Lucas 14
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NTLH
1 K'ãai hãb fariseonaan heem hãb hĩchab chi pörk'a simua Jesús hëeurrjim haajem, hich di haar hi dʌ̈i hãba t'ach k'oog. Mag hed sĩi jua hʌ̃ʌijem hed harr haawai hamachdëun hãba hirigta heerpapa haajeejim hanaabá, heeu dëgölp mag pöd bʌ̃ʌrjã nem wauju k'abam hedta bʌ̃ʌr k'ãijã jua peert'ʌ nem waubaawai magʌm gaaimua hi himeraa pʌr hawaag.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Mag ham t'ach k'ö nʌm haig bëewi sĩejim haajem hĩchab, woun hãb k'a höhöodö k'itʌm.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Mag hoobaawai warag hiyʌ̈ʌ nʌmua Jesuu chi machnaanag jëeunaa hĩchab chi fariseonaanagjã jëeumamua, —¿Pãrau hoowai mʌg jua hʌ̃i nʌm hed hõor mor masim k'ʌʌn monaauju haai sĩ, wa monaauju haai k'aba sĩwi? hajim hanʌm.
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Mamʌ mag hamachig Jesuu jëeubarm hũr nʌmjã ni hãbmuajã jʌ̃ʌ habajierram hanaabá. Mag hamachig k'abamjö warag k'ĩuu habaawai mag chi k'a höhöodö k'itʌm hich haig t'ʌ̃rnaa, hi gaai pʌrbaawai monaaupʌ̈iwia, hirig, —Pʌ maju haai chirʌmgui hajim hanʌm.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Maimua jũrr hich dʌ̈i hãba t'ach k'oog haig narr k'ʌʌnag magjim hanʌm:
5 Aí disse:
6 Mamʌ hich hiek hʌ̈k'amk'ĩir par hirua mag jëeu hohook'amjã ni hãbmuajã hi hiek hʌ̈k'abajim hanaabá.
6 E eles não puderam responder.
7 Maimua Jesuu hoowai, jũrram k'ʌʌnau hamachig jaauba nʌm hee hamachdëuta sie hajapcharam jʌr haunaa nacha hohood haadeewai, chi t'ʌ̃rk'ʌʌipʌ̈iwia bëetarr k'ʌʌnag magjim hanʌm, ham wawimamua:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 —Dëgölp hãbmua k'ãijã hich jua pʌr nʌm p'iesta hee pãach t'ʌ̃r haauwai, hoob pãach k'ĩrau chan sie hajapcharamta hook'anaa pãachta pör garcha jupmiet hajim hanʌm. Magbam heeu mag sie pãach k'ãyau chi t'et'em k'ʌʌn hat'ee wai nʌm gaai k'ãijã pãach jupduk'am.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Mag pãachta sie hajapcharam gaai hohoodö nʌm haig, chi jua pʌr chirʌm wounau bëewi pãrag “P'iidʌtk'abat, mʌg sie deeum k'ʌʌn hat'eemʌu” haicheewai, heeu dëgölp pãar k'ĩir naauwia jũrr hõor hëugarcha k'ĩir naa hohoodö haimaduk'am hajim hanʌm, tagam k'ʌʌn dak'ĩir.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Magju k'ãai hãbmua k'ãijã hich jua pʌr nʌm p'iesta hee pãach t'ʌ̃r haauwai pãachta warm k'ʌʌn hëugarcharam sie gaai jupbat hajim hanaabá. Pãar mam hohoodö nʌm hoobaawai, chi jua pʌr chirʌm wounau pãrag, “Keena, jũrr mau na jupbahut” habaawai, chigag chuk'u pãachta warm k'ʌʌn na hohoodö haimaju.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Mag, pãrag mag chirʌmʌn, har hamach t'öwia chik'am dʌ̈i hat'uucha haajem k'ʌʌnta jũrr mʌg hatag paawai ham Hẽwandamag chaigpa hoo sĩsidʌ haju. Maimua har mag hamach dʌ̈i hat'uu nʌm k'ʌʌn hichaaurjã magʌm haba sĩi warag serbiibamjö haajerr k'ʌʌnta jũrr mʌg hatag paawai Hẽwandamau warm k'ʌʌn k'ãyaujã hʌ̃rpai hapiju hajim haajem.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Maimua hich t'ach k'ömk'ĩir t'ʌ̃rtarrag magjim hanʌm hich Jesuu: ’Deeu pʌch p'iejãb dʌ̈rrcha wauwia t'ach k'ömk'ĩir hõor t'ʌ̃ʌrwai hoob sĩi pʌch k'apk'ʌʌn happai t'ʌ̃rk'ʌyam hajim hanʌm, ni pʌch k'odnaan, ni sĩi t'ʌ̃r k'odpaim k'ʌʌn happaijã t'ʌ̃rba, ni sĩi p'atk'on paraam k'ʌʌn pʌch dʌ̈i hãba di dak'a naajem k'ʌʌn happaijã hoob t'ʌ̃rk'ʌyam. Pua magʌm k'ʌʌnta k'ĩirjuwia t'ʌ̃rk'ʌʌimʌn, magan hamaujã hagjö wauwia pʌ t'ʌ̃r hat'aawai deeu pʌrʌg p'agbarmjöta haju.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Magju k'ãai pʌch p'iejãb pöm waupʌ̈iwia t'ach k'oog hõor t'ʌ̃ʌrwai dau hap'ʌʌm k'ʌʌndamta t'ʌ̃rbá hajim hanʌm: har bʌ̈ bisi wa juadam k'ãijã bisi k'it'ëem k'ʌʌn, har k'u t'ũuiba t'ũuiba k'it'ëem k'ʌʌn, wa har dau k'ĩsu k'it'ëem k'ʌʌn k'ãijã.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Pua mag k'it'ëem k'ʌʌn dʌ̈ita magmʌn, hamau chadcha pʌ dʌ̈i pöd hagjö habaju, mamʌ magtarr paar Hẽwandamauta jũrr pʌ honee hapiju. Har hi hiek hʌ̈k'a durrumua k'ëchtarr k'ʌʌn deeu hiiu p'iidʌ nʌm jaar, magtarr jũrran hichdëuta pʌrʌg p'agjugui ha jaaumajim haajem.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Mag Jesús hiyʌ̈ʌ sim hũrwia, hãb hi dʌ̈i hãba t'ach k'ö sĩerrau hirig, —Hʌ̃gt'ar pawiajã hich mʌg cha maach nʌmjö Hẽwandam dʌ̈icha t'ach k'ö sim wounan chadcha hi honee hajugui hajim hanʌm.
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Hichig magbaawai jũrr Jesuu hirig, —Mua pʌrʌg nem hĩgk'ak'imgui hajim hanʌm. Magnaa, Jöoi hãb sĩejim haajemgui hajim hanʌm. Mag jöoirau hõor k'apank'am k'ʌʌnag jaau wai sĩejim haajem, hichdëu p'iejãb pöm waubapäaiwai mak'ʌʌn t'um hich haig t'ach k'oon bëemk'ĩir.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Maimua chadcha p'iejãb wauwia, ya t'ach k'öju hed haadeewai, chi patrón jöoirau hich chog pʌ̈ijim haajem, hich dʌ̈i hiek'atarr k'ʌʌn haar jaaubaimaawai t'ach k'oon bëemamk'ĩir.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Maimua mawia, chi chogau jajawagmampierr bëemaaugau, jũrr pogk'a jaaumaajeejim haajem, chi bëeju harr k'ʌʌnau. Nacha jaauwimatarr haiguimua magjim hanʌm: “Chaig hewaa jẽb për hautarr hoon maju chiraawai mʌ pöd mabam; hidëu hẽudeem hat'ee k'ërtarrau” hajim hanʌm.
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Maimua hãbak'ai haar jaaubaimaawai maguajã hagjö, “Mʌ pöd mabam, p'ak hemk'ooin diez heeu përk'a hautarr p'idag hee wai jẽraan p'ë harrju haawai. Jãgba hak'iin chadau mʌ mak'amgui” hajim hanʌm.
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Hich mag jajawagmamua hẽudeecharam haar jaaubaimaawai magua paawai magjim hanʌm: “Mʌ maju hajieb mamʌ, mʌch hʌʌi dʌ̈i hewaa pa chiraawai pöd mabajugui” hajim hanʌm.
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Magbaawai mag chi hiek jaau chitarr woun deeu hich happai bëewi hichig warm k'ʌʌnau jaaumarrjöo jũrr hich patronag jaauchëjim haajem. Mag hũrbaawai jöoi k'ĩir machag t'ʌnʌmua magjim haajem, hich chogag: “Petá” hajim hanʌm, “deeu. Maimua jöpk'ar jũrr kaaijã hee har dau hap'ʌʌ k'it'ëem k'ʌʌn p'ë haipidú hajim hanʌm: har bʌ̈ bisi wa juadam k'ãijã bisi k'it'ëem k'ʌʌn, k'u t'ũuiba t'ũuiba k'it'ëem k'ʌʌn, maimua har dau k'ĩsu k'it'ëem k'ʌʌnpa.”
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Mag jaaubaawai chi chogau mawia, hichdëu jaaupʌ̈itarrjö hawia, deeu barchëwia magjim haajem, hich patronag: “Mua t'um pʌchdëu jaautarrjö habarm. Mamʌ magʌmjã hagt'a hõor k'apaana dʌ̈rr haju simgui” hajim hanʌm.
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Magbaawai hich jöoirau deeu magjim hanʌm, hich chogag: “Jũrr p'öbör higaau mawia parhooba har hich jãg dau hap'ʌʌ k'it'ëem k'ʌʌn t'um pʌchdëu hoomam p'ë haipidú” hajim hanʌm, “warre hõrau di dʌ̈rrk'aba sĩwaag. Pʌch hiek hʌ̈k'aba habaawai hamag t'um hajap'a jaaumamua hichiita mua ham mʌch dʌ̈i t'ach k'ömk'ĩirta t'ʌ̃rk'ʌʌi chirʌm habá” hajim hanʌm.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Ya maadëu k'ap'ʌ nʌm, har nacha t'ʌ̃rwia bëeba harr k'ʌʌnau chan hamau bʌ̃ʌrjã mʌ t'ach hisĩebajugui hajim hanʌm, chi nacha t'ʌ̃rtarr k'ʌʌn higwia.
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Mag Jesús mam dʌ̈i hi hẽudee hõor pöoma wëtmajim haajem. Mag hich hẽudee wëtum k'ʌʌnag magjim hanʌm:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 —Hãbmua k'ãijã mʌ dʌ̈i hogdʌba nʌrraju k'ĩirju simta k'ũchpaijã hich dënnaan k'a hogdʌmap'a wa hich hʌʌi, hich chaain, hich k'odnaan k'ãijã hogdʌmap'anaa hich dau hap'ʌʌ haju k'ãijã k'ĩirju sim chan, pöd mʌ dʌ̈i k'apeer k'aju k'aba simgui hajim hanʌm.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Har chi mʌ dʌ̈i nʌrram k'õsi simuan warre hich p'it'urg hau nʌrrajujã k'ap'ʌ haju haai simgui hajim hanʌm, mʌ gaaimua chik'amnau hich t'õoju k'ap'ʌ hawiajã hich mag mʌ bʌ̈ hogdʌba nʌrraju haawai. Mag hãwatbaju chan, parta hidëu k'õs mʌ dʌ̈i nʌrrʌm hajugui hajim hanʌm.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Magnaa hamag, ’¿Chijãg wounauta hich di hëwaagpaawai nacha k'ĩirju sĩi habaju k'ai hajim hanʌm, k'an nemta p'ë hauju, k'achpai higju, wa p'atk'on k'ãijã dʌ̈rr k'aba habaawai pöd nem higju t'um p'ë haubaju k'ãijã k'ap haag?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Magjã k'ĩirjubanaa, heeu dëgölp di hëuju haadëwia, dibʌ̈ happai k'ãijã juk'a sĩuwia, pöd hëu hauba hich mag werba sĩuk'iin, bigaaum k'ʌʌnau hich k'ĩircha k'ãijã hi wauwia hirig,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 “Mʌg wounaun par di hëu haubajuuta sĩi dibʌ̈ happai jãg hidëu k'õs juk'abaadëjim” hajugui hajim hanʌm. Hich jãg di hëwaagpaawai k'ĩirjuajemjöta k'ĩirjuju haai simgui hajim hanʌm mʌ dʌ̈i nʌrraagjã, dich dau hap'ʌʌ haju k'ap'ʌ simjã magʌm higba warag magʌm hãwat nʌrraag.
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Magnaa deeum ejemplo higwia, ’Wa magbam k'ai, ¿k'anim reita deeum hagjö hichjö reik'a sim dʌ̈i juurhi hee hich wërbʌan maju nawe k'ĩirju sĩi habaju k'ai hajim hanʌm, hajap k'ap haag? Hirua k'ap'ʌ simgui hajim hanʌm, warmua soldaaun k'apanag veinte mil wai sĩewai hichdëu diez milpai wai sim. Mag juurhi hee maju nawe, ¿hirua k'ĩirju haubaju k'ai, mag hich soldaaun magcha k'apan k'aba durrum dʌ̈i warm k'ʌʌn k'apan t'ʌnʌm haar wërbʌan petaawai hichdëu pödbaju?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Hirua mag k'ĩirjumʌn, hagt'a warm dʌ̈i t'ẽuju nawe, warp nʌwe k'aug haujugui hajim hanʌm, hichdëu pödbaju. Magbaawai hirua hich soldaaun warm k'ʌʌn haar chogpʌ̈iju, mak'ʌʌnau chaigpabaimaawai wërbʌju harrjã wërbʌba warag k'õinaa nʌisieg.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Hich hagjöta haajemgui hajim hanʌm hĩchab mʌ dʌ̈i k'apeerk'aagjã. Mʌʌta nacha pãrau hʌ̃rcha k'õsinaa mʌg jẽb gaaim nem pãachdëu k'õsim t'um hisegbam chan, pöd mʌ k'apeen haju k'aba nʌmgui hajim hanaabá.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Mag hamach nem hisegmap'am k'ʌʌn higwi hiek'ak'agmamua hĩchab, ’T'ak'aran chadcha nem hajap'amʌugui hajim hanʌm; mamʌ mag sim nak'a haadëk'iin, ¿k'ant'ee serbiiju? Pöd bʌ̃ʌrjã hagua nem p'öju k'aba,
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 ni jẽb p'ʌichichag dʌ̈i waaurëunaa nemjĩir bʌ̈ k'uagjã serbiiba sĩsiju. Mag serbiiba sĩsiewai sĩi barpʌ̈ijugui hajim hanaabá. Hich jãgaugui hajim hanʌm hĩchab har mʌ hiek hʌ̈k'amaaugau hamach nem k'õchag t'um hisegba nʌm k'ʌʌnjã. Keena, jʌ̃g hʌ̃rʌʌnaa cha mua jaau chirʌm hajap'a hũrbat ha jaaumajim haajem, hich Jesuu.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.