Mateus 27
Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARA
1 Maimua ya ãspabaadeewai phadnaan chi pörnaan judionaan tagam khʉʉn agjö chi thethem khʉʉn dʉ̈i biirdʉnaa deeu iekhawi warre Jesús thõopʉ̈iju khĩirju phöbaadëjim aajem.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Mag amach ap iekhawi, jʉ̈gadau jua bʉʉrkhanaa, Pilatoota Romaam reíu pʉ̈iwia gobernadorkha sĩerr aawai, irigta thõopi jaaumkhĩir i aar arrjierram.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Mag Jesús thõopi jawamkhĩir Pilato aar jua bʉʉrnaa athaadëm ũrbaawai chi Judaau deeu ũwaai thumaa ewag khĩirjuwia, chi phadnaan pörnaan chi thierrnaan dʉ̈i nʉm aar mawi, mag Jesús paar ichig phatkhon phagtarr thum ũwaai amag deeimajim anaabá.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Mag deeimawia magjim anʉm:
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Amachdëu ichig magbaawai mawia chi phatkhon Aai i jëeujem deg barpʉawi igbaadëjim aajem. Mag mawi, ichdëupai pa gaai ʉ̈gthaa jʉ̈gad jʉ̈naa, thoom khẽu ich ö gaai jʉ̈naa, baudʉ ich ö jorrkaa thõojim aajem.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Mag barpʉabajeewai phadnaan chi pörnaanau chi phatkhon phë auwi, —Mʉg phatkhon õor thõoju paarta phagtarr aawai pöd maadëu ofrenda ee ausĩubamgui ajierram anʉm.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Maimua ag khur deeu amach ap iekhawia ag phatkhonau jẽbta për auju ajierram aajem, durr warpmua õor bëe nʉm khʉʉn meebaawai ag ee aukhëraag. Mag phatkhon Jesús param arrau jẽb për autarr, Campo del Alfarero a thʉ̈r sĩejim.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Mag jẽb gaaita Judaau ich thõotarr aawai ĩs ewag pawiajã mag jẽb agtha “bag ãrtarr param phatkhonau jẽb për autarr” a thʉ̈r sĩerrʉm.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Amau mag phatkhonau mag jẽb për atham aig, ĩchab magju nawe Ẽwandam i jaaumie Jeremías khararrau iekhatarr eyaa öbërjim agjö. Irua nawe iekhatarr mʉg ajim:
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 ag phatkhonau el Campo del Alfarero për aujierram, maach Pör Ẽwandamau mʉrʉg jaautarr ipierr” a phã sim. (Zac. 11:12-13)
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Mag arrwi chadcha Pilato na wai naaimajim aajem. Magbaa Pilatoou irig, —¿Chadcha pʉʉta judionaan Reí? a jëeujim anʉm.
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Mamʉ irua mag iekhabarm ũrbaawai phadnaan chi pörnaanau chi thethem khʉʉn dʉ̈imua warag i ëugar sëukha i khaibag jaauphöbaadëjim anaabá. Mamʉ ich khĩir mamagkhamjã Jesuu bʉ̈dam ãbjã iekhaba, warag khĩuu sĩejim aajem.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Mag am iek ʉ̈khaba aawai deeu ich Pilatooupai irig, —Pua chan pʉch khĩir mag iekha nʉmjã ũrbahab, sĩi khĩuu jʉmaag ajim anʉm.
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Pari par ich Pilatooucha magtarrjã, ni bʉ̈ ãbjã jʉ̈ʉ abajim aajem. Mag ich khĩircha iekha nʉmjã sĩi khĩuu ichig khabamjö sim oowi Pilatoou ich ödegpai, “Mua õor mʉg ooba chitʉmgui” ajim anʉm.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Mag ag nawejã mag phiesta ee paawai õrau jaaubarm presota chi gobernadorrau sĩi ich jãg öbeerpäaijeejim.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Maagwai preso ãb sĩi thʉ̈rphöo sĩerrʉm sĩejim, Barrabás a thʉ̈r sim.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Mag õrau jaaubarm presota sĩi öbeerpäaijerr aawai, Pilatoou ich ödegpain Jesuuta sĩi öbeerpʉ̈im khõsi sĩerr aawai, mag õor pöm wëjömʉg jëeumamua, —¿Chijãata pãrau sĩi ich jãg pʉapʉ̈ipim khõsi nʉ: Barrabás, wa Jesús ich Ẽwandamau pʉ̈iju aajerr anʉm? a jëeujim aajem amag.
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Chi Pilatoou khaphʉ sĩejim aajem, amau amachdëu Jesuu nem wau nʉrrarrjö pöd nem waubam gaaimuata mag i pʉr dee wai narr.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Magnaa õor dakhĩir ich juupjem sie gaai oo sĩsijim anʉm. Mag oo simta i ʉʉirau irig, —Jãg wounan õor wajaphamʉuwai; oob jã chan khaibag waupi jaaum. Edaar mʉ khãai khõrkhaa khaibag khãai khõrkha ʉajim i gaaimua a jaaupʉ̈ijim anaabá.
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Mamʉ mag nʉm ee, chi phadnaan pörnaanau tagam khʉʉn chi thethem khʉʉn dʉ̈imua warag õor wawikha thʉnʉʉujim anʉm, sĩi Barrabaata öbeerpi jaaunaa Jesús thõopi jajaau amkhĩir.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ya mag wawikha thʉnʉm ee, deeu chi gobernadorrau jëeumamua amag, —Mʉg numí nʉm aig, ¿chijãata pãrau sĩi chigjã aba öbeerpʉ̈ipim khõsi nʉ? a jëeujim anʉm.
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Magbaa deeu Pilatoou amag, —Magan jãg Jesús mag warrgarwe ich Ẽwandamau pʉ̈iju jaaujerrta mʉg nʉrrʉm anʉm dʉ̈i ¿mua jãgajuma? ajim anʉm.
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Magbaa, —¿Pari khan nemta irua khaigba waujĩma, pãrau mag warre i thõopi jaau nʉm? ajim anʉm chi Pilatoou.
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Pilatoou Jesús pʉapʉ̈iju ẽkha nʉm pödba sĩi waragta õor phogdʉmam oobaawai dö aibëepiwi thumaam khʉʉn dakhĩir jua sũgpʉ̈ijim aajem. Magnaa, —Pãrau mʉg woun iekkhõr chukhu simta thõomʉn mʉ chan bʉ̈ʉrjã kulp chukhu chirʉm, maan ya pãach appaim nemeu; mʉ gaai thʉmiet ajim anʉm amag.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Magbaawai thumaam khʉʉnau sereu phöbaadëmua warag, —Marau pʉ gaai thʉbam; maachta maach chaain dʉ̈i kulp paraa nʉisibajupa ajierram anaabá.
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Mag chadcha amachdëu jaau narrjö, Pilatoou Barrabaata sĩi öbeerpʉ̈iwia, Jesús wʉpi jaaunaa, pakuls gaai meerppʉ̈imkhĩir warre soldaaun jua ee thʉsĩepʉ̈ijim aajem.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Magbaawai gobernador di aar arrwi mam pabaimaawai chi soldaaunau amach khapeen khapan thʉ̈rkha auwi amach jãrrcha wai naajim aajem.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Magnaa i khajũa ʉ̈rʉm ẽerpʉ̈inaa, jũrr dewam phuríi simta jũapipʉ̈inaa,
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 miu dën wërjũchkha simta pörsirkha jũapipʉ̈ijierram aajem. Magnaa ĩchab i juachaar gar padamjã joothʉpʉ̈ijierram anaabá. Magnaa mag amach rey anʉmua i wau nʉmuata i khĩirphee jĩepör phõbkhanaa, —¿Jãgpai chirʉ́ Judionaan Rey? aajeejim anʉm.
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Magnaa jũrram khʉʉnau bëewi, i gaai ichö thunaa, i jua ee amachdëu padam joopʉ̈itarraupai i pörchajã wʉmaajeejim aajem.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Mag i dau aphʉʉ wau wai nʉʉ awia, amachdëu irig khajũa jũapitarr deeu ẽer auwia, ich khajũa chaardamta deeu jũapinaa, maimuan chadau pa gaai meerphëpäain athaadëjierram aajem.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Mag wai öbërwi ag dʉ̈i wëtumua khʉd ee woun ãb Simón anʉm deeum phöbördam Cirene anʉm eem dʉ̈i thẽujierram aajem. Mag dʉ̈i oobaawai chi soldaaunau jũrr ajués magʉgta Jesuu pakuls arrmatarr arrpijierram.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Mag arrmamua buchagdam Gólgota anʉm aar paaukhabaimajim. Mag Gólgota aawai “pörpá durrsĩ” aawaiu.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Mag mam paaukhabaimaa vino iel anʉm dʉ̈i nem achaaga waaurëu simta dömkhĩir deejierram. Mamʉ Jesuu sĩi bʉ̈rʉʉ dö oowi tag döbajim.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Ya pakuls gaai meerphënaa jiirjop sĩuwia, amach chi meerphë narr soldaaunaupai, khaíuta chi khajũa jʉ̈abarju khai awi, jẽb gaai mokdaudam baraag paaukhajierram aajem, mag nʉmua gan aumaag.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Maimua mag chi khajũa amachpierr wai nʉisiewai thʉa nʉmua warag khʉt ohoodö aphöbaadëjim anaabá, chi pakuls dakha.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 I meerphë jiir wëjöm pör ʉ̈r ẽsapdau phãkha sim gaai jaau sĩejim, khan gaaimuata i mag wai naajĩ. Chi ẽsapdau gaai “Chamʉʉta Jesuu, Judionaan Rey” a phã sĩejim.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Mag i meerphë wai nʉm dʉ̈i ĩchab i bigaau chi nem jĩgmien numí agjö pa gaai amach khĩkhĩetdö meerphë sĩujierram: ãb i juachaar gar, ãb i juawë gar.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Mag i meerphë wai narr õor diichjem dakha arr aawai dich nʉm khʉʉnaujã i wau nʉm iekhau warag irig eerpanaa ʉ̈i phʉʉrphʉʉrnaa,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 —Wa jãgʉm khaba puan mag Aai i jëeujem dijã thum pogueupʉ̈inaa deeu khãai thãrjuppaim ee ëu dʉnʉʉuju aajerrta, jãg pua wir aig pʉchpai peerdʉ aubama. Pʉ chadcha Ẽwandam Iewaa khai, magan jãg pakuls gaaimua eeg ʉʉrbabaad aajeejim irig.
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Mag nʉm dʉ̈i chi phadnaan pörnaanau, Moiseeu ley phã pʉarr jawaag chi machnaanau tagam khʉʉn chi thierrnaan dʉ̈imua irig,
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 —Deeum khʉʉnan peerdʉ autarrta pʉchta pödbahabma. Pʉ judionaan rey khabá; maar dakhĩir jãg pakuls gaaimua eeg ʉʉrbabaad. Mag oobaawain chadau marau ʉ̈khaju aajeejim.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Pʉ iek mag Ẽwandamau pʉ chig apibaju anarr aawai, chadcha ichdëu pʉ khõsi sim khai, nau irua pʉ khaigpër auju. Magaag pʉchdëuchajã pʉ Ẽwandam Iewaa anarrau aajeejim irig, ya pakuls gaai pawiajã.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Jũrram khʉʉnau irig mamagkham ũrwi mag chi khaibagnaan numí i bigaau agjö jiir ʉid thʉnarr khʉʉnaupa warag i wau iekha naajim anaabá.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Edausĩe thʉnʉm ee, dëgölp edau khĩbaadëm abarmʉn sĩi warre edaramjöta jöisijim. Mag khĩ thʉnʉʉ awia edau phʉʉibaajër las tres naata deeu aardʉbaadëjim.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Magbaadëm ee Jesuu thet, “Elí, Elí, ¿lema sabactani?” ajim anaabá. Mag sim aig maach meúan, “Aay, Ẽwandam, ¿khantheeta pua mʉ mʉg dau aphʉʉ chirʉmjã mʉrʉg oobamjöo aadëma?” a khitʉm ajim.
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ãaur khʉʉn aig narr khʉʉnau mag i iekhabarm ũrtarr aawai jũrr amach khapeenag, —Keena, pãadë ũrbat: Maguan warrgar Ẽwandam i jaaujerr Elías khararrta ich aig thʉ̈r simwai anaajim, irua iekhatarr khaugbam gaaimua.
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Irua magbarm bʉ̈rre ãbmua khaphigbaadëwi, putjö ũũphë khitʉm gaai vino adchuchúu simta dorrdʉnaa waibëewi, pa gaai bʉʉrnaa i i aig ʉa aujim, ag gaaim bereu dömkhĩir.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Pari ãbmua i dʉ̈i mamagkham ee, ãaur khʉʉnau jũrr, —Idëu i sĩubá, daau nau Eliaau i jãigmua eeg jiirpʉ̈yaan pierrju aajeejim.
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Mag jöchkhërʉʉ awia, thet äa a khitawia, warag chaaupabaadëjim.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Mag i chaaupabaadëm dʉ̈i ĩchab Aai i jëeujem deg ierrgajãrcha put nem parrg thuur ëu wëjorrta ʉ̈gthaamua eeg sʉrr abarmʉn warre jãrrcha thoophem numiita jijirar jöisijim. Magbarm dʉ̈i ʉʉur theega duuibaadëmua mokpörpa thörrchëchëukham dʉ̈i
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 õor aukhërtarr jẽbdipa weeudʉtkhamam ee, khëchtarr khʉʉnta deeu phiidʉtkhawi iiu nʉrrjëe aadëjim. Mag deeu iiutarr khʉʉn ʉ̈u wajapha Ẽwandam iek ʉ̈kha durrumta ötarr khʉʉn ajim.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Makhʉʉn Jesús iiu phiidʉtarr ẽudee amach jẽbdegmua öbërdʉtkhawi Jerusalén phöbör ee wëtjierram. Mag am phöbör ee naaimatarrjã õor khapankham khʉʉnau oojierram.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Magbaawaita capitán soldaaun dʉ̈i Jesús pakuls gaai jiir wëjöm eegar narr khʉʉnau mag ʉʉur theeg duuibaadëm ee, mamagkham oophöbaadee jãphierr nʉm iekhau warag, —Mʉg wounan chadchata Ẽwandam Iewaa ajim ajierram.
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Mag i pʉr auju nawejã ĩchab ʉʉin i juag oojerr khʉʉn khapan Galileamua i dʉ̈i bëetarr aawai makhʉʉnau i dʉ̈i mamagkham warpmua oo naajim.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Mag warpmua oo narr ee naajim: María Magdalena, ãbakhai María, Santiago dʉ̈i Josenaan am ãd, maimua jöoi Zebedeo chaain ãdjã dʉ̈i aig sĩejim.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Maimua ya phãarmam ee, rik José anʉm bëejim. Ich mag woun Judea durr phöbördam Arimatea anʉm aram ajim. Chi Jesús thõoju nawe ya ichdëujã Jesús igar sĩejim.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Mag sĩewai Pilato aar mawia ya Jesús mee khërʉm mordam aukhëraan maag jëeuwimajim aajem. Mag jëeubaimaa Pilatoou ich soldaaunag deepi jaaujim aajem.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Magbaa Joseeu mawia, ya chi meemdam eeg paa auwi, arrwi, dĩesdam memerkhögjã chukhu bäpphä khitʉm ee pʉrëunaa,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 ag nawe ichdëu ich athee durrbʉ̈ khõpag ee jẽbdi iiur khörpitarr ee aukhërthurjim, wajapcharan ich jẽb gaaima. Magnaa mokpör pöm simua chi jẽbdi i ee wajapha joothʉ pʉawia igbaadëjim.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Mamʉ mag chi José Arimateapierr petamjã María Magdalena chan maba, ãbakhai María dʉ̈i amach numpai chi aphʉʉmdam aukhërtarr jẽbdi aig ohoodö nʉisijim.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Ag noram sĩi jua ʉ̈ʉijerr ed, wajapcharan sabarhedma, chi phadnaan pörnaan Moiseeu Ẽwandam iek phã pʉarr wajapcha ʉʉrkhaajerr khʉʉn dʉ̈i Pilato aar wëtwia
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 irig, —Marau khĩir eyaa nʉmgui ajim anʉm, jãg sëunem nem jaau sĩerrarrau jaauwai, iin meewiajã khãai thãrjup nʉm ee deeu iiu phiidʉju a iekhatarr.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Magtarr aawai khãai thãrjup soldaaunag chi jẽbdi aig thʉapibá; magba akhiin eeu dëgölp chi khapeenau edaar bëewia, chi binaan amach jua khap ausĩunaa, naspawia chadchata deeu iiu phiidʉjim adukham. Magta aju atheen magan warram khãai warag atchata sëukha nem jaau nʉisijugui ajierram aajem, Pilatoog.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Magbaawai Pilatoou amag, —Pãachdëu mag nʉm khai, magan soldaaunan ar thʉnʉm. Phë arrwi pãachdëu khõchagpierr chi jẽbdijã wajapha phãarnaa jʉʉrthʉ pʉabajët ajim anʉm.
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Magbaawai chadcha soldaaun phë arrwi mag chi jẽbdi ee mokdau joothʉ sĩerr ʉ̈rjã wajapha dusnagjö simua jʉʉrthʉpʉ̈ijierram anaabá. Magnaa chi soldaaunag khãai thãrjup ogdʉba aig thʉapi jaaujierram aajem. |src="cn01849b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="MAT 27.66"
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.