Romanos 4
Ẽwandam Iek (NOAE) vs BKJ
1 Pãadë khĩirjubat, jãga warrgar maach jöoin Abrán khararrjã pekau chukhu arrjö sĩsijĩ Ẽwandam dau na.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Maadëu khaphʉ nʉm, õor phidkhapiwi phag nʉm chan sĩi par dee nʉm khabam. Mag phagbarmʉn ich phidkhatarr paarta phag nʉmʉu, ichiita irig phagab khaba phagju aai naawai.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Pari Ẽwandamau ich iek ʉ̈khaa chaar ʉ̈kha nʉm khʉʉn pekau chugpaa nʉm chan mag khabam. Amau amach igamkhĩir nem wajapha wauba aajerr awiajã, pari amau ãba Cristoouta chadcha amach peerdʉ auju aai sim awi amach thãraucha ʉ̈khamʉn chadau, mag ʉ̈kha nʉm gaaimuata ag najã pekau chukhu arrjö apʉ̈iju.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Mag, am nem wajapha waaujerr paarjã khaba, sĩi am pekau Ẽwandamau chukhu arrjö abapʉ̈im khʉʉn onee nʉm igwiata jöoi David khararraujã jaaujim.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Mag irua phãtarr iek gaai mag sim:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ar maach Pör Ẽwandamau amach mag khaigba narrjã wajapha waupʉ̈inaa tag magʉm iekjã igba abarm khʉʉnta onee aju” a phã sim. (Sal. 32:1-2)
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Mag simta, ¿pãrau khĩirjuawai, mag onee aju anʉmjã sĩi judionaan mehëu phʉʉrbich nʉm khʉʉn atheepai khai? Wa ĩchab judionaan khabam khʉʉn atheepata jaau sĩwa. Chaig mʉchdëu jaau chirarrjö, mag Ẽwandamau jöoi Abranjã ich mag pekau chukhu aajerrjö wajaug paapʉ̈ijim anʉmʉn, ichdëu thãraucha ʉ̈khatarr gaaimua ajim.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Pari wajapha khĩirjubat. ¿Jãagwaichata mag i wajaug paapʉ̈ijĩ? ¿Mehëu phʉʉrbichtarr khur, wa ag nawe? Ag nawe khabajieb.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Mag phʉʉrbich nʉmta chi dauchach ajim, thãraucha ʉ̈khabaawai ich Ẽwandamau wajaug paapʉ̈inaa pekau chukhu aajerrjö apʉ̈i nʉm dën. Magtarr aawai ich jöoi Abranta judionaan dënjö mag mehëu phʉʉrbichba naawiajã pari thãraucha ʉ̈kha nʉm khʉʉn pörkha sĩsijim. Magta ĩchab ewag pawiajã ʉ̈khaa chaar ʉ̈kha nʉm khʉʉnan ich mag jaar aajerrjö ĩsjã Ẽwandamau wajaug paapäaijem.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Mag phʉʉrbichbarmua ĩchab ichta mag phʉʉrbich nʉm khʉʉn pörkha sĩsijim, majã pari ichdëu ʉ̈khatarrjö ʉ̈kha nʉm khʉʉn dën mamʉ. Pari mag phʉʉrbich wai naawiajã, ichiita Abranau ich dën phʉʉrbichju nawe ʉ̈khatarrjö, amaujã thãrauchata ʉ̈khaju aai nʉm.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Ẽwandamau Abranag jaauwai, i chaain ewagam khʉʉnagta irig deeju arr durr jʉ̈apiju ajim. Pari irig mag jaautarr chan mag sĩi Moiseeu ley werpʉarr ʉʉrkhaajerr gaaimuajã khaba, ich Ẽwandamau ichig magtarr chadcha ʉ̈khatarr aawaita mag deeju jaaujim. Mag ich iek ʉ̈khabaawai bʉ̈ʉrjã pekau chukhu arrjö Ẽwandamau i wajaug paapʉ̈ijim.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Mag sĩi ley ʉʉrkha nʉm khʉʉnta irua mag wajaug paapäaijem akhiin, magan parta Ẽwandam iek thãraucha ʉ̈khaajeekham. Mag ichdëu ley deetarr ʉʉrkhaawaita mag maach wajaug paajem akhiin, magan maach dʉ̈i magju a jaautarrjã pöd magbakham, ãbmuajã pöd ag gaai jaau simjö thum ʉʉrkha auba aajeewai. Magua, ley ʉʉrkha nʉm gaaimuapai chan õor peerdʉbam.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Lein warag Ẽwandamau õor gaai jua khʉaba deeju khap apiegta sim, ley paraam aigjã ichiita õrau pöd ag gaai jaau simjö aba aajeewai.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Magua mag Abranag jaautarrjö maach dʉ̈ijã wajapha ajuun, i iek chadcha ʉ̈kha nʉm gaaimuapaita magju. Mag gaaimuapai aawai maach peerdʉ aauwaijã õrau khaphʉ aju, dichdëu nem wau nʉm paar khaba, ʉ̈u ich garmuata maach peerdʉ au sim. Mag sĩi ʉ̈kha nʉm gaaimuapai aawai, ewag pawiajã maach mag ʉ̈kha nʉmua Abrán chaainkha nʉm khʉʉnauta aub khaba auju, Ẽwandamau deeju jaautarr.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Irig mag iekhatarr jaauwi ich Ẽwandam iek phã sim gaai, “Pʉ mua chadcha õor durrpierram khʉʉn aaikhapiju” a sim. Mag iekhatarr Ẽwandamauta õor mee sĩsid arrjã phiriutkhanaa nem chukhu arr eejã ompaa aaujem iekta ʉ̈khajim Abranau.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Ẽwandamau ichig magtarr aawai, ya jöoiraa pamta chaaijã chukhu narr ãba, Abranau chadcha ich chaai paarpaju khaphʉ sĩsijim, ichta mag õor pöm durrpierr thʉnʉisiju khʉʉn aaikhaju igwi, Ẽwandamau ichig, “Pʉ chaain khapaana chitaju” a jaautarrjö.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Irua khaphʉ sĩejim, ichjã jöoiraanaa i ũan Sarajã ũanaa khitarr aawai amach pöm wënʉrrabaju. Pari mag jöoiraa sĩerr awiajã irua khaphʉ sĩejim, Ẽwandamau ichig jaautarr aawai ich chaai chukhu meebaju. Magua mag peer cien años sĩerr ãba, Abranau ãba ag iekta jʉ̈g thõba wai sĩsijim.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Irua mag “Mua ʉ̈khabamjã” aba, sĩi Ẽwandamau ichig chaai deeju atarr chadcha paarpajuuta warag khĩirjunaa, “Puan pʉchdëu nem magju atarrjã chadchata wau sĩerrʉm” aajeejim Ẽwandamag, i thö iekhamamua.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Irua khaphʉ sĩejim, chadcha Ẽwandam jua theeg sim, ichdëu nem magju atarr wawaag.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Ichdëu mag khaphʉ ʉ̈kha sĩerr gaaimuata, Ẽwandamau ich iek phãtarr gaai jaau simjö pekau chukhu arrjö i wajaug paapʉ̈ijim aajem.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Mag Abranau ʉ̈khaa chaar ʉ̈khatarr gaaimua Ẽwandamau i kulp chukhu paatarr jaau nʉm chan i appaijã khaba,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 ewag pawia maachjã agjö kulp chukhu paapʉ̈iju khʉʉn igwiapata mag phãpijim Ẽwandamau ich iek gaai. Wajapcharan mag maach Pör Jesús phiriu autarr ag Ẽwandam gaai thãraucha ʉ̈khaawaita ĩchab ich Ẽwandamau maach pekau chugpaawi kulp chukhu narrjö maachjã aaujem.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Mag maach Pör Jesuuta Ẽwandamau maach pekau paar õrag ʉdʉraa thõopijim, mag thõotarrta deeu phiriu athamua maach pekau chugpaapäaig.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.