Atos 7

Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mag chi sëukha narr khʉʉnau mag jaaubaawai chi phadnaan pöröu chi Estebanag, —¿Pʉ igwia cha amau jaau nʉm iek thum chadcharam iekhá? a jëeujim aajem.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Magbaawai Estebanau thum aig narr khʉʉnag ũrmkhĩir iekhamamua, —Khodamnaan, pãar chadcha mua mʉch dënnaanjö khõsi chitʉm, mʉ iek ũrbat ajim anʉm. Maimua iekhabaadëwi, Maach jöoin Abrán khararr Mesopotamia sĩewi deeum durr Arán anʉmʉg joobaan maju nawe maach Ẽwandam cha ʉ̈gthaa phuu nʉmua dau daau irig ich oopijim aajem.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Mag ich oopiwia irig, “Pʉch durr iseg pʉawi pʉch khodnaanagjã ooba petá” ajim aajem, “deeum durr mʉchdëu pʉchig jaaubarm aar. Mam mua pʉ joobamkhĩir deeum durr jʉr deejugui” ajim aajem, Ẽwandamau Abranag.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Magbaawai chadcha jöoi Abrán Caldea durrmua mawia jũrr deeum durr Arán anʉm ee sĩeimajim aajem. Maig simta i aai meebaadeewai mau cha maach nʉm durr Ẽwandamau irig bëepijimgui ajim anʉm.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Magtarr aigmua anaabá, ĩs ewag pawiajã agtha ich mʉg durr gaai wënʉrrʉm. Ẽwandamau ich jöoi Abranagcha chan, “Bʉchkhunpaijã mʉg jẽb mʉgpierr pʉ dënëu” abajim; “mamʉ ichiita deeb khaba deejugui” ajim aajem. Mag irig deebarm durr i meebaawai jũrr i chaainauta jʉ̈aju ajim anʉm. Mamʉ maagwai jöoi agtha chaai ãbjã chukhu ajim anaabá, mag jẽb jʉ̈ag.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Magtarr khur deeu Ẽwandamau ich garmua Abranag iek dee simua, “Abrán” ajim anʉm. “Pʉ chaain ewagam khʉʉnau chaain oomam khʉʉn mʉg atag paawai chikhamnau amach durr phë arrwi sĩi cuatrocientos años chikhamnaan chogkha wënʉrrajugui” ajim anʉm Estebanau, Ẽwandamau Abranag iekhatarr igwia. “Mag nʉisimʉn, warm khʉʉnau am dʉ̈i amachdëu ampierr dau aphʉʉ am wai wënʉrrajugui” ajim anʉm, Ẽwandamau.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 “Mamʉ amau mag pʉ chaain sĩi amach chogkha wai nʉm jũrr, mʉchdëucha mua am dʉ̈i ag iek ëudʉ aujugui” ajim aajem ich Ẽwandamaucha, “mʉchdëu khap am dʉ̈i aag. Magbarm aigmua warm khʉʉn jua eemua am peerdʉ athaawain chadau deeu mammua bëewi mʉg durr gaai amau mʉrʉg jëeu wënʉrrajugui” a jaaumajim aajem Estebanau, Ẽwandamau Abranag iekhatarr jaauwi.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Magta warrgarwe Ẽwandamau Abrán dʉ̈i iek deetarr jaaumajim aajem Estebanau. Mag jaaumamua ichdëupai magjim aajem:
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Mag jajawagmamua, ’Mag Jacob chaainaupaita amach eeumdam José a thʉ̈r sĩerr amach ayau amach khãai ʉ̈rcha jãsene wai sim oobaa iekkhõr wauwi Egipto durram wounag përpʉ̈ijierramgui ajim aajem, amach aai meer.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Mag i përpʉ̈ijierrab mamʉ, Ẽwandamau ʉ̈u i eeg oojim anaabá, mag phithurg au simjã thum ãwatamkhĩir. Mag nʉm dʉ̈i ĩchab ich Ẽwandamau warag irig khĩirjug deewi, rey Faraonaujã irua nem wau sim ich dawagaa oobaadee, warag Egipto durram gobernador khapiwia irigta ich nem thum jaaujim aajem ich dënjö amkhĩir, a jaaumajim aajem Estebanau.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Mag jaaumamua ĩchab, ’Mag ich Joseeta gobernador khabaadëm ee, Egipto durr jãdau theega thʉnaawai Canaan durrjã ich agjö thʉnaajimgui ajim anʉm. Mag jaar wajappha õor dau aug ajim aajem, jãdaúa. Magbaadee maach jöoin Canaanpienau pöd khöjudam aujujã khaugba aadëjim anaabá, chukhu aadee.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Mag nʉm ee jöoi Jacoou ũurwai, Egipto durr trigo për nʉm a ũrbaa, aar ich chaain pʉ̈ijim aajem, khöjudam për aumkhĩir. Ma, warrpem am khöju authurtarr ajim aajem.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Pãrau khaphʉ nʉmgui ajim anʉm, mag khur deeu ërëubaadeeuta Joseeu ich khaugpijim aajem, ich naam khʉʉnag. Magbarm aigmuata ĩchab chi faraonaujã khaphʉ aadëjim aajem José ebreonaankha sim.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Mag, Joseeu ich naam khʉʉnag ich khaugpiwi ich aaijã thum ich chaainpa wai bëepijim aajem, ich aig. Mag ich aar jaaubaimaawai jöoi ich chaain thum bëeju aadëwi warag amach thum chi khapanag setenta y cinco bëejierram a jaaumajim aajem Estebanau.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Mag, jöoi Jacob Egipto durr ich chaai sim aar joobaan kheerbaadëwi khitʉʉ awia, ich aarpai appawia, ewag pawi chi chaainjã ããbdö ömamua doce narr khĩeb amach thumwe öjierram aajem.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Mag, jöoin mee nʉmpierr deeum durr Siquem anʉmta aukhëraan arrjeejim aajem. Mag am aukhërmarr jẽbdi, am tathöoi khararr Abranau Siquem durr aawai woun ãb Amor aajerr chaain jua gaai për autarraugui a jaaumajim aajem Estebanau, warrgarm khʉʉn jöoin jaaumamua.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 Mag jaaumamua ich Estebanaupai magjim aajem: ’Mag Ẽwandam jöoi Abrán dʉ̈i iyʉ̈ʉ naawai ichigcha durr jʉ̈apiba i chaainagta deeju a jaautarrjö, chadcha ag khur nassi pawiata ya amag ich Ẽwandamau mag durr jʉ̈apiju gayaa aadëm ee, ich jöoi Jacob khararr chaain ewagam khʉʉnta khapaana thʉnʉisijim aajem, Egipto durr.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Mag ya am khapan aphöbaadëm ee, Egipto durr deeum woun bʉ̈ʉrjã José khaugba aajerrta jũrr reikha sĩsijim aajem.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Mag reíu maach jöoin ëugar khaigba khĩirjuwia am dʉ̈i ichdëu ampierr aajeejim anʉm. Mag sim gaaimua maach jöoin ʉʉinau emkhöi chaaindam oomam thum ajués chi ãdnaan jua eem khecheu arrwi pabʉ̈ ee deen mapi jaaujeejim anaabá.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 ’Mag emkhöi chaaindam juau khëch nʉm jaarta Moisejã thaabajim aajem. Mag chaai thaaba sĩsim Ẽwandamau oowai i dawagaa khitajim anaabá. Mag chaai ed thãrjuppai chi dënnaanau amach dʉ̈i wai naawi
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 ya amachdëu pöd meer wai naaju khaugba aadee, dikhu chaaur warphaa sirphʉg ee deethurjierram aajem. Mag deebathurm ee, rey kha jerag domeraan nʉrrʉmua oobaimaawai, dau aug khaugwia, degag arrwi, ich chaaijö bãaupʉ̈ijim aajem.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Mag, Moisés Egiptopien jua ee bãau sĩewai amachjö nem thum khaphʉ mag gaaimua nem iek theegnaa thʉ̈rphöo sĩerrajimgui a jaaumajim aajem ĩchab Estebanau.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 ’Maimua ya ich cuarenta años aadeewai, “Mʉch jöoin durr israelnaan ookhemgui” awi, chadcha am oon bëejim anaabá, chi Moisés.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Mag bëewi oo uraa aawai, Egiptopierrta israeldam dʉ̈i ãaudʉdʉt khajim anʉm. Moiseeu oowai mag jãau nʉmua Egiptopierr garmua israeldam gaai mas waumam oobaa, ich meeun peerdʉ awaag awi chi Egiptopierrta thõopʉ̈ijim aajem.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Magtarran, irua khĩirjuawai mag ichdëu õor thõobarm oowia chi israelnaanau iita amach peerdʉ aumkhĩir Ẽwandamau pʉ̈ibarm khaphʉ ajupii awi ajim anaabá; mamʉ warm khʉʉnau pöd mag khĩirju aubajierram aajem.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Maimua agtarr noram deeu dau numí jũrr amach israelnaan appai jãau nʉm ooimajim aajem. Magbaa tag jãaum ugua, khecheu auwi ithũu amag, “Keena, dich meeun appai ¿khantheeta pãar jãagjerrá? Jãg chan ʉ̈u khaba simgui” ajim anʉm.
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Magbaawai mag ich khapeer pödmarr garmua chi Moisés sĩepʉ̈inaa, “¿Khaíu pʉrʉg jaauwai mag pʉʉta maar pör aawai puata maar khaigpërju aai chirʉm a jaaujĩ?” ajim aajem.
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 “¿Wa norr pʉchdëu Egiptopierr thõotarr aawai mʉjã pua agjöta thõopʉ̈im ig chirʉ́wa?” ajim anaabá.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Warmua ichig magbaawai Moiseeu öbʉgba, deeum durr Madian anʉmʉg dʉr mawia, mam sĩeimajim aajem. Maig chikham durr ʉʉi auwia ag dʉ̈i chaain numí oojimgui a jaaumajim aajem Estebanau.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Mag jaaumamua, ’Agtarr khur nʉʉ awia cuarenta años nʉm ee, khãai ãb ich Moisés durrsĩ Sinaí anʉm dakha õor chukag ee sĩejim aajem. Mag i maig simta, Ẽwandam chog ʉ̈gtharmua bëewi irig ich oopijim aajem, pabʉ̈dam neneree khitʉm uurdʉ thʉnʉm eemua.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Mag ich dauderraa abaawaita agʉgaacha manaa oog abarm ee, mag eemua maach Pör Ẽwandamau ich khaugpieg irig,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Moisés, mʉʉta pʉ jöoin warrgarm khʉʉn Ẽwandamaugui” ajim anʉm: “Abrán khararr Ẽwandam, Isá khararr Ẽwandam, maimua Jacob khachitarr Ẽwandam.” Ẽwandamau ichig magbarm ũrbaa Moisés jãphierr ajaugau kha duui thʉnʉmua pöd mag õtdau uu thʉnʉmʉgjã tag oobajim anaabá.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Magbaawai maach Pör Ẽwandamau deeu iekhamamua irig, “Mʉʉn Ẽwandamau. Pʉch zapat ẽer athá, pʉ mʉ khĩirpheeta oo dʉnaabahab” ajim anʉm.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 “Mua mʉch chaain chikhamnaan jua machgau Egipto durr aphʉʉ durrum khaphʉnaa am chaigpa nʉm iek dakkha thʉnʉmjã mʉchdëu ũr chiraawai pʉrʉg jawaanta bëejimgui” ajim anʉm, “pʉ gaaimua mʉchdëu am peerdʉ awaag.” Maagwai, “Petá Egiptoog” ajim anʉm Ẽwandamau Moiseeg.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Magnaa ich Estebanaupai ich iek ũr narr khʉʉnag, ’Maadëu khaphʉ nʉmgui ajim anʉm, ich ag Moisés khabajieb, ar Ẽwandamau maach jöoin israelnaan pörkhapiwi Egiptopien jua eemua deeum durr am phë arramkhĩir pʉ̈itarr. Magju naweran amau chadcha i isegwia irig, “¿Khaíu pʉrʉg jaauwai mag pʉʉta maar pör aawai maar khaigpërju aai chirʉ́?” ajierram anaabá. Mamʉ magarr ãba, ichiita Ẽwandamau irigta am pörkhapijim aajem. Mag am pörkhaju jawaan bëemkhĩir ajim aajem, Ẽwandamau ich chog pʉ̈ibaawai mag pabʉ̈ uurdʉ thʉnʉm eemua irig iekhachëtarr.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Mag, chadcha Moiseeuta Egipto durrjã õor dakhĩir ag na amau ooba aajempa wau nʉrrʉmua am phë arrwi, phũas Phur anʉm eejã phë wai dichwi, õor chukag durrjã cuarenta años ag na amau ooba aajem nempa ich mag ichdëuta wau nʉrrajim aajem.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Ich ag Moiseeu ajim anaabá, ĩchab Jesús igwia israelnaanag, “Ẽwandamau mʉ pʉ̈iwi cha mʉ pãar ee chitʉmjö, ĩchab mʉg atagjã deeum ich i jaaumie ãb pʉ̈iju” a jaautarr.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Ĩchab õor chukag durr israelnaan thum durrsĩ Sinaí anʉm bʉ̈khʉrr ãba biirdʉ thʉnaawaijã ich ag Moiseeta am dʉ̈i sĩejim aajem, mag durrsĩ gaai Ẽwandam chogau ichig jaautarr jũrr maach jöoinag jawaag. Mag, irigta nacha Ẽwandamau ich iek bʉ̈ʉrjã chugpaa khaugba sĩerrʉm phã deejim aajem, mag phã deebaawai ĩs ewag pawijã i gaaimua ag iek ich mag wai nʉisimkhĩir.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 ’Mamʉ maach jöoinau irua nem jaau sim ʉ̈khamaaugau, warag i ichaaur ajierram aajem, deeu amach durr Egiptoog wëtam khõchgau. Mag nʉm iekhauta agtha Moisés mag durrsĩ Sinaí anʉm gaai simichjã
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Aarón aar wëtwia, “Moiseeu sĩi Egipto durrmua maar phë au bëewi jamaga petam khai marau bʉ̈ʉrjã khaugbamgui” aimajierram anaabá. “Maagwai marau pʉrʉg maach athee nem inag dën ẽwandamkha wau deepi nʉmgui” ajim anʉm, “deeu ewag Egiptoog weetwaijã maguata maach jaau warramkhĩir.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Maimua chadcha amach juau phĩr dën phakdamkha waunaa, nemchaain khëchwia, agʉgta Ẽwandamagamjö jëeuphöbaadëjim aajem. Magbaawaita onee nʉisijim anaabá, mag amach juau phakkha wautarrag jëeu nʉmua.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Magbaawai Ẽwandamau warran am dʉ̈i sĩerrjã tag amag ooba, warag amachdëu ampierr apibaawai, edaúgjã jëeunaa phĩdagagpa jëeuphöbaadëjim aajem. Amachdëu ag nawe mag nem parhoobamʉg jëeujerr aawaita ich Ẽwandamaucha amag,
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Mamʉ chadcha ichigpai jëeuba aajerr aawai, “Magjuga” ajim anʉm ich Ẽwandamaupai.
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Maimua ich Estebanaupai mag iekhakhagmamua, ’Pãadë ũrbat ajim anʉm amag. Maach jöoinau Aai i jëeujem degta Ẽwandamau Moiseeg ich iek phã deetarr ãkhaajerr aawai õor chukag durr amach wënʉrraajeewaijã amach wënʉrrʉmpierr amach dʉ̈i wai wënʉrraajeejimgui ajim anʉm. Mag di ich Ẽwandamau Moiseeg jãga ëuju aai sĩ a jaautarrjö ëu sĩejim aajem, magreunaa deeu ëu ahau aju ayaa.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Maach jöoinau mag di amach dënnaanau juagam nemdam pʉatarrjö oo wai wënʉrraajerr aawai, Josué dʉ̈i bëetarr khʉʉnaujã amachdëu chikham durr jʉ̈athʉg aucheewai amach dʉ̈i waibëejierram aajem. Mag maach jöoinau durr jʉ̈athʉg athaicheewai chi durr khʉʉn chaarta Ẽwandamau chawag jʉr wërppʉ̈ijim anaabá. Magtarr aigmua ewag pawiajã ich mag durr gaai jooba wënʉrrʉmua khʉd Davijã reikha sĩsijim anʉm.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Mag rey David Ẽwandamau ʉ̈u eeg oojeejim aajem. Maagwai ich Daviiucha warrgar jöoi Jacob khararr ag Ẽwandamag jëeumamua, “Mua pʉ athee di ëu deekhimgui” ajim anʉm, “ag ee pʉch jooba chitamkhĩir.”
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Mamʉ Ẽwandamau irig ëupiba jaautarr aawai i iewaa Salomonauta irua ëuju arr di ëujim aajem.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 I athee awi mag di ëu deejieb mamʉ, Jöoi cha ʉ̈gthaa phuu nʉm chan juau di ëutarr ee joobaba khitʉm. Ich mag sĩerrʉm khap, ich Ẽwandamaucha ich i jaaujerr khʉʉnag phãpitarr gaai mag sim:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Edaujãata mʉ juupjem pörkhauu; maagwai mʉg jẽb sĩi mʉ bʉ̈ dʉnʉʉujemʉu.
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Nem thum mʉg thʉnʉm mua mʉch juau wautarr khabahab” ajim anʉm maach Pöröu. (Is. 66:1-2)
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Maimua warag iekhamamua ich dʉ̈i ijẽjẽbkharr khʉʉnag magjim aajem ich Estebanau: ’Pãrau mag khaphʉ nʉmta, bʉ̈ʉrjã iekhaawaijã ũrba, jʉ̈g khĩchagnaa thãar theegjã sĩerrjëe khabahab ajim anʉm, Ẽwandam khaugbam khʉʉnjö. Magnaata warag Ẽwandam Akhaar ichaaur ʉ̈kha sĩerrjëemgui ajim anʉm, warrgar pãach jöoinau aajerrjö.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Magnaa amag, ¿Warrgar Ẽwandam i jaaujerr khʉʉn eem ãb khãijã pãar jöoinau daupii wai naajĩ? a jëeujim anʉm Estebanau. ¡Daupii aju abá! ajim anʉm ichdëupai deeu. Amachdëuta khëchpʉ̈ibajieb ajim anʉm, ar warrgarwe sĩi Cristo igwia woun ãb thumaam khʉʉn khãaijã chi ajapcharam bëeju a jaau durrarr khʉʉnjã. Maimua amau mag jaau durrarr ya chadcha pierrwaijã jũrr pãachdëuta i pʉr deewi warre thõopi jaaubajierrab.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Pãrau chan Ẽwandamau ich chognaan gaau ich iek jaaupʉ̈itarr phã wai nʉmjã ag gaai jaau simjö i ipierraajã khaba sĩerrjëemgui ajim anʉm amach khĩircha.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Chi phadnaan pöröu aig narr khʉʉn dʉ̈imua ũurwai Estebanau mag iekhabapʉ̈im ũrbaawai warre i dʉ̈i meeukha phöbaadëjim anaabá.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Mamʉ Estebanau ich gaai Ẽwandam Akhaar phẽs wai sĩerr aawai ĩchab magʉmjã igbajim aajem. Mag nʉm ee irua ʉ̈gthaag oowai, Ẽwandamta edjã weeudʉ wëjöm ee ich wajaugau bʉ̈ʉmjö sim oo athajim anaabá. Maagwai i bigaau Jesuuta ĩchab ich Ẽwandamjö nem jua theeg oo dʉnʉmjã oojim aajem.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Ichdëu mag oobaawai warm khʉʉnag, —¡Pãadëu mʉ daupierr oobat! ajim anʉm, ar edjã weeudʉ wëjöm ee Emkhooi Iewaa Ẽwandam juachaar gar oo dʉnʉm.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Mamʉ Estebanau magbarm ũrbaawai chará, i iekhamam ũrmaaugau, warag juau kach phãarphöbaadëjim anaabá. Magnaa thum ãba sereu phöbaadëwi warag irigta audimajierram anʉm.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Maimua i pʉrphöbaadëwi, phöbör igaau arrnaa, jũrram khʉʉnau mokou barphöbaadëjim aajem, i thõopäaig. Maagwai warrcha chi thethem khʉʉnag i khĩir sëukha iekha narr khʉʉnau amach khajũa ʉ̈rʉm ẽerkhanaa, woun ãb Saulo anʉmʉg phëdeejierram aajem, amach mamagkhamich pʉrmkhĩir.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Jũrram khʉʉnau mag ich mokou bar wai nʉm ee, chi Estebanau warag Ẽwandamag jëeu khitʉmua, —Jesús, chadcha pʉʉta mʉ Pöröu. Nau mʉ thõbaadeewai mʉ akhaardam pʉch aar athá ajim anaabá.
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Mag Ẽwandamag jëeu dichwia, jĩepöröu jẽkhʉt phõbkhanaa thet, —Señor ajim anʉm, amau mʉ dʉ̈i mʉg khaigba nʉm paarjã oob pua amag mʉgtarr iek ëudʉ chitamgui ajim anʉm.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.