2 Coríntios 7

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Magua, Cristo gaaimua k'odamnaan, magta Hẽwandamau maach dʌ̈i haju ha sim. Maguata maachin nem k'aigbamjã pʌawia k'ĩirjug k'aigbamjã hisegnaa dich morta sʌrk'aju haai nʌm. Magnaa Hẽwandam dau na pekau wauju hök'önaa warag hi simjö wajap'a hajuuta hẽk'aju haai nʌm.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Keena, mʌ hiek hũrbat: mua pãar heem k'ʌʌn dʌ̈i ni hãbam dʌ̈ijã hat'uucha k'aba ni hãbjã mua k'aibag wauba, ni Hẽwandam hiek chaar k'abam jaauwia hãbjã mua k'ũgurba chitʌm.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Mua mag chirʌm chan mag mua pãach dʌ̈i mag chirʌm k'ĩirju naawaita mag chirʌm habam. Mʌchdëu na pãrag jaau chirarrjö chadcha mʌchdëu pãar daupii wai chitaawai, jãga hak'iin mʌchta warag pãar haar mawia hich mag pãar dʌ̈i chirsik'am. Mag hãba wënʌrrʌmua hãba k'ëchju hawiajã mʌ hich mag pãar dʌ̈i chitak'am, mʌch t'ãar heeta pãach t'um p'ë wai chitʌmjö haajeewai.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Pãrag mua bʌ̃ʌrjã nem meerba jaau chitʌm, magua pãar gaaimua mʌch honee chirʌmjã meerba jaau chitʌm. Chadcha jãg pãach wajap'a wënʌrrʌm gaaimuata pãrau mʌ k'ĩir jãsenk'a nʌmjö haajem. Mʌʌn chadcha p'it'urnaa dau haugjã haaujeeb pari honee chirʌm.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia durr mʌch barchëtarr haigmua chan bʌ̃ʌrjã jua hʌ̃yaa k'augba chiraajem, p'it'uurga haawai; mʌg hiek jaau nʌm gaaimuajã hõrau hidëu maach k'ajap sĩuba haajem; mag nʌm dʌ̈i hĩchab chik'amnau pãar dʌ̈i jãga hajuutaa jãagjem k'ai ha k'ĩirju chirʌʌ haajeejim.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Pari hich Hẽwandamauta hõor hök'ĩirjuu k'it'ëem k'ʌʌnjã deeu k'ĩirdam honee hapiejeewai Tito barbaichëm gaaimua Hẽwandamau mʌchjã hagjö k'ĩirdam honee hapijim.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Pari mag sĩi hi barbaichëm gaaimuapai k'aba, mag nʌm dʌ̈i hĩchab hichdëujã pãar hoot'urwia pãar higmamua maach jʌ̃gaagaa jaaubaicheewaita chadcha mʌ honee haadëjim. Hi hiek mag pãrau mʌ hoom k'õchaaga nʌm haajem. Mag nʌm dʌ̈i pãachjã hök'ĩirjuu naajem haajem, pãach haar jãg problema wai narr gaaimua mʌjã mau hök'ĩirjuu chirarr hũrwia. Mag pãrau mʌ hëugar hiek'aajem k'ʌʌn dʌ̈ijã jũrr mʌ kõit hiek'aajem haajem ha jaaubaicheewaita warag mʌ honeeubaadëjim.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Har nacha mʌchdëu pãrag hẽsap deepʌ̈itarrau chadcha pãar k'ĩir naaupiju k'ap'ʌ chirarr haawai mʌchpa hök'ĩirjuu chirajim. Pãar chadcha k'ĩir naaujierrab mamʌ k'ũchpai hajim. Mamʌ hʌ̈u pãrau mʌchdëu jaaupʌ̈itarr hipierr pãach problema arreglaabarm hanʌm hũrwia
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 hĩs deeu mʌchpa honee chirʌm. Majã mag pãar wajap k'ĩir naautarr gaaimua k'abam; mʌ honee chirʌmʌn, mag pãach k'ĩir naaubaawai deeu Hẽwandam dʌ̈i wajap'a nʌisim hanaawaita mʌ honee chirʌm. Mamʌ hĩs wajap'a k'ĩirjuawai chan bʌ̃ʌrjã pãar k'aigba k'abajim; wajapcharan hʌ̈u hich Hẽwandamauta mag hẽsap gaaimua pãar k'ĩir naaupijim, magbarmua hichdëu k'õsi simjö hamk'ĩir.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Har dich k'aibag gaaimua Hẽwandamau maach hök'ĩirjuu hapi sĩeb mamʌ, warag hirigta dich k'aibag t'um hisegpi jëeuwain hi dʌ̈i k'õinaa nʌisiejem. Magbarm haigmua k'ant'ee tag hök'ĩirjuu haju. Pari har sĩi hamach k'aibag gaaimuapai hök'ĩirjuu nʌmta hãsie hewag k'ĩirjuwia Hẽwandamagjã jëeubam chan pöd peerdʌbam.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Pãadë hoobat, jãg pãar hök'ĩirjuu narr jũrr jãgajĩ Hẽwandamau pãar dʌ̈i: Warr pãrau jãg woun k'aigba simjã hoobamjö wai naajim; pari hĩs pãrau hi dʌ̈i sĩi par daúa hooba chi hiekk'õr hëudʌ hauwia ya arreglaapʌ̈ijierram, pãachpata dʌ̈i k'aigba nʌm ham hugua. Chadcha pãrau jãg k'õchk'aba narr haawai dʌ̈i k'ĩir mas chi hiekk'õrjã hëudʌ haujierram. Jãgbarm haig chadcha pãrau Hẽwandam hök'ö nʌm hanʌm. Chadcha mag pãach hoon mapim k'õsi narr haawai chi mag hich bãaurr hũan dʌ̈i sĩerrjã mʌ barju nawe pãrau hi dʌ̈i sĩi par daúapai hoobajierram. Pãrau hi dʌ̈i mʌgbarmua bigaaum k'ʌʌnaujã pöd pãachdëujã pãach hipaarmua jãgpim k'õsi narr haawaita jãg sĩi hoo wai naajim haju k'aba nʌm.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Mua jãg pãrag hẽsap gaai p'ã deepʌ̈itarr chan, jã chan sĩi chi mag hich bãaurr hũan dʌ̈i sĩerr happaita ayudam k'õchgau k'aba ni chi haai hat'eepaijã k'abajim. Mua jãg hẽsap p'ã deepʌ̈itarran, jãan Hẽwandam dak'ĩirjã chadcha pãrau mʌ hiek hʌ̈k'aju wa hʌ̈k'abaju k'ap hamk'ĩir hajim. Magua mag p'ãawaijã, hamau mʌ k'õsi nʌmʌn mʌ hipierraa haju ha chirajim, pãar higwia mʌch hödegpai. Pari mua k'ap'ʌ chirajim, pãrau chadcha mʌ k'õsi naawai mʌch hipierraa haju.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Mag pãach garmuajã mʌ k'õsi nʌm gaaimua chadcha mʌ honee chirʌm. Pari hʌ̃rcha mʌ honee harran, Titojã pãrau wajap'a pãach hee wai naawia hĩchab hi k'ĩir honee hapitarr gaaimuata mʌchjã honee hajim.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Titoou pãar hoon maju nawe pãar Hẽwandam dʌ̈i wajap'a nʌm ya mua hirig jaau wai chirajim. Mʌchdëu hirig jaautarrjö chadcha pãar hich mag wajap'a nʌm hanaawai hʌ̈u pãrau mʌ k'ĩir naaupibajierram. Pãrau k'ap'ʌ nʌm, mʌ pãar haar chiraajeewai warm k'ʌʌn higwiajã mua sëuk'a nem jaauba haajeejim. Maagwaita pãar higwi mag mʌch honee chirʌm Titoog jaau chirarrjã chadcha hich hag hee höbërjim.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Magtarr haawai mag mʌchdëu jaau chirarrjö hich daúacha hoobat'uurwaita pãar haarmua bëeu hi honee sĩeichëjim. Jãg pãachdëu hirua nem k'õsimjöta waum k'õchgau hich dʌ̈i wajap'a harr k'ĩirju nʌm dʌ̈i jãga hichdëu nem jaauwaijã pãachdëu hi hipierraa naajĩ ha k'ĩirjubaadeewaita hichjã warag hʌ̃rcha pãar gaaimua honee sĩejem.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Magua hĩs chadau pãrau chadcha mʌch k'õsinaa mʌch hipierraa hab k'aba hipierraa nʌm k'ap'ʌ chiraawai chadcha mʌ honee chirʌm.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.