João 21
Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARC
1 Magtarr khur deeu ũwaai mag thʉrrdö pöm sim Tiberias anʉm igaau marag ich oopijim. Mag ich oopitarr mʉg ajim:
1 Depois disso, manifestou-se Jesus outra vez aos discípulos, junto ao mar de Tiberíades; e manifestou-se assim:
2 Maar maig naajim: Simón Pedro, Tomás am dën i Meís a thʉ̈ʉrjerr, Natanael chi Galilea durr phöbördam Caná anʉm eem, Santiago, mʉ, maimua mag tag maar khapeen agjö ich Jesús khapeen numí naajim.
2 estavam juntos Simão Pedro, e Tomé, chamado Dídimo, e Natanael, que era de Caná da Galileia, e os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Mag nʉmta Simón Pedroou maar na, —Mʉ dö ʉakhemgui ajim.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Disseram-lhe eles: Também nós vamos contigo. Foram, e subiram logo para o barco, e naquela noite nada apanharam.
4 Mag ʉa ëedʉtkhamaa awia ya ãspa õor mor dawaa aadëm ee döieg oowai, Jesuuta dö igaau oo dʉnaajim; pari mag oobaawai maraun ich khabampii naajim.
4 E, sendo já manhã, Jesus se apresentou na praia, mas os discípulos não conheceram que era Jesus.
5 Mag nʉm ee, maar döi dakha narr aawai, ich garmuata marag, —Keena, ¿ãwarr thõojierrá? ajim.
5 Disse-lhes, pois, Jesus: Filhos, tendes alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 Magbaawaita deeu ich garmua marag, —Magan pãach red pãach juachaar gar dubpʉ̈inaa ʉrëujurauma; jãiguin chadau nau pãrau pʉr aujugui ajim.
6 E ele lhes disse: Lançai a rede à direita do barco e achareis. Lançaram-na, pois, e já não a podiam tirar, pela multidão dos peixes.
7 Mag nʉm ee ya mʉchdëun khaug wai chirarr aawai Pedroog, —Jã maach Pör Jesús khabahab a chirajim.
7 Então, aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor. E, quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com a túnica (porque estava nu) e lançou-se ao mar.
8 Chi redjã jua miebaadee pöd jiir auba, warag sĩita jap eemuapai ëudʉ arrumua ag dʉ̈i dö igaau phẽeubaimajim, warpcha khaba dö igaaumua maar narr aar cien metrojöpai sĩerr aawai.
8 E os outros discípulos foram com o barco (porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados), levando a rede cheia de peixes.
9 Mag dö igaau panaa oocheewai ichdëu maar na õt örwia ãwarrta ag ee thʉ wai sĩejim; panjã ĩchab wai sim marau ooimajim. |src="CN01877B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="JHN 21.9"
9 Logo que saltaram em terra, viram ali brasas, e um peixe posto em cima, e pão.
10 Mag maar ich aig paaukhabaimaawai ich garmua marag, —Jũrr pãach dën eem agjö ãaur phë aipidut ajim.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei dos peixes que agora apanhastes.
11 Magbaawai Simonau petwi, deeu jap ee waaidʉbaadëwia, chi red ich jãg chi ãwarrpa mosjã ee ëudʉ aujim. Ãwarr daphʉmpa ag ee thʉnʉmta ciento cincuenta y tres naajim, chi khapanag. Mag ãwarr pöm thʉnarrjã ʉ̈u chi red thʉrrëubajim.
11 Simão Pedro subiu e puxou a rede para terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e, sendo tantos, não se rompeu a rede.
12 Maimua ya chi ãwarr phaakha athaawai ich dʉ̈i thach khömkhĩir maar ich aig thʉ̈rkha aujim. Pari ya marau i khaug wai narr aawai ãbmuajã irig “¿Pʉ khaiujã?” aba aajeejim.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, jantai. E nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Porque sabiam que era o Senhor.
13 Mag maar thʉ̈rkha auwi, pan aunaa, ichdëucha marag jigpʉ̈iwi, chi ãwarrjã ich agjö jigpʉ̈ijim.
13 Chegou, pois, Jesus, e tomou o pão, e deu-lho, e, semelhantemente, o peixe.
14 Mag mosjã ee maar ich khapeenag ich oopitarr, ich iiu phiidʉtarr khur biek jayapam ajim mag ich oopi sim.
14 E já era a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos depois de ter ressuscitado dos mortos.
15 Mag thach khö nʉʉ awia ya khö aaipagkhabaadee Simón Pedroogta ich Jesuu, —Simón, Juan iewaa, ¿puata chadcha pʉch khapeen khãaijã ʉ̈rcha mʉ daupii chirʉ́wi? ajim.
15 E, depois de terem jantado, disse Jesus a Simão Pedro: Simão, E ele respondeu: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta os meus cordeiros.
16 Maimua deeu ũwaai irig i thʉ̈rcha thʉ̈rthʉ̈rnaa, —Simón, Juan iewaa, ¿chadchata pua mʉ daupii chirʉ́wi? ajim.
16 Tornou a dizer-lhe segunda vez: Simão, Disse-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
17 Magnaa deeu ũwaai biek thãrjupamua irig ich ag iekpai phʉʉrba, —Simón, Juan iewaa, ¿chadchata pua mʉ khõsi chirʉ́? ajim.
17 Disse-lhe terceira vez: Simão, Simão entristeceu-se por lhe ter dito terceira vez: Amas-me? E disse-lhe: Senhor, tu sabes tudo; tu sabes que eu te amo. Jesus disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Magnaa ichdëupai iekhamamua irig magjim:
18 Na verdade, na verdade te digo
19 Jesuu Pedroog mag iekhatarran, jãga õrau ich gaaimua mag i thõoju jaauwiata mag iekha sim ajim, mag ich gaaimua meebaawai Ẽwandamta õrag thö iekhamkhĩir. Magnaa irig warag, —Mʉ iekta ogdʉba ich jãg ʉ̈kha chitá ajim.
19 E disse isso significando com que morte havia ele de glorificar a Deus. E, dito isso, disse-lhe: Segue-me.
20 Maimua ërëubaadëwi Pedroou deeu ewag oo nʉʉ aawai ich Jesuu ʉ̈rcha daupii aajerrta am ẽudee urajim. Ich ag wounau ajim i thõoju noram ãbmiecha thach khö naawaijã, ichta igarcha oo sĩerr aawai, irig “¿Khaíuta mag pʉ oomapha aajem khʉʉnag pʉ pʉr deeju agá?” a jëeutarr. Wajapcharan magan mʉchma, mʉchta am ẽudee maa ajim.
20 E Pedro, voltando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, e que na ceia se recostara também sobre o seu peito, e que dissera: Senhor, quem é que te há de trair?
21 Mag ewag oo nʉʉ awia ich Pedroou mʉ oo athaawai mʉ igwia Jesuug, —Señor, ¿magan Juanjãma? ¿Jã jãga meejuma? ajim.
21 Vendo Pedro a este, disse a Jesus: Senhor, e deste que será?
22 Magbaawaita Jesuu irig, —Mua i meepiba deeu mʉch bëe nʉm ora ich jãg nʉrrapiju akhiinjã, ¿pua i jãgbarju? ajim. Mag chirabnaa pʉchta khĩirjunaa ich jãg mʉ iek gaaita ubʉ chitá ajim ich Pedroog.
22 Disse-lhe Jesus: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti? Segue-me tu.
23 Pari Jesuu mag iekhatarr igwia ermanonaanau amach eepain mʉ igwia, “Magan mag woun chan meeba ich mag nʉrrajugui” a iekhaajeejim. Pari mʉchdëucha ũurwai chan Jesuu mag mʉ meepiba ich mag chitaju aba, sĩi ar mʉchdëu jaau chirʉmjöpaita, “Mua i meepiba deeu mʉch bëe nʉm ora ich jãg nʉrrapiju akhiinjã, ¿pua i jãgbarju?” ajim. Magpaita iekhajim.
23 Divulgou-se, pois, entre os irmãos o dito de que aquele discípulo não havia de morrer. Jesus, porém, não lhe disse que não morreria, mas: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti?
24 Jesuu mʉ igwia mag iekhatarr ich ag wounaupaita mag thumaa cha jaau chirʉm mʉg ẽsap gaai, mʉchjã i dʉ̈i ogdʉba chitʉmua mʉch daúa oojerr aawai. Maagwai tagam khʉʉnaujã khaphʉ nʉm, mua mʉg phã chirʉm nem chadcha arrta jaau chirʉm.
24 Este é o discípulo que testifica dessas coisas e as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Mua mʉg ẽsap gaai phã chirʉm atcha Jesuu nem inag pöoma waaujeejim. Irua mag nem waaujerr thum ããbdö jaaukhiin, libro khapaanata öbërkham, makhʉʉn thumaa õrag khakhapdö amkhĩir ĩgkhapʉ̈yaag.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez; e, se cada uma das quais fosse escrita, cuido que nem ainda o mundo todo poderia conter os livros que se escrevessem. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.