Atos 22

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 —Keena k'odamnaan, jöoinpa t'um, mʌ hiek hũrbat, mua mʌchdëupai mʌch k'aigpër hiek'aagpamgui hajim.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Pabloou hamachig hebreonaan meúata mag hiek'abaadëm hũrbaawai chará warag sĩi k'ĩuu hũrp'öbaadëjim. Mag hõor k'ĩu t'ʌnʌm hee, hiek'amamua Pabloou mamagag majim:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Mʌʌn judío charau. Mʌ Cilicia durr t'aabajimgui hajim, p'öbör Tarso hanʌm hee. Mamʌ mʌch herraawe mʌig Jerusalén bëewia hich mʌigpai jöoipa chirʌmgui hajim. Mʌ maestro Gamalielau mʌrʌg wajap'a maach jöoin hiita t'umaa jaau bãaujimgui hajim. Magtarr haawai mʌch t'ãardamaucha Hẽwandam dau na nem hajap'a waum k'õsi waujuuta hẽk'a chitaajemgui hajim, hich jãg pãrau haajemjö hĩchab.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Warran chadcha mua mʌg Jesús hiek hʌ̈k'a wënʌrrʌm k'ʌʌn pʌr hauwi dau hap'ʌʌ wawaag ham hẽudee hẽk'aajeejim. Mag pʌr hauwi, hʌʌin hawiajã, bʌ̃ʌrjã dau haug k'augba cárcel deg dubpʌ̈imaajeejimgui hajim, mʌchdëucha.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Mua maagjerr p'adnaan pöröu k'ap'ʌnaa hĩchab chi pörnaan hi k'ãai jua heegpaim k'ʌʌnaujã k'ap'ʌ nʌmgui hajim, hamach paarmua mʌrʌg hẽsap wau deejerr haawai. Biek hãb hamachdëucha mʌrʌg hẽsap wau deejierramgui hajim, Damasco p'öbör hee maach k'odnaan judionaan haar mag hẽsap dʌ̈i mawi, Jesús hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌn pʌrk'a haut'urwi, mʌig Jerusalén haipierrwai ham gaai hamachdëu hampierr haag.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Pabloou mag hichdëupai hich jajawagmamua, ’Mamʌ mag mʌchig hẽsap wau deebaawai hag dʌ̈i mamta, ya Damasco dak'a hedausĩejö nʌm hee dëgölp pagt'ʌm daujö hedjã heemua p'ʌr jẽer hat'amua
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 warre mʌ jẽk'ʌt barwerbpʌ̈ijimgui hajim. Mag jẽk'ʌt chirʌmua hũurwai hõor chuk'u sim heemuata mʌ t'ʌ̃rcha t'ʌ̃rt'ʌ̃rnaa, “¿K'ant'eeta pua jãgcha jãg mʌ hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌn k'aibag wawaag ham hẽudee hẽk'a nʌrrʌ́ma?” ha sĩejim mʌrʌg.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Mʌchig magbaawai jũrr mua hirig, “Señor, ¿ma pʌ k'aiuma?” ha chirajim. Magbaawai mag hõor chuk'u sĩerr heemua mʌrʌg, “Mʌʌn Jesús, Nazaretpierrau ha sĩejim. Pua jãg mʌ k'apeen hẽudee hẽk'a nʌrrʌm haig, mʌ hẽudeeta hẽk'a nʌrrabahab” hajim.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Magbaawai mʌ dʌ̈i wënʌrrarr k'ʌʌn mag pagt'ʌm daujö pʌr jẽer hat'am hoowia jãp'ierr nʌisijim. Mamʌ mag hõor hiekjö mʌrʌg hiek'atarr chan pöd hamachdëu k'augbajierram, k'an hata hiek'a sĩejim k'ai.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Magbaawai mua maach Pör Jesuug, “Señor, ¿mua jãga haju haai chirʌ́?” ha jëeujim, mʌchig mʌchdëu nem wauju jaaumk'ĩir. Magbaa hirua mʌrʌg, “P'iidʌwia warag pʌch maa harrag pet” hajim, “Damascoog. Jamta pʌchdëu nem wauju t'um pʌrʌg k'ap jaaujugui” hajim mʌrʌg.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Mag harar wʌʌ jẽer hat'arrau warre mʌ dau k'augba pʌabjerr haawai mʌ k'apeenau sĩi mʌ jua gaai pʌrnaata Damascoog mʌ bãyeu harrjierramgui hajim Pabloou, hichpai jaaumamua.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Magnaa, ’Mag p'öbör hee sĩejimgui hajim, woun jöoi hãb Ananías hanʌm. Mag jöoi Hẽwandam dau na hagpierraanaa hĩchab Hẽwandamau Moiseeg hich hiek p'ãpitarr gaai nem jaau sĩsidʌmjã hajap'a hʌʌrk'aajerr haawai, judionaan t'um mag Damasco p'öbör hee naajerr k'ʌʌnau hi hëugar hajap'a hig hiyʌ̈ʌ haajeejimgui hajim.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mag jöoirau mʌ jẽer chirʌm di haig mʌ hoon bëewi mʌ t'ʌ̃r t'ʌ̃rnaa mʌrʌg, “Hẽwandam gaaimua k'odam, deeu dau wajap'a heerdʌ chirsí” hajim. Mag chadcha hirua magbarm bʌ̈rre mʌ dau heerdʌbaadeewai mua hi k'ĩir heerpa chirsijimgui hajim.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Mag hiek'amamua mag jöoirau mʌrʌg, “Maach jöoin hag Hẽwandamauta pʌ jʌr hat'amgui hajim, hichdëu nem waupim k'õsimta pʌrʌg k'ap'ʌ hapinaa, hĩchab hãb bʌ̃ʌrjã k'aibag chuk'u k'itʌm pʌch daúacha hoonaa pʌch jʌ̃gʌucha hich hiekjã hũrmk'ĩir.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ya pua mag pʌch daúacha hi hoobaawai puata jũrr mʌg hatagjã t'umaam k'ʌʌnag hi hiek pʌchdëu hũrtarr jaaunaa hĩchab pʌch daúa hootarrjã jaau chitajugui” hajim.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Magnaa mʌrʌg, “¿Jãimua pʌ k'ani nʌ chirʌ́ma? hajim. P'iidʌwi, pʌch pör choopibá. Magnaa Hẽwandamau pʌch k'aibag chugpaamk'ĩir Jesucristoog jëeubá” hajim hich jöoi Ananiaau mʌrʌg.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Mag chadcha Ananiaau mʌchig jaautarrjö hawi, mʌ deeu Jerusalenag mawia, Haai hi jëeujem deg Hẽwandamag jëeu chirʌmta sĩi dëgölp mʌ dau heert'ʌg hat'amjö habarm hee, Jesuuta mua hoo hat'ajimgui hajim Pabloou, hichpai jaaumamua.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Mag hich hoopiwia mʌrʌg, “Mʌig Jerusalén chan par pua mʌ hiek hõrag jaauwiajã hamau hʌ̈k'abam. Mag k'ãai pʌchta jöpk'arraapai mʌg p'öbör heemua warag chawag petá” hajim.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Magbaawai mua hirig, “Señor, t'umaam k'ʌʌnau k'ak'apdö t'ʌnʌmgui” ha chirajim, “mua Hẽwandam hiek jaaujem dipierr mawia, pʌ hiek hʌ̈k'a durrum k'ʌʌn pʌrk'awia, cárcel deg p'ãarnaa ham wʌmaajerr. Maagjerr hãbmuajã meraa k'aba simgui” ha chirajim. “Mʌchdëucha hamach mag waaujerrta mua hamag pʌ hiek jaauwai, ¿hamau hʌ̈k'abaju?
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Esteban k'ararr pʌ hiek jaau k'itʌm gaaimua t'õo naawaijã dʌ̈i haig chirarr haawai mʌch hipaarmua t'õopi jaaunaa mag chi t'õo narr k'ʌʌn k'ajũajã mʌchdëuta t'ʌa chirajim. Mʌ mag chitarrauta hĩs jũrr mʌch garmua hamag pʌ hiek jaauwai, ¿hamau hʌ̈k'abaju k'ai?” ha chirajim hirig mʌch garmua.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Magbaawai maach Pör Jesuu deeu pʌaba mʌrʌg, “Petá; hichiita deeum durr durr warp mua pʌ pʌ̈i chirʌmgui” hajim, “judionaan k'abam k'ʌʌn hee.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Warran mag hiek'amam hʌ̈u k'ĩu hi hiek hũr naajim. Mamʌ hãbmiecha hirua mag hiek'abapʌ̈im hũrwia deeu sereu p'öbaadeeuta, “Jãg wounan warreta t'õopʌ̈iju haai sĩsim” k'ap'öbaadëjim.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Mag serereuk'amjã pʌam higba, warag k'ĩir machgau hamach k'ajũa mor gaai jũa nʌmta t'ʌrrëujujö, hamachdëu wir haigpai hëudʌdʌtk'am dʌ̈i jẽbpa t'öinaa hʌ̃gt'aag p'öpʌ̈pʌ̈i k'aawai,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 chi comandanteeu warag Pablo cuartel hee hierrag harrpiwi wʌpi jaaujim. Pablo hiek mag hich wʌbaadee, k'an gaaimuata mag hõor sereu t'ʌnʌmua hi t'õopi jaau nʌ ha meerba jaaumk'ĩir hajim haajem.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Mamʌ mag hierr harrwi, hi jua jʌ̃k'anaa, ya hich wʌag habaawai, haig capitán sĩerrag hich Pabloou, —¿Pãrau sĩi hich jãg Romapien pãachdëu wʌm haig wʌju haai nʌwi hajim hanʌm, k'an gaaimuata mʌ mʌg wai nʌ ha k'ap haagjã bʌ̃ʌrjã jëeu hoojã jëeu hooba?
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Pabloou hichig magbaawai chi capitanau hag bʌ̈rre mawia jũrr chi comandanteeg jaaujim hanʌm:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Magbaawai chi comandante Pablo haig bëewi hirig jëeumamua, —¿Chadcha pʌ Romapierrá? Pʌ Romapierr k'ai, mʌrʌg meerba jaaubá hajim hanʌm.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Magbaa chi comandanteeu, —Mʌʌn Romapierr k'aag p'atk'on pöm p'agwiata Romapierr k'ajimgui hajim hanʌm hirig.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Chi soldaaun mag hi wʌju harr k'ʌʌnau mag hũrbaawai warre haigmua chawag hërëubaadëjim hajim. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab chi comandantejã hichpata jãp'ierrbaadëjim hanaabá, Pablo Romapierrk'a simta hichdëu mag hi jua jʌ̃k'apinaa wʌpi jaautarr gaaimua jũrr hichta k'aigba haju k'ĩirjuwi.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Judionaanau Pablo dʌ̈i mamagk'am hoowi chi comandanteeu k'ap'ʌ ham hig sĩejim haajem, k'an gaaimuata hamau hi dʌ̈i mag naajĩ. Mag, warag chi caden Pablo jua gayam hẽerpʌ̈iwia chi p'adnaan pörnaan t'um Asamblea heem k'ʌʌnpa hich haig t'ʌ̃rk'ʌʌipʌ̈ijim haajem. Maimua hag noram ya chadcha t'um hãba biirdʌ t'ʌnʌisiewai chi Pablo dawag haibëewi ham na dʌnʌʌupi sĩujim haajem.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.