Romanos 4
Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARC
1 Pãadë khĩirjubat, jãga warrgar maach jöoin Abrán khararrjã pekau chukhu arrjö sĩsijĩ Ẽwandam dau na.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Maadëu khaphʉ nʉm, õor phidkhapiwi phag nʉm chan sĩi par dee nʉm khabam. Mag phagbarmʉn ich phidkhatarr paarta phag nʉmʉu, ichiita irig phagab khaba phagju aai naawai.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Pari Ẽwandamau ich iek ʉ̈khaa chaar ʉ̈kha nʉm khʉʉn pekau chugpaa nʉm chan mag khabam. Amau amach igamkhĩir nem wajapha wauba aajerr awiajã, pari amau ãba Cristoouta chadcha amach peerdʉ auju aai sim awi amach thãraucha ʉ̈khamʉn chadau, mag ʉ̈kha nʉm gaaimuata ag najã pekau chukhu arrjö apʉ̈iju.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Mag, am nem wajapha waaujerr paarjã khaba, sĩi am pekau Ẽwandamau chukhu arrjö abapʉ̈im khʉʉn onee nʉm igwiata jöoi David khararraujã jaaujim.
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 Mag irua phãtarr iek gaai mag sim:
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ar maach Pör Ẽwandamau amach mag khaigba narrjã wajapha waupʉ̈inaa tag magʉm iekjã igba abarm khʉʉnta onee aju” a phã sim. (Sal. 32:1-2)
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Mag simta, ¿pãrau khĩirjuawai, mag onee aju anʉmjã sĩi judionaan mehëu phʉʉrbich nʉm khʉʉn atheepai khai? Wa ĩchab judionaan khabam khʉʉn atheepata jaau sĩwa. Chaig mʉchdëu jaau chirarrjö, mag Ẽwandamau jöoi Abranjã ich mag pekau chukhu aajerrjö wajaug paapʉ̈ijim anʉmʉn, ichdëu thãraucha ʉ̈khatarr gaaimua ajim.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Pari wajapha khĩirjubat. ¿Jãagwaichata mag i wajaug paapʉ̈ijĩ? ¿Mehëu phʉʉrbichtarr khur, wa ag nawe? Ag nawe khabajieb.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Mag phʉʉrbich nʉmta chi dauchach ajim, thãraucha ʉ̈khabaawai ich Ẽwandamau wajaug paapʉ̈inaa pekau chukhu aajerrjö apʉ̈i nʉm dën. Magtarr aawai ich jöoi Abranta judionaan dënjö mag mehëu phʉʉrbichba naawiajã pari thãraucha ʉ̈kha nʉm khʉʉn pörkha sĩsijim. Magta ĩchab ewag pawiajã ʉ̈khaa chaar ʉ̈kha nʉm khʉʉnan ich mag jaar aajerrjö ĩsjã Ẽwandamau wajaug paapäaijem.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 Mag phʉʉrbichbarmua ĩchab ichta mag phʉʉrbich nʉm khʉʉn pörkha sĩsijim, majã pari ichdëu ʉ̈khatarrjö ʉ̈kha nʉm khʉʉn dën mamʉ. Pari mag phʉʉrbich wai naawiajã, ichiita Abranau ich dën phʉʉrbichju nawe ʉ̈khatarrjö, amaujã thãrauchata ʉ̈khaju aai nʉm.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 Ẽwandamau Abranag jaauwai, i chaain ewagam khʉʉnagta irig deeju arr durr jʉ̈apiju ajim. Pari irig mag jaautarr chan mag sĩi Moiseeu ley werpʉarr ʉʉrkhaajerr gaaimuajã khaba, ich Ẽwandamau ichig magtarr chadcha ʉ̈khatarr aawaita mag deeju jaaujim. Mag ich iek ʉ̈khabaawai bʉ̈ʉrjã pekau chukhu arrjö Ẽwandamau i wajaug paapʉ̈ijim.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Mag sĩi ley ʉʉrkha nʉm khʉʉnta irua mag wajaug paapäaijem akhiin, magan parta Ẽwandam iek thãraucha ʉ̈khaajeekham. Mag ichdëu ley deetarr ʉʉrkhaawaita mag maach wajaug paajem akhiin, magan maach dʉ̈i magju a jaautarrjã pöd magbakham, ãbmuajã pöd ag gaai jaau simjö thum ʉʉrkha auba aajeewai. Magua, ley ʉʉrkha nʉm gaaimuapai chan õor peerdʉbam.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Lein warag Ẽwandamau õor gaai jua khʉaba deeju khap apiegta sim, ley paraam aigjã ichiita õrau pöd ag gaai jaau simjö aba aajeewai.
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Magua mag Abranag jaautarrjö maach dʉ̈ijã wajapha ajuun, i iek chadcha ʉ̈kha nʉm gaaimuapaita magju. Mag gaaimuapai aawai maach peerdʉ aauwaijã õrau khaphʉ aju, dichdëu nem wau nʉm paar khaba, ʉ̈u ich garmuata maach peerdʉ au sim. Mag sĩi ʉ̈kha nʉm gaaimuapai aawai, ewag pawiajã maach mag ʉ̈kha nʉmua Abrán chaainkha nʉm khʉʉnauta aub khaba auju, Ẽwandamau deeju jaautarr.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 Irig mag iekhatarr jaauwi ich Ẽwandam iek phã sim gaai, “Pʉ mua chadcha õor durrpierram khʉʉn aaikhapiju” a sim. Mag iekhatarr Ẽwandamauta õor mee sĩsid arrjã phiriutkhanaa nem chukhu arr eejã ompaa aaujem iekta ʉ̈khajim Abranau.
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Ẽwandamau ichig magtarr aawai, ya jöoiraa pamta chaaijã chukhu narr ãba, Abranau chadcha ich chaai paarpaju khaphʉ sĩsijim, ichta mag õor pöm durrpierr thʉnʉisiju khʉʉn aaikhaju igwi, Ẽwandamau ichig, “Pʉ chaain khapaana chitaju” a jaautarrjö.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Irua khaphʉ sĩejim, ichjã jöoiraanaa i ũan Sarajã ũanaa khitarr aawai amach pöm wënʉrrabaju. Pari mag jöoiraa sĩerr awiajã irua khaphʉ sĩejim, Ẽwandamau ichig jaautarr aawai ich chaai chukhu meebaju. Magua mag peer cien años sĩerr ãba, Abranau ãba ag iekta jʉ̈g thõba wai sĩsijim.
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Irua mag “Mua ʉ̈khabamjã” aba, sĩi Ẽwandamau ichig chaai deeju atarr chadcha paarpajuuta warag khĩirjunaa, “Puan pʉchdëu nem magju atarrjã chadchata wau sĩerrʉm” aajeejim Ẽwandamag, i thö iekhamamua.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 Irua khaphʉ sĩejim, chadcha Ẽwandam jua theeg sim, ichdëu nem magju atarr wawaag.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Ichdëu mag khaphʉ ʉ̈kha sĩerr gaaimuata, Ẽwandamau ich iek phãtarr gaai jaau simjö pekau chukhu arrjö i wajaug paapʉ̈ijim aajem.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Mag Abranau ʉ̈khaa chaar ʉ̈khatarr gaaimua Ẽwandamau i kulp chukhu paatarr jaau nʉm chan i appaijã khaba,
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 ewag pawia maachjã agjö kulp chukhu paapʉ̈iju khʉʉn igwiapata mag phãpijim Ẽwandamau ich iek gaai. Wajapcharan mag maach Pör Jesús phiriu autarr ag Ẽwandam gaai thãraucha ʉ̈khaawaita ĩchab ich Ẽwandamau maach pekau chugpaawi kulp chukhu narrjö maachjã aaujem.
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 Mag maach Pör Jesuuta Ẽwandamau maach pekau paar õrag ʉdʉraa thõopijim, mag thõotarrta deeu phiriu athamua maach pekau chugpaapäaig.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.