2 Coríntios 5
Ẽwandam Iek (NOAE) vs VC
1 Keena, maach mor mʉg simʉn sĩi khũchpaim athee di ëu sĩutarrjöta sim. Pari maadëu khaphʉ nʉm, mʉg jẽb gaai aawai maach mor mag dijö sim jẽeubaadeewai jũrr ʉ̈gthar Ẽwandamau maach athee bʉ̈ʉrjã jẽeuba aajem diita wai sim. Mag di chan sĩi õrau ëutarrjã khabam.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Mag khĩirjubaadeewaita mag mor dijö sim aum khõchkhabaadeejem. Jãga akhiin meejã meeba mʉiguim mor sĩi isegpʉ̈inaa ich mʉgta warre mag ʉ̈gthar Ẽwandamau maach athee mor iiur wai simta athaimakham.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Wajapcharan maach meewai maach akharan di chukhumjöta aadeejeewai sĩi ich mʉg bʉ̈ʉrjã meebata mag mor iiurta sĩi khajũajö theg jũapʉ̈im khõchkhabaadeejem, magbaawai sĩi di jöoi garmua di iiur deg dʉrbabaadëmjö aag.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Mʉg jẽb gaaita maach ëu eepai wënʉrrʉm aiguin thõmapha sĩi warag maach mor mʉg sim ʉ̈rpaita mag Ẽwandamau maach athee mor iiur wai sim anʉmjã jũapʉ̈im khõchkhabaadeejem; magbarmua maach mor mʉg dajẽkhu khitʉmta jũrr dajẽgba ich mag sĩsimkhĩir.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Magaag atheeta warre Ẽwandamau maach ompaawaiwe dajẽgba aajem mor khĩirta deejim; pari magtarrta pekau gaaimuata maach mʉg dajẽkhu khithëem. Mamʉ magʉm ãba deeu mag mor iiur maachig deeb khaba deeju khap amkhĩir ich Akhaarjã maachig deejem.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Ich Ẽwandamauta mag sĩewai chadcha ich mag aju khaphʉ chirʉm. Maachta mʉig eegar agtha maach ëu ee wënʉrrʉm aiguin maachin Ẽwandam warp deeum durr nʉmjöta wënʉrrʉm,
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 chadcha daúacha i ooba naawai. Pari magʉm ãba ichdëu maachig deeju a jaau sim chadcha deeju khaphʉ i iek ʉ̈kha naawaita
7 Andamos na fé e não na visão.
8 thõjujã khĩirjuba chirʉm. Mag mʉ meewiajã ichiita maach Pör Cristo aar i dʉ̈ita ãba chiraimaju khaphʉ chirʉm.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Maguata, agtha mʉg jẽb gaai chitaju wa jöpcha i aar maju awiajã, mʉig eegarweran ãba i dawagaata nem wauju khĩirjuajem.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Ichiita maach mʉg thʉnʉm khʉʉnan thumaa Cristo ich pörkhau pöm sim gaai oo sim khĩirphee wëtab khaba wëtju. Maigta mʉg jẽb gaai naajeewai dichdëu i athee nem waaujerr paarjã jũrr ich garmuajã agpierr deemaju.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Mʉchdëu Ẽwandam ökhö chitʉm khap, tagam khʉʉnagjã i ögkhawia i dau na nem khaigba waupim ugua, i iek ʉ̈khapi aujuuta ẽkhaajem. Mʉ mag agcha chitʉm Ẽwandamau wajapha mʉ khaphʉ sim, maagwai pãraujã mʉ khaphʉ nʉm mua nem agchata wau chitʉm.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Mag nʉm aig chan mag mʉchdëupai wir aig mʉch thöwiata mag iekha chirʉmjã aba chirʉm. Mua mag chirʉmʉn, mʉch mag agcha nem wau chitʉm oowai mʉ gaaimua pãach chigaa am uguata mag chirʉm; maagwai ar amachdëupai amach thö iekha nʉrrjëem khʉʉnau pãach dakhĩir mʉ ëugar khaigba iekhaawaijã jaau khaphʉ amkhĩir. Chadcha Ẽwandam daar amach thãar khaigba nʉmta magba nʉmjö amachdëupain amachta thö iekhapim khõsi aajem.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Õrau oowai mʉ sĩi lököomjöta phithurg au chitʉm oojem khai, mʉ gaai mas khaba sim; mʉ mag oo nʉmʉn jãan Ẽwandamau jaau simjö ipierraa am khõchgauta õrau mʉ jãg oojem. Pari lököo khaba sĩi mʉch khĩir ich mʉg chirʉmʉn, jãan pãachig wajapcha i iek jawaagau.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Cristoou mʉch daupii aajeewaita muajã mʉchdëu nem waum khõsimpai wauba, ãba i iekta mʉch khapeenag mʉg jaau chitaajem. Mag ãb maach gaaimua meetarr aawai ya maach thumaam khʉʉnta khëchphöbaadëmjö ajim, tag dichdëu nem khõsimpai wauba aag.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Chadcha Cristoou thumaam khʉʉn kõit ʉdʉraa ich thõopiwia deeu iiu phiidʉjim, mag ich iek ʉ̈kha nʉm gaaimua ichdëu iiu aumam khʉʉnag amachdëu khõchagpierr nem wau wënʉrraba sĩi ich atheepaita nem wau wënʉrramkhĩir.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Warran muan chadcha Cristo sĩi parhoobam khʉʉnjöpaita simpii chirajim, pari ĩs ya i iek ʉ̈kha chiraawai mua khaphʉ chirʉm, í chadcha Ẽwandam Iewaau. Magua warramjö khaigba khĩirjuba chitaawai mua chan sĩi parhoobam khʉʉnau iekhaajemjö õor ëugar “Jãkhʉʉnan magta sĩerrjëem” a jaauba chitʉm.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Ya Cristo dʉ̈ita sim wounan warr ich sĩerrjö khaba, woun chi iiurigta pa sĩsimjö sim. Magbarm aigmua warr nem khaigba waaujerr khĩirjug thum isegpʉ̈iwia sĩi khĩirjug iiurta wai sĩsim.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Mag simʉn thum ich Ẽwandamauta mag khĩirjug iiurig paapʉ̈imaajem Cristo gaaimua. Ich Cristo gaaimuata ĩchab ich dʉ̈i tag iekkhõr chukhu khõinaa wënʉrrapinaa maachigpaita tagam khʉʉnag jãga amjã agjö Ẽwandam dʉ̈i khõinaa wënʉrraju aai nʉ a jaaupi jaaujim.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Wajapcharan Cristo gaaimuata mʉg jẽb gayam khʉʉn thum Ẽwandamau ich dʉ̈i khõinaa naapiju aai apijim, ich iek ʉ̈khamam khʉʉn pekau perdonaawia tag magʉmjã igba; pari ichdëu õor dʉ̈i mag sim khap amkhĩir maragta mag ich iekjã jaaupijim.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Magua maarta Cristoou ich jũrr chogpʉ̈itarr khʉʉn aawai maarta i iek jaaujem khʉʉnau. Magua marau i iekta maach iek gaai thʉwi mag nʉm: I iek ʉ̈khawia pãach khaibag irig chugpaapi jëeubat, Ẽwandam dʉ̈i khõinaa wënʉrraag.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Cristo chan bʉ̈ʉrjã pekau wauba khitajim; pari mag khitarrta, Ẽwandamau ʉdʉraa i thõopijim maach thumaam khʉʉn kõit, ichta mag pekau wauwia chi ikhʉ arrjö; i dʉ̈i magbarmua jũrr maach dënta chugpaabapäaiwai pekau chukhu narrjö nʉisimkhĩir.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.