajem.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Hap'ʌʌ jãdaúa durrumjö k'it'ëem k'ʌʌnaujã pʌrʌg jëeuwai pua hamachdëu nem hig nʌm t'um deejem.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Hẽwandam, pua nawe pʌch hiek'atarr k'ĩir hak'ooba,
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Nacha jöoi Abranag jaauwai, hi chaain hewagam k'ʌʌn heem hãb t'aababarmuata maar peerdʌ hauju hatarr haawai, hĩs hewag nassi pawiata chadcha hich mag habarm.”
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Mag María hich naamhũan Elizabed hoon mawia hi di haig hed t'ãrjupjö sĩejim haajem. Mag sĩi hawiata deeu hich diig petajim haajem.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Mag María hi haig sĩewia petarr k'ur ya hich hauju hed haadeewai hũan Elizabedau chaai chi hemk'ooidam hoojim haajem.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Mag Hẽwandamau hʌ̈u hi heeg hoowia jõorpitarr chaai hat'am ha hũrbaawai ham dʌ̈i di dak'a naajerr k'ʌʌnau chi Elizabed k'odnaan dʌ̈imua ham haig bëewia hirig, “Hʌ̈uta Hẽwandamau pʌ chaai hoopibarm; pʌ chaai gaaimua maarjã honee nʌmgui” haajeejim hanʌm, jũrr bëe t'ʌnʌm k'ʌʌnau.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Maimua mag hautarr ocho días haadëm hee, deeu chi Elizabed haig hi k'apk'ʌʌn dʌ̈i hi k'odnaanpa bëe t'ʌnʌisijierram haajem, chi chaai mehëudam p'ʌʌrbichpʌ̈i nʌm hoon. Mag bëewi chadcha p'ʌʌrbichpʌ̈ijim haajem. Mamʌ chi chaai t'ʌ̃r chi dënnaanau hagt'a jaauba narr haawai bigaaum k'ʌʌnaun chi chaaidamjã hich haai gaaita Zacarías ha t'ʌ̃rm hig naajim hanaabá.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Mamʌ magbaawai chi hãdau, —Hʌ̃hʌ̃, hi t'ʌ̃r chan mag k'abam. Mʌ chaairan Juan hata t'ʌ̃rjugui hajim hanʌm.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Magbaawai hamachdëu jũrr hirig, —¿K'an jãgwia pua hi mag t'ʌ̃rm hig hʌ? Pãar hee hãbjã mag t'ʌ̃r chuk'u sĩebahab hajierram hanʌm, mag gaai hi t'ʌ̃raag.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Magbaawai jũrr chi hayag, —¿Pʌ chaai k'an ha t'ʌ̃r nʌ? ha jëeujierram haajem.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 jũrr hich garmua tabaldam jëeuwia, hag gaai “Hiin Juan hata t'ʌ̃rju” ha p'ãnaa, hamag hoopijim hanaabá. Mag hoopibaawai t'um haig t'ʌnarr k'ʌʌnau hamach hödegpai, “¿K'an hajaug gaaimuata hãba mag gaaita chaai t'ʌ̃rm hig nʌma?” hajierram hanʌm.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Mamʌ mag p'ãnaa hirua hoopibarm dʌ̈icha hĩchab hich jöoi Zacarías hiek heerdʌ sĩsijim hanaabá. Magbaawai Hẽwandamag jëeumamua magjim hanʌm:
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 — ausente —
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 — ausente —
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Hich hag hed hagtarr k'ur nʌʌpai hawia jöoi Zacarías gaai Hẽwandam Hak'aar p'ẽs haicheewai Hẽwandam hi jaaujem k'ʌʌn dënjö hiek'amamua María chaai higwia magjim hanʌm:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Hẽwandam, hʌ̈uhcha pua pʌch chaain heeg hoowia hĩsin chad maar peerdʌ hawaagpam.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Warrgar pʌ chog David k'ak'itarr hag chaain hewagam k'ʌʌn heemta pua chi jua t'ierr maar hat'ee pʌ̈ibapʌ̈im, maar peerdʌ haumk'ĩir,
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 hich warrgarwe pʌch hi jaaumienau hõrag jaaujerrjö.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Hamau jaauwai mag ‘Pʌchdëu pʌ̈ibarmuata maar peerdʌ hauju’ haajeejim, ‘t'um maach hoomap'a haajem k'ʌʌn jua heemua, maimua hĩchab chi dajãumie maach k'ũgurwia pekau hee burrpieg hẽk'a sĩerraajem jua heemuajã hagjö.’
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 “Hẽwandam, pʌchdëu maar jöoin israelnaan dʌ̈i hiek deetarr bʌ̃ʌrjã k'ĩir hak'ooba, hʌ̈u pua maar dau hee haug k'augbarm.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Mag hiek deetarr hed pua pʌch hiiucha jöoi Abranag jaauwai, pua maar peerdʌ hauju hajim,
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 maach hoomap'am k'ʌʌn högk'aba, ni dösãtjã högk'aba,
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 hãba pʌch dʌ̈ipai hajap'a wënʌrramk'ĩir, tag bʌ̃ʌrjã pekau wau wënʌrram hugua.”
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Mag nacha Mariaau chaai hooju higwia hiek'a dichtarr k'ur jũrr hich chaai higmamuata jöoirau magjim hanʌm:
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 maimua hamag maach peerdʌajem hiek jaaubaawai hamach k'aibag t'umaa hãsie hewag k'ĩirjuwia Hẽwandamag chugpaapi jëeumk'ĩir.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Magaag hat'eeta Hẽwandamau maach t'umaam k'ʌʌn k'ĩir jãsenk'awia hich Chaai pʌ̈i sim, peerdʌju k'augba haawai pöd hʌ̃gt'ar höbërbaju haajerr k'ʌʌnpa peerdʌ haumk'ĩir.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Mag hamach peerdʌju pierrum k'ap'ʌ haadëmʌn, sĩi hõor k'ĩchag hee nʌmjö nʌm k'ʌʌnau hãspa hurum k'aug hat'amjö warag hãspapiwia k'ʌd chaar hee paauk'abaadëmjö Hẽwandam dʌ̈i k'õinaa wënʌrraju.”
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Maimua chi Juandam bãaumam dʌ̈i Hẽwandamau hich Hak'aarta hi gaai p'ẽs deejim hanaabá, hich dʌ̈i hubʌ nʌrrʌmua hich hiek jaau k'aug hamk'ĩir. Jöoipawia, hich hap hõor chukag hee warp mawia sĩejeejim haajem. Maimua Hẽwandamau hich hiek Israelpienag hũrpiju hed haadeewaita chi Juanau hõrag jaaubaadëjim haajem.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.