Atos 23
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NVT
1 Mag am khĩirphee ich dʉnʉʉupi sĩubaawai mag judionaan chi thethemnaanag dau thõba eerpanaa, —Keena, khodamnaan, Ẽwandamau khaphʉ simgui ajim anʉm, mʉ i dau na khajapha chitaajem. Mʉch mag chitʉm khap, mʉchdëujã khaphʉ chirʉmgui ajim, i dau na khaigba khaba chirʉm.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Phadnaan thum thʉnʉm khʉʉn pör Ananías a thʉ̈r sĩerrjã dʉ̈i aig sĩerr aawai Pabloou mag iekhabarm ũrwia i bigaau narr khʉʉnag i ijurcha deepi jaaujim anaabá.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Magbaawai Pabloou mag phadnaan pörög, —Pʉʉn maiguin sĩi khĩirjugjã chukhuta iekhabapʉ̈im. Ẽwandamaujã ĩchab pʉ gaai jua khʉajukë ajim anʉm, pʉch mag iekha chirʉm paar. Pʉ ĩchab chi thethem aawai ajapha nem khap jëeu oonaa agpierraa nem wawaagta mʉig oo chirabá. Mag simta, ¿jãgwi pʉch paarmua leíu jaau sim chaaur warag mʉ i phãrpi jaau chirʉ́? ajim anʉm.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Magbaawai aig narr khʉʉnau Pabloog, —¿Phadnaan amach thumaam khʉʉn athee ich Ẽwandamaucha chi pörkhapitarrta pua bʉ̈ʉrjã ögkhaba, ich khĩircha mag iekha chirʉ́? ajierram anʉm.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Magbaa Pabloou, —Ãa, muan mamʉ i phadnaan pör khabampii chirajiebma ajim anʉm. Mua khaphʉ arr amua chan mag iekhabakhamgui ajim anʉm. Mua khaphʉ chirʉmgui ajim anʉm, Ẽwandam iek phã sim gaai “Pãach eem chi thethem igwia oob khaigba iekham” a phã sim.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Mag nʉm ee Pabloou khaug athajim aajem, chi thethemnaan ee saduceonaan dʉ̈i fariseonaanpa thʉnʉm. Ichdëu mag khaug athaawai thumaam khʉʉnag ũrmkhĩir thet, —Keena, mʉjã fariseota mʉg chitʉm, maagwai mʉ aaijã ĩchab fariseo ajimgui ajim anʉm. Pãrau mʉig iekkhõr paraamjö mʉ wai nʉmʉn, sĩi maach meewia deeu maach iiu phiidʉju ʉ̈kha chitʉm gaaimuapaita mʉig mʉ wai nʉmgui ajim anʉm amag.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Pabloou mag iekhabapäaiwai fariseonaanau jũrr chi saduceonaan dʉ̈i chikham ipeer ahau nʉʉ awi ihãba narrta warag khĩkhĩratdö aaidʉ phöbaadëjim aajem.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Saduceonaanau jaauwai, maach akhaar chukhu sĩerrjëe aawai, maach meewai mʉg atag pawijã tag maach iiu phiidʉbaju aajem. Mag nʉm dʉ̈i amag chan ʉ̈gthar Ẽwandam chognaanjã chukhu, ni mepeenjã chukhum anaabá. Mamʉ jũrr fariseonaanau magba, amau ʉ̈khabam anʉm thum ʉ̈khaajem aajem. Magʉm gaaimuata warrjã mag chikham ipeer ahau khaphöbaadëjim anaabá.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Mag sereu thʉnʉʉ awi, ãaur khʉʉn Moiseeu phã pʉarr iek jawaag chi machnaan fariseonaan igar narr khʉʉnau phiidʉtkhawi, —Marau mʉg woun bʉ̈ʉrjã khaigba sim ooba nʉmgui ajierram anʉm. Mamʉ mag sĩi i dau eerthʉg athamjöta ajim anaawai, dösãtauta irig iekhajĩ wa Ẽwandam chogauta iekhajĩ maadëu khaugbamgui ajierram aajem.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Jũrr mag serereukhamua warag athuucha pamaawai, õrau sĩi jũrram khʉʉnau ëudʉdʉtkhamua, Pablo piu thʉrrëu aju khĩirjuwi, chi comandanteeu soldaaunag i sim aar ʉʉrbapiwi, am jua eem khecheunaa deeu ũmaai cuartel ee warrpijim aajem.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Mag mam i arrtarr ed edaar maach Pör Jesuucha Pablo aig bëewia irig, —Pablo, oob jãphierr chiram ajim anʉm. Jãphierrju khãai warag thãar phĩi abá. Pʉchdëu Jerusalén phöbör ee õrag mʉ iek jaautarrjö, ich jãg Roma pawiajã pua mʉ iek jaau chitajugui ajim aajem ichigcha.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Mag maach Pör Jesuu Pabloog iekhatarr noram judionaan khapan ãba iek deewia ihãba nʉisijim aajem, Pablo thõopäaig. Mag nʉm anʉmua, Pablo thõopʉ̈ibam aig chan ni ãbjã thach khöba ni döjã döbaju a iekhawia, “Maach mʉg iekhabarm pödba meerkhapʉ̈imʉn, magan jũrr Ẽwandamau maachta khaibag wauju aai nʉmgui” a iekhajierram anaabá.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Chi mag iekha narr khʉʉn chi khapanag cuarenta atcha naajim aajem.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Mag chadcha amach appain ya chi iekham arr aawai phadnaan chi pörkha nʉm khʉʉn judionaan chi thierrnaanpa ãba narr aar wëtwi maguimajierram aajem:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Cha marau jaau nʉmjö amkhĩir, nau pãrau tagam khʉʉn thum chi thethemnaan dʉ̈imua chi comandanteeg nanwe mʉig pãach aig i ig nʉm abat ajierram anʉm, i dʉ̈i ökhar iyʉ̈ʉmamua ajap khap jëeumaag. Magbaawai marau sĩi i khĩirphee nʉan majugui ajierram anʉm, mʉig wai barchëju nawe thõopäaig.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Mamʉ amau warm khʉʉnag mag jajaaukham ich Pablo ʉ̈phʉi khʉ ãbam ag iewaau ũr sĩerr aawai ichdëu mag ũrbarm bʉ̈rre Pablo wai narr aar cuartel ee mawia i ëugar mamagkham ichigcha jaauwimajim anaabá.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Magbaawai Pabloou capitán ãb ich aig thʉ̈rnaa magʉg, —Chamʉg woundam comandante aar athaad ajim anʉm. Nau irua ichdëu khap comandanteeg nem ĩgkhaimaju.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Magbaawai chadcha capitanau chi chaai comandante aar warrwi irig, —Preso ãb Pablo aajemua mʉ thʉ̈r auwia mʉg chaai pʉ aig aibëepijimgui ajim anʉm. I iek mag mʉg chaairau pʉrʉg nem jawaag wai chirʉm aajem a jaaujim chi comandanteeg.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Magbaa chi comandanteeu chi chaai jua gaai pʉrnaa chaaur ich ap arrwi, —¿Khanta pua mʉrʉg jawaag wai chirʉ́? a jëeujim anʉm.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Magbaawai chi chaairau irig, —Judionaan ya ãba iek deewi nʉmgui ajim anʉm, nan pʉ aig iekhaan bëeg. Nan amau pʉrʉg Pablo arrpijugui ajim anʉm, amach pörnaan judionaan chi thethecharam khʉʉn dʉ̈i ãba biirdʉ nʉm aar, sëukha ökhar ithũu jëeumamua ajapcha i khap aag awi.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Mamʉ oob am iek ʉ̈khamgui ajim anʉm. Chi mag iekha nʉm khʉʉn khapanag cuarenta atcha nʉmgui ajim aajem. Ich makhʉʉnta Pablo thõopʉ̈ibam aigjã thach khöba ni döjã döbaju a iekha nʉmgui ajim anʉm. Maimua sĩi amach iekhatarr pödba meerkhabapäaiwai warag amachdëuta Ẽwandamag amach khaibag waupi jaauju aajem. Maagwai amachdëu ãba pʉ iekpaita ũr nʉmgui ajim anʉm. Pua amag mag arrpimʉn, magan khʉd jãrr sirphʉg ee nʉnaa mʉ naamjöoi thõopʉ̈iju aajem a jaaujim aajem chi chaairau.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Magbaawai chi comandanteeu chi chaairag, —Mʉg cha pʉchdëu mʉrʉg jaaubarm oob bʉ̈ʉrjã deeum khʉʉnag jawamgui ajim anʉm.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Magbaawai chi comandanteeu capitannaan numí thʉ̈rkha auwi amag nem thum khĩir khaugamkhĩir magjim aajem:
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Maimua ich Pablo atheejã agjö cabaai jʉr deebat, ag gaai mamkhĩir. Bʉ̈ʉrjã i chig aba arrwi ich jãg monakha gobernador Feliig thʉsĩe pʉabajët a jaaujim aajem makhʉʉn capitannaanag.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Mag jaauwi am wëtum dʉ̈i chi comandanteeu ẽsapjã phãnaa deepʉ̈ijim anaabá, Cesarea durram gobernador Félix athee. Mag ẽsap gaai mag sĩejim aajem:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Excelentísimo Gobernador Félix, ¿Jãgpai chirʉ́? Mʉ, comandante Claudio Lisiaauta pʉrʉg mʉg ẽsap phã deepʉ̈i chirʉm. Mʉ saluddam deepʉ̈i chirʉm athá.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Mʉg woun judionaanau pʉr auwi, mʉ khurau khabamuan, warre thõopʉ̈im ig naajim. Mamʉ Romapierrta mag wai nʉm a mʉchdëu ũr athaawai ag bʉ̈rre mʉch soldaaun dʉ̈i mawi mua i khaigpër aujim.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Agtha khaugba chirarr aawai, khan gaaimuata amau i dʉ̈i jãg thʉnʉ́ a khap aag awi, mua i arrjim judionaan amach Asamblea ee ãba biirdʉ thʉnʉm aar.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Mamʉ mam panaa wajapcha ũurwai sĩi Moiseeu Ẽwandam iek phã pʉatarr gaaimuata amach eepai mag i iekkhõr pöm chirʉrʉm khajierram. Mamʉ mua oowai magpaim gaaimua pöd i thõoju khaba, ni sĩi cárcel deg phãraagpaijã i iekkhõr chukhu sĩejim.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Mamʉ mag nʉm ee ũurwai, judionaanau i thõopʉ̈yaag iek deewi ihãba nʉm a mʉchdëu ũr athaawai, chadcha eeu dëgölp magam ugua awi, warag mua pʉ aar i deepʉ̈i chirʉm. Maagwai mag i iekkhõr pöm chirʉm a jaau nʉm khʉʉnagjã warag pʉ aar wëtwi pʉch dʉ̈ichata iekhapi chirʉm.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Maimua chadcha edau khëutarr khur nʉʉ awi ya amach wëtju arr ora aadeewai, amachig jaautarrjö soldaaunau Pablo dawag auwi phöbör Antipatris anʉmʉg athaadëjierram.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Mag wëtwi, barwia, ag noram ãspabaadeewai maigpaimua chi soldaaun bʉ̈ʉu wëttarr khʉʉn deeu ewag amach cuartelag bëejierram. Magbaawai warm khʉʉn cabaai gaai wëtmaa arr khʉʉnau warag Pablo Cesareaag athaadëjierram aajem.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Mag wëtumua Cesarea barwi, comandanteeu ẽsap deepʉ̈itarr gobernadorrag deewi, chi Pablojã warre ich jua ee joothʉ pʉajierram aajem.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Mag ichig ẽsap deebaimaawai ag gaai eerpa wai dʉnʉʉ awi Pabloog jëeujim aajem i thaabatarr durr khap aag athee. Maimua Pabloou ichig, —Mʉʉn Cilicia durramʉu abaawai, jũrr chi gobernadorrau irig,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 —Nau ökhar pʉ khaibag wawaag pʉ khĩir iekha nʉm khʉʉn ãba naaicheewaita mua pʉ iek ũrjugui ajim anʉm irig. Magwi warag rey Erodes khararr sĩejerr degpai soldaaunag oo paraa wai naapijim aajem, bʉ̈ʉrjã öbeerpiba.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.