Lucas 1

Ẽwandam Iek (NOAE) vs BKJ

Sair da comparação
1 Teófilo, khapeer wʉ̈jʉ̈u:
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 ar warrcha irua nem waubaaderr amach daúacha ootarrta õrag jaaujerr khʉʉnau maachigjã jaautarrjö.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Maguata muajã ĩchab phãju khĩirjubaadëjim, pʉ athee. Mamʉ mʉg phãju nawe, sĩi año khapan i dʉ̈i ãba wënʉrraajerr khʉʉn dʉ̈i khaar aarmua khĩeb ö nʉm aar estudie chirʉʉ awia ĩsta pʉrʉg phã deepʉ̈i chirʉm jöoi Teófilo.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Mʉg murua pʉrʉg phã deepʉ̈i chirʉmʉn, pʉchdëu thʉ̈rbaawai Jesús igwia õrau jaau nʉm pua ũurjemʉn chadcharam iekhau a khap amkhĩrau.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Murua pʉrʉg jaaum ig chirʉmʉn mʉgau:
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Ich mag jöoi Zacarías anʉm ich ʉʉi dʉ̈i Ẽwandam dakhĩir ajapha wënʉrraajeejim aajem, i ipierraa. Mag gaaimua ãbmuajã am ëugar iek chigaapai iekhaba aajeejim anʉm.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Mamʉ mag wënʉrrʉmjã chi ʉʉi bʉ̈ʉrjã chaai ooba khitarr aawai chaai ãbjã chukhu naajim aajem. Mag chaaijã chukhu nʉmta ya amach numwe jöoiraa khithëe ajim anʉm.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Mag ich thʉ̈rta öbërtarr aawai ierr Ẽwandamag incienso phaajem ag nasãd wau khërʉm aar simich, daaugajãr amach biirdʉajem aigpaita sĩi õor pöm Ẽwandamag jëeu khodthʉnaajim aajem.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Mag í agtha ierr Ẽwandamag jëeu sim ee, Ẽwandam chogta ʉ̈gtharmua bëewia i khĩirphee dʉnʉʉubaichëjim anʉm, chi incienso phaajem ag nasãd wau sim bigaau juachaar gar.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Zacariaau mag oo athaawai khĩir ëu awia warag jöoi kha duuibaadëjim aajem, jãphierr nʉm iekhau.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Mamʉ magbaawai chi Ẽwandam chogau irig, —Zacarías, oob jãphierram ajim anʉm. Pua Ẽwandamag jëeu chitʉʉ aajerr ĩsta irua pʉ iek ʉ̈khabarm: Pʉ ʉʉi Elizabed bi ee pawia pʉrʉg chaai oo deejugui ajim anʉm. Mag chaai thaaba khërsiewai pua i thʉ̈rdam Juan a thʉ̈rjugui ajim anʉm.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Magbaawain chadau pʉ onee chirsiju. Mag nʉm dʉ̈i ĩchab õor pöm onee ajurau, i thaababarm abarm amachdëu ũr athaawai.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Mag chaairau bi eewe Ẽwandam Akhaar ich gaai phẽs wai khitajugui ajim anʉm. Mag chaairau ich erraawe vinojã döba, ni nag deeum khĩir awia khãijã bʉ̈ʉrjã ich i ee auba ich mag khitajugui ajim anʉm.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Mag chaai jöoipawia Ẽwandam iek jaaubaadeewaita israelnaan khapaana ãsie amach mor khĩirjuwia deeu eeupemjö maach Pör Ẽwandam iek ʉ̈khajurau, warrgar amach jöoinau ʉ̈khaajerrjö a jaaumajim aajem.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 I gaaimuata õor ee Ẽwandamau ich jua theeg oopijugui ajim anʉm, warrgar ich i jaaumie Elías khakhitarr dʉ̈i aajerrjö. Irua Ẽwandam i jaau nʉrrʉm ũrwia, jöoin amach chaain dʉ̈i khajap khaba wënʉrraajerr khʉʉnjã khõinaa wënʉrranaa ĩchab i iek ũrmapha aajerr khʉʉnaujã amach jöoin warrgarm khʉʉn dënjö i ipierraa aju, maagwai Ẽwandamau mag am Pörkhaju päaiwaijã amach thãraucha khõsi i iek ũrmkhĩir a jaauchëjim aajem chi Ẽwandam chogau.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Magbaawai jöoi Zacariaau, —Mamʉ ¿jãga magbarju? ajim anʉm, chi Ẽwandam chogag. Ya mʉg mʉ jöoiraa chirʉm, maimua mʉ ʉʉijã ĩchab ũanaa khitʉmta ¿jãga mag chaai oobarju? ajim anʉm.
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Magbaa jũrr chi Ẽwandam chogau irig, —Zacarías, mʉʉn Gabriel a thʉ̈ʉrjemgui ajim anʉm. Mʉchta Ẽwandam garcha i bʉ̈khʉrr phidkhaajem. Ichdëu mʉ pʉ̈iwiata pʉ aig mʉ bëejimgui ajim anʉm, cha mʉchdëu iek jaau chirʉm jawaan.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Mamʉ mʉg murua pʉchig jaau chirʉm pʉchdëu ʉ̈khaba abarm gaaimua, pʉ meu meraa chirsijugui ajim anʉm, bʉ̈ʉrjã iekhaba. Maimua ya chi chaai atham edta deeu pʉ iek eerdʉjugui ajim anʉm. Murua pʉrʉg mag jaau chirʉmʉn, chadcha thum mʉchdëu cha jaau chirʉmjöo aju a jaaumajim aajem, chi Ẽwandam chog ʉ̈gtharmua bëetarrau.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Magʉmich daaugajãr õor pöm Ẽwandamag jëeuwai pos thʉnarr khʉʉnau i nʉ nʉmua jũrr amach khapeenag, —Keena, ¿jãga abarmta mʉg jöoi Zacarías jãg da öbërchëbáma? anaajim anaabá.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Mamʉ mag nʉm ee öbërcheewaijã pöd õrag iekhaba, iekham ig nʉmjã sĩi juaupaita jajaau aajeejim anʉm, pöd iek öbërba aawai. Magbarm aigta khaugaa aphöbaadëjim anaabá, Ẽwandamau khãijã dau daau irig iekhachëwiata mag sĩsim.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Maimua ich phidkha sĩerr seman thum öbër ëebaadeewai ich diig petajim aajem.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Maimua mag chi Ẽwandam chogau jaauthurtarr khur chadcha jöpcha Elizabed bi eepajim anaabá. Mag ich jõorbaadeewai dawagjã öbërba, cinco meses sĩi degpai sĩejim anʉm.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Mag degpai simua, “Maach pör Ẽwandamauta mʉʉn eeg oobarmgui” aajeejim anʉm. “Chaai chukhu aawai õor ee khĩir naa ʉrraajerrjã tag mʉ chigag chukhu ʉrraju. Ʉ̈ucha jãgbarm Ẽwandamau” aajeejim anʉm.
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Magtarr khur seis meses dichwia nʉm ee, Ẽwandamau ʉ̈gtharmua deeu ich chog Gabriel pʉ̈ijim aajem, jũrr Galilea durr phöbördam Nazaret a thʉ̈r sim ee daupeer õor meraa khitʉm María a thʉ̈r sĩerr aar.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Mag daupeer woun ãb José anʉm dʉ̈i jua pʉraag ya iek deewi sĩejim aajem. Mamʉ mag iek deewi nʉmjã José bʉ̈ʉrjã agtha María dʉ̈i khapes aba naajim aajem. Chi José anʉm warrgar rey David khakhitarr ag chaain ewagam khʉʉn dën ajim aajem.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Mag ich chogbapäaiwai chi Ẽwandam chog bëewi chi daupeer sim aar dubwia irig, —¿Jãgpai ʉ María? Onee abá aichëjim anʉm. [Ẽwandamau nem ajapha aag ʉʉin khapan thʉnʉm ee pʉʉta jʉr atham.] María, chadcha Ẽwandam maach Pöröu pʉʉta eeg oobarmgui ajim anʉm irig.
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Mag ũrbaawai khĩirju sĩi awia ich ödegpai “¿Jãgwia irua mʉrʉg mag iekhabaichë?” ajim anʉm.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Magbaawai chi Ẽwandam chogau, —Oob khĩirjum, pʉʉta Ẽwandamau ʉ̈u eeg oobarbahab ajim anʉm.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Pua chaai emkhooidam paarpaju. Mag chaai Jesús a thʉ̈rbá ajim anʉm.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Ichta thumaam khʉʉn khãai ʉ̈rʉʉcha sĩerraju, maimua ichpai Cha Ʉ̈gthaa Phuu Nʉm ag Iewaa a thʉ̈rjugui ajim anʉm. Maagwai maach Pör Ẽwandamau irigta israelnaan thumaam khʉʉn Reikhapiju, warrgar pãach jöoin David khararrag khapitarrjö.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Mag ichta thumaam khʉʉn Pörkhabaadëm aigmua atag i jua theeg bʉ̈ʉrjã öba, ich mag sĩerraju a jaaujim aajem.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Magbaawai Mariaau chi Ẽwandam chogag, —Mamʉ mʉg agtha mʉ õor meraa jaaijã chukhu ʉmta, ¿jãga magbarjuma? ajim anʉm.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Magbaawai chi Ẽwandam chogau magjim anʉm:
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Maimua warag irig, Pʉdë ũrbá ajim anʉm, pʉ naamhũan Elizabed ũanaa khitab mamʉ, iruajã chaai emkhooi paarpajugui ajim anʉm ĩchab. Õrau pöd irua chaai oobaju aajerrjã ya seis meses simgui ajim anʉm, bi ee patarr.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Ẽwandam athee chan bʉ̈ʉrjã phithurm nem chukhumgui ajim anʉm.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Magbaa Mariaau magjim anʉm:
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Mag Ẽwandam chogau ichig iek jaauthurtarr khur khãai khapancha khaba nʉm ee, Mariaau ich naamhũan Elizabed oon majim aajem Judea durr, durr dapag ee phöbördam khërʉm ee.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Mag petawia, jöoi Zacarías di aar barwia, ich naamhũanag, —¿Jãgpai ʉ Elizabed? aimajim anʉm.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Mag Mariaau ichig iekhabaichëm ũrbaawai warre ũan Elizabed bi eem chaaita pogogor khabaadëjim anaabá. Magbarm dʉ̈i ich ũan Elizabed gaaijã Ẽwandam Akhaar phẽs aicheewai onegau Mariaag,
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 —Kadam, pʉchta ãba chadcha ʉʉin khapan thʉnʉm ee Ẽwandamau ʉ̈uhcha abarm; maimua pʉ chaaijã ʉ̈ucha khitajugui ajim anʉm, õor ee Ẽwandam na.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Khanii mʉg mʉ aphʉʉ ʉrrʉmua mua khap ʉajĩ pʉ maach Pör ãdkha simua mʉch oon bëeju. Ʉ̈u pʉ bëejimgui ajim anʉm María.
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Jãguata pʉ iekhabaichëm mʉchdëu ũr atham dʉ̈i, mʉ chaai agtha bi ee khërʉmuajã khaug athaawai, thʉgdʉdʉ khabaadëjimgui ajim anaabá, onegau.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 María, Ẽwandam chogau pʉchig jaauchëtarr iek pʉchdëu ʉ̈khatarr gaaimua chadcha pʉʉta onee ʉrraju. Maach Pör Ẽwandamau ich chog dʉ̈i pʉrʉg jaaupʉ̈itarr iekhan thum ichdëu jaautarrjöo chadcha öbëbërgmajugui ajim anʉm.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Magbaawai Mariaau Ẽwandamag jëeumamua magjim aajem:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mʉ thãar onee ʉm Ẽwandam, pʉch maar peerdʉajemuata mʉch dʉ̈i mʉgbarm gaaimua.
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Chadcha puan mʉ dʉ̈i pʉchdëu ampierr aju aai sim.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Pʉchdëupaita chadcha maar thum wai dʉnʉm.
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Mʉg atagjã ar pʉch ipierraam khʉʉnan ich jãg pua am dau ee aug khaug paraa chitaju.
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Pʉ jua theegjöm khʉʉn chan mʉg jẽb gaai ooba aajem.
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Mʉg jẽb gaai chi thethem thethem aajem khʉʉnjã iek theeg chukhu isegkhʉʉiwia jũrr aphʉʉ maadëu igbajöjöo khithëem khʉʉnta pua pör phiriupʉ̈imaajem.
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Aphʉʉ jãdaúa durrumjö khithëem khʉʉnaujã pʉrʉg jëeuwai pua amachdëu nem ig nʉm thum deejem.
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Ẽwandam, pua nawe pʉch iekhatarr khĩir akhooba,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 Nacha jöoi Abranag jaauwai, i chaain ewagam khʉʉn eem ãb thaababarmuata maar peerdʉ auju atarr aawai, ĩs ewag nassi pawiata chadcha ich mag abarm.”
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Mag María ich naamhũan Elizabed oon mawia i di aig ed thãrjupjö sĩejim aajem. Mag sĩi awiata deeu ich diig petajim aajem.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Mag María i aig sĩewia petarr khur ya ich auju ed aadeewai ũan Elizabedau chaai chi emkhooidam oojim aajem.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Mag Ẽwandamau ʉ̈u i eeg oowia jõorpitarr chaai atham a ũrbaawai am dʉ̈i di dakha naajerr khʉʉnau chi Elizabed khodnaan dʉ̈imua am aig bëewia irig, “Ʉ̈uta Ẽwandamau pʉ chaai oopibarm; pʉ chaai gaaimua maarjã onee nʉmgui” aajeejim anʉm, jũrr bëe thʉnʉm khʉʉnau.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Maimua mag autarr ocho días aadëm ee, deeu chi Elizabed aig i khapkhʉʉn dʉ̈i i khodnaanpa bëe thʉnʉisijierram aajem, chi chaai mehëudam phʉʉrbichpʉ̈i nʉm oon. Mag bëewi chadcha phʉʉrbichpʉ̈ijim aajem. Mamʉ chi chaai thʉ̈r chi dënnaanau agtha jaauba narr aawai bigaaum khʉʉnaun chi chaaidamjã ich aai gaaita Zacarías a thʉ̈rm ig naajim anaabá.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Mamʉ magbaawai chi ãdau, —Ʉ̈ʉ̈, i thʉ̈r chan mag khabam. Mʉ chaairan Juan ata thʉ̈rjugui ajim anʉm.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Magbaawai amachdëu jũrr irig, —¿Khan jãgwia pua i mag thʉ̈rm ig ʉ? Pãar ee ãbjã mag thʉ̈r chukhu sĩebahab ajierram anʉm, mag gaai i thʉ̈raag.
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Magbaawai jũrr chi ayag, —¿Pʉ chaai khan a thʉ̈r nʉ? a jëeujierram aajem.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 jũrr ich garmua tabaldam jëeuwia, ag gaai “Iin Juan ata thʉ̈rju” a phãnaa, amag oopijim anaabá. Mag oopibaawai thum aig thʉnarr khʉʉnau amach ödegpai, “¿Khan ajaug gaaimuata ãba mag gaaita chaai thʉ̈rm ig nʉma?” ajierram anʉm.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Mamʉ mag phãnaa irua oopibarm dʉ̈icha ĩchab ich jöoi Zacarías iek eerdʉ sĩsijim anaabá. Magbaawai Ẽwandamag jëeumamua magjim anʉm:
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 — ausente —
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 — ausente —
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ich ag ed agtarr khur nʉʉpai awia jöoi Zacarías gaai Ẽwandam Akhaar phẽs aicheewai Ẽwandam i jaaujem khʉʉn dënjö iekhamamua María chaai igwia magjim anʉm:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Ẽwandam, ʉ̈uhcha pua pʉch chaain eeg oowia ĩsin chad maar peerdʉ awaagpam.
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Warrgar pʉ chog David khakhitarr ag chaain ewagam khʉʉn eemta pua chi jua thierr maar athee pʉ̈ibapʉ̈im, maar peerdʉ aumkhĩir,
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 ich warrgarwe pʉch i jaaumienau õrag jaaujerrjö.
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Amau jaauwai mag ‘Pʉchdëu pʉ̈ibarmuata maar peerdʉ auju’ aajeejim, ‘thum maach oomapha aajem khʉʉn jua eemua, maimua ĩchab chi dajãumie maach khũgurwia pekau ee burrpieg ẽkha sĩerraajem jua eemuajã agjö.’
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 “Ẽwandam, pʉchdëu maar jöoin israelnaan dʉ̈i iek deetarr bʉ̈ʉrjã khĩir akhooba, ʉ̈u pua maar dau ee aug khaugbarm.
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Mag iek deetarr ed pua pʉch iiucha jöoi Abranag jaauwai, pua maar peerdʉ auju ajim,
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 maach oomapham khʉʉn ögkhaba, ni dösãtjã ögkhaba,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 ãba pʉch dʉ̈ipai ajapha wënʉrramkhĩir, tag bʉ̈ʉrjã pekau wau wënʉrram ugua.”
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Mag nacha Mariaau chaai ooju igwia iekha dichtarr khur jũrr ich chaai igmamuata jöoirau magjim anʉm:
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 maimua amag maach peerdʉajem iek jaaubaawai amach khaibag thumaa ãsie ewag khĩirjuwia Ẽwandamag chugpaapi jëeumkhĩir.
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Magaag atheeta Ẽwandamau maach thumaam khʉʉn khĩir jãsenkhawia ich Chaai pʉ̈i sim, peerdʉju khaugba aawai pöd ʉ̈gthar öbërbaju aajerr khʉʉnpa peerdʉ aumkhĩir.
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Mag amach peerdʉju pierrum khaphʉ aadëmʉn, sĩi õor khĩchag ee nʉmjö nʉm khʉʉnau ãspa urum khaug athamjö warag ãspapiwia khʉd chaar ee paaukhabaadëmjö Ẽwandam dʉ̈i khõinaa wënʉrraju.”
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Maimua chi Juandam bãaumam dʉ̈i Ẽwandamau ich Akhaarta i gaai phẽs deejim anaabá, ich dʉ̈i ubʉ nʉrrʉmua ich iek jaau khaug amkhĩir. Jöoipawia, ich ap õor chukag ee warp mawia sĩejeejim aajem. Maimua Ẽwandamau ich iek Israelpienag ũrpiju ed aadeewaita chi Juanau õrag jaaubaadëjim aajem.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.