Atos 20
Ẽwandam Iek (NOAE) vs VC
1 Maimua mag õor phogdʉwi sĩi kaaijã ee parhooba pos nʉrrjëe thʉnaawia dichdimaawai Pabloou chi ʉ̈kha durrarr khʉʉn thʉ̈rkha auwi am wawí wai sĩi ajim aajem. Mag am wawí wai sĩewi, ayoyoojii awi, deeum durr Macedonia anʉmʉg mawia,
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 chi ʉ̈kha durrum khʉʉn nʉnʉidʉmpierr Ẽwandam iek jaau phʉʉrdʉ nʉrrʉmua warag õor khĩir onee apiejeejim aajem. Mag nʉrrʉmua warag Greciaagjã mawia,
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 barwia, Greciapien ee ed thãrjup sĩejim aajem. Mag sĩi awia Grecia durrmua jũrr Siriaag maju awi barco nʉ sim ee ũrbaadëjim aajem, judionaanau ich dakhãu wai nʉm. Mag sĩi ich baraata oo nʉm a ũrbaadeewai Siriaag maju arrjã maba, warag ich marr khʉd eepai ewag bëewi, deeu Macedoniaag dichjim aajem.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ya mag ich bʉ̈pai ewag mam dʉ̈i i daumaai õor wëtjim aajem. Makhʉʉn ãb jöoi Pirro iewaa Sópater anʉm ajim aajem, Bereapierr. Maimua dau numí Tesalónicapien ajim aajem, Aristarco Segundo dʉ̈i. Maagwai dau ãb Derbepierr Gayo anʉm ajim aajem. Mag tag wëtjim aajem Listrapierr Timoteo, maimua Asia durram khʉʉn agjö numí, Trófimo Tíquico dʉ̈i.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Mamʉ makhʉʉn amach thum Pablo dʉ̈i ãba mʉ chirarr phöbör Filipos anʉm ee bardʉtkhachëwi, jũrr maigmua amach ap ërëubaadëwia, Troas phöbör maar nʉ naaimajim.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Magbaawai maachin ökhar pan levadura chukhu wauwia khoojem ag phiesta dichtarr khurta Filipos phöbör eemua wëtjim ĩchab, döjãrr garmua barco ee. Mag wëtwi, khodjörröo awia, cinco días naata mag maach na wëttarr khʉʉn nʉm aar barimajim, Troas. Mag Troas phöbör eejã maar siete días naaimajim.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Domighed pan thorreuwi ãba khöju arr aawai maar ãba podpa nʉm aig Pabloou chi ʉ̈kha durrum khʉʉn dʉ̈i iyʉ̈ʉ simua amag Ẽwandam i jaau sĩejim. Mamʉ ich Pablo ag noram ãspaau maju arr aawai mag ijẽjẽbkhamua ya edacha pamaa ajim.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Maar thum ãba ʉ̈gthaagajãrcha õor podpaajem aar naajim. Maig lámpara khapan sĩi phuphup jiir ʉid thʉnaajim.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Mag edacha pamjã Pablo ijẽjẽbkham ee, ẽwan ãb Eutico anʉm ventan i gaai ʉ̈gthaa oo sĩejim. Mamʉ mag da öbërba aawai ich oo sĩerr aigpai khãibaadëwi, ʉ̈idʉau sĩi mam ʉ̈gthaa piso thãrjupam aarmua burrwi, warre chi meemta jiir aujierram.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Magbaawai Pablo ʉʉrbawia, mag chi meem ʉ̈r eeg thʉkhöonaa, warag ö pʉr wai phiidʉnaa, chi aig narr khʉʉnag, —Oob jãphierrmiet, mʉg chaai meeba sĩebahab ajim.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Maimua deeu ʉ̈gthaa amach narr aar mawia, Jesuu ich khapeenag thach khöpi jaau pʉatarrjö, Pabloou pan thorreuwia, amach thumaa khö dichwia, ũmaai Ẽwandam iek amag jaaubaadëjim. Mag jaau simua ich mag aardʉdʉkhamua ãspabaadeewai bʉ̈ʉrjã khãiba ich mag petajim.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Mag i petaawai chi chaai burrwi meetarr ich Pabloou iiupi autarrjã meeba arrjö ich diig arrjierram. Pabloou amachig jaautarr ũrwi chaai chi meem iiupi autarrpa amach daúa oobaawai i ẽudee pawiajã ich mag onee nʉisijim.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Mamʉ mag i maju nawe maachta nacha jap ee paaukhajim, döjãrr garmua i na maag, mag wëtwia phöbör Aso anʉmta deeu maach ãba ooju a iekhatarr aawai. Maagwai ich, jũrr bʉ̈ʉu maju aadëwi maar ẽudee bëejim, bʉ̈ʉu.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Mag Aso bardʉtkhaimawia deeu i dʉ̈i oowian chad maar ãba ãbam jap ee deeum phöbör Mitilene anʉmʉg wëtwi ich mag ãba barjim.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Mag barwi ag noram döjãrr phʉramdam Quío anʉm khĩirphee dichjim. Maimua ag noram deeum phʉramdam Samos anʉm gaai naaimajim. Mag Samos anʉm gaai khũchpai naawi dʉrbagkhaau deeu jẽb wapem gaaicha phöbör Trogilio anʉm khãi ëewia thʉgdʉtkhaaun chadau Mileto barjim.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Mag mʉg biekhau ich Pablo Efeso phöbörjã maba arran, Asia durr makhiin da barbaju awiata mabajim, Jerusalén phöbör ee jöpkhaa barwia am phiesta Pentecostés kha nʉm ee dʉ̈i sĩem khõchgau.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Mag phöbör Mileto anʉm ee barchëwia sĩi Efeso iglesia eem jöoin chi pörnaanag iek jaaupʉ̈ijim, ich oon bëemkhĩir.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Mag iek jaaupʉ̈iwia chadcha bardʉtkhabaicheewai amag magjim:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Ich mag bʉ̈ʉrjã mʉch thöba, maach Pör Jesús athee sĩi dau aphʉʉ i chogkha chitʉmgui ajim. Mag phidkha chitʉmʉn, judionaanag maadëu Jesús iek jaau khitaawai ʉ̈khamaaugau dich dʉ̈ita khaigba aadëp aawaijã, dich garmuan maadëu am dau aug khaugwi warag dauhi paraa khitaajemgui ajim.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Mamʉ magʉm ãba, pãach ʉ̈u wënʉrramkhĩir mua pãrag maach Ẽwandam iek jaaub khaba jaau chitajimgui ajim. Mua pãrag õor khapanag dakhĩirjã jaaunaa pãar di aarcha mawia pãach appai nʉm aigjã jaaujeejim.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Judionaanag jaaunaa maimua judionaan khabam khʉʉnagpa jaaujeejim, jãga amach khaibag thum ãsie ewag khĩirjuwia isegju aai nʉ, Ẽwandamau khõsi simjöta wënʉrraag; magnaa jãga maach Pör Jesucristo iekta ãba ogdʉba ʉ̈kha wënʉrraju, magʉm thum mua jaaujeejimgui ajim.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Maimua ĩsjã ich Ẽwandam Akharaauta mʉ pʉ̈i sim aawai mʉ Jerusalenag ma chitʉmgui ajim, magʉm aar mʉch dau aphʉʉ ajujã khĩirjuba.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ẽwandam Akharau mʉchig jaaujeewai mua khaphʉ chirʉmgui ajim, amau mʉ dʉ̈i amachdëu ampierr awi mʉ phãarju cárcel diin jam sĩsidʉm.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Mamʉ mag mʉch dau aphʉʉ aju khaphʉ chirʉmjã magju khĩirjuwia gaai masi oo chirʉʉ aa khaugba chitʉm. Mʉ khĩirjugan ãba Ẽwandamau maach khõsi peerdʉ aaujem iek maach Pör Jesuu mʉchig jaaupitarrta jaauju khĩirju chitʉmgui ajim.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Mag jajawagmamua, ’Pãach thumaam khʉʉnag khap amkhĩir ĩs mua warre pãrag jaaukhimgui ajim: Mua chadcha pãar ee ich mʉg Ẽwandam iek jaau phʉʉrdʉ chitʉmua pãrag jaaujeejim, Ẽwandamta pãach thãar ee athaawai ichta pãach Pörkha sĩsimkhĩir. Mua mag pãrag jaau chitaajerr, ĩspai pãrau mʉ khĩir oowia ya tag pãrau mʉ oobamgui ajim.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Mʉchdëu mag pãrag jaaujerr khaphʉ chiraawai ich agjö ĩsjã mua mag chirʉm. Mʉgnaa pãach meem ed Ẽwandamau pãach auba awiajã oob mʉ gaai thʉmiet ajim, pãachig bʉ̈ʉrjã jaaubajim awi.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Ẽwandamau ichdëu õor peerdʉ aaujem iek mʉchig jaaupitarr thum bʉ̈ʉrjã meerba mua pãrag jaautarr aawai ya mʉ chan mʉg chirʉm aig bʉ̈ʉrjã iekkhõr chukhu chirʉmgui ajim, Ẽwandam dau na.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Magua mua pãrag mag chirʉmgui ajim: Pãar ar chi ʉ̈kha durrum khʉʉn pörkha nʉm khʉʉn, pãach mor ʉʉrkhanaa ĩchab pãach khapeen chi ʉ̈kha durrum khʉʉnjã wajapha thʉa wai nʉisit. Magaag magamkhĩirta Ẽwandam Akharau pãar jʉr aujimgui ajim, maach Pör Jesuu ich bagau phag autarr khʉʉn ajapha thʉa wai wënʉrramkhĩir.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 ¿Khan jãgwia mua pãrag mag chirʉ́? Mua mag chirʉmʉn mʉgaugui ajim: Mʉ ẽudee amachdëupai amach igwia chi machnaan aajem khʉʉn pãar ee bëeju. Makhʉʉnaun tigrieu ich aig nemchaain thʉ̈r aaujemjö sĩi chad khabam iekta chadam iekjö pãrag jaaubaicheewai pãar imeraa khũgur auwi warag pãar ee nem ãrchëjugui ajim.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Mag nʉm ee ĩchab pãach eepaim khʉʉnaujã sĩi sëukha nem jaau nʉrrjëe aphöbaadëju, chadcha Ẽwandam iek chaarcha ʉ̈kha durrum khʉʉn jũrr amach gar paa awaag.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Chadcha pãach magju mʉchdëu khaphʉ chiraawaita mua pãrag mag jaau chirʉmgui ajim, ag nawe khap amkhĩir. Khĩir khaphʉ nʉisit magʉm khʉʉn pãach ee bëewaim athee. Año thãrjup sĩi edaram magwe gaai machgau dauhi paraa oo chirʉmua pãach wawiejerrta pãrau khĩir eyaa abat a wawimajim Pabloou.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Magnaa ĩchab, ’Keena, ya mʉ tag pãar ee bëebaju aawai ĩswe warre mua ich Ẽwandam jua eeta pãar thʉsĩe pʉagpamgui ajim, ichdëu maach khõsi peerdʉ aaujem iekta ogdʉba ʉ̈kha wënʉrrʉmua ichta ãba chi jua thierr aawai ichdëuta warag pãar khĩirjug bãaupimamkhĩir. Ichdëuta mʉg atag paawai thum ich chaainkha wënʉrrarr khʉʉnag ãba ichdëu nem deeju a jaautarrjã deeb khaba deejugui ajim.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Khaphʉ abat pãrau ĩchab: Mʉ chan mʉg chitʉm aig chikham phatkhondam wa khajũadam khãijã wajappha oowai, “¡Ih! jãgʉm thumta mʉ dënëg pabaadëkhiina” aba chitʉmgui ajim.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Magju khãai mʉch juapadamauta phidkhawia, mʉchdëu nemdam ig chirʉm thum phë auwi, ĩchab mʉch khapeen mʉch dʉ̈i wënʉrraajerr khʉʉnau nem ig nʉmjã mua mʉchdëu amag au deejeejimgui ajim.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Mʉchjö mag phidkhamkhĩirta mʉch chitʉmpierr mua ich mag pãrag jaau chitaajem, mag phidkha nʉmua ĩchab dau aphʉʉ amachdëu nemdam ig nʉmjã pöd auba durrum khʉʉn juag oo wënʉrramkhĩir. Pãadë maach Pör Jesuu iekhatarr khĩir eyaa abat ajim: Iin chadcha i iekhõoin “Dich garmua chikhamnag nemdam deewaita maach oneecha aajemgui ajim, chi au sim khãaijã.”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Mag am wawí wai sĩewi iekha aaipabaadeewai jĩepör phõbkhanaa amach thumaam khʉʉn dʉ̈i ãba Ẽwandamag jëeujim.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Maimua mag Ẽwandamag jëeu aaipawi ya Pablo maagpabaadeewai, thumaam khʉʉn i athee dauhi paraa thʉnʉmua jũrram khʉʉnau i ö phʉʉr jõinaa i khĩir ʉ̈ʉ ahau khajierram.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Mag ich Pablooucha amag mag edpai amau i khĩir oowia tag oobaju a jaautarr aawai mag gaaimua ökhĩirjuu aphöbaadëjim. Mag ökhĩirjuu nʉm ãba, i dʉ̈i wëtwia khĩeb jër barco ee i oo deepʉ̈ithurjierram.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.