Atos 22

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 —Keena k'odamnaan, jöoinpa t'um, mʌ hiek hũrbat, mua mʌchdëupai mʌch k'aigpër hiek'aagpamgui hajim.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Pabloou hamachig hebreonaan meúata mag hiek'abaadëm hũrbaawai chará warag sĩi k'ĩuu hũrp'öbaadëjim. Mag hõor k'ĩu t'ʌnʌm hee, hiek'amamua Pabloou mamagag majim:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 —Mʌʌn judío charau. Mʌ Cilicia durr t'aabajimgui hajim, p'öbör Tarso hanʌm hee. Mamʌ mʌch herraawe mʌig Jerusalén bëewia hich mʌigpai jöoipa chirʌmgui hajim. Mʌ maestro Gamalielau mʌrʌg wajap'a maach jöoin hiita t'umaa jaau bãaujimgui hajim. Magtarr haawai mʌch t'ãardamaucha Hẽwandam dau na nem hajap'a waum k'õsi waujuuta hẽk'a chitaajemgui hajim, hich jãg pãrau haajemjö hĩchab.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Warran chadcha mua mʌg Jesús hiek hʌ̈k'a wënʌrrʌm k'ʌʌn pʌr hauwi dau hap'ʌʌ wawaag ham hẽudee hẽk'aajeejim. Mag pʌr hauwi, hʌʌin hawiajã, bʌ̃ʌrjã dau haug k'augba cárcel deg dubpʌ̈imaajeejimgui hajim, mʌchdëucha.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Mua maagjerr p'adnaan pöröu k'ap'ʌnaa hĩchab chi pörnaan hi k'ãai jua heegpaim k'ʌʌnaujã k'ap'ʌ nʌmgui hajim, hamach paarmua mʌrʌg hẽsap wau deejerr haawai. Biek hãb hamachdëucha mʌrʌg hẽsap wau deejierramgui hajim, Damasco p'öbör hee maach k'odnaan judionaan haar mag hẽsap dʌ̈i mawi, Jesús hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌn pʌrk'a haut'urwi, mʌig Jerusalén haipierrwai ham gaai hamachdëu hampierr haag.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Pabloou mag hichdëupai hich jajawagmamua, ’Mamʌ mag mʌchig hẽsap wau deebaawai hag dʌ̈i mamta, ya Damasco dak'a hedausĩejö nʌm hee dëgölp pagt'ʌm daujö hedjã heemua p'ʌr jẽer hat'amua
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 warre mʌ jẽk'ʌt barwerbpʌ̈ijimgui hajim. Mag jẽk'ʌt chirʌmua hũurwai hõor chuk'u sim heemuata mʌ t'ʌ̃rcha t'ʌ̃rt'ʌ̃rnaa, “¿K'ant'eeta pua jãgcha jãg mʌ hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌn k'aibag wawaag ham hẽudee hẽk'a nʌrrʌ́ma?” ha sĩejim mʌrʌg.
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mʌchig magbaawai jũrr mua hirig, “Señor, ¿ma pʌ k'aiuma?” ha chirajim. Magbaawai mag hõor chuk'u sĩerr heemua mʌrʌg, “Mʌʌn Jesús, Nazaretpierrau ha sĩejim. Pua jãg mʌ k'apeen hẽudee hẽk'a nʌrrʌm haig, mʌ hẽudeeta hẽk'a nʌrrabahab” hajim.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Magbaawai mʌ dʌ̈i wënʌrrarr k'ʌʌn mag pagt'ʌm daujö pʌr jẽer hat'am hoowia jãp'ierr nʌisijim. Mamʌ mag hõor hiekjö mʌrʌg hiek'atarr chan pöd hamachdëu k'augbajierram, k'an hata hiek'a sĩejim k'ai.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Magbaawai mua maach Pör Jesuug, “Señor, ¿mua jãga haju haai chirʌ́?” ha jëeujim, mʌchig mʌchdëu nem wauju jaaumk'ĩir. Magbaa hirua mʌrʌg, “P'iidʌwia warag pʌch maa harrag pet” hajim, “Damascoog. Jamta pʌchdëu nem wauju t'um pʌrʌg k'ap jaaujugui” hajim mʌrʌg.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Mag harar wʌʌ jẽer hat'arrau warre mʌ dau k'augba pʌabjerr haawai mʌ k'apeenau sĩi mʌ jua gaai pʌrnaata Damascoog mʌ bãyeu harrjierramgui hajim Pabloou, hichpai jaaumamua.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Magnaa, ’Mag p'öbör hee sĩejimgui hajim, woun jöoi hãb Ananías hanʌm. Mag jöoi Hẽwandam dau na hagpierraanaa hĩchab Hẽwandamau Moiseeg hich hiek p'ãpitarr gaai nem jaau sĩsidʌmjã hajap'a hʌʌrk'aajerr haawai, judionaan t'um mag Damasco p'öbör hee naajerr k'ʌʌnau hi hëugar hajap'a hig hiyʌ̈ʌ haajeejimgui hajim.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mag jöoirau mʌ jẽer chirʌm di haig mʌ hoon bëewi mʌ t'ʌ̃r t'ʌ̃rnaa mʌrʌg, “Hẽwandam gaaimua k'odam, deeu dau wajap'a heerdʌ chirsí” hajim. Mag chadcha hirua magbarm bʌ̈rre mʌ dau heerdʌbaadeewai mua hi k'ĩir heerpa chirsijimgui hajim.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Mag hiek'amamua mag jöoirau mʌrʌg, “Maach jöoin hag Hẽwandamauta pʌ jʌr hat'amgui hajim, hichdëu nem waupim k'õsimta pʌrʌg k'ap'ʌ hapinaa, hĩchab hãb bʌ̃ʌrjã k'aibag chuk'u k'itʌm pʌch daúacha hoonaa pʌch jʌ̃gʌucha hich hiekjã hũrmk'ĩir.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Ya pua mag pʌch daúacha hi hoobaawai puata jũrr mʌg hatagjã t'umaam k'ʌʌnag hi hiek pʌchdëu hũrtarr jaaunaa hĩchab pʌch daúa hootarrjã jaau chitajugui” hajim.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Magnaa mʌrʌg, “¿Jãimua pʌ k'ani nʌ chirʌ́ma? hajim. P'iidʌwi, pʌch pör choopibá. Magnaa Hẽwandamau pʌch k'aibag chugpaamk'ĩir Jesucristoog jëeubá” hajim hich jöoi Ananiaau mʌrʌg.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Mag chadcha Ananiaau mʌchig jaautarrjö hawi, mʌ deeu Jerusalenag mawia, Haai hi jëeujem deg Hẽwandamag jëeu chirʌmta sĩi dëgölp mʌ dau heert'ʌg hat'amjö habarm hee, Jesuuta mua hoo hat'ajimgui hajim Pabloou, hichpai jaaumamua.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Mag hich hoopiwia mʌrʌg, “Mʌig Jerusalén chan par pua mʌ hiek hõrag jaauwiajã hamau hʌ̈k'abam. Mag k'ãai pʌchta jöpk'arraapai mʌg p'öbör heemua warag chawag petá” hajim.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Magbaawai mua hirig, “Señor, t'umaam k'ʌʌnau k'ak'apdö t'ʌnʌmgui” ha chirajim, “mua Hẽwandam hiek jaaujem dipierr mawia, pʌ hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌn pʌrk'awia, cárcel deg p'ãarnaa ham wʌmaajerr. Maagjerr hãbmuajã meraa k'aba simgui” ha chirajim. “Mʌchdëucha hamach mag waaujerrta mua hamag pʌ hiek jaauwai, ¿hamau hʌ̈k'abaju?
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Esteban k'ararr pʌ hiek jaau k'itʌm gaaimua t'õo naawaijã dʌ̈i haig chirarr haawai mʌch hipaarmua t'õopi jaaunaa mag chi t'õo narr k'ʌʌn k'ajũajã mʌchdëuta t'ʌa chirajim. Mʌ mag chitarrauta hĩs jũrr mʌch garmua hamag pʌ hiek jaauwai, ¿hamau hʌ̈k'abaju k'ai?” ha chirajim hirig mʌch garmua.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Magbaawai maach Pör Jesuu deeu pʌaba mʌrʌg, “Petá; hichiita deeum durr durr warp mua pʌ pʌ̈i chirʌmgui” hajim, “judionaan k'abam k'ʌʌn hee.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Warran mag hiek'amam hʌ̈u k'ĩu hi hiek hũr naajim. Mamʌ hãbmiecha hirua mag hiek'abapʌ̈im hũrwia deeu sereu p'öbaadeeuta, “Jãg wounan warreta t'õopʌ̈iju haai sĩsim” k'ap'öbaadëjim.
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Mag serereuk'amjã pʌam higba, warag k'ĩir machgau hamach k'ajũa mor gaai jũa nʌmta t'ʌrrëujujö, hamachdëu wir haigpai hëudʌdʌtk'am dʌ̈i jẽbpa t'öinaa hʌ̃gt'aag p'öpʌ̈pʌ̈i k'aawai,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 chi comandanteeu warag Pablo cuartel hee hierrag harrpiwi wʌpi jaaujim. Pablo hiek mag hich wʌbaadee, k'an gaaimuata mag hõor sereu t'ʌnʌmua hi t'õopi jaau nʌ ha meerba jaaumk'ĩir hajim haajem.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Mamʌ mag hierr harrwi, hi jua jʌ̃k'anaa, ya hich wʌag habaawai, haig capitán sĩerrag hich Pabloou, —¿Pãrau sĩi hich jãg Romapien pãachdëu wʌm haig wʌju haai nʌwi hajim hanʌm, k'an gaaimuata mʌ mʌg wai nʌ ha k'ap haagjã bʌ̃ʌrjã jëeu hoojã jëeu hooba?
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Pabloou hichig magbaawai chi capitanau hag bʌ̈rre mawia jũrr chi comandanteeg jaaujim hanʌm:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Magbaawai chi comandante Pablo haig bëewi hirig jëeumamua, —¿Chadcha pʌ Romapierrá? Pʌ Romapierr k'ai, mʌrʌg meerba jaaubá hajim hanʌm.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Magbaa chi comandanteeu, —Mʌʌn Romapierr k'aag p'atk'on pöm p'agwiata Romapierr k'ajimgui hajim hanʌm hirig.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Chi soldaaun mag hi wʌju harr k'ʌʌnau mag hũrbaawai warre haigmua chawag hërëubaadëjim hajim. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab chi comandantejã hichpata jãp'ierrbaadëjim hanaabá, Pablo Romapierrk'a simta hichdëu mag hi jua jʌ̃k'apinaa wʌpi jaautarr gaaimua jũrr hichta k'aigba haju k'ĩirjuwi.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Judionaanau Pablo dʌ̈i mamagk'am hoowi chi comandanteeu k'ap'ʌ ham hig sĩejim haajem, k'an gaaimuata hamau hi dʌ̈i mag naajĩ. Mag, warag chi caden Pablo jua gayam hẽerpʌ̈iwia chi p'adnaan pörnaan t'um Asamblea heem k'ʌʌnpa hich haig t'ʌ̃rk'ʌʌipʌ̈ijim haajem. Maimua hag noram ya chadcha t'um hãba biirdʌ t'ʌnʌisiewai chi Pablo dawag haibëewi ham na dʌnʌʌupi sĩujim haajem.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.