Lucas 13

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hich mag hed gaai hĩchab hãaur k'ʌʌn hich Jesús sim haig bëewi hirig nem hĩgk'a naaichëjim haajem. Mag hĩgk'amamua hirig, —Galileapien Haai hi jëeujem deg nemchaain k'ëchwia p'aa nʌmua hagua Hẽwandamag hamach k'aibag chugpaapi jëeu naajimgui hajim hanʌm. Ham mag Hẽwandamag jëeu durrumta, ham haig Pilato soldaaun bëewia sĩi ham k'ëchpʌ̈ichëjim haajemgui ha jaau naaichëjim haajem.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Mag hichig jaaubaicheewaita Jesuu hamag, —¿Pãrau k'ĩirjuawai, mag Pilato soldaaunau dau haugjã chuk'u k'ëchpʌ̈itarr k'ʌʌn warm k'ʌʌn hagjö Galileapienk'a t'ʌnʌm k'ãyaujã hatcha k'aibag pöm sĩsid haawaita mag ham k'ëchpʌ̈ijim k'ai? hajim hanʌm jũrr hamag.
2 Então Jesus disse:
3 Mag gaaimua k'abajim, mamʌ mua pãrag jaauk'imgui hajim hanʌm: Pãrauta chadcha pãach k'aibag t'umaa hãsie hewag k'ĩirjuwia Hẽwandamag chugpaapi jëeubam chan pãachjã dʌ̈i k'ëchjurau hajim hanaabá, hamachigcha.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 ¿Wa pãrau k'ĩirjuawai, har t'ʌrrdö Siloé haajem higaau di pöm sĩerr burrwai hõor dieciocho k'ëchtarr k'ʌʌnta tagam k'ʌʌn Jerusalén p'öbör hee naajem k'ʌʌn k'ãyaujã hiekk'õr pömaacha naajĩwa hajim hanʌm, Hẽwandam dau na?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Mag hamach happaita Hẽwandam dak'ĩir hiekk'õr pömaacha narr gaaimuajã k'abajimgui hajim hanʌm, deeu hichdëupai. Hẽwandam dak'ĩran t'um hich hagjö t'ʌnʌm, nem k'aibag. Pãraujã hĩchab pãach k'aibag t'umaa k'ĩirjuwia Hẽwandamag chugpaapi jëeubam chan pãach t'um ni hãbjã peerdʌbamgui hajim hanaabá.
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Mag jaau dichwia hichdëupai mʌg nem hĩgk'aa hamag jaaujim haajem: ’Woun hãbmua hich uvadö hee nemjõ higo hanʌm jĩir wai sĩejim haajem. K'ãai hãb jõm k'õchag haadeewai haar hoon majim hanʌm. Mamʌ mag hoon maawai bʌ̃ʌrjã chëba sĩi hë meuu dʌnaajim hanaabá.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Magbaawai di haig pachëwia magjim hanʌm, chi nemjĩir jaarjemʌg: “Higo jõm k'õchgau año t'ãrjup pam sĩi haar hoo k'ʌrrk'a chirʌm; mamʌ chëba sĩerraawai gaai hooimaba haajem. Jãgan jãg sĩpí warag t'ubapʌ̈i” hajim hanʌm. “Magba par chëbam jãg sĩejemgui” hajim hanʌm.
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Magbaawai, “Patrón jöoi, magan hidëu año hãb hoo hat'á” hajim hanʌm, chi nemjĩir bʌ̈ p'ʌajem wounau. “Jãg sim k'ai, mua warag hag bʌ̈k'ʌrr wa p'ʌʌrdʌpʌ̈inaa p'ʌichichagau hi bʌ̈ k'uajugui” hajim hanʌm, “chëmk'ĩir.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Mag bʌ̈ k'uabaawai chëmʌn hʌ̈uma” hajim hanʌm. “Mamʌ mag bʌ̈ k'ua nʌmjã hich magpai chëba habarmʌn magan chadau t'upʌ̈ijugui” hajim hanʌm, chi bʌ̈ jaarjemua.
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Biek hãb jua hʌ̃i nʌm hed Jesuu Hẽwandam hiek jaau sĩejim haajem, judionaan hãba biirdʌwia Hẽwandam hiek jaaujem deg.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Maig hʌʌi hãb sĩejim haajem. Mag hʌʌi mor machpawia dieciocho años sĩi jã bʌrëu k'itaajeejim hanaabá, bën k'aigbam hi mor hee dubwia. Magtarr haigmua pöd bʌ̃ʌrjã p'õ k'ajap'a t'ʌrrk'aba hich mag k'itaajeejim hanʌm.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Jesuu mag hoo hat'aawai dau hee haug k'augwia, hi t'ʌ̃r haunaa hirig,
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 “Mua pʌ monaauk'im” hanaa, hi hʌ̃r jua hausĩubarm bʌ̈rre p'õ t'ʌrrk'a k'ajapp'a hoo dʌnʌisijim hanaabá, monakk'a. Mag hich monaaubapäaiwai honegau Hẽwandamag, “Hẽwandam, hĩsin chadau pua mʌ hʌ̈uta habarm. Pʌjö jua t'eegk'am chan mʌg jẽb gaai chuk'um. Hʌ̈u habarmgui” hajim hanʌm.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Mamʌ magbaawai mag hamach hãba biirdʌ nʌm hag degam chi pörk'a sĩerr Jesús dʌ̈i meeuk'abaadëwia jũrr k'ĩir mor chigpai hõragta, —Seman gaai seis diaspai p'idk'aju haai nʌmgui hajim hanʌm. Mag seis diam heen chadau pãadëu bëewia pãach monaaupibat hajim hanʌm. Mamʌ hoob mʌg sĩi jua hʌ̃i k'eeujem hed k'abajupama hajim hanʌm.
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Magbaawaita maach Pör Jesuu hirig magjim hanaabá:
15 Então o Senhor respondeu:
16 Pãrau pãach nemchaainjã mag dö döpi k'ʌrrk'a nʌmta, ¿k'an jãgwia mʌg hʌʌi hĩchab warrgar jöoi Abrán k'ararrau hʌ̈k'aajerr hag Hẽwandam gaai hʌ̈k'a simta pöd hi monaauju k'aba sĩ, jua hʌ̃ʌijem hed hawia? Jãg sim haig hijã hĩchab dieciocho años meperau hi pʌrnaa hö jʌ̃ wai simjö simta hẽerpʌ̈i nʌm k'abahab hajim hanʌm, jãg bënëu hi hogdʌpʌ̈imk'ĩir.
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Jesuu mag hamach höbeerbapʌ̈im hũrwia hi hoomap'a haajem k'ʌʌn t'um chigaa hap'öbaadëjim hanaabá, hamachta. Mag ham chigaa nʌm hee, tagam k'ʌʌn t'um haig narr k'ʌʌnau hamach daúa Jesuu mag nem wau sim hoo nʌm gaaimua honee nʌm hiek'au Hẽwandamag, “Hʌ̈u chadcha pua marag pʌch jua t'eeg hoopibarm Hẽwandam; hag na marau mʌgjö chan nem hooba haajemgui” ha hiek'a naajim haajem.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Mag hiek'ak'agmamua hĩchab magjim hanʌm hich Jesuu: ’¿Pãrau k'ap'ʌ nʌ, jãga sim habarí Hẽwandam hiek mua jaau chitʌm, maimua k'anjöta sim ha mua pãrag jaaubark'iin? hajim hanʌm.
18 Jesus disse:
19 Magnaa hichdëupai, Mʌg Hẽwandam hiek'an mostaza daudam woun hãbmua hich nemjĩir hee jĩirjemjöta sĩerrʌm. Hichta nemjĩir daudam t'umaam k'ʌʌn k'ãyaujã bʌ̃rʌʌcha k'itʌm. Mamʌ mag k'itʌmʌn nem bãau k'ap'í bãauwia sĩi pabʌ̈ pöm hãdëe dʌnʌisiejemgui hajim hanʌm. Mag hãdëe dʌnʌisiewai nemchaaindamau hag gaai hamach didam hëup'öbaadeejem. Hich hagjöta simgui hajim hanʌm hĩchab mʌg Hẽwandam hiek mua pãrag jaau chitʌmjã. Mʌʌgwaiwe chan k'apan k'abata hʌ̈k'a durrum; pari mag durrumuata warag nem pöm haaidʌbapäaiwai, hõor k'apank'am k'ʌʌnau hʌ̈k'ajugui hajim hanʌm.
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Maimua deeu hichdëupai hamag, ’Pãrau k'ĩirjuawai ¿jãga sim habarí Hẽwandamau hich hiek haaidʌpi nʌm, maimua jũrr k'an dʌ̈ita mua pãrag jaaubark'iin? hajim hanʌm.
20 Jesus continuou:
21 Hich hiiu haawai hich hiek haaidʌpi nʌmʌn, hʌʌi hãbmua harin dʌ̈rrcha sim hee levadura pʌ̈itarrjöta sĩerrʌmgui hajim hanʌm. Levadura bʌ̃rʌʌ pʌ̈itarrjã maadëu haaidʌmam chan hooba haajem; mamʌ mag simuan harin t'um hʌrpi haaujem. Hich hagjöta simgui hajim hanʌm hĩchab Hẽwandam hiek mʌg mua jaau chitʌmjã. Mʌʌgwaiwe chan hõor pöm mʌg wëjöm hee hagt'a pömcha haaidʌba sim. Mamʌ mʌg hatagta durr warp'am magwe haaidʌbaadee t'umaam k'ʌʌnau hũrab k'aba hũrjugui hajim hanʌm, hich Jesuucha.
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Jesuu hich mag Hẽwandam hiek jaau nʌrraajeejim haajem p'öbörpierr, didam k'apan k'aba dʌnʌnʌidʌm heem magwe hich nʌrrʌmpierr. Mag mamua warag Jerusalenag maa hajim haajem.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Hi mag nʌrrʌm hee hãbmua hirig, —Señor, ¿hʌ̃gt'ar höbërju k'ʌʌnta k'apanaacha nʌ wa hok'ooju k'ʌʌnta k'apanaacha nʌwa? hajim hanʌm.
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 —Hʌ̃gt'ar höbëraagan, puertdidam bʌ̃rʌʌ k'itʌm hee dubaagpamjöta haajemgui hajim hanʌm. Muan pãragan, mag puertdidam p'ĩrk'i k'itʌm heeta dubju hẽk'abat ha chirʌm. Mʌg hatag hõor pöm hag hee dubam k'õsi hajup mamʌ, mag t'ʌnʌm k'ʌʌn heem hãbjã pöd dubbajugui hajim hanʌm.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Pãrau dubaag hẽk'awiajã ya chi dik'ʌ jöoyau p'ãarbapʌ̈im chan, par pãrau daaugajãrmua, “Señor, maar weeu hat'á” hawiajã, jũrr hierrmua hirua pãrag, “¿Pãar jamaam k'ʌʌnauma? Pãar chan mʌ haiguim k'ʌʌn k'abamgui” haju, warag weeu haubaju haawai.
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Magbaawai pãach weeu haumk'ĩir, pãrau hirig magjurau: “¿Pua maar k'augbata chirʌ́? Maar pʌ dʌ̈i hãba t'ach k'oojerr k'ʌʌn k'abahab. Pʌ k'abajieb maar maestro. Pua hante maar p'öbör hee Hẽwandam hi jaauba haajeejieb” haju hirig.
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Mamʌ magbaawai hirua hĩchab pãrag magju: “Ya mua pãrag jaaubarm. Mua chan tag pãar k'augbam. Pãach sĩi nem k'aigbam happai wau wënʌrraajerr k'ap, pãadëu warag pãachta mʌ haigmua chawag hërëubaadët” ha hiek'ajugui hajim hanʌm, Hẽwandamau pãrag.
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Pãrau hoowai chadcha pãach daaugajãrpai t'ʌbagk'a nʌisim hoobaawai, pãrau hicharaucha sereeu höo t'ʌnʌmua, warag gaai machgaupa hihesse haadëp'ʌmua, pãrau hoojugui hajim hanʌm: jöoi Abrán, Isá, Jacob, maimua tag warrgarwe Hẽwandam hi jaaujerr k'ʌʌn hich dʌ̈i hãba hi bigaau honee hohoodö nʌm. Maagwai pãachta k'õinaa ham mag honee nʌmjö hi dʌ̈i wënʌrraju haajerr k'ʌʌnta pãran hich mag hiseg nʌisim hiek'augui hajim hanʌm.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Maigta pãar k'ĩir machag hajugui hajim hanʌm, pãach pöd dubba nʌm daar durrpierram k'ʌʌnpata dub t'ʌnʌm hoowia. Maig t'ʌnaaju: hedau höbeerjem garm k'ʌʌn, hedau duubjem garm k'ʌʌn maimua deeum durram k'ʌʌnpa bëemawia Hẽwandam dʌ̈i hãba honee t'ach k'oog hohood hap'öbaadëjugui hajim hanʌm.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Mag Hẽwandamau hõor hi hagk'abaadëm hed har mʌg jẽb gaai haawai hamachta warm k'ʌʌn k'ãaijã hajapcha nʌm haajem k'ʌʌnta k'apan k'abacha höbërju. Mag k'ãyau har chik'amnau serbiibag p'ëejem k'ʌʌnta k'apanaacha Hẽwandam sim haar höbërjugui hajim hanʌm, hich Jesuu.
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Hich mag hedcha Hẽwandamau Moiseeg hich hiek p'ãpitarr hajapcha hʌʌrk'aajem k'ʌʌn Jesús haig bëewi hirig, —Rey Herodeeu pʌ t'õopäaig hẽk'a sim. Pʌchta mʌigmua jöpk'aa higbaad haichëjierram hanʌm.
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Magbaawai hichdëu hamag magjim hanʌm:
32 Jesus respondeu:
33 mag hagt'a höba sĩewai hich mʌg mʌch p'idag höpʌ̈ibam haarjã hogdʌba jaau chitʌmua Hẽwandam hi jaaujem k'ëchmien p'öbör hee barjugui hajim hanʌm, Jerusalén. ¡Jãga mag mʌjã hĩchab Hẽwandam hi jaaumieta Jerusalén p'öbör chaaur hamau mʌ t'õobarjugui! hajim hanaabá.
33 E Jesus continuou:
34 Maimua Jerusalenpienta warag hʌ̃apërwia magjim hanʌm: ’¡Hëh! ¡Aay, Jerusalenpien! Pãraun chadcha warrgarweta Hẽwandamau hich hi jaaumk'ĩir chogpʌ̈i nʌm k'ʌʌnjã k'a k'õchk'aba, pãrau warag mokoujã ham bar wai nʌmua k'ëchpʌ̈imaajemgui hajim hanʌm. Biek k'apan mua pãrag jaaujeejim, hãt'ãrr hʌʌirau hich chaaindam t'umaa hich hich heegar t'ʌa wai juupjemjö, pãar t'ʌa wai chitaag. Mamʌ magtarrjã pãachdëuta bʌ̃ʌrjã mag k'õchk'abajierramgui hajim hanʌm.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Jãgtarrau nau pãrau hoomaa habarjugui hajim hanʌm. Nau mʌ mʌg chitʌʌ hawia petaawai Hẽwandamau sĩi di pariim hee wouchnaan p'ëpʌabaajemjöta t'ʌbagk'a nʌisijugui hajim hanʌm, pãran. Magbarm haigmua chan tag pãrau mʌ hoobamgui hajim hanʌm. Pãrau mʌ hoojuun, hãba ya pãachdëucha deeu mʌ hurum hoowia, “Hʌ̈uchata Hẽwandam, pua pʌch jũrr pʌch Chaaita maar hat'ee Reik'a pʌ̈ibarm” hanʌm haigta pãrau deeu mʌ hoojugui hajim hanʌm.
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.