Romanos 4

Ẽwandam Iek (NOAE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pãadë khĩirjubat, jãga warrgar maach jöoin Abrán khararrjã pekau chukhu arrjö sĩsijĩ Ẽwandam dau na.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 — ausente —
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 — ausente —
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Maadëu khaphʉ nʉm, õor phidkhapiwi phag nʉm chan sĩi par dee nʉm khabam. Mag phagbarmʉn ich phidkhatarr paarta phag nʉmʉu, ichiita irig phagab khaba phagju aai naawai.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pari Ẽwandamau ich iek ʉ̈khaa chaar ʉ̈kha nʉm khʉʉn pekau chugpaa nʉm chan mag khabam. Amau amach igamkhĩir nem wajapha wauba aajerr awiajã, pari amau ãba Cristoouta chadcha amach peerdʉ auju aai sim awi amach thãraucha ʉ̈khamʉn chadau, mag ʉ̈kha nʉm gaaimuata ag najã pekau chukhu arrjö apʉ̈iju.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Mag, am nem wajapha waaujerr paarjã khaba, sĩi am pekau Ẽwandamau chukhu arrjö abapʉ̈im khʉʉn onee nʉm igwiata jöoi David khararraujã jaaujim.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Mag irua phãtarr iek gaai mag sim:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ar maach Pör Ẽwandamau amach mag khaigba narrjã wajapha waupʉ̈inaa tag magʉm iekjã igba abarm khʉʉnta onee aju” a phã sim. (Sal. 32:1-2)
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Mag simta, ¿pãrau khĩirjuawai, mag onee aju anʉmjã sĩi judionaan mehëu phʉʉrbich nʉm khʉʉn atheepai khai? Wa ĩchab judionaan khabam khʉʉn atheepata jaau sĩwa. Chaig mʉchdëu jaau chirarrjö, mag Ẽwandamau jöoi Abranjã ich mag pekau chukhu aajerrjö wajaug paapʉ̈ijim anʉmʉn, ichdëu thãraucha ʉ̈khatarr gaaimua ajim.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Pari wajapha khĩirjubat. ¿Jãagwaichata mag i wajaug paapʉ̈ijĩ? ¿Mehëu phʉʉrbichtarr khur, wa ag nawe? Ag nawe khabajieb.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Mag phʉʉrbich nʉmta chi dauchach ajim, thãraucha ʉ̈khabaawai ich Ẽwandamau wajaug paapʉ̈inaa pekau chukhu aajerrjö apʉ̈i nʉm dën. Magtarr aawai ich jöoi Abranta judionaan dënjö mag mehëu phʉʉrbichba naawiajã pari thãraucha ʉ̈kha nʉm khʉʉn pörkha sĩsijim. Magta ĩchab ewag pawiajã ʉ̈khaa chaar ʉ̈kha nʉm khʉʉnan ich mag jaar aajerrjö ĩsjã Ẽwandamau wajaug paapäaijem.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Mag phʉʉrbichbarmua ĩchab ichta mag phʉʉrbich nʉm khʉʉn pörkha sĩsijim, majã pari ichdëu ʉ̈khatarrjö ʉ̈kha nʉm khʉʉn dën mamʉ. Pari mag phʉʉrbich wai naawiajã, ichiita Abranau ich dën phʉʉrbichju nawe ʉ̈khatarrjö, amaujã thãrauchata ʉ̈khaju aai nʉm.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ẽwandamau Abranag jaauwai, i chaain ewagam khʉʉnagta irig deeju arr durr jʉ̈apiju ajim. Pari irig mag jaautarr chan mag sĩi Moiseeu ley werpʉarr ʉʉrkhaajerr gaaimuajã khaba, ich Ẽwandamau ichig magtarr chadcha ʉ̈khatarr aawaita mag deeju jaaujim. Mag ich iek ʉ̈khabaawai bʉ̈ʉrjã pekau chukhu arrjö Ẽwandamau i wajaug paapʉ̈ijim.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Mag sĩi ley ʉʉrkha nʉm khʉʉnta irua mag wajaug paapäaijem akhiin, magan parta Ẽwandam iek thãraucha ʉ̈khaajeekham. Mag ichdëu ley deetarr ʉʉrkhaawaita mag maach wajaug paajem akhiin, magan maach dʉ̈i magju a jaautarrjã pöd magbakham, ãbmuajã pöd ag gaai jaau simjö thum ʉʉrkha auba aajeewai. Magua, ley ʉʉrkha nʉm gaaimuapai chan õor peerdʉbam.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Lein warag Ẽwandamau õor gaai jua khʉaba deeju khap apiegta sim, ley paraam aigjã ichiita õrau pöd ag gaai jaau simjö aba aajeewai.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Magua mag Abranag jaautarrjö maach dʉ̈ijã wajapha ajuun, i iek chadcha ʉ̈kha nʉm gaaimuapaita magju. Mag gaaimuapai aawai maach peerdʉ aauwaijã õrau khaphʉ aju, dichdëu nem wau nʉm paar khaba, ʉ̈u ich garmuata maach peerdʉ au sim. Mag sĩi ʉ̈kha nʉm gaaimuapai aawai, ewag pawiajã maach mag ʉ̈kha nʉmua Abrán chaainkha nʉm khʉʉnauta aub khaba auju, Ẽwandamau deeju jaautarr.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Irig mag iekhatarr jaauwi ich Ẽwandam iek phã sim gaai, “Pʉ mua chadcha õor durrpierram khʉʉn aaikhapiju” a sim. Mag iekhatarr Ẽwandamauta õor mee sĩsid arrjã phiriutkhanaa nem chukhu arr eejã ompaa aaujem iekta ʉ̈khajim Abranau.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ẽwandamau ichig magtarr aawai, ya jöoiraa pamta chaaijã chukhu narr ãba, Abranau chadcha ich chaai paarpaju khaphʉ sĩsijim, ichta mag õor pöm durrpierr thʉnʉisiju khʉʉn aaikhaju igwi, Ẽwandamau ichig, “Pʉ chaain khapaana chitaju” a jaautarrjö.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Irua khaphʉ sĩejim, ichjã jöoiraanaa i ũan Sarajã ũanaa khitarr aawai amach pöm wënʉrrabaju. Pari mag jöoiraa sĩerr awiajã irua khaphʉ sĩejim, Ẽwandamau ichig jaautarr aawai ich chaai chukhu meebaju. Magua mag peer cien años sĩerr ãba, Abranau ãba ag iekta jʉ̈g thõba wai sĩsijim.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Irua mag “Mua ʉ̈khabamjã” aba, sĩi Ẽwandamau ichig chaai deeju atarr chadcha paarpajuuta warag khĩirjunaa, “Puan pʉchdëu nem magju atarrjã chadchata wau sĩerrʉm” aajeejim Ẽwandamag, i thö iekhamamua.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Irua khaphʉ sĩejim, chadcha Ẽwandam jua theeg sim, ichdëu nem magju atarr wawaag.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ichdëu mag khaphʉ ʉ̈kha sĩerr gaaimuata, Ẽwandamau ich iek phãtarr gaai jaau simjö pekau chukhu arrjö i wajaug paapʉ̈ijim aajem.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Mag Abranau ʉ̈khaa chaar ʉ̈khatarr gaaimua Ẽwandamau i kulp chukhu paatarr jaau nʉm chan i appaijã khaba,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 ewag pawia maachjã agjö kulp chukhu paapʉ̈iju khʉʉn igwiapata mag phãpijim Ẽwandamau ich iek gaai. Wajapcharan mag maach Pör Jesús phiriu autarr ag Ẽwandam gaai thãraucha ʉ̈khaawaita ĩchab ich Ẽwandamau maach pekau chugpaawi kulp chukhu narrjö maachjã aaujem.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Mag maach Pör Jesuuta Ẽwandamau maach pekau paar õrag ʉdʉraa thõopijim, mag thõotarrta deeu phiriu athamua maach pekau chugpaapäaig.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.