Lucas 15
Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARC
1 Biek ãb Jesuu jãga Ẽwandamau õor peerdʉajẽ a jaau sim aig, gobiernoog dëbpaar paar nʉm jëeujem khʉʉn khapan bëe thʉnaajim aajem, chi pekau dapnaanpa, i iek ũraan.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Magbaawai chi ajapha Ẽwandamau Moiseeg iek phãpitarr ʉʉrkhaajem khʉʉn, maimua ag iek jawaag athee chi machnaan dʉ̈imua Jesús igwia, —I dën mʉg wounau chan pekau pöm sĩsidʉm khʉʉn awiajã isegba ich jãg warag am dʉ̈i thach khö nʉrraajem anaajim aajem.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Magbaawai ichdëu am mag iekha nʉm ũrwia, mʉg nem ĩgkhaadam jaaumamua amag magjim aajem:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —Khanim nemjö mʉg nʉm aig ãbmua cien ovejas wai sim, maimua ãb okhoobaadeewai, ¿khaíuta tagam khʉʉn dö wajaug ee phëpʉawia mag okhoo khitʉmdam jʉraan mabaju khai? ajim anʉm. Keen, par maadëu dich nemchaai aawai baaubam aigjã ookha khitʉʉ abarju.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Maimua mag baau athaawai, ¿khaíuta sĩi onegau dich nemchaaidam ud aibëebaju khai? ajim anʉm.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Maimua di aig pachëwiajã, ¿khaíuta ich khapkhʉʉn dʉ̈i ich di dakha naajem khʉʉnpa thʉ̈rkhanaa, “Keen, mʉ onee chirʉm, mʉch oveja okhootarrdam oo athaawai” abaju khai?
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Keena, ich jãgta aajemgui ajim anʉm ĩchab ʉ̈gtharjã: Ar õor khapan amach ajaug thöwia Ẽwandam dʉ̈icha wënʉrrʉm aajem khʉʉn gaaimua onee aju khãyau, pekau pömkham khʉʉn eem ãb khãijã ich khaibag isegwia Ẽwandam ich thãar ee atham ed ʉ̈gtharmpeenjã onee aphöbaadeejemgui ajim anʉm ĩchab.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Maimua ĩchab mʉg jaaujim aajem: ’Khanim nemjö ʉʉi ãb simua phatkhon chi dau daí appai diez wai sim, maimua mag eem ãb khãijã okhoobaadeewai, ¿chijãg ʉʉirauta bʉ̈ʉrjã ich phatkhon jʉrba ich mag sĩuju khai? Par jãgan irua ag bʉ̈rre lámpara paanaa, dijã thũapwia, nem pʉaba jʉr sĩi awia, baau athajugui ajim anʉm.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Maimua mag baau athaawai, ¿chijãg ʉʉirauta ich khapeen ich di dakha naajem khʉʉn thʉ̈rkha auwia, “Keena, ĩsin mʉʉn onee ʉm, mʉch phatkhondam okhoo wai ʉarr baau athaawai” abaju khai? ajim anʉm.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Magnaa ich Jesuupai, Ich jãgta ʉ̈gtharjã ĩchab Ẽwandam chognaan onee aphöbaadeejemgui ajim anʉm, ar woun ãb khãijã ich khaibag isegwia khĩirjug ajapham jʉrwia Ẽwandam ich thãar ee atham ed.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Maimua jãga Ẽwandamau õrau ich iigwai isegba aajem khap amkhĩir, Jesuu mag ich aig bëetarr khʉʉnag mʉg nem ĩgkhaajã ĩgkhajim aajem ĩchab:
11 E disse:
12 Khãai ãb chi iewaa chi ẽudeemua ich ayag, “Tata, pʉ meebaadeewai marau jʉ̈aju nem warre magan mʉrʉg mʉch jua ee dee chirbá” ajim anʉm. Magbaawai jöoirau chadcha amag jigbaadëjim aajem, amachpierr.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Mag deetarr khur khãai khapancha khaba nʉm ee, ichig nem deetarr thum përkhʉʉipʉ̈iwia ag phatkhon dʉ̈i warre warp petajim aajem, deeum durr. Mamʉ mam pawia nem oobam gaai ichdëu gastaam aig phatkhon ãr gastaa sĩeimajim aajem.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Maimua mag phatkhon nem parhoobam gaai werba sĩi awia thum öbapʉ̈im ee ĩchab jãdau theega burrjim aajem, i sim durr. Maimua magbaadëm dʉ̈i ya ĩchab jãsogau mas aadëjim aajem.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Jãsogau ich magbaadeewai woun ãb sĩerr aar mawia parhoobam phidagdam khãijã ichig deemkhĩir jëeuwimajim anʉm. Magbaa magua irig jaaupʉ̈ijim aajem, khũsnaan thʉamkhĩir.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Mag chadcha mawia khũsnaan thʉa oo chirʉmua jãsooga aawai chi khũsnaanag phathau deechë nʉm eemta dʉ̈i khöm iigjeejim anʉm, chi khũsnaanau khö nʉm dʉ̈i ãba, bʉ̈ʉr khãijã jãd thõo awaag. Mamʉ magʉmjã ãbmuajã irig “Ya magan khöjuma” aba aajeejim anʉm. |src="cn01759B.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="LUK 15.16"
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Khãai ãb mag oo chirʉʉ awia thumaa khĩirjumamua ich wir aigpai magjim anʉm: “¡Ë! Mʉ aai di aar i piyonnaan bʉ̈ʉrjã khöju athee augchëba biwaa thʉnʉm ee, mʉchta mʉch khĩir lökgau jãdaúa mʉig mʉ thõo warrumgui” ajim anʉm.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 “Mʉg chirabnaa mʉ majugui” ajim anʉm “mʉch aai aar. Maimua barimawia mua irig ‘Tata, chadcha mua Ẽwandam dakhĩir pekau wauwia pʉ dʉ̈ijã khaigba abarm’ aimaju.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 ‘Mag gaaimua warramjö pua mʉrʉg pʉch chaai aju khaba sim. Mʉrʉg iewaa aju khãyau sĩi mʉrʉg pʉch piyón abá; mʉ pʉ athee ich mag phidkha chitaju’ a iekhaimaju” khĩirju athajim anʉm.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 ’Mag ich appai iyʉ̈ʉ oo sĩewia baubaadeeu chadcha ich aai aar petajim aajem. Mag mamua agtha di warphaa sĩwe chi ayau oo athajim anʉm, i chaaita dau aphʉʉ ur khitʉm. Magbaawai jöoi thãrau ãwatbajim aajem. Mag warag khaphig mawia ich chaai ö phʉʉr jõinaa khĩir ʉ̈ʉ aujim aajem.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Magbaawai chi chaairau ich ayag, “Tata, chadcha mua Ẽwandam dakhĩir pekau wauwia pʉ dʉ̈ijã khaigba abarmgui ajim anʉm. Mag gaaimua warramjö pua mʉrʉg pʉch chaai aju khaba chirʉm” ajim aajem ich ayag.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mamʉ chi ayau dau aug khaugwia, magʉmjã igba, warag degag arrwia ich chognaanag, “Mʉ chaai athee khajũa chi ajapcharam jʉrwia jũapi sĩubat” ajim anʉm. “Maimua ĩchab sorrtikjã jũapinaa zapatjã chi ajapham jũapibapʉ̈it.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Magwia phakdam chi õtpaam authurwia thõobapʉ̈it” ajim anʉm, “maach thum ãba onee khö nʉmua phiesta wawaag.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Pãrau oo nʉmgui ajim anʉm, mʉ chaai chi meem arrta deeu iiubarmjö abarm; bëebajupii narrta deeu barbaichëm” ajim anʉm. Mag, chadcha phiesta waujim aajem.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Mamʉ maagwai ich jöoi iewaa chi naam, phidag ee sĩejim aajem. Maimua bëewia di dakha panaa ũr uraa aawai sĩi karris phophookham dʉ̈i tamburrpa bubujukham gaai jemkha khodthʉnʉm khaug athajim anʉm.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Mag ũrbaawai ich aai chog ãb thʉ̈rnaa, “¿Khan gaaimua agá eeupemjö mag thʉnarram?” a jëeujim aajem.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Magbaa chi chogau “Pʉ eeumta bëejimgui” ajim anʉm. “Mag ʉ̈u barbaicheewaita pʉ ayau phakdam chi sebaam wai narr thõopibajieb” ajim anʉm “phiesta wawaag.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Mamʉ ichig mag jaaubaawai warag meeukhawia dubmapha daaugajãrpai sĩsijim aajem. Magbaawai öbërchëwia chi ayau ithũu ich iewaag, “Dubtarrau iewaa” ajim anʉm.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Mamʉ ichig magbaawai warag ich ayag, “Pʉdë ũrbá tata” ajim anʉm. “Mʉch erraawe bʉ̈ʉrjã pʉ aigmua ogdʉba, pʉ phidag ee mʉ phidkha chitaajem; pua nem jajaaukham ichaauraapaijã iekhaba chitʉmgui” ajim anʉm. “Mamʉ magʉmjã bʉ̈ʉrjã pua mʉrʉg chĩb chaaidam khãijã deeba aajem, mʉch khapeen dʉ̈i onee khömkhĩirjã.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Mag khãyau sĩi jãg pʉch phatkhon arrwia parhoob kachaloonaa ʉʉin dʉ̈ipa ãr gastaapʉ̈ithurtarr barbaicheewain chadau, pua phak chi sebaampa thõo chirabma” ajim anʉm, “i khömkhĩir.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Magbaa jöoirau jũrr ich iewaag magjim aajem: “Mamʉ pua khaphʉ chirabá” ajim anʉm, “chadcha pʉchta mʉ aigmua ogdʉba khitaajeewai mʉ nem mʉg thʉnʉm thum pʉch dën appai thʉnʉm.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Mamʉ pua oo chirʉmgui” ajim anʉm, “pʉ eeum chi meem arrta phiidʉwi pierrumjö abarm; maach aigmua mawia tag bëebajupii narrta, ĩsta deeu pierrumgui” ajim anʉm. “Magua ĩs chadcha maadëu mʉgju aai naabahab ajim anʉm, i bëetarr gaaimua onee aag.”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.