Lucas 15

Ẽwandam Iek (NOAE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Biek ãb Jesuu jãga Ẽwandamau õor peerdʉajẽ a jaau sim aig, gobiernoog dëbpaar paar nʉm jëeujem khʉʉn khapan bëe thʉnaajim aajem, chi pekau dapnaanpa, i iek ũraan.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Magbaawai chi ajapha Ẽwandamau Moiseeg iek phãpitarr ʉʉrkhaajem khʉʉn, maimua ag iek jawaag athee chi machnaan dʉ̈imua Jesús igwia, —I dën mʉg wounau chan pekau pöm sĩsidʉm khʉʉn awiajã isegba ich jãg warag am dʉ̈i thach khö nʉrraajem anaajim aajem.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Magbaawai ichdëu am mag iekha nʉm ũrwia, mʉg nem ĩgkhaadam jaaumamua amag magjim aajem:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 —Khanim nemjö mʉg nʉm aig ãbmua cien ovejas wai sim, maimua ãb okhoobaadeewai, ¿khaíuta tagam khʉʉn dö wajaug ee phëpʉawia mag okhoo khitʉmdam jʉraan mabaju khai? ajim anʉm. Keen, par maadëu dich nemchaai aawai baaubam aigjã ookha khitʉʉ abarju.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Maimua mag baau athaawai, ¿khaíuta sĩi onegau dich nemchaaidam ud aibëebaju khai? ajim anʉm.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Maimua di aig pachëwiajã, ¿khaíuta ich khapkhʉʉn dʉ̈i ich di dakha naajem khʉʉnpa thʉ̈rkhanaa, “Keen, mʉ onee chirʉm, mʉch oveja okhootarrdam oo athaawai” abaju khai?
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Keena, ich jãgta aajemgui ajim anʉm ĩchab ʉ̈gtharjã: Ar õor khapan amach ajaug thöwia Ẽwandam dʉ̈icha wënʉrrʉm aajem khʉʉn gaaimua onee aju khãyau, pekau pömkham khʉʉn eem ãb khãijã ich khaibag isegwia Ẽwandam ich thãar ee atham ed ʉ̈gtharmpeenjã onee aphöbaadeejemgui ajim anʉm ĩchab.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Maimua ĩchab mʉg jaaujim aajem: ’Khanim nemjö ʉʉi ãb simua phatkhon chi dau daí appai diez wai sim, maimua mag eem ãb khãijã okhoobaadeewai, ¿chijãg ʉʉirauta bʉ̈ʉrjã ich phatkhon jʉrba ich mag sĩuju khai? Par jãgan irua ag bʉ̈rre lámpara paanaa, dijã thũapwia, nem pʉaba jʉr sĩi awia, baau athajugui ajim anʉm.
8 Jesus continuou:
9 Maimua mag baau athaawai, ¿chijãg ʉʉirauta ich khapeen ich di dakha naajem khʉʉn thʉ̈rkha auwia, “Keena, ĩsin mʉʉn onee ʉm, mʉch phatkhondam okhoo wai ʉarr baau athaawai” abaju khai? ajim anʉm.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Magnaa ich Jesuupai, Ich jãgta ʉ̈gtharjã ĩchab Ẽwandam chognaan onee aphöbaadeejemgui ajim anʉm, ar woun ãb khãijã ich khaibag isegwia khĩirjug ajapham jʉrwia Ẽwandam ich thãar ee atham ed.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Maimua jãga Ẽwandamau õrau ich iigwai isegba aajem khap amkhĩir, Jesuu mag ich aig bëetarr khʉʉnag mʉg nem ĩgkhaajã ĩgkhajim aajem ĩchab:
11 E Jesus disse ainda:
12 Khãai ãb chi iewaa chi ẽudeemua ich ayag, “Tata, pʉ meebaadeewai marau jʉ̈aju nem warre magan mʉrʉg mʉch jua ee dee chirbá” ajim anʉm. Magbaawai jöoirau chadcha amag jigbaadëjim aajem, amachpierr.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Mag deetarr khur khãai khapancha khaba nʉm ee, ichig nem deetarr thum përkhʉʉipʉ̈iwia ag phatkhon dʉ̈i warre warp petajim aajem, deeum durr. Mamʉ mam pawia nem oobam gaai ichdëu gastaam aig phatkhon ãr gastaa sĩeimajim aajem.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Maimua mag phatkhon nem parhoobam gaai werba sĩi awia thum öbapʉ̈im ee ĩchab jãdau theega burrjim aajem, i sim durr. Maimua magbaadëm dʉ̈i ya ĩchab jãsogau mas aadëjim aajem.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Jãsogau ich magbaadeewai woun ãb sĩerr aar mawia parhoobam phidagdam khãijã ichig deemkhĩir jëeuwimajim anʉm. Magbaa magua irig jaaupʉ̈ijim aajem, khũsnaan thʉamkhĩir.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Mag chadcha mawia khũsnaan thʉa oo chirʉmua jãsooga aawai chi khũsnaanag phathau deechë nʉm eemta dʉ̈i khöm iigjeejim anʉm, chi khũsnaanau khö nʉm dʉ̈i ãba, bʉ̈ʉr khãijã jãd thõo awaag. Mamʉ magʉmjã ãbmuajã irig “Ya magan khöjuma” aba aajeejim anʉm. |src="cn01759B.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="LUK 15.16"
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Khãai ãb mag oo chirʉʉ awia thumaa khĩirjumamua ich wir aigpai magjim anʉm: “¡Ë! Mʉ aai di aar i piyonnaan bʉ̈ʉrjã khöju athee augchëba biwaa thʉnʉm ee, mʉchta mʉch khĩir lökgau jãdaúa mʉig mʉ thõo warrumgui” ajim anʉm.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 “Mʉg chirabnaa mʉ majugui” ajim anʉm “mʉch aai aar. Maimua barimawia mua irig ‘Tata, chadcha mua Ẽwandam dakhĩir pekau wauwia pʉ dʉ̈ijã khaigba abarm’ aimaju.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 ‘Mag gaaimua warramjö pua mʉrʉg pʉch chaai aju khaba sim. Mʉrʉg iewaa aju khãyau sĩi mʉrʉg pʉch piyón abá; mʉ pʉ athee ich mag phidkha chitaju’ a iekhaimaju” khĩirju athajim anʉm.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 ’Mag ich appai iyʉ̈ʉ oo sĩewia baubaadeeu chadcha ich aai aar petajim aajem. Mag mamua agtha di warphaa sĩwe chi ayau oo athajim anʉm, i chaaita dau aphʉʉ ur khitʉm. Magbaawai jöoi thãrau ãwatbajim aajem. Mag warag khaphig mawia ich chaai ö phʉʉr jõinaa khĩir ʉ̈ʉ aujim aajem.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Magbaawai chi chaairau ich ayag, “Tata, chadcha mua Ẽwandam dakhĩir pekau wauwia pʉ dʉ̈ijã khaigba abarmgui ajim anʉm. Mag gaaimua warramjö pua mʉrʉg pʉch chaai aju khaba chirʉm” ajim aajem ich ayag.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Mamʉ chi ayau dau aug khaugwia, magʉmjã igba, warag degag arrwia ich chognaanag, “Mʉ chaai athee khajũa chi ajapcharam jʉrwia jũapi sĩubat” ajim anʉm. “Maimua ĩchab sorrtikjã jũapinaa zapatjã chi ajapham jũapibapʉ̈it.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Magwia phakdam chi õtpaam authurwia thõobapʉ̈it” ajim anʉm, “maach thum ãba onee khö nʉmua phiesta wawaag.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Pãrau oo nʉmgui ajim anʉm, mʉ chaai chi meem arrta deeu iiubarmjö abarm; bëebajupii narrta deeu barbaichëm” ajim anʉm. Mag, chadcha phiesta waujim aajem.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ’Mamʉ maagwai ich jöoi iewaa chi naam, phidag ee sĩejim aajem. Maimua bëewia di dakha panaa ũr uraa aawai sĩi karris phophookham dʉ̈i tamburrpa bubujukham gaai jemkha khodthʉnʉm khaug athajim anʉm.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Mag ũrbaawai ich aai chog ãb thʉ̈rnaa, “¿Khan gaaimua agá eeupemjö mag thʉnarram?” a jëeujim aajem.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Magbaa chi chogau “Pʉ eeumta bëejimgui” ajim anʉm. “Mag ʉ̈u barbaicheewaita pʉ ayau phakdam chi sebaam wai narr thõopibajieb” ajim anʉm “phiesta wawaag.”
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Mamʉ ichig mag jaaubaawai warag meeukhawia dubmapha daaugajãrpai sĩsijim aajem. Magbaawai öbërchëwia chi ayau ithũu ich iewaag, “Dubtarrau iewaa” ajim anʉm.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Mamʉ ichig magbaawai warag ich ayag, “Pʉdë ũrbá tata” ajim anʉm. “Mʉch erraawe bʉ̈ʉrjã pʉ aigmua ogdʉba, pʉ phidag ee mʉ phidkha chitaajem; pua nem jajaaukham ichaauraapaijã iekhaba chitʉmgui” ajim anʉm. “Mamʉ magʉmjã bʉ̈ʉrjã pua mʉrʉg chĩb chaaidam khãijã deeba aajem, mʉch khapeen dʉ̈i onee khömkhĩirjã.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Mag khãyau sĩi jãg pʉch phatkhon arrwia parhoob kachaloonaa ʉʉin dʉ̈ipa ãr gastaapʉ̈ithurtarr barbaicheewain chadau, pua phak chi sebaampa thõo chirabma” ajim anʉm, “i khömkhĩir.”
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Magbaa jöoirau jũrr ich iewaag magjim aajem: “Mamʉ pua khaphʉ chirabá” ajim anʉm, “chadcha pʉchta mʉ aigmua ogdʉba khitaajeewai mʉ nem mʉg thʉnʉm thum pʉch dën appai thʉnʉm.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Mamʉ pua oo chirʉmgui” ajim anʉm, “pʉ eeum chi meem arrta phiidʉwi pierrumjö abarm; maach aigmua mawia tag bëebajupii narrta, ĩsta deeu pierrumgui” ajim anʉm. “Magua ĩs chadcha maadëu mʉgju aai naabahab ajim anʉm, i bëetarr gaaimua onee aag.”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.