Lucas 1
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NTLH
1 Teófilo, khapeer wʉ̈jʉ̈u:
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 ar warrcha irua nem waubaaderr amach daúacha ootarrta õrag jaaujerr khʉʉnau maachigjã jaautarrjö.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Maguata muajã ĩchab phãju khĩirjubaadëjim, pʉ athee. Mamʉ mʉg phãju nawe, sĩi año khapan i dʉ̈i ãba wënʉrraajerr khʉʉn dʉ̈i khaar aarmua khĩeb ö nʉm aar estudie chirʉʉ awia ĩsta pʉrʉg phã deepʉ̈i chirʉm jöoi Teófilo.
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 Mʉg murua pʉrʉg phã deepʉ̈i chirʉmʉn, pʉchdëu thʉ̈rbaawai Jesús igwia õrau jaau nʉm pua ũurjemʉn chadcharam iekhau a khap amkhĩrau.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Murua pʉrʉg jaaum ig chirʉmʉn mʉgau:
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Ich mag jöoi Zacarías anʉm ich ʉʉi dʉ̈i Ẽwandam dakhĩir ajapha wënʉrraajeejim aajem, i ipierraa. Mag gaaimua ãbmuajã am ëugar iek chigaapai iekhaba aajeejim anʉm.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Mamʉ mag wënʉrrʉmjã chi ʉʉi bʉ̈ʉrjã chaai ooba khitarr aawai chaai ãbjã chukhu naajim aajem. Mag chaaijã chukhu nʉmta ya amach numwe jöoiraa khithëe ajim anʉm.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 — ausente —
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 — ausente —
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Mag ich thʉ̈rta öbërtarr aawai ierr Ẽwandamag incienso phaajem ag nasãd wau khërʉm aar simich, daaugajãr amach biirdʉajem aigpaita sĩi õor pöm Ẽwandamag jëeu khodthʉnaajim aajem.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Mag í agtha ierr Ẽwandamag jëeu sim ee, Ẽwandam chogta ʉ̈gtharmua bëewia i khĩirphee dʉnʉʉubaichëjim anʉm, chi incienso phaajem ag nasãd wau sim bigaau juachaar gar.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Zacariaau mag oo athaawai khĩir ëu awia warag jöoi kha duuibaadëjim aajem, jãphierr nʉm iekhau.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Mamʉ magbaawai chi Ẽwandam chogau irig, —Zacarías, oob jãphierram ajim anʉm. Pua Ẽwandamag jëeu chitʉʉ aajerr ĩsta irua pʉ iek ʉ̈khabarm: Pʉ ʉʉi Elizabed bi ee pawia pʉrʉg chaai oo deejugui ajim anʉm. Mag chaai thaaba khërsiewai pua i thʉ̈rdam Juan a thʉ̈rjugui ajim anʉm.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Magbaawain chadau pʉ onee chirsiju. Mag nʉm dʉ̈i ĩchab õor pöm onee ajurau, i thaababarm abarm amachdëu ũr athaawai.
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 Mag chaairau bi eewe Ẽwandam Akhaar ich gaai phẽs wai khitajugui ajim anʉm. Mag chaairau ich erraawe vinojã döba, ni nag deeum khĩir awia khãijã bʉ̈ʉrjã ich i ee auba ich mag khitajugui ajim anʉm.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Mag chaai jöoipawia Ẽwandam iek jaaubaadeewaita israelnaan khapaana ãsie amach mor khĩirjuwia deeu eeupemjö maach Pör Ẽwandam iek ʉ̈khajurau, warrgar amach jöoinau ʉ̈khaajerrjö a jaaumajim aajem.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 I gaaimuata õor ee Ẽwandamau ich jua theeg oopijugui ajim anʉm, warrgar ich i jaaumie Elías khakhitarr dʉ̈i aajerrjö. Irua Ẽwandam i jaau nʉrrʉm ũrwia, jöoin amach chaain dʉ̈i khajap khaba wënʉrraajerr khʉʉnjã khõinaa wënʉrranaa ĩchab i iek ũrmapha aajerr khʉʉnaujã amach jöoin warrgarm khʉʉn dënjö i ipierraa aju, maagwai Ẽwandamau mag am Pörkhaju päaiwaijã amach thãraucha khõsi i iek ũrmkhĩir a jaauchëjim aajem chi Ẽwandam chogau.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Magbaawai jöoi Zacariaau, —Mamʉ ¿jãga magbarju? ajim anʉm, chi Ẽwandam chogag. Ya mʉg mʉ jöoiraa chirʉm, maimua mʉ ʉʉijã ĩchab ũanaa khitʉmta ¿jãga mag chaai oobarju? ajim anʉm.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Magbaa jũrr chi Ẽwandam chogau irig, —Zacarías, mʉʉn Gabriel a thʉ̈ʉrjemgui ajim anʉm. Mʉchta Ẽwandam garcha i bʉ̈khʉrr phidkhaajem. Ichdëu mʉ pʉ̈iwiata pʉ aig mʉ bëejimgui ajim anʉm, cha mʉchdëu iek jaau chirʉm jawaan.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Mamʉ mʉg murua pʉchig jaau chirʉm pʉchdëu ʉ̈khaba abarm gaaimua, pʉ meu meraa chirsijugui ajim anʉm, bʉ̈ʉrjã iekhaba. Maimua ya chi chaai atham edta deeu pʉ iek eerdʉjugui ajim anʉm. Murua pʉrʉg mag jaau chirʉmʉn, chadcha thum mʉchdëu cha jaau chirʉmjöo aju a jaaumajim aajem, chi Ẽwandam chog ʉ̈gtharmua bëetarrau.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Magʉmich daaugajãr õor pöm Ẽwandamag jëeuwai pos thʉnarr khʉʉnau i nʉ nʉmua jũrr amach khapeenag, —Keena, ¿jãga abarmta mʉg jöoi Zacarías jãg da öbërchëbáma? anaajim anaabá.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Mamʉ mag nʉm ee öbërcheewaijã pöd õrag iekhaba, iekham ig nʉmjã sĩi juaupaita jajaau aajeejim anʉm, pöd iek öbërba aawai. Magbarm aigta khaugaa aphöbaadëjim anaabá, Ẽwandamau khãijã dau daau irig iekhachëwiata mag sĩsim.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Maimua ich phidkha sĩerr seman thum öbër ëebaadeewai ich diig petajim aajem.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Maimua mag chi Ẽwandam chogau jaauthurtarr khur chadcha jöpcha Elizabed bi eepajim anaabá. Mag ich jõorbaadeewai dawagjã öbërba, cinco meses sĩi degpai sĩejim anʉm.
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 Mag degpai simua, “Maach pör Ẽwandamauta mʉʉn eeg oobarmgui” aajeejim anʉm. “Chaai chukhu aawai õor ee khĩir naa ʉrraajerrjã tag mʉ chigag chukhu ʉrraju. Ʉ̈ucha jãgbarm Ẽwandamau” aajeejim anʉm.
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Magtarr khur seis meses dichwia nʉm ee, Ẽwandamau ʉ̈gtharmua deeu ich chog Gabriel pʉ̈ijim aajem, jũrr Galilea durr phöbördam Nazaret a thʉ̈r sim ee daupeer õor meraa khitʉm María a thʉ̈r sĩerr aar.
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 Mag daupeer woun ãb José anʉm dʉ̈i jua pʉraag ya iek deewi sĩejim aajem. Mamʉ mag iek deewi nʉmjã José bʉ̈ʉrjã agtha María dʉ̈i khapes aba naajim aajem. Chi José anʉm warrgar rey David khakhitarr ag chaain ewagam khʉʉn dën ajim aajem.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Mag ich chogbapäaiwai chi Ẽwandam chog bëewi chi daupeer sim aar dubwia irig, —¿Jãgpai ʉ María? Onee abá aichëjim anʉm. [Ẽwandamau nem ajapha aag ʉʉin khapan thʉnʉm ee pʉʉta jʉr atham.] María, chadcha Ẽwandam maach Pöröu pʉʉta eeg oobarmgui ajim anʉm irig.
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Mag ũrbaawai khĩirju sĩi awia ich ödegpai “¿Jãgwia irua mʉrʉg mag iekhabaichë?” ajim anʉm.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Magbaawai chi Ẽwandam chogau, —Oob khĩirjum, pʉʉta Ẽwandamau ʉ̈u eeg oobarbahab ajim anʉm.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Pua chaai emkhooidam paarpaju. Mag chaai Jesús a thʉ̈rbá ajim anʉm.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Ichta thumaam khʉʉn khãai ʉ̈rʉʉcha sĩerraju, maimua ichpai Cha Ʉ̈gthaa Phuu Nʉm ag Iewaa a thʉ̈rjugui ajim anʉm. Maagwai maach Pör Ẽwandamau irigta israelnaan thumaam khʉʉn Reikhapiju, warrgar pãach jöoin David khararrag khapitarrjö.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 Mag ichta thumaam khʉʉn Pörkhabaadëm aigmua atag i jua theeg bʉ̈ʉrjã öba, ich mag sĩerraju a jaaujim aajem.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Magbaawai Mariaau chi Ẽwandam chogag, —Mamʉ mʉg agtha mʉ õor meraa jaaijã chukhu ʉmta, ¿jãga magbarjuma? ajim anʉm.
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Magbaawai chi Ẽwandam chogau magjim anʉm:
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Maimua warag irig, Pʉdë ũrbá ajim anʉm, pʉ naamhũan Elizabed ũanaa khitab mamʉ, iruajã chaai emkhooi paarpajugui ajim anʉm ĩchab. Õrau pöd irua chaai oobaju aajerrjã ya seis meses simgui ajim anʉm, bi ee patarr.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 Ẽwandam athee chan bʉ̈ʉrjã phithurm nem chukhumgui ajim anʉm.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Magbaa Mariaau magjim anʉm:
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Mag Ẽwandam chogau ichig iek jaauthurtarr khur khãai khapancha khaba nʉm ee, Mariaau ich naamhũan Elizabed oon majim aajem Judea durr, durr dapag ee phöbördam khërʉm ee.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Mag petawia, jöoi Zacarías di aar barwia, ich naamhũanag, —¿Jãgpai ʉ Elizabed? aimajim anʉm.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Mag Mariaau ichig iekhabaichëm ũrbaawai warre ũan Elizabed bi eem chaaita pogogor khabaadëjim anaabá. Magbarm dʉ̈i ich ũan Elizabed gaaijã Ẽwandam Akhaar phẽs aicheewai onegau Mariaag,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 —Kadam, pʉchta ãba chadcha ʉʉin khapan thʉnʉm ee Ẽwandamau ʉ̈uhcha abarm; maimua pʉ chaaijã ʉ̈ucha khitajugui ajim anʉm, õor ee Ẽwandam na.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 Khanii mʉg mʉ aphʉʉ ʉrrʉmua mua khap ʉajĩ pʉ maach Pör ãdkha simua mʉch oon bëeju. Ʉ̈u pʉ bëejimgui ajim anʉm María.
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Jãguata pʉ iekhabaichëm mʉchdëu ũr atham dʉ̈i, mʉ chaai agtha bi ee khërʉmuajã khaug athaawai, thʉgdʉdʉ khabaadëjimgui ajim anaabá, onegau.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 María, Ẽwandam chogau pʉchig jaauchëtarr iek pʉchdëu ʉ̈khatarr gaaimua chadcha pʉʉta onee ʉrraju. Maach Pör Ẽwandamau ich chog dʉ̈i pʉrʉg jaaupʉ̈itarr iekhan thum ichdëu jaautarrjöo chadcha öbëbërgmajugui ajim anʉm.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 Magbaawai Mariaau Ẽwandamag jëeumamua magjim aajem:
46 Então Maria disse:
47 Mʉ thãar onee ʉm Ẽwandam, pʉch maar peerdʉajemuata mʉch dʉ̈i mʉgbarm gaaimua.
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 Chadcha puan mʉ dʉ̈i pʉchdëu ampierr aju aai sim.
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 Pʉchdëupaita chadcha maar thum wai dʉnʉm.
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 Mʉg atagjã ar pʉch ipierraam khʉʉnan ich jãg pua am dau ee aug khaug paraa chitaju.
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 Pʉ jua theegjöm khʉʉn chan mʉg jẽb gaai ooba aajem.
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 Mʉg jẽb gaai chi thethem thethem aajem khʉʉnjã iek theeg chukhu isegkhʉʉiwia jũrr aphʉʉ maadëu igbajöjöo khithëem khʉʉnta pua pör phiriupʉ̈imaajem.
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 Aphʉʉ jãdaúa durrumjö khithëem khʉʉnaujã pʉrʉg jëeuwai pua amachdëu nem ig nʉm thum deejem.
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
54 Ẽwandam, pua nawe pʉch iekhatarr khĩir akhooba,
54 — ausente —
55 Nacha jöoi Abranag jaauwai, i chaain ewagam khʉʉn eem ãb thaababarmuata maar peerdʉ auju atarr aawai, ĩs ewag nassi pawiata chadcha ich mag abarm.”
55 — ausente —
56 Mag María ich naamhũan Elizabed oon mawia i di aig ed thãrjupjö sĩejim aajem. Mag sĩi awiata deeu ich diig petajim aajem.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Mag María i aig sĩewia petarr khur ya ich auju ed aadeewai ũan Elizabedau chaai chi emkhooidam oojim aajem.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Mag Ẽwandamau ʉ̈u i eeg oowia jõorpitarr chaai atham a ũrbaawai am dʉ̈i di dakha naajerr khʉʉnau chi Elizabed khodnaan dʉ̈imua am aig bëewia irig, “Ʉ̈uta Ẽwandamau pʉ chaai oopibarm; pʉ chaai gaaimua maarjã onee nʉmgui” aajeejim anʉm, jũrr bëe thʉnʉm khʉʉnau.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Maimua mag autarr ocho días aadëm ee, deeu chi Elizabed aig i khapkhʉʉn dʉ̈i i khodnaanpa bëe thʉnʉisijierram aajem, chi chaai mehëudam phʉʉrbichpʉ̈i nʉm oon. Mag bëewi chadcha phʉʉrbichpʉ̈ijim aajem. Mamʉ chi chaai thʉ̈r chi dënnaanau agtha jaauba narr aawai bigaaum khʉʉnaun chi chaaidamjã ich aai gaaita Zacarías a thʉ̈rm ig naajim anaabá.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 Mamʉ magbaawai chi ãdau, —Ʉ̈ʉ̈, i thʉ̈r chan mag khabam. Mʉ chaairan Juan ata thʉ̈rjugui ajim anʉm.
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 Magbaawai amachdëu jũrr irig, —¿Khan jãgwia pua i mag thʉ̈rm ig ʉ? Pãar ee ãbjã mag thʉ̈r chukhu sĩebahab ajierram anʉm, mag gaai i thʉ̈raag.
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Magbaawai jũrr chi ayag, —¿Pʉ chaai khan a thʉ̈r nʉ? a jëeujierram aajem.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 jũrr ich garmua tabaldam jëeuwia, ag gaai “Iin Juan ata thʉ̈rju” a phãnaa, amag oopijim anaabá. Mag oopibaawai thum aig thʉnarr khʉʉnau amach ödegpai, “¿Khan ajaug gaaimuata ãba mag gaaita chaai thʉ̈rm ig nʉma?” ajierram anʉm.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Mamʉ mag phãnaa irua oopibarm dʉ̈icha ĩchab ich jöoi Zacarías iek eerdʉ sĩsijim anaabá. Magbaawai Ẽwandamag jëeumamua magjim anʉm:
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 — ausente —
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 — ausente —
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Ich ag ed agtarr khur nʉʉpai awia jöoi Zacarías gaai Ẽwandam Akhaar phẽs aicheewai Ẽwandam i jaaujem khʉʉn dënjö iekhamamua María chaai igwia magjim anʉm:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 “Ẽwandam, ʉ̈uhcha pua pʉch chaain eeg oowia ĩsin chad maar peerdʉ awaagpam.
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 Warrgar pʉ chog David khakhitarr ag chaain ewagam khʉʉn eemta pua chi jua thierr maar athee pʉ̈ibapʉ̈im, maar peerdʉ aumkhĩir,
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 ich warrgarwe pʉch i jaaumienau õrag jaaujerrjö.
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 Amau jaauwai mag ‘Pʉchdëu pʉ̈ibarmuata maar peerdʉ auju’ aajeejim, ‘thum maach oomapha aajem khʉʉn jua eemua, maimua ĩchab chi dajãumie maach khũgurwia pekau ee burrpieg ẽkha sĩerraajem jua eemuajã agjö.’
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 “Ẽwandam, pʉchdëu maar jöoin israelnaan dʉ̈i iek deetarr bʉ̈ʉrjã khĩir akhooba, ʉ̈u pua maar dau ee aug khaugbarm.
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
73 Mag iek deetarr ed pua pʉch iiucha jöoi Abranag jaauwai, pua maar peerdʉ auju ajim,
73 — ausente —
74 maach oomapham khʉʉn ögkhaba, ni dösãtjã ögkhaba,
74 — ausente —
75 ãba pʉch dʉ̈ipai ajapha wënʉrramkhĩir, tag bʉ̈ʉrjã pekau wau wënʉrram ugua.”
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 Mag nacha Mariaau chaai ooju igwia iekha dichtarr khur jũrr ich chaai igmamuata jöoirau magjim anʉm:
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 maimua amag maach peerdʉajem iek jaaubaawai amach khaibag thumaa ãsie ewag khĩirjuwia Ẽwandamag chugpaapi jëeumkhĩir.
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 Magaag atheeta Ẽwandamau maach thumaam khʉʉn khĩir jãsenkhawia ich Chaai pʉ̈i sim, peerdʉju khaugba aawai pöd ʉ̈gthar öbërbaju aajerr khʉʉnpa peerdʉ aumkhĩir.
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 Mag amach peerdʉju pierrum khaphʉ aadëmʉn, sĩi õor khĩchag ee nʉmjö nʉm khʉʉnau ãspa urum khaug athamjö warag ãspapiwia khʉd chaar ee paaukhabaadëmjö Ẽwandam dʉ̈i khõinaa wënʉrraju.”
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Maimua chi Juandam bãaumam dʉ̈i Ẽwandamau ich Akhaarta i gaai phẽs deejim anaabá, ich dʉ̈i ubʉ nʉrrʉmua ich iek jaau khaug amkhĩir. Jöoipawia, ich ap õor chukag ee warp mawia sĩejeejim aajem. Maimua Ẽwandamau ich iek Israelpienag ũrpiju ed aadeewaita chi Juanau õrag jaaubaadëjim aajem.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.