Atos 22
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs VC
1 —Keena k'odamnaan, jöoinpa t'um, mʌ hiek hũrbat, mua mʌchdëupai mʌch k'aigpër hiek'aagpamgui hajim.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Pabloou hamachig hebreonaan meúata mag hiek'abaadëm hũrbaawai chará warag sĩi k'ĩuu hũrp'öbaadëjim. Mag hõor k'ĩu t'ʌnʌm hee, hiek'amamua Pabloou mamagag majim:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Mʌʌn judío charau. Mʌ Cilicia durr t'aabajimgui hajim, p'öbör Tarso hanʌm hee. Mamʌ mʌch herraawe mʌig Jerusalén bëewia hich mʌigpai jöoipa chirʌmgui hajim. Mʌ maestro Gamalielau mʌrʌg wajap'a maach jöoin hiita t'umaa jaau bãaujimgui hajim. Magtarr haawai mʌch t'ãardamaucha Hẽwandam dau na nem hajap'a waum k'õsi waujuuta hẽk'a chitaajemgui hajim, hich jãg pãrau haajemjö hĩchab.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Warran chadcha mua mʌg Jesús hiek hʌ̈k'a wënʌrrʌm k'ʌʌn pʌr hauwi dau hap'ʌʌ wawaag ham hẽudee hẽk'aajeejim. Mag pʌr hauwi, hʌʌin hawiajã, bʌ̃ʌrjã dau haug k'augba cárcel deg dubpʌ̈imaajeejimgui hajim, mʌchdëucha.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Mua maagjerr p'adnaan pöröu k'ap'ʌnaa hĩchab chi pörnaan hi k'ãai jua heegpaim k'ʌʌnaujã k'ap'ʌ nʌmgui hajim, hamach paarmua mʌrʌg hẽsap wau deejerr haawai. Biek hãb hamachdëucha mʌrʌg hẽsap wau deejierramgui hajim, Damasco p'öbör hee maach k'odnaan judionaan haar mag hẽsap dʌ̈i mawi, Jesús hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌn pʌrk'a haut'urwi, mʌig Jerusalén haipierrwai ham gaai hamachdëu hampierr haag.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Pabloou mag hichdëupai hich jajawagmamua, ’Mamʌ mag mʌchig hẽsap wau deebaawai hag dʌ̈i mamta, ya Damasco dak'a hedausĩejö nʌm hee dëgölp pagt'ʌm daujö hedjã heemua p'ʌr jẽer hat'amua
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 warre mʌ jẽk'ʌt barwerbpʌ̈ijimgui hajim. Mag jẽk'ʌt chirʌmua hũurwai hõor chuk'u sim heemuata mʌ t'ʌ̃rcha t'ʌ̃rt'ʌ̃rnaa, “¿K'ant'eeta pua jãgcha jãg mʌ hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌn k'aibag wawaag ham hẽudee hẽk'a nʌrrʌ́ma?” ha sĩejim mʌrʌg.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mʌchig magbaawai jũrr mua hirig, “Señor, ¿ma pʌ k'aiuma?” ha chirajim. Magbaawai mag hõor chuk'u sĩerr heemua mʌrʌg, “Mʌʌn Jesús, Nazaretpierrau ha sĩejim. Pua jãg mʌ k'apeen hẽudee hẽk'a nʌrrʌm haig, mʌ hẽudeeta hẽk'a nʌrrabahab” hajim.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Magbaawai mʌ dʌ̈i wënʌrrarr k'ʌʌn mag pagt'ʌm daujö pʌr jẽer hat'am hoowia jãp'ierr nʌisijim. Mamʌ mag hõor hiekjö mʌrʌg hiek'atarr chan pöd hamachdëu k'augbajierram, k'an hata hiek'a sĩejim k'ai.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Magbaawai mua maach Pör Jesuug, “Señor, ¿mua jãga haju haai chirʌ́?” ha jëeujim, mʌchig mʌchdëu nem wauju jaaumk'ĩir. Magbaa hirua mʌrʌg, “P'iidʌwia warag pʌch maa harrag pet” hajim, “Damascoog. Jamta pʌchdëu nem wauju t'um pʌrʌg k'ap jaaujugui” hajim mʌrʌg.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Mag harar wʌʌ jẽer hat'arrau warre mʌ dau k'augba pʌabjerr haawai mʌ k'apeenau sĩi mʌ jua gaai pʌrnaata Damascoog mʌ bãyeu harrjierramgui hajim Pabloou, hichpai jaaumamua.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Magnaa, ’Mag p'öbör hee sĩejimgui hajim, woun jöoi hãb Ananías hanʌm. Mag jöoi Hẽwandam dau na hagpierraanaa hĩchab Hẽwandamau Moiseeg hich hiek p'ãpitarr gaai nem jaau sĩsidʌmjã hajap'a hʌʌrk'aajerr haawai, judionaan t'um mag Damasco p'öbör hee naajerr k'ʌʌnau hi hëugar hajap'a hig hiyʌ̈ʌ haajeejimgui hajim.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Mag jöoirau mʌ jẽer chirʌm di haig mʌ hoon bëewi mʌ t'ʌ̃r t'ʌ̃rnaa mʌrʌg, “Hẽwandam gaaimua k'odam, deeu dau wajap'a heerdʌ chirsí” hajim. Mag chadcha hirua magbarm bʌ̈rre mʌ dau heerdʌbaadeewai mua hi k'ĩir heerpa chirsijimgui hajim.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Mag hiek'amamua mag jöoirau mʌrʌg, “Maach jöoin hag Hẽwandamauta pʌ jʌr hat'amgui hajim, hichdëu nem waupim k'õsimta pʌrʌg k'ap'ʌ hapinaa, hĩchab hãb bʌ̃ʌrjã k'aibag chuk'u k'itʌm pʌch daúacha hoonaa pʌch jʌ̃gʌucha hich hiekjã hũrmk'ĩir.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ya pua mag pʌch daúacha hi hoobaawai puata jũrr mʌg hatagjã t'umaam k'ʌʌnag hi hiek pʌchdëu hũrtarr jaaunaa hĩchab pʌch daúa hootarrjã jaau chitajugui” hajim.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Magnaa mʌrʌg, “¿Jãimua pʌ k'ani nʌ chirʌ́ma? hajim. P'iidʌwi, pʌch pör choopibá. Magnaa Hẽwandamau pʌch k'aibag chugpaamk'ĩir Jesucristoog jëeubá” hajim hich jöoi Ananiaau mʌrʌg.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Mag chadcha Ananiaau mʌchig jaautarrjö hawi, mʌ deeu Jerusalenag mawia, Haai hi jëeujem deg Hẽwandamag jëeu chirʌmta sĩi dëgölp mʌ dau heert'ʌg hat'amjö habarm hee, Jesuuta mua hoo hat'ajimgui hajim Pabloou, hichpai jaaumamua.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Mag hich hoopiwia mʌrʌg, “Mʌig Jerusalén chan par pua mʌ hiek hõrag jaauwiajã hamau hʌ̈k'abam. Mag k'ãai pʌchta jöpk'arraapai mʌg p'öbör heemua warag chawag petá” hajim.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Magbaawai mua hirig, “Señor, t'umaam k'ʌʌnau k'ak'apdö t'ʌnʌmgui” ha chirajim, “mua Hẽwandam hiek jaaujem dipierr mawia, pʌ hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌn pʌrk'awia, cárcel deg p'ãarnaa ham wʌmaajerr. Maagjerr hãbmuajã meraa k'aba simgui” ha chirajim. “Mʌchdëucha hamach mag waaujerrta mua hamag pʌ hiek jaauwai, ¿hamau hʌ̈k'abaju?
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Esteban k'ararr pʌ hiek jaau k'itʌm gaaimua t'õo naawaijã dʌ̈i haig chirarr haawai mʌch hipaarmua t'õopi jaaunaa mag chi t'õo narr k'ʌʌn k'ajũajã mʌchdëuta t'ʌa chirajim. Mʌ mag chitarrauta hĩs jũrr mʌch garmua hamag pʌ hiek jaauwai, ¿hamau hʌ̈k'abaju k'ai?” ha chirajim hirig mʌch garmua.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Magbaawai maach Pör Jesuu deeu pʌaba mʌrʌg, “Petá; hichiita deeum durr durr warp mua pʌ pʌ̈i chirʌmgui” hajim, “judionaan k'abam k'ʌʌn hee.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Warran mag hiek'amam hʌ̈u k'ĩu hi hiek hũr naajim. Mamʌ hãbmiecha hirua mag hiek'abapʌ̈im hũrwia deeu sereu p'öbaadeeuta, “Jãg wounan warreta t'õopʌ̈iju haai sĩsim” k'ap'öbaadëjim.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Mag serereuk'amjã pʌam higba, warag k'ĩir machgau hamach k'ajũa mor gaai jũa nʌmta t'ʌrrëujujö, hamachdëu wir haigpai hëudʌdʌtk'am dʌ̈i jẽbpa t'öinaa hʌ̃gt'aag p'öpʌ̈pʌ̈i k'aawai,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 chi comandanteeu warag Pablo cuartel hee hierrag harrpiwi wʌpi jaaujim. Pablo hiek mag hich wʌbaadee, k'an gaaimuata mag hõor sereu t'ʌnʌmua hi t'õopi jaau nʌ ha meerba jaaumk'ĩir hajim haajem.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Mamʌ mag hierr harrwi, hi jua jʌ̃k'anaa, ya hich wʌag habaawai, haig capitán sĩerrag hich Pabloou, —¿Pãrau sĩi hich jãg Romapien pãachdëu wʌm haig wʌju haai nʌwi hajim hanʌm, k'an gaaimuata mʌ mʌg wai nʌ ha k'ap haagjã bʌ̃ʌrjã jëeu hoojã jëeu hooba?
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Pabloou hichig magbaawai chi capitanau hag bʌ̈rre mawia jũrr chi comandanteeg jaaujim hanʌm:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Magbaawai chi comandante Pablo haig bëewi hirig jëeumamua, —¿Chadcha pʌ Romapierrá? Pʌ Romapierr k'ai, mʌrʌg meerba jaaubá hajim hanʌm.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Magbaa chi comandanteeu, —Mʌʌn Romapierr k'aag p'atk'on pöm p'agwiata Romapierr k'ajimgui hajim hanʌm hirig.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Chi soldaaun mag hi wʌju harr k'ʌʌnau mag hũrbaawai warre haigmua chawag hërëubaadëjim hajim. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab chi comandantejã hichpata jãp'ierrbaadëjim hanaabá, Pablo Romapierrk'a simta hichdëu mag hi jua jʌ̃k'apinaa wʌpi jaautarr gaaimua jũrr hichta k'aigba haju k'ĩirjuwi.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Judionaanau Pablo dʌ̈i mamagk'am hoowi chi comandanteeu k'ap'ʌ ham hig sĩejim haajem, k'an gaaimuata hamau hi dʌ̈i mag naajĩ. Mag, warag chi caden Pablo jua gayam hẽerpʌ̈iwia chi p'adnaan pörnaan t'um Asamblea heem k'ʌʌnpa hich haig t'ʌ̃rk'ʌʌipʌ̈ijim haajem. Maimua hag noram ya chadcha t'um hãba biirdʌ t'ʌnʌisiewai chi Pablo dawag haibëewi ham na dʌnʌʌupi sĩujim haajem.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.