Mateus 27

Ẽwandam Iek (NOAE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Maimua ya ãspabaadeewai phadnaan chi pörnaan judionaan tagam khʉʉn agjö chi thethem khʉʉn dʉ̈i biirdʉnaa deeu iekhawi warre Jesús thõopʉ̈iju khĩirju phöbaadëjim aajem.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Mag amach ap iekhawi, jʉ̈gadau jua bʉʉrkhanaa, Pilatoota Romaam reíu pʉ̈iwia gobernadorkha sĩerr aawai, irigta thõopi jaaumkhĩir i aar arrjierram.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Mag Jesús thõopi jawamkhĩir Pilato aar jua bʉʉrnaa athaadëm ũrbaawai chi Judaau deeu ũwaai thumaa ewag khĩirjuwia, chi phadnaan pörnaan chi thierrnaan dʉ̈i nʉm aar mawi, mag Jesús paar ichig phatkhon phagtarr thum ũwaai amag deeimajim anaabá.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Mag deeimawia magjim anʉm:
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Amachdëu ichig magbaawai mawia chi phatkhon Aai i jëeujem deg barpʉawi igbaadëjim aajem. Mag mawi, ichdëupai pa gaai ʉ̈gthaa jʉ̈gad jʉ̈naa, thoom khẽu ich ö gaai jʉ̈naa, baudʉ ich ö jorrkaa thõojim aajem.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Mag barpʉabajeewai phadnaan chi pörnaanau chi phatkhon phë auwi, —Mʉg phatkhon õor thõoju paarta phagtarr aawai pöd maadëu ofrenda ee ausĩubamgui ajierram anʉm.
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Maimua ag khur deeu amach ap iekhawia ag phatkhonau jẽbta për auju ajierram aajem, durr warpmua õor bëe nʉm khʉʉn meebaawai ag ee aukhëraag. Mag phatkhon Jesús param arrau jẽb për autarr, Campo del Alfarero a thʉ̈r sĩejim.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Mag jẽb gaaita Judaau ich thõotarr aawai ĩs ewag pawiajã mag jẽb agtha “bag ãrtarr param phatkhonau jẽb për autarr” a thʉ̈r sĩerrʉm.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Amau mag phatkhonau mag jẽb për atham aig, ĩchab magju nawe Ẽwandam i jaaumie Jeremías khararrau iekhatarr eyaa öbërjim agjö. Irua nawe iekhatarr mʉg ajim:
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 ag phatkhonau el Campo del Alfarero për aujierram, maach Pör Ẽwandamau mʉrʉg jaautarr ipierr” a phã sim. (Zac. 11:12-13)
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Mag arrwi chadcha Pilato na wai naaimajim aajem. Magbaa Pilatoou irig, —¿Chadcha pʉʉta judionaan Reí? a jëeujim anʉm.
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Mamʉ irua mag iekhabarm ũrbaawai phadnaan chi pörnaanau chi thethem khʉʉn dʉ̈imua warag i ëugar sëukha i khaibag jaauphöbaadëjim anaabá. Mamʉ ich khĩir mamagkhamjã Jesuu bʉ̈dam ãbjã iekhaba, warag khĩuu sĩejim aajem.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Mag am iek ʉ̈khaba aawai deeu ich Pilatooupai irig, —Pua chan pʉch khĩir mag iekha nʉmjã ũrbahab, sĩi khĩuu jʉmaag ajim anʉm.
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Pari par ich Pilatooucha magtarrjã, ni bʉ̈ ãbjã jʉ̈ʉ abajim aajem. Mag ich khĩircha iekha nʉmjã sĩi khĩuu ichig khabamjö sim oowi Pilatoou ich ödegpai, “Mua õor mʉg ooba chitʉmgui” ajim anʉm.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Mag ag nawejã mag phiesta ee paawai õrau jaaubarm presota chi gobernadorrau sĩi ich jãg öbeerpäaijeejim.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Maagwai preso ãb sĩi thʉ̈rphöo sĩerrʉm sĩejim, Barrabás a thʉ̈r sim.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Mag õrau jaaubarm presota sĩi öbeerpäaijerr aawai, Pilatoou ich ödegpain Jesuuta sĩi öbeerpʉ̈im khõsi sĩerr aawai, mag õor pöm wëjömʉg jëeumamua, —¿Chijãata pãrau sĩi ich jãg pʉapʉ̈ipim khõsi nʉ: Barrabás, wa Jesús ich Ẽwandamau pʉ̈iju aajerr anʉm? a jëeujim aajem amag.
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Chi Pilatoou khaphʉ sĩejim aajem, amau amachdëu Jesuu nem wau nʉrrarrjö pöd nem waubam gaaimuata mag i pʉr dee wai narr.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Magnaa õor dakhĩir ich juupjem sie gaai oo sĩsijim anʉm. Mag oo simta i ʉʉirau irig, —Jãg wounan õor wajaphamʉuwai; oob jã chan khaibag waupi jaaum. Edaar mʉ khãai khõrkhaa khaibag khãai khõrkha ʉajim i gaaimua a jaaupʉ̈ijim anaabá.
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Mamʉ mag nʉm ee, chi phadnaan pörnaanau tagam khʉʉn chi thethem khʉʉn dʉ̈imua warag õor wawikha thʉnʉʉujim anʉm, sĩi Barrabaata öbeerpi jaaunaa Jesús thõopi jajaau amkhĩir.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ya mag wawikha thʉnʉm ee, deeu chi gobernadorrau jëeumamua amag, —Mʉg numí nʉm aig, ¿chijãata pãrau sĩi chigjã aba öbeerpʉ̈ipim khõsi nʉ? a jëeujim anʉm.
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Magbaa deeu Pilatoou amag, —Magan jãg Jesús mag warrgarwe ich Ẽwandamau pʉ̈iju jaaujerrta mʉg nʉrrʉm anʉm dʉ̈i ¿mua jãgajuma? ajim anʉm.
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Magbaa, —¿Pari khan nemta irua khaigba waujĩma, pãrau mag warre i thõopi jaau nʉm? ajim anʉm chi Pilatoou.
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Pilatoou Jesús pʉapʉ̈iju ẽkha nʉm pödba sĩi waragta õor phogdʉmam oobaawai dö aibëepiwi thumaam khʉʉn dakhĩir jua sũgpʉ̈ijim aajem. Magnaa, —Pãrau mʉg woun iekkhõr chukhu simta thõomʉn mʉ chan bʉ̈ʉrjã kulp chukhu chirʉm, maan ya pãach appaim nemeu; mʉ gaai thʉmiet ajim anʉm amag.
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Magbaawai thumaam khʉʉnau sereu phöbaadëmua warag, —Marau pʉ gaai thʉbam; maachta maach chaain dʉ̈i kulp paraa nʉisibajupa ajierram anaabá.
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Mag chadcha amachdëu jaau narrjö, Pilatoou Barrabaata sĩi öbeerpʉ̈iwia, Jesús wʉpi jaaunaa, pakuls gaai meerppʉ̈imkhĩir warre soldaaun jua ee thʉsĩepʉ̈ijim aajem.
26 — ausente —
27 Magbaawai gobernador di aar arrwi mam pabaimaawai chi soldaaunau amach khapeen khapan thʉ̈rkha auwi amach jãrrcha wai naajim aajem.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Magnaa i khajũa ʉ̈rʉm ẽerpʉ̈inaa, jũrr dewam phuríi simta jũapipʉ̈inaa,
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 miu dën wërjũchkha simta pörsirkha jũapipʉ̈ijierram aajem. Magnaa ĩchab i juachaar gar padamjã joothʉpʉ̈ijierram anaabá. Magnaa mag amach rey anʉmua i wau nʉmuata i khĩirphee jĩepör phõbkhanaa, —¿Jãgpai chirʉ́ Judionaan Rey? aajeejim anʉm.
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Magnaa jũrram khʉʉnau bëewi, i gaai ichö thunaa, i jua ee amachdëu padam joopʉ̈itarraupai i pörchajã wʉmaajeejim aajem.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Mag i dau aphʉʉ wau wai nʉʉ awia, amachdëu irig khajũa jũapitarr deeu ẽer auwia, ich khajũa chaardamta deeu jũapinaa, maimuan chadau pa gaai meerphëpäain athaadëjierram aajem.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Mag wai öbërwi ag dʉ̈i wëtumua khʉd ee woun ãb Simón anʉm deeum phöbördam Cirene anʉm eem dʉ̈i thẽujierram aajem. Mag dʉ̈i oobaawai chi soldaaunau jũrr ajués magʉgta Jesuu pakuls arrmatarr arrpijierram.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Mag arrmamua buchagdam Gólgota anʉm aar paaukhabaimajim. Mag Gólgota aawai “pörpá durrsĩ” aawaiu.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Mag mam paaukhabaimaa vino iel anʉm dʉ̈i nem achaaga waaurëu simta dömkhĩir deejierram. Mamʉ Jesuu sĩi bʉ̈rʉʉ dö oowi tag döbajim.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Ya pakuls gaai meerphënaa jiirjop sĩuwia, amach chi meerphë narr soldaaunaupai, khaíuta chi khajũa jʉ̈abarju khai awi, jẽb gaai mokdaudam baraag paaukhajierram aajem, mag nʉmua gan aumaag.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Maimua mag chi khajũa amachpierr wai nʉisiewai thʉa nʉmua warag khʉt ohoodö aphöbaadëjim anaabá, chi pakuls dakha.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 I meerphë jiir wëjöm pör ʉ̈r ẽsapdau phãkha sim gaai jaau sĩejim, khan gaaimuata i mag wai naajĩ. Chi ẽsapdau gaai “Chamʉʉta Jesuu, Judionaan Rey” a phã sĩejim.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Mag i meerphë wai nʉm dʉ̈i ĩchab i bigaau chi nem jĩgmien numí agjö pa gaai amach khĩkhĩetdö meerphë sĩujierram: ãb i juachaar gar, ãb i juawë gar.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Mag i meerphë wai narr õor diichjem dakha arr aawai dich nʉm khʉʉnaujã i wau nʉm iekhau warag irig eerpanaa ʉ̈i phʉʉrphʉʉrnaa,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 —Wa jãgʉm khaba puan mag Aai i jëeujem dijã thum pogueupʉ̈inaa deeu khãai thãrjuppaim ee ëu dʉnʉʉuju aajerrta, jãg pua wir aig pʉchpai peerdʉ aubama. Pʉ chadcha Ẽwandam Iewaa khai, magan jãg pakuls gaaimua eeg ʉʉrbabaad aajeejim irig.
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Mag nʉm dʉ̈i chi phadnaan pörnaanau, Moiseeu ley phã pʉarr jawaag chi machnaanau tagam khʉʉn chi thierrnaan dʉ̈imua irig,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 —Deeum khʉʉnan peerdʉ autarrta pʉchta pödbahabma. Pʉ judionaan rey khabá; maar dakhĩir jãg pakuls gaaimua eeg ʉʉrbabaad. Mag oobaawain chadau marau ʉ̈khaju aajeejim.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Pʉ iek mag Ẽwandamau pʉ chig apibaju anarr aawai, chadcha ichdëu pʉ khõsi sim khai, nau irua pʉ khaigpër auju. Magaag pʉchdëuchajã pʉ Ẽwandam Iewaa anarrau aajeejim irig, ya pakuls gaai pawiajã.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Jũrram khʉʉnau irig mamagkham ũrwi mag chi khaibagnaan numí i bigaau agjö jiir ʉid thʉnarr khʉʉnaupa warag i wau iekha naajim anaabá.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Edausĩe thʉnʉm ee, dëgölp edau khĩbaadëm abarmʉn sĩi warre edaramjöta jöisijim. Mag khĩ thʉnʉʉ awia edau phʉʉibaajër las tres naata deeu aardʉbaadëjim.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Magbaadëm ee Jesuu thet, “Elí, Elí, ¿lema sabactani?” ajim anaabá. Mag sim aig maach meúan, “Aay, Ẽwandam, ¿khantheeta pua mʉ mʉg dau aphʉʉ chirʉmjã mʉrʉg oobamjöo aadëma?” a khitʉm ajim.
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Ãaur khʉʉn aig narr khʉʉnau mag i iekhabarm ũrtarr aawai jũrr amach khapeenag, —Keena, pãadë ũrbat: Maguan warrgar Ẽwandam i jaaujerr Elías khararrta ich aig thʉ̈r simwai anaajim, irua iekhatarr khaugbam gaaimua.
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Irua magbarm bʉ̈rre ãbmua khaphigbaadëwi, putjö ũũphë khitʉm gaai vino adchuchúu simta dorrdʉnaa waibëewi, pa gaai bʉʉrnaa i i aig ʉa aujim, ag gaaim bereu dömkhĩir.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Pari ãbmua i dʉ̈i mamagkham ee, ãaur khʉʉnau jũrr, —Idëu i sĩubá, daau nau Eliaau i jãigmua eeg jiirpʉ̈yaan pierrju aajeejim.
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Mag jöchkhërʉʉ awia, thet äa a khitawia, warag chaaupabaadëjim.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Mag i chaaupabaadëm dʉ̈i ĩchab Aai i jëeujem deg ierrgajãrcha put nem parrg thuur ëu wëjorrta ʉ̈gthaamua eeg sʉrr abarmʉn warre jãrrcha thoophem numiita jijirar jöisijim. Magbarm dʉ̈i ʉʉur theega duuibaadëmua mokpörpa thörrchëchëukham dʉ̈i
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 õor aukhërtarr jẽbdipa weeudʉtkhamam ee, khëchtarr khʉʉnta deeu phiidʉtkhawi iiu nʉrrjëe aadëjim. Mag deeu iiutarr khʉʉn ʉ̈u wajapha Ẽwandam iek ʉ̈kha durrumta ötarr khʉʉn ajim.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Makhʉʉn Jesús iiu phiidʉtarr ẽudee amach jẽbdegmua öbërdʉtkhawi Jerusalén phöbör ee wëtjierram. Mag am phöbör ee naaimatarrjã õor khapankham khʉʉnau oojierram.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Magbaawaita capitán soldaaun dʉ̈i Jesús pakuls gaai jiir wëjöm eegar narr khʉʉnau mag ʉʉur theeg duuibaadëm ee, mamagkham oophöbaadee jãphierr nʉm iekhau warag, —Mʉg wounan chadchata Ẽwandam Iewaa ajim ajierram.
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Mag i pʉr auju nawejã ĩchab ʉʉin i juag oojerr khʉʉn khapan Galileamua i dʉ̈i bëetarr aawai makhʉʉnau i dʉ̈i mamagkham warpmua oo naajim.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Mag warpmua oo narr ee naajim: María Magdalena, ãbakhai María, Santiago dʉ̈i Josenaan am ãd, maimua jöoi Zebedeo chaain ãdjã dʉ̈i aig sĩejim.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Maimua ya phãarmam ee, rik José anʉm bëejim. Ich mag woun Judea durr phöbördam Arimatea anʉm aram ajim. Chi Jesús thõoju nawe ya ichdëujã Jesús igar sĩejim.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Mag sĩewai Pilato aar mawia ya Jesús mee khërʉm mordam aukhëraan maag jëeuwimajim aajem. Mag jëeubaimaa Pilatoou ich soldaaunag deepi jaaujim aajem.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Magbaa Joseeu mawia, ya chi meemdam eeg paa auwi, arrwi, dĩesdam memerkhögjã chukhu bäpphä khitʉm ee pʉrëunaa,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 ag nawe ichdëu ich athee durrbʉ̈ khõpag ee jẽbdi iiur khörpitarr ee aukhërthurjim, wajapcharan ich jẽb gaaima. Magnaa mokpör pöm simua chi jẽbdi i ee wajapha joothʉ pʉawia igbaadëjim.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Mamʉ mag chi José Arimateapierr petamjã María Magdalena chan maba, ãbakhai María dʉ̈i amach numpai chi aphʉʉmdam aukhërtarr jẽbdi aig ohoodö nʉisijim.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Ag noram sĩi jua ʉ̈ʉijerr ed, wajapcharan sabarhedma, chi phadnaan pörnaan Moiseeu Ẽwandam iek phã pʉarr wajapcha ʉʉrkhaajerr khʉʉn dʉ̈i Pilato aar wëtwia
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 irig, —Marau khĩir eyaa nʉmgui ajim anʉm, jãg sëunem nem jaau sĩerrarrau jaauwai, iin meewiajã khãai thãrjup nʉm ee deeu iiu phiidʉju a iekhatarr.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Magtarr aawai khãai thãrjup soldaaunag chi jẽbdi aig thʉapibá; magba akhiin eeu dëgölp chi khapeenau edaar bëewia, chi binaan amach jua khap ausĩunaa, naspawia chadchata deeu iiu phiidʉjim adukham. Magta aju atheen magan warram khãai warag atchata sëukha nem jaau nʉisijugui ajierram aajem, Pilatoog.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Magbaawai Pilatoou amag, —Pãachdëu mag nʉm khai, magan soldaaunan ar thʉnʉm. Phë arrwi pãachdëu khõchagpierr chi jẽbdijã wajapha phãarnaa jʉʉrthʉ pʉabajët ajim anʉm.
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Magbaawai chadcha soldaaun phë arrwi mag chi jẽbdi ee mokdau joothʉ sĩerr ʉ̈rjã wajapha dusnagjö simua jʉʉrthʉpʉ̈ijierram anaabá. Magnaa chi soldaaunag khãai thãrjup ogdʉba aig thʉapi jaaujierram aajem. |src="cn01849b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="MAT 27.66"
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.