Atos 7
Ẽwandam Iek (NOAE) vs VC
1 Mag chi sëukha narr khʉʉnau mag jaaubaawai chi phadnaan pöröu chi Estebanag, —¿Pʉ igwia cha amau jaau nʉm iek thum chadcharam iekhá? a jëeujim aajem.
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Magbaawai Estebanau thum aig narr khʉʉnag ũrmkhĩir iekhamamua, —Khodamnaan, pãar chadcha mua mʉch dënnaanjö khõsi chitʉm, mʉ iek ũrbat ajim anʉm. Maimua iekhabaadëwi, Maach jöoin Abrán khararr Mesopotamia sĩewi deeum durr Arán anʉmʉg joobaan maju nawe maach Ẽwandam cha ʉ̈gthaa phuu nʉmua dau daau irig ich oopijim aajem.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Mag ich oopiwia irig, “Pʉch durr iseg pʉawi pʉch khodnaanagjã ooba petá” ajim aajem, “deeum durr mʉchdëu pʉchig jaaubarm aar. Mam mua pʉ joobamkhĩir deeum durr jʉr deejugui” ajim aajem, Ẽwandamau Abranag.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Magbaawai chadcha jöoi Abrán Caldea durrmua mawia jũrr deeum durr Arán anʉm ee sĩeimajim aajem. Maig simta i aai meebaadeewai mau cha maach nʉm durr Ẽwandamau irig bëepijimgui ajim anʉm.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Magtarr aigmua anaabá, ĩs ewag pawiajã agtha ich mʉg durr gaai wënʉrrʉm. Ẽwandamau ich jöoi Abranagcha chan, “Bʉchkhunpaijã mʉg jẽb mʉgpierr pʉ dënëu” abajim; “mamʉ ichiita deeb khaba deejugui” ajim aajem. Mag irig deebarm durr i meebaawai jũrr i chaainauta jʉ̈aju ajim anʉm. Mamʉ maagwai jöoi agtha chaai ãbjã chukhu ajim anaabá, mag jẽb jʉ̈ag.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Magtarr khur deeu Ẽwandamau ich garmua Abranag iek dee simua, “Abrán” ajim anʉm. “Pʉ chaain ewagam khʉʉnau chaain oomam khʉʉn mʉg atag paawai chikhamnau amach durr phë arrwi sĩi cuatrocientos años chikhamnaan chogkha wënʉrrajugui” ajim anʉm Estebanau, Ẽwandamau Abranag iekhatarr igwia. “Mag nʉisimʉn, warm khʉʉnau am dʉ̈i amachdëu ampierr dau aphʉʉ am wai wënʉrrajugui” ajim anʉm, Ẽwandamau.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 “Mamʉ amau mag pʉ chaain sĩi amach chogkha wai nʉm jũrr, mʉchdëucha mua am dʉ̈i ag iek ëudʉ aujugui” ajim aajem ich Ẽwandamaucha, “mʉchdëu khap am dʉ̈i aag. Magbarm aigmua warm khʉʉn jua eemua am peerdʉ athaawain chadau deeu mammua bëewi mʉg durr gaai amau mʉrʉg jëeu wënʉrrajugui” a jaaumajim aajem Estebanau, Ẽwandamau Abranag iekhatarr jaauwi.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Magta warrgarwe Ẽwandamau Abrán dʉ̈i iek deetarr jaaumajim aajem Estebanau. Mag jaaumamua ichdëupai magjim aajem:
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Mag jajawagmamua, ’Mag Jacob chaainaupaita amach eeumdam José a thʉ̈r sĩerr amach ayau amach khãai ʉ̈rcha jãsene wai sim oobaa iekkhõr wauwi Egipto durram wounag përpʉ̈ijierramgui ajim aajem, amach aai meer.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Mag i përpʉ̈ijierrab mamʉ, Ẽwandamau ʉ̈u i eeg oojim anaabá, mag phithurg au simjã thum ãwatamkhĩir. Mag nʉm dʉ̈i ĩchab ich Ẽwandamau warag irig khĩirjug deewi, rey Faraonaujã irua nem wau sim ich dawagaa oobaadee, warag Egipto durram gobernador khapiwia irigta ich nem thum jaaujim aajem ich dënjö amkhĩir, a jaaumajim aajem Estebanau.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Mag jaaumamua ĩchab, ’Mag ich Joseeta gobernador khabaadëm ee, Egipto durr jãdau theega thʉnaawai Canaan durrjã ich agjö thʉnaajimgui ajim anʉm. Mag jaar wajappha õor dau aug ajim aajem, jãdaúa. Magbaadee maach jöoin Canaanpienau pöd khöjudam aujujã khaugba aadëjim anaabá, chukhu aadee.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Mag nʉm ee jöoi Jacoou ũurwai, Egipto durr trigo për nʉm a ũrbaa, aar ich chaain pʉ̈ijim aajem, khöjudam për aumkhĩir. Ma, warrpem am khöju authurtarr ajim aajem.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Pãrau khaphʉ nʉmgui ajim anʉm, mag khur deeu ërëubaadeeuta Joseeu ich khaugpijim aajem, ich naam khʉʉnag. Magbarm aigmuata ĩchab chi faraonaujã khaphʉ aadëjim aajem José ebreonaankha sim.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Mag, Joseeu ich naam khʉʉnag ich khaugpiwi ich aaijã thum ich chaainpa wai bëepijim aajem, ich aig. Mag ich aar jaaubaimaawai jöoi ich chaain thum bëeju aadëwi warag amach thum chi khapanag setenta y cinco bëejierram a jaaumajim aajem Estebanau.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Mag, jöoi Jacob Egipto durr ich chaai sim aar joobaan kheerbaadëwi khitʉʉ awia, ich aarpai appawia, ewag pawi chi chaainjã ããbdö ömamua doce narr khĩeb amach thumwe öjierram aajem.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Mag, jöoin mee nʉmpierr deeum durr Siquem anʉmta aukhëraan arrjeejim aajem. Mag am aukhërmarr jẽbdi, am tathöoi khararr Abranau Siquem durr aawai woun ãb Amor aajerr chaain jua gaai për autarraugui a jaaumajim aajem Estebanau, warrgarm khʉʉn jöoin jaaumamua.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Mag jaaumamua ich Estebanaupai magjim aajem: ’Mag Ẽwandam jöoi Abrán dʉ̈i iyʉ̈ʉ naawai ichigcha durr jʉ̈apiba i chaainagta deeju a jaautarrjö, chadcha ag khur nassi pawiata ya amag ich Ẽwandamau mag durr jʉ̈apiju gayaa aadëm ee, ich jöoi Jacob khararr chaain ewagam khʉʉnta khapaana thʉnʉisijim aajem, Egipto durr.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Mag ya am khapan aphöbaadëm ee, Egipto durr deeum woun bʉ̈ʉrjã José khaugba aajerrta jũrr reikha sĩsijim aajem.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Mag reíu maach jöoin ëugar khaigba khĩirjuwia am dʉ̈i ichdëu ampierr aajeejim anʉm. Mag sim gaaimua maach jöoin ʉʉinau emkhöi chaaindam oomam thum ajués chi ãdnaan jua eem khecheu arrwi pabʉ̈ ee deen mapi jaaujeejim anaabá.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 ’Mag emkhöi chaaindam juau khëch nʉm jaarta Moisejã thaabajim aajem. Mag chaai thaaba sĩsim Ẽwandamau oowai i dawagaa khitajim anaabá. Mag chaai ed thãrjuppai chi dënnaanau amach dʉ̈i wai naawi
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 ya amachdëu pöd meer wai naaju khaugba aadee, dikhu chaaur warphaa sirphʉg ee deethurjierram aajem. Mag deebathurm ee, rey kha jerag domeraan nʉrrʉmua oobaimaawai, dau aug khaugwia, degag arrwi, ich chaaijö bãaupʉ̈ijim aajem.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Mag, Moisés Egiptopien jua ee bãau sĩewai amachjö nem thum khaphʉ mag gaaimua nem iek theegnaa thʉ̈rphöo sĩerrajimgui a jaaumajim aajem ĩchab Estebanau.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ’Maimua ya ich cuarenta años aadeewai, “Mʉch jöoin durr israelnaan ookhemgui” awi, chadcha am oon bëejim anaabá, chi Moisés.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Mag bëewi oo uraa aawai, Egiptopierrta israeldam dʉ̈i ãaudʉdʉt khajim anʉm. Moiseeu oowai mag jãau nʉmua Egiptopierr garmua israeldam gaai mas waumam oobaa, ich meeun peerdʉ awaag awi chi Egiptopierrta thõopʉ̈ijim aajem.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Magtarran, irua khĩirjuawai mag ichdëu õor thõobarm oowia chi israelnaanau iita amach peerdʉ aumkhĩir Ẽwandamau pʉ̈ibarm khaphʉ ajupii awi ajim anaabá; mamʉ warm khʉʉnau pöd mag khĩirju aubajierram aajem.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Maimua agtarr noram deeu dau numí jũrr amach israelnaan appai jãau nʉm ooimajim aajem. Magbaa tag jãaum ugua, khecheu auwi ithũu amag, “Keena, dich meeun appai ¿khantheeta pãar jãagjerrá? Jãg chan ʉ̈u khaba simgui” ajim anʉm.
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Magbaawai mag ich khapeer pödmarr garmua chi Moisés sĩepʉ̈inaa, “¿Khaíu pʉrʉg jaauwai mag pʉʉta maar pör aawai puata maar khaigpërju aai chirʉm a jaaujĩ?” ajim aajem.
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 “¿Wa norr pʉchdëu Egiptopierr thõotarr aawai mʉjã pua agjöta thõopʉ̈im ig chirʉ́wa?” ajim anaabá.
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Warmua ichig magbaawai Moiseeu öbʉgba, deeum durr Madian anʉmʉg dʉr mawia, mam sĩeimajim aajem. Maig chikham durr ʉʉi auwia ag dʉ̈i chaain numí oojimgui a jaaumajim aajem Estebanau.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Mag jaaumamua, ’Agtarr khur nʉʉ awia cuarenta años nʉm ee, khãai ãb ich Moisés durrsĩ Sinaí anʉm dakha õor chukag ee sĩejim aajem. Mag i maig simta, Ẽwandam chog ʉ̈gtharmua bëewi irig ich oopijim aajem, pabʉ̈dam neneree khitʉm uurdʉ thʉnʉm eemua.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Mag ich dauderraa abaawaita agʉgaacha manaa oog abarm ee, mag eemua maach Pör Ẽwandamau ich khaugpieg irig,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Moisés, mʉʉta pʉ jöoin warrgarm khʉʉn Ẽwandamaugui” ajim anʉm: “Abrán khararr Ẽwandam, Isá khararr Ẽwandam, maimua Jacob khachitarr Ẽwandam.” Ẽwandamau ichig magbarm ũrbaa Moisés jãphierr ajaugau kha duui thʉnʉmua pöd mag õtdau uu thʉnʉmʉgjã tag oobajim anaabá.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Magbaawai maach Pör Ẽwandamau deeu iekhamamua irig, “Mʉʉn Ẽwandamau. Pʉch zapat ẽer athá, pʉ mʉ khĩirpheeta oo dʉnaabahab” ajim anʉm.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 “Mua mʉch chaain chikhamnaan jua machgau Egipto durr aphʉʉ durrum khaphʉnaa am chaigpa nʉm iek dakkha thʉnʉmjã mʉchdëu ũr chiraawai pʉrʉg jawaanta bëejimgui” ajim anʉm, “pʉ gaaimua mʉchdëu am peerdʉ awaag.” Maagwai, “Petá Egiptoog” ajim anʉm Ẽwandamau Moiseeg.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Magnaa ich Estebanaupai ich iek ũr narr khʉʉnag, ’Maadëu khaphʉ nʉmgui ajim anʉm, ich ag Moisés khabajieb, ar Ẽwandamau maach jöoin israelnaan pörkhapiwi Egiptopien jua eemua deeum durr am phë arramkhĩir pʉ̈itarr. Magju naweran amau chadcha i isegwia irig, “¿Khaíu pʉrʉg jaauwai mag pʉʉta maar pör aawai maar khaigpërju aai chirʉ́?” ajierram anaabá. Mamʉ magarr ãba, ichiita Ẽwandamau irigta am pörkhapijim aajem. Mag am pörkhaju jawaan bëemkhĩir ajim aajem, Ẽwandamau ich chog pʉ̈ibaawai mag pabʉ̈ uurdʉ thʉnʉm eemua irig iekhachëtarr.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Mag, chadcha Moiseeuta Egipto durrjã õor dakhĩir ag na amau ooba aajempa wau nʉrrʉmua am phë arrwi, phũas Phur anʉm eejã phë wai dichwi, õor chukag durrjã cuarenta años ag na amau ooba aajem nempa ich mag ichdëuta wau nʉrrajim aajem.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Ich ag Moiseeu ajim anaabá, ĩchab Jesús igwia israelnaanag, “Ẽwandamau mʉ pʉ̈iwi cha mʉ pãar ee chitʉmjö, ĩchab mʉg atagjã deeum ich i jaaumie ãb pʉ̈iju” a jaautarr.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Ĩchab õor chukag durr israelnaan thum durrsĩ Sinaí anʉm bʉ̈khʉrr ãba biirdʉ thʉnaawaijã ich ag Moiseeta am dʉ̈i sĩejim aajem, mag durrsĩ gaai Ẽwandam chogau ichig jaautarr jũrr maach jöoinag jawaag. Mag, irigta nacha Ẽwandamau ich iek bʉ̈ʉrjã chugpaa khaugba sĩerrʉm phã deejim aajem, mag phã deebaawai ĩs ewag pawijã i gaaimua ag iek ich mag wai nʉisimkhĩir.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 ’Mamʉ maach jöoinau irua nem jaau sim ʉ̈khamaaugau, warag i ichaaur ajierram aajem, deeu amach durr Egiptoog wëtam khõchgau. Mag nʉm iekhauta agtha Moisés mag durrsĩ Sinaí anʉm gaai simichjã
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Aarón aar wëtwia, “Moiseeu sĩi Egipto durrmua maar phë au bëewi jamaga petam khai marau bʉ̈ʉrjã khaugbamgui” aimajierram anaabá. “Maagwai marau pʉrʉg maach athee nem inag dën ẽwandamkha wau deepi nʉmgui” ajim anʉm, “deeu ewag Egiptoog weetwaijã maguata maach jaau warramkhĩir.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Maimua chadcha amach juau phĩr dën phakdamkha waunaa, nemchaain khëchwia, agʉgta Ẽwandamagamjö jëeuphöbaadëjim aajem. Magbaawaita onee nʉisijim anaabá, mag amach juau phakkha wautarrag jëeu nʉmua.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Magbaawai Ẽwandamau warran am dʉ̈i sĩerrjã tag amag ooba, warag amachdëu ampierr apibaawai, edaúgjã jëeunaa phĩdagagpa jëeuphöbaadëjim aajem. Amachdëu ag nawe mag nem parhoobamʉg jëeujerr aawaita ich Ẽwandamaucha amag,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Mamʉ chadcha ichigpai jëeuba aajerr aawai, “Magjuga” ajim anʉm ich Ẽwandamaupai.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Maimua ich Estebanaupai mag iekhakhagmamua, ’Pãadë ũrbat ajim anʉm amag. Maach jöoinau Aai i jëeujem degta Ẽwandamau Moiseeg ich iek phã deetarr ãkhaajerr aawai õor chukag durr amach wënʉrraajeewaijã amach wënʉrrʉmpierr amach dʉ̈i wai wënʉrraajeejimgui ajim anʉm. Mag di ich Ẽwandamau Moiseeg jãga ëuju aai sĩ a jaautarrjö ëu sĩejim aajem, magreunaa deeu ëu ahau aju ayaa.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Maach jöoinau mag di amach dënnaanau juagam nemdam pʉatarrjö oo wai wënʉrraajerr aawai, Josué dʉ̈i bëetarr khʉʉnaujã amachdëu chikham durr jʉ̈athʉg aucheewai amach dʉ̈i waibëejierram aajem. Mag maach jöoinau durr jʉ̈athʉg athaicheewai chi durr khʉʉn chaarta Ẽwandamau chawag jʉr wërppʉ̈ijim anaabá. Magtarr aigmua ewag pawiajã ich mag durr gaai jooba wënʉrrʉmua khʉd Davijã reikha sĩsijim anʉm.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Mag rey David Ẽwandamau ʉ̈u eeg oojeejim aajem. Maagwai ich Daviiucha warrgar jöoi Jacob khararr ag Ẽwandamag jëeumamua, “Mua pʉ athee di ëu deekhimgui” ajim anʉm, “ag ee pʉch jooba chitamkhĩir.”
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Mamʉ Ẽwandamau irig ëupiba jaautarr aawai i iewaa Salomonauta irua ëuju arr di ëujim aajem.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 I athee awi mag di ëu deejieb mamʉ, Jöoi cha ʉ̈gthaa phuu nʉm chan juau di ëutarr ee joobaba khitʉm. Ich mag sĩerrʉm khap, ich Ẽwandamaucha ich i jaaujerr khʉʉnag phãpitarr gaai mag sim:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “Edaujãata mʉ juupjem pörkhauu; maagwai mʉg jẽb sĩi mʉ bʉ̈ dʉnʉʉujemʉu.
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Nem thum mʉg thʉnʉm mua mʉch juau wautarr khabahab” ajim anʉm maach Pöröu. (Is. 66:1-2)
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Maimua warag iekhamamua ich dʉ̈i ijẽjẽbkharr khʉʉnag magjim aajem ich Estebanau: ’Pãrau mag khaphʉ nʉmta, bʉ̈ʉrjã iekhaawaijã ũrba, jʉ̈g khĩchagnaa thãar theegjã sĩerrjëe khabahab ajim anʉm, Ẽwandam khaugbam khʉʉnjö. Magnaata warag Ẽwandam Akhaar ichaaur ʉ̈kha sĩerrjëemgui ajim anʉm, warrgar pãach jöoinau aajerrjö.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Magnaa amag, ¿Warrgar Ẽwandam i jaaujerr khʉʉn eem ãb khãijã pãar jöoinau daupii wai naajĩ? a jëeujim anʉm Estebanau. ¡Daupii aju abá! ajim anʉm ichdëupai deeu. Amachdëuta khëchpʉ̈ibajieb ajim anʉm, ar warrgarwe sĩi Cristo igwia woun ãb thumaam khʉʉn khãaijã chi ajapcharam bëeju a jaau durrarr khʉʉnjã. Maimua amau mag jaau durrarr ya chadcha pierrwaijã jũrr pãachdëuta i pʉr deewi warre thõopi jaaubajierrab.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Pãrau chan Ẽwandamau ich chognaan gaau ich iek jaaupʉ̈itarr phã wai nʉmjã ag gaai jaau simjö i ipierraajã khaba sĩerrjëemgui ajim anʉm amach khĩircha.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Chi phadnaan pöröu aig narr khʉʉn dʉ̈imua ũurwai Estebanau mag iekhabapʉ̈im ũrbaawai warre i dʉ̈i meeukha phöbaadëjim anaabá.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Mamʉ Estebanau ich gaai Ẽwandam Akhaar phẽs wai sĩerr aawai ĩchab magʉmjã igbajim aajem. Mag nʉm ee irua ʉ̈gthaag oowai, Ẽwandamta edjã weeudʉ wëjöm ee ich wajaugau bʉ̈ʉmjö sim oo athajim anaabá. Maagwai i bigaau Jesuuta ĩchab ich Ẽwandamjö nem jua theeg oo dʉnʉmjã oojim aajem.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ichdëu mag oobaawai warm khʉʉnag, —¡Pãadëu mʉ daupierr oobat! ajim anʉm, ar edjã weeudʉ wëjöm ee Emkhooi Iewaa Ẽwandam juachaar gar oo dʉnʉm.
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Mamʉ Estebanau magbarm ũrbaawai chará, i iekhamam ũrmaaugau, warag juau kach phãarphöbaadëjim anaabá. Magnaa thum ãba sereu phöbaadëwi warag irigta audimajierram anʉm.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Maimua i pʉrphöbaadëwi, phöbör igaau arrnaa, jũrram khʉʉnau mokou barphöbaadëjim aajem, i thõopäaig. Maagwai warrcha chi thethem khʉʉnag i khĩir sëukha iekha narr khʉʉnau amach khajũa ʉ̈rʉm ẽerkhanaa, woun ãb Saulo anʉmʉg phëdeejierram aajem, amach mamagkhamich pʉrmkhĩir.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Jũrram khʉʉnau mag ich mokou bar wai nʉm ee, chi Estebanau warag Ẽwandamag jëeu khitʉmua, —Jesús, chadcha pʉʉta mʉ Pöröu. Nau mʉ thõbaadeewai mʉ akhaardam pʉch aar athá ajim anaabá.
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Mag Ẽwandamag jëeu dichwia, jĩepöröu jẽkhʉt phõbkhanaa thet, —Señor ajim anʉm, amau mʉ dʉ̈i mʉg khaigba nʉm paarjã oob pua amag mʉgtarr iek ëudʉ chitamgui ajim anʉm.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.